Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Z filmu wyjęte: Wilkołak sauté

Esensja.pl
Esensja.pl
Czyli golas z resztkami futerka.

Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Wilkołak sauté

Czyli golas z resztkami futerka.
Kliknij, jeśli masz osiemnaście lat. ;)
Kliknij, jeśli masz osiemnaście lat. ;)
Dzisiaj drugi z kuriozalnych wilkołaków, zaserwowany kinomanom przez Marco Antonio Andolfiego, marnego włoskiego aktora, który po udziale w jednym słabym filmie (dwóch starszych o dekadę nie liczę, bo był tam jedynie statystą) uwierzył w swoją szczęśliwą gwiazdę i postanowił zaszaleć, kręcąc w roku 1987 knota o tytule „La croce dalle sette pietre” (w wolnym tłumaczeniu: „Krzyż z siedmioma klejnotami”). Przy czym nie tylko zagrał w nim główną rolę, ale również napisał do niego scenariusz, wyreżyserował go, a nawet zadbał o – khem, khem – efekty specjalne. W poczet owych efektów zaliczała się z pewnością widoczna na obrazku kreacja à la wilkołak, czyli nakładana na twarz kudłata czapa/peruka z otworami na oczy, krótkie, kudłate rękawiczki oraz… kiść futra na krocze. Bo nasz wilkołak chodził… nago. Nawet bez majtek. Prawda, jakie to wygodne? Żadnych bolesnych przemian, żadnego pracochłonnego produkowania futra, żadnego wydłużania pyska – ot, wystarczy zrzucić ciuchy i w kilka sekund nałożyć kilka drobnych elementów, by widzowie zyskali pewność, że obcują z wilkołakiem. Ba! Ten wilkołak nie ma nawet kłów!
Żeby nie było – w tym filmie szwankuje nie tylko przebranie wilkołaka. Źle jest z też z samą fabułą. Otóż nasz bohater, z zawodu bankier, przyjeżdża do Rzymu, do swojej znanej tylko z korespondencji krewnej. Zaraz na wstępie traci naszyjnik w kształcie wysadzanego kamykami krzyża, skradziony przez paru gości na motocyklach, a niewiele później dowiaduje się, że domniemana krewna, która odebrała go na dworcu, jest tak naprawdę tylko przyjaciółką krewniaczki, ciekawą wychwalanego ciągle przybysza. Nasz bohater – kreowany przez Andolfiego w sposób skandalicznie drewniany i tępy – próbuje oczywiście za wszelką cenę odzyskać naszyjnik, bo bez niego, równo z wybiciem północy, zmienia się w wilkołaka. A wtedy morduje ludzi przez… dotyk. Właśnie tak. Dotyka kogoś, i ten się zaczyna rozpuszczać. Jak to ofiara wilkołaka. Po czym w okolicach świtu znikają mu kępki futra, a wraca – absolutnie magicznie – ubranie. Wędrówka w poszukiwaniu krzyża będzie jednak długa, bo Andolfi przewidział po drodze różne dodatkowe atrakcje, jak na przykład porwanie bohatera spod nocnego klubu przez lokalnych bandziorów, żądających od nieszczęśnika wydania listy… WSZYSTKICH bogatych klientów banku. Gdy zaś nasz heros odmawia, dostaje po mordzie i zostaje… wyrzucony na ulicę. Boć w końcu włoska mafia to nie przelewki…
Jest tam jeszcze kilka innych ciekawych scen (tatuś-wilkołak wyglądający jak krzyżówka goryla z Chewbaccą, fałszywa kuzynka z prekognicyjnymi mocami, satanistyczna orgia), ale zostawię je do samodzielnego odkrywania tym z czytelników, którzy desperacko pragną styczności z kolejną niszową wilkołaczą produkcją…
koniec
30 lipca 2018

Komentarze

31 VII 2018   13:48:55

Ten obrazek do Kapowniczka Achiki, koniecznie!
Lupus contrasapient futrus dissolvious

31 VII 2018   20:05:58

Weź, bo mi się przyśni.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Makabra (anatomiczna)
Jarosław Loretz

15 IV 2019

Tak to już jest, gdy reżyser chce błysnąć w filmie makabrycznym widoczkiem, ale ulega scenografowi przekonującemu, że ładniej będzie zrobić to na odwyrtkę. I zamiast ładniej, robi się dziwniej…

więcej »

Z filmu wyjęte: Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
Jarosław Loretz

8 IV 2019

Gdy nadchodzi czas wyboru budynku, w którym będzie się rozgrywać fabuła kręconego filmu, zaczyna się szarpanina między ekipą realizatorską a producentem. Ci pierwsi chcieliby pięknej rezydencji z mnóstwem pomieszczeń, ten drugi natomiast najchętniej nie wypuściłby nikogo ze studia, co najwyżej dopuszczając sfilmowanie fasady oryginalnej budowli. Są jednak i najprawdziwsi skąpcy.

więcej »

Do kina marsz: Kwiecień 2019
Esensja

2 IV 2019

Kwietniowe premiery kinowe stoją pod znakiem superbohaterów. Tak dla odmiany.

więcej »

Polecamy

Makabra (anatomiczna)

Z filmu wyjęte:

Makabra (anatomiczna)
— Jarosław Loretz

Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
— Jarosław Loretz

Dzielny mały skuter
— Jarosław Loretz

Grunt to dobra służąca
— Jarosław Loretz

Ćwiczenia pod prysznicem
— Jarosław Loretz

Wyścig donikąd
— Jarosław Loretz

Wycieczka donikąd
— Jarosław Loretz

Życie w zawieszeniu
— Jarosław Loretz

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Makabra (anatomiczna)
— Jarosław Loretz

Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
— Jarosław Loretz

Dzielny mały skuter
— Jarosław Loretz

Grunt to dobra służąca
— Jarosław Loretz

Ćwiczenia pod prysznicem
— Jarosław Loretz

Wyścig donikąd
— Jarosław Loretz

Wycieczka donikąd
— Jarosław Loretz

Życie w zawieszeniu
— Jarosław Loretz

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Tegoż autora

Polska atomem liźnięta
— Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Nocne podsysanie
— Jarosław Loretz

A mówili zakochaj się…
— Jarosław Loretz

Na kole podbiegunowym pasożyty znów żrą ludzi
— Jarosław Loretz

Warszawski spleen
— Jarosław Loretz

Archeologiczne wykopki
— Jarosław Loretz

Z kufy do Offa
— Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Melodramat z wymieraniem
— Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Homo autisticus nadzieją ludzkości
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.