Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 października 2019
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

„4miesiące, 3 tygodnie i 2 dni” najlepszym filmem IV kwartału 2007 w polskich kinach

Esensja.pl
Esensja.pl
Dość niespodziewanie nasze podsumowanie czwartego kwartału 2007 w polskich kinach stoi pod znakiem… niechcianej ciąży. Na pierwszym miejscu wersja dramatyczna, ponura, wstrząsająca. Na miejscu trzecim naszej listy wersja komediowa, zabawna, acz inteligentna. Sąsiedztwo tych filmów najlepiej chyba świadczy o tym, jak różne oblicza może przyjmować dobre kino.

Esensja

„4miesiące, 3 tygodnie i 2 dni” najlepszym filmem IV kwartału 2007 w polskich kinach

Dość niespodziewanie nasze podsumowanie czwartego kwartału 2007 w polskich kinach stoi pod znakiem… niechcianej ciąży. Na pierwszym miejscu wersja dramatyczna, ponura, wstrząsająca. Na miejscu trzecim naszej listy wersja komediowa, zabawna, acz inteligentna. Sąsiedztwo tych filmów najlepiej chyba świadczy o tym, jak różne oblicza może przyjmować dobre kino.
A lista stworzona wspólnymi siłami redakcji „Esensji” i Stopklatki, jak to się staje chyba zwyczajem, jest bardzo zróżnicowana. Mamy na niej kino amerykańskie, rumuńskie, koreańskie, szwedzkie, francuskie i polskie. Znalazło się miejsce dla dramatów, komedii, kina grozy, fantasy, thrillera i westernu. Są filmy nagradzane na festiwalach, jak zdobywca Złotej Palmy rumuński „4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni”, są filmy nie cenione zbyt przez krytykę, ale zdobywające kultowy status wśród fanów jak „Planet Terror”. Chyba więc bez ryzyka można uznać kwartał czwarty 2007 za zróżnicowany, ciekawy i – po prostu – udany.
„4 miesiące 3 tygodnie i 2 dni” zdobywa po kolei wszelkie możliwe nagrody – czy również czekają go Złote Globy i Oscary? Niewykluczne. Film Mungiu, choć bardzo wyraziście osadzony w realiach komunistycznej Rumunii, realiach, które są dla nas bardzo znajome, potrafił wyjść poza ograniczenia czasu i miejsca i stać się opowieścią uniwersalną. Z pewnością pomogło podejście reżysera, który skoncentrował się na ukazaniu bez zbędnych filmowych fajerwerków, choć czasem z naturalistyczną dosłownością, pewnej prostej historii, pozostawiając wyciągnięcie wniosków widzowi. Dzięki temu każdy właściwie może odczytać ten film po swojemu, znaleźć w nim ważniejsze dla niego akcenty.
Za mrocznym dramatem umiejscowiły się dwa filmy lżejsze. „3:10 do Yumy” udowadnia, że western nadal potrafi być doskonałym kinem rozrywkowym. „Wpadka” to z pozoru prosta komedia o dojrzewaniu dwojga ludzi, których los skazał na siebie, a w rzeczywistości całkiem mądry film o związkach, z niestandardowymi bohaterami i niestandardowymi rozwiązaniami. Wygląda na to, że Judd Apatow i jego ekipa wiodą obecnie prym w światowej komedii.
A oto nasza dziesiątka:
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
1. 4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni
Film o aborcji inny niż inne – po pierwsze dlatego, że centralną postacią dramatu nie jest tu ani osoba z narażeniem życia poddająca się nielegalnemu zabiegowi, ani człowiek ów zabieg wykonujący. Wydarzenia prezentowane są z punktu widzenia osoby, która teoretycznie mogłaby się w całą sprawę nie angażować: ma z nią niewiele więcej wspólnego niż widzowie, oglądający całą rzecz na ekranie. Znakomita gra obydwu aktorek w głównych rolach (szczególnie przejmująca jest Anamaria Marinca) wywołuje nieoczekiwany paradoks: jakkolwiek kreowane przez nie bohaterki – nieodpowiedzialne i niedojrzałe kozy – nie są ani trochę sympatyczne, pod koniec widzowie czują współczucie przynajmniej dla Otilii, postronnej obserwatorki, która otrzymuje o wiele bardziej gorzką lekcję życia niż jej lekkomyślna przyjaciółka Gabita. Surowy w formie, bezlitośnie powolny, niemal beznamiętny sposób, w jaki Mungiu prezentuje cały dramat – znów paradoksalnie – robi większe wrażenie niż nieraz egzaltowane gesty innych reżyserów, opowiadających się za prawem do aborcji. Nie jest to film z gatunku tych, które „się podobają” – ale trudno o nim nie myśleć, i to jeszcze długo po seansie.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
2. 3:10 do Yumy
W nowej wersji „3:10 do Yumy” nie ma może niczego rewolucyjnego dla samego gatunku, nie ma łamania konwencji, jest natomiast powielenie konwencji z wszystkimi jej niezaprzeczalnymi atutami. Bo „3:10” to świetnie zrobiony film. Tempo i napięcie od początku do końca. Pomysłowe sekwencje ataku na dyliżans i finałowej strzelaniny. Wiarygodne (co wcale nie jest łatwe przy tak karkołomnej wolcie zaczerpniętej z pierwowzoru) psychologicznie postacie. Solidne umotywowanie postępowania postaci Evansa/Bale’a, które powinno trafić do każdego szanującego się mężczyzny (z odrobiną wzruszenia na koniec). Pierwszorzędna, najlepsza od czasów „Pięknego umysłu” rola Russella Crowe’a. No i najwyższy chyba westernowy body count od bardzo dawna (zgrubnie można naliczyć około 40 trupów). Może i western to martwy gatunek, ale jeśli będzie nam regularnie dostarczał tak dobrych rozrywkowych filmów jak ten, to niech sobie nie żyje zdrowo jeszcze przez wiele lat.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
3. Wpadka
Tak jak Tarantino ze ścinków szeroko pojmowanego kina klasy B, tak Apatow z różnych komediowych wariantów tworzy nową jakość. Mamy tu wulgarne dialogi niczym z Kevina Smitha, sprośne sytuacje rodem z „American Pie”, off-beatowy humor a la bracia Coen, a nawet socjologiczne obserwacje jak z Woody’ego Allena. To kino w dużej mierze gadane, ze szczątkową akcją i zdawkowym slapstickiem, za to z gęstym, soczystym dialogiem, upstrzonym całymi tuzinami popkulturowych odnośników, które kinomanom dostarczą sporo frajdy. Ale „Wpadka” nie jest wyłącznie postmodernistycznym, metafilmowym wygłupem na podobieństwo „Jay i Cichy Bob kontratakują”. W rzucanych z ekranu tekstach oraz w scenkach rodzajowych kryje się nie tylko mniej lub bardziej wyszukany dowcip czy nawiązanie, ale również całkiem wnikliwy ogląd postaw życiowych dzisiejszych dwudziestoparo- i trzydziestoparolatków. Bardzo dobra, niegłupia komedia.
WASZ EKSTRAKT:
90,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
4. Ratatuj
Pyszności. Przepis genialny w swej prostocie – i jak każde genialnie proste danie wymagający prawdziwej maestrii wykonania. Wziąć trzeba: pół funta jędrnych, przesympatycznych postaci i tyleż soczystych dialogów; funt wizualnej wirtuozerii; szczyptę ulotnego, niemal proustowskiego sensualizmu. Dokładnie wymieszać, dodać do smaku odrobinę filozofii, ubitej na lekką piankę, by nie zepsuła efektu całości – i podać koniecznie na tle bajecznego Paryża, jedynej scenerii właściwej dla takiej historii. Z tej mistrzowskiej mieszanki składników wyszło najbardziej udane danie, jakie pixarowska kuchnia wyprodukowała od swego zarania. Nie dość, że i dzieci, i dorośli będą bawić się do upojenia, to jeszcze pod koniec co bardziej refleksyjnym spośród tych ostatnich przyjdzie do głowy refleksja nad losem artysty i naturą sztuki – nie tylko kulinarnej. Mniaaam.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
5. The Host: Potwór
Oczywiście pierwsze skojarzenie to „Godzilla”, ale „The Host”, prócz tego, że jest monster movie, jest jeszcze thrillerem, SF, komedią, dramatem, filmem familijnym, satyrą polityczną. Właściwie tak na pewno to nie jest tylko westernem i musicalem. A najlepsze, że przy tym całym gatunkowym miszmaszu sprawia wrażenie filmu zdolnego zadowolić absolutnie wszystkich: od maksymalnych snobów przez postmodernistów do widzów spragnionych niczego więcej jak eskapistycznej, jarmarcznej rozrywki.
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
6. Gwiezdny pył
To najlepsze fantasy od czasu „Władcy Pierścieni”. Gaiman nie tylko wie, jak wymyślić dobrą fabułę, ale wie też, jak trzeba opowiadać o świecie, którego widz nie zna. A trzeba opowiadać bez deusa wyskakującego z machiny, tylko precyzyjnie definiować, co kto może, jakie obowiązują zasady i ewentualnie dlaczego kogoś nie obowiązują. Pod tym względem „Gwiezdny pył” ma tylko jeden kwas (co to za wybuchanie czarownicy pod wpływem świecącej gwiazdy?!). Do tego wielki plus za gaimanowskie poczucie humoru. Zaskakujące, że Matthew Vaughna stać na kino tak wystawne i wizjonerskie. Może powinni mu dać „Hobbita”, skoro nie może go kręcić Jackson?
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
7. Do ciebie, człowieku
Roy Andersson sam określa swój film jako tragikomedię albo ’komitragedię’ o nas samych, zaskakuje barwną mozaiką scen. Mogą one funkcjonować albo jako pojedyncze gagi utrzymane w duchu prac grupy Monty Pythona, ale powiązane ze sobą poszczególnymi bohaterami, dają nieco groteskowy, ale poparty drobiazgowymi obserwacjami, obraz szalonych czasów, w których przyszło nam żyć. Rzeczywiście, rysują także portret nas samych, uwikłanych w pogoń za zaspokajaniem swoich własnych potrzeb, gonitwę za szczęściem, w której i tak nigdy nie osiągniemy mety, pokazują nas śniących koszmary, w których odbijają się nasze lęki i smutki, ale także wspaniałe sny, które są odzwierciedleniem naszych marzeń i pragnień. Bo jak mówi jeden z filmowych bohaterów (doświadczony psychiatra z wieloletnim stażem) „sami nie bardzo wiemy czego chcemy”.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
8. Nie mów nikomu
„Nie mów nikomu” to bardzo udane połączenie thrillera (takiego z prawdziwego zdarzenia) ze wstrząsającym i oczywiście wzruszającym melodramatem, upstrzone licznymi elementami wytrawnego kryminału. Do powstania dobrego thrillera najczęściej wystarcza jedna tylko tajemnica i umiejętność autora w stopniowaniu ujawniania jej fragmentów. W „Nie mów nikomu” mamy do czynienia z kilkoma zagadkami. Na dodatek, im bardziej w las, im dłużej film trwa, tym więcej pojawia się elementów układanki, które do siebie nie chcą pasować.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
9. Wszystko będzie dobrze
Jednak można. Można zrobić w tym kraju film, który będzie poważny, mówiący o sprawach znaczących i pozostanie przy tym w sposób osobliwie ciepły, blisko człowieka i jego problemów. To kino pełne osobistego uroku, sprawnie opowiedziane, gdzie śmiech i łzy pojawiają się na przemian. Jest w tym obrazie siła oraz magia przyciągania, a jednocześnie znamionująca szczerość i uczciwość. Tu wierzymy historii i wierzymy jej bohaterom. I tak powinno być. Chyba naprawdę wyszło słońce…
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
10. Grindhouse vol. 2. Planet Terror
Robert Rodriguez zapragnął nakręcić wzorowy film klasy C. Niestety przesadził z wzorowością. „Planet Terror” ze swoją świetną reżyserią, świetnym scenariuszem, świetnymi aktorami i świetnymi efektami specjalnymi udowadnia, że bezpretensjonalny i bardzo krwawy slasher może być pierwszorzędnym filmowym majstersztykiem, który chce się obejrzeć po raz wtóry zaraz po napisach końcowych.
IV kwartał praktycznie za nami, a nasi dziennikarze widzieli już wszystkie tegoroczne premiery. Postanowiliśmy więc nieco przyspieszyć nasze podsumowanie… Warto też w tym miejscu podkreślić, że nasze kwartalne podsumowania są wspólnym przedsięwzięciem Stopklaki i Esensji, a to zawsze prowadzi do powstawania dziennikarskich kompromisów. I nasze listy to właśnie takie kompromisy, ale co najważniejsze zawsze bardzo nas zadawalające…
Nasze tegoroczne podsumowania:
koniec
21 grudnia 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Idea wiecznie żywa
Jarosław Loretz

21 X 2019

To prawda, w 1956 roku potępiono okres wypaczeń i zlikwidowano kult jednostki. Zdaje się jednak, że nie we wszystkie zakątki globu informacja ta dotarła z odpowiednią prędkością.

więcej »

Z filmu wyjęte: Dalekowschodnie nauki
Jarosław Loretz

14 X 2019

Żeby ostudzić emocje po zeszłotygodniowym czarnym ptaku, dzisiaj proponuję chwilę filozoficznej zadumy.

więcej »

Z filmu wyjęte: Jubileuszowy ptak
Jarosław Loretz

7 X 2019

W jubileuszowej, setnej odsłonie cyklu „Z filmu wyjęte”, proponuję ptaka. Czarnego. Słusznych rozmiarów.

więcej »

Polecamy

Idea wiecznie żywa

Z filmu wyjęte:

Idea wiecznie żywa
— Jarosław Loretz

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Ucieczka z rynsztoka
— Marcin Mroziuk

Krótko o filmach: Iniemamocni 2
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Kwiecień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Marzec 2017 (4)
— Piotr Dobry, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Za wszelką cenę
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Sierpień 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Seks, kac i miłość
— Jarosław Robak

Zachwycaj się i nie drąż
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Kwiecień 2015 (1)
— Piotr Dobry, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.