Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 5 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

‹6. Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Organizator Gutek Film
CyklFestiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty
MiejsceWrocław
Od20 lipca 2006
Do31 lipca 2006
WWW

ENH 06: Dzień Czwarty – Nick Cave kowbojem, a Ringo Starr na czele sił zła

Esensja.pl
Esensja.pl
Bartosz Sztybor
Drobniutka poprawa, co powinno wpłynąć na moje dobre samopoczucie. Tak się nie stało, bo zawiódł jeden z faworytów. Tych jest jeszcze kilku, więc należy mieć nadzieję, że tamci nie zawiodą, ale jeśli nawet będą na poziomie „Propozycji”, to o tragedii nie będzie można mówić.

Bartosz Sztybor

ENH 06: Dzień Czwarty – Nick Cave kowbojem, a Ringo Starr na czele sił zła

Drobniutka poprawa, co powinno wpłynąć na moje dobre samopoczucie. Tak się nie stało, bo zawiódł jeden z faworytów. Tych jest jeszcze kilku, więc należy mieć nadzieję, że tamci nie zawiodą, ale jeśli nawet będą na poziomie „Propozycji”, to o tragedii nie będzie można mówić.

‹6. Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Organizator Gutek Film
CyklFestiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty
MiejsceWrocław
Od20 lipca 2006
Do31 lipca 2006
WWW
Prezentacji oryginalnych filmów ciąg dalszy, tym razem w sosie dowcipnym. Surrealistyczne komedie pełne klozetowego humoru nie były nigdy kierowane do widzów Ery Nowych Horyzontów, więc możemy mówić o drobnej ewolucji. Poza zaskakującym „Bangkok Loco” premierę miała miejsce „Propozycja”, czyli wielce oczekiwany film. Miejscami bardzo brutalny, choć reżyser odpowiednio dawkuje przemoc i pokazuje ją z poezją godną Sergio Leone.
Propozycja
Jeden z największych i najbardziej oczekiwanych tytułów festiwalu. „Propozycja” w reżyserii Johna Hillcoata i na podstawie scenariusza Nicka Cave′a, choć jest dobrym filmem, niestety jest też niewielkim zawodem. To western łączący style Sergio Leone i Alejandro Jodorowsky′ego, tym samym idący zauważalnie w kierunku antywesternów. Podobnie, jak w „Bez przebaczenia” Eastwooda, nie da się tutaj znaleźć postaci szkarłatnie czystych i osób jednoznacznie dobrych, ale moralność jest istotna w życiu każego.
Nick Cave stworzył balladę, czyli poszedł w formę, która najlepiej mu odpowiada. Jest tu zatem miejsce na głęboką miłość i wielkie czyny, ale najdokładniej wchodzi się w ogólnie pojętą ludowość. Akcja „Propozycji” dzieje się w Australii i widać wyraźnie, że kraj ten jest głównym bohaterem opowieści. Przyroda, otoczenie ma ogromny wpływ na to, co dzieje się na ekranie i właśnie dlatego jest wyraźnie zaznaczona przez twórców. Jest to prawdopodobnie pierwszy western, w którym przedstawia się środowisko, ale i kulturę oraz obyczaje kraju z taka dbałością. Zaskakująca jest jedna scena, kiedy podczas karania chłostą jednego z więźniów, przyglądający się temu tlum gapiów zostaje powoli obłażony przez ogromną ilość much. Na ubraniach publiki ciężko dojrzeć wolną przestrzeń, bo po całym materiale leniwie przechadzają się całe zastępy much. Owady te widoczne są ciągle. W wielu ujęciach widać je latające nad głowami bohaterów. Oprócz tego, że takie widoczki stanowią niesamowity niuans i dokładniej charakteryzują tę istotną dla opowieści naturę, to dodatkowo podkreślają tezę twórców o braku postaci pozytywnych. W końcu muchy ciągnie do gówna, a każdy bohater jest nim przepełniony po uszy. Drugim bardzo ciekawym motywem jest poświęcenie wątków pobocznych na przedstawienie stosunków między białymi a Aborygenami. W ogóle napisy początkowe (pełne zdjęć z epoki, na których przedstawieni są właśnie Aborygeni w różnych sytuacjach) nastrajają na historię o rasizmie i sytuacji australijskich autochtonów, które to tematy pojawiają się, ale nie na zasadzie rozpoczęcia dyskusji na dany temat, a zbudowania klimatu i glębszego scharakteryzowania świata, w którym toczy się akcja. Hillcoatowi udało się tak świetnie opisać środowisko, że nie starczyło mu energii, by dopracować główny wątek.

John Hillcoat
‹Propozycja›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPropozycja
Tytuł oryginalnyThe Proposition
ReżyseriaJohn Hillcoat
ZdjęciaBenoît Delhomme
Scenariusz
ObsadaRichard Wilson, Noah Taylor, Guy Pearce, Ray Winstone, Danny Huston, Emily Watson, Bogdan Koca, John Hurt, David Wenham
MuzykaNick Cave, Warren Ellis
Rok produkcji2005
Kraj produkcjiAustralia, Wielka Brytania
Czas trwania104 min
Gatunekwestern
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Najważniejszym i jedynym głównym minusem „Propozycji” jest nieciekawa historia. Fabuła jest prosta i mało angażująca. W ogóle twórcy w pierwszych minutach tak dobrze opisali postaci, że ich późniejsze działania są nie tyle czytelne, co przewidywalne. Dlatego finał pozbawiony jest napięcia, którego brak jest kompletną wtopą zarówno scenarzysty, jak i twórcy. Balladowe przesłanie też staje się oczywiste zbyt wcześnie, na szczęście interpretacja wspomnianych wielkich czynów jest w dalszym ciągu ciekawa. „Propozycja” to kawał brudnego i surowego kina, które momentami niepotrzebnie zwalnia i posiłkuje się filozoficznymi wtrętami, które już kilka westernów pogrążyły (patrz: „Blueberry” Jana Kounena). Świetne są jednak zdjęcia. Bardzo dobre jest też aktorstwo. Ray Winstone i Danny Houston w wysokiej formie. Świetny Guy Pearce, choć z widoczną trudnością biorący na swoje barki główną rolę. Genialny John Hurt, który po raz kolejny udowadnia, że na aktorską emeryturę się nie wybiera. Swoją pracę widowiskowo też wykonuje David Wenham, który ma wyraźny talent i parcie na aktorskie wyzwania. Jedynie Emily Watson powtierdza, że już jakiś czas temu weszła do szufladki i chyba jest jej tam dobrze, bo cały czas gra takie same spokojne, zapłakane i niewinne kobietki. „Propozycja” ma świetnych większość składowych, ale te najważniejsze nie robią wrażenia. Nick Cave prawdopodobnie napisał zbyt długi kawałek, którego nie dał rady nagrać i dlatego postanowił nakręcić film. Dobre, ale bez rewelacji.
Bangkok Loco

Pornchai Hongrattanaporn
‹Bangkok Loco›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBangkok Loco
Tytuł oryginalnyTawan young wan yoo
ReżyseriaPornchai Hongrattanaporn
ZdjęciaRuengwit Ramsoot
Scenariusz
ObsadaKrissada Terrence, Nountaka Warawanitchanoun, Nimponth Chaisirikul
Rok produkcji2004
Kraj produkcjiTajlandia
Czas trwania98 min
Gatunekkomedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W tym roku cykl Nocne Szaleństwa zapowiadał się strasznie mizernie. W zeszłym roku Takashi Miike, dwa lata temu Peter Jackson, a jeszcze wcześniej Shinya Tsukamoto. Repertuar był bardzo zachęcający, nawet jeśli każdy kolejny film okazywał się kompletnym niewypałem. Festiwal Era Nowe Horyzony 2006 jest pozbawiony najlepszego cyklu poprzednich lat, a przynajmniej prezentowane tam produkcje absolutnie mnie nie zainteresowały. No może nie wszystkie, bo jedna zapowiadała się doskonale. „Zwariowana rock′n′rollowa komedia z dziesiątkami nawiązań od najsłynniejszych dziełe popkultury. Siły dobra i zła walczą o potężny magiczny instrument – „Bębny Bogów”. Na czele sił zła – Ringo Starr” – w festiwalowym repertuarze tak opisano tajwański film, „Bangkok Loco”.
Jest więc rock′n′roll, jest absolutne szaleństwo, jest Ringo Starr i ogrom innych surrealistycznych motywów. „Bangkok Loco” to zwariowana parodia, w której forma jest tak samo idiotycznie-śmieszna, jak i treść. Tajwańczycy mają spory dystans do siebie i rzeczywistości, potrafią śmiać się z siebie i z tematów powszechnie zakazanych (genialny żart z ptasiej grypy), ale są jeszcze zbyt chaotyczni i zapominają, że przy tworzeniu parodii też potrzebne jest racjonalne myślenie, a nie tylko emocje. Zabawne szaleństwo przeradza się bowiem w irytującą farsę, a żarty zaczynają ulatniać się bez kontroli i tracą docipny sens. Im dalej w las, tym gorzej. Ostatnie kilkanaście minut to już tylko powielanie żartów z początku filmu, które z kolei często powielają żarty z parodii amerykańskich.
Pornchai Hongrattanaporn ma na szczęście świetne pomysły, których w kinie jeszcze nie było. Wypuszczane kółeczka dymu zamieniające się w okrągłe chrupki z dziurkami, znakomite wstawki muzyczne, świetne podpisy określające bohaterów i mistrzowskie pomysły na ujęcia subiektywne (widok z ucha, wnętrza ust). Fabuła też jest ogromną zaletą „Bangkok Loco”, bo jest nieprzewidywalna i przede wszystkim niestreszczalna. Akcja rozwija się tak szybko, że ciężko coś napisać o samej treści poza tym, że jest kompletnie po-rą-ba-na. W czasie seansu i po późniejszych rozmowach z widzami zauważyłem bardzo ciekawe zjawisko. Przez większośc czasu cała sala się śmiała i biła brawa, natomiast później okazało się, że ci sami ludzie nie oglądali filmów Zuckerów i Wayansów, bo uważają je za prostackie. W rzeczywistości ostatni „Straszny film” przebija „Bangkok Loco” o kilka klas, więc albo zetknąłem się z wyraźnym dowodem na hipokryzję, albo żarty z parodii tajwańskich ocenia się innymi kategoriami. Konstsatacja jest przykra, bo uważam, że jednak bliższa prawdy jest ta hipokryzja. W Ameryce i Azji bąki puszcza się przecież w taki sam sposób.
koniec
24 lipca 2006

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Nie przegap: Listopad 2021
Esensja

30 XI 2021

Na coraz dłuższe wieczory proponujemy lekturę naszych listopadowych recenzji.

więcej »

Z filmu wyjęte: Szerokie usta 2: Poszerzenie
Jarosław Loretz

29 XI 2021

Cykl „twarzowy” kończę kadrem znowuż przedstawiającym kobietę, choć trudno się w jej przypadku zdecydować, czy jeszcze się zalicza do homo sapiens, czy jednak już nie.

więcej »

Z filmu wyjęte: Szerokie usta
Jarosław Loretz

22 XI 2021

Prawem serii dzisiaj trzecia kobieca twarz. Tym razem ludzka, choć nikomu bym nie życzył doświadczania tak szerokiego rozwarcia szczęk.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Ballada po gangstersku
— Gabriel Krawczyk

3. American Film Festival: Dzień piąty
— Kamil Witek

Tegoż autora

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Wszystko zostaje w rodzinie
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Kobieta w błękitnej wodzie
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: 16 przecznic
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Skok przez płot
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Zgryźliwi prorocy: Edycja 7, wakacje 2006
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor, Konrad Wągrowski

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Kult
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Kumple na zabój
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Omen
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Halo, chciałbym nawiązać dialog: Tsotsi
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor

Zgryźliwi prorocy: Edycja 6, maj 2006
— Piotr Dobry, Bartosz Sztybor, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.