Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Z filmu wyjęte: Czy małe dziewczynki lubią krew?

Esensja.pl
Esensja.pl
Pytanie w sumie jest retoryczne, jeśli spojrzeć na załączony kadr. Nie muszę chyba przy tym mówić, że nie pochodzi on z amerykańskiego filmu…

Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Czy małe dziewczynki lubią krew?

Pytanie w sumie jest retoryczne, jeśli spojrzeć na załączony kadr. Nie muszę chyba przy tym mówić, że nie pochodzi on z amerykańskiego filmu…
Otóż tak, niektóre z dziewczynek najwyraźniej nie mają nic przeciwko krwi, i to nawet jej hektolitrom. Zawsze przecież można w niej z radością potupać, najlepiej w takt ulubionej piosenki. Oczywiście wszystko jest tak naprawdę mocno umowne i obliczone głównie na rozruszanie widza, na co dzień karmionego papką nudnych romansów, sztampowych strzelanin i fabuł bez polotu. W takich prześmiewczych zabawach konwencją celują Japończycy, potrafiący niekiedy budować historie z zupełnie zdumiewających elementów.
Tak jest też z filmem, z którego pochodzi dzisiejszy kadr – „Zabawmy się w piekle”. To produkcja japońska z 2013 roku, bynajmniej nie będąca horrorem – czy to kręconym na serio, czy komediowym. W rzeczywistości jest to surrealistyczne kino gangsterskie w reżyserii Siona Sono, twórcy, który ma na swoim koncie szereg kompletnie zwariowanych filmów, że wymienię tylko „Krąg samobójców” (seryjne samobójstwa, wliczając w to skok 54 trzymających się za ręce uczennic pod pociąg metra), „Strange Circus” (molestowana w dzieciństwie córka zaczyna uważać, że jest własną matką, przy czym matka z kolei zaczyna uważać, że jest własną córką), „Ekusute” (kolejne kobiety giną zaduszone własnymi włosami wkrótce po wizycie u fryzjera) czy „Riaru onigokko” (pokręcona jazda bez trzymanki, rozpoczęta dekapitacją wycieczki licealistek przez morderczy wiatr).
Na tle świeższych produkcji – mocno kiczowatego, pretensjonalnego „Antyporno” czy krwistej komedii „Tokyo Vampire Hotel” – „Zabawmy się w piekle” wygląda wręcz niewinnie i „normalnie”. Akcja w filmie biegnie dwutorowo. Pierwszy wątek to dzieje grupki przyjaciół z liceum, którzy poprzysięgli sobie zrobić doskonały film i łażą z kamerami po mieście, najpierw filmując własne obrzucanie się jajami, a potem trafiając na bijatykę gangu, kiedy to poznają chłopaka pragnącego być nowym Bruce’em Lee. Kłopot w tym, że przez kolejnych dziesięć lat nie posunęli się w swoich marzeniach ani krok do przodu. Drugi wątek to dzieje 8-letniej dziewczynki, obiecującej dziecięcej aktorki, której rozpada się tak rodzina, jak i spodziewana kariera. Tatuś bowiem prowadzi gang, a mamusia ląduje w więzieniu – bo gdy zabójcy z innego gangu przyszli sprzątnąć małżonka, kobieta tylko mocniej ścisnęła trzymany w dłoni kuchenny nóż i zabrała się do ich szlachtowania, ostatniego dopadając po pościgu osiedlowymi uliczkami. Co notabene nie pozwoliło uznać całej awantury za obronę konieczną. W tym czasie córeczka właśnie wróciła do domu, trafiając na jezioro krwi… Dziesięć lat później drogi filmowców oraz gangstera z dorosłą już, niepokorną córką, przecinają się w sposób zupełnie nieoczekiwany…
W ramach załącznika proponuję zamieszczoną w filmie reklamę pasty do zębów. Zna ją praktycznie każdy z bohaterów, a co poniektórzy – wliczając w to gangsterów – nawet od czasu do czasu nucą sobie jej melodię. W końcu to reklama, w której zagrała córeczka szefa. Warto zwrócić uwagę na kawałek z tupaniem, bowiem to właśnie on zostaje powtórzony w scenie z rozlewiskiem krwi:
koniec
24 czerwca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Dom jak malowanie
Jarosław Loretz

16 IX 2019

Każdy pewnie marzył, żeby jego dom – nieważne, czy willa, czy niebotyk – stał w zielonym zagajniku. Niektórzy w tej sytuacji sadzą drzewa, a niektórzy po prostu sięgają po… zieloną farbę.

więcej »

Z filmu wyjęte: Po szkielecie poznasz ich
Jarosław Loretz

9 IX 2019

Mawia się, że w łańcuchu ewolucyjnym człowieka wciąż są tzw. zaginione ogniwa, czyli formy pośrednie między małpą a homo sapiens. Niewykluczone, że hinduscy twórcy filmowi odkryli niedawno jedno z takich ogniw.

więcej »

Do kina marsz: Wrzesień 2019
Esensja

6 IX 2019

Zapraszamy na przegląd najciekawszych premier kinowych września 2019.

więcej »

Polecamy

Dom jak malowanie

Z filmu wyjęte:

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Tegoż autora

Krótko o książkach: Lektura w splotach
— Jarosław Loretz

Klasyka gryziona po kostkach
— Jarosław Loretz

Wizyta w raju. Ponoć.
— Jarosław Loretz

Bazarki z kosmosu
— Jarosław Loretz

Krótko o książkach: I wśród hałd może być kolorowo
— Jarosław Loretz

Międzygwiezdne czułości
— Jarosław Loretz

Święto zmarłych na ckliwie
— Jarosław Loretz

Brudne szpony bioenergoterapeutów
— Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Kwestia zaufonia
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.