Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 13 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

10 filmowych królików na święta

Esensja.pl
Esensja.pl
Konrad Wągrowski
Króliki. Z bliżej niewiadomego powodu kojarzące się ze świętami prawie tak jednoznacznie jak pisanki. Poczciwi roślinożercy, znani też z… No, wiecie, z czego. Ale nie w filmach. W filmach króliki bywają krwawymi mordercami, mutantami, prorokami i uwodzicielami. Są seksowne i dowcipne. Sprawdźcie sami.

Konrad Wągrowski

10 filmowych królików na święta

Króliki. Z bliżej niewiadomego powodu kojarzące się ze świętami prawie tak jednoznacznie jak pisanki. Poczciwi roślinożercy, znani też z… No, wiecie, z czego. Ale nie w filmach. W filmach króliki bywają krwawymi mordercami, mutantami, prorokami i uwodzicielami. Są seksowne i dowcipne. Sprawdźcie sami.
1. Bugs („Zwariowane melodie”)
Nie wypada zaczynać od kogokolwiek innego. Imię Bugs to jedno z najoczywistszych skojarzeń ze słowem „królik”. „Co jest, doktorku?” to najoczywistsze skojarzenie z imieniem Bugs. Legendarne uosobienie luzu, koneser marchewek, mistrz dowcipu sytuacyjnego i ciętej riposty. Gdy zaś cięta riposta nie wystarcza, przydatna okazuje się laska dynamitu. Bugs to niekwestionowana gwiazda kina. Rzec można: prawdziwa instytucja.
• • •
2. Frank („Donnie Darko”)
Królik Frank to interesująca postać. Ma dwa metry wzrostu, ludzką postawę i przybywa w nocy, by sugestywnym tonem poinformować was, że koniec świata nastąpi za 28 dni, 6 godzin, 42 minuty i 12 sekund. Naprawdę oczywiście Frank nie jest królikiem, ale nie mamy zamiaru zdradzać, kim jest. Tak czy inaczej, wiele byśmy dali za taki strój na bal maskowy. Oczywiście po to, aby na pytanie „Dlaczego nosisz ten głupi kostium królika?” odpowiadać „A dlaczego ty nosisz ten głupi kostium człowieka?”.
• • •
3. Króliczki Playboya („Czas Apokalipsy”)
Trzy dziewczyny występujące przed żołnierzami w Wietnamie poznajemy w dwóch scenach – podczas pełnego zabawy występu w wersji klasycznej filmu Coppoli i, dodatkowo, w niewesołej sytuacji w opuszczonej bazie w wersji „Redux”. Ciekawostką będzie fakt, że cała ta historia jest oparta na prawdziwym wydarzeniu – wizycie Playmate Roku na froncie w 1965 r. (zgodnie z polityką pisma dostarczała zaprenumerowane egzemplarze i, co nie dziwi, wzbudzała ogromne zainteresowanie żołnierzy). Aktorki grające Króliczki same w 2/3 Króliczkami były – Cynthia Wood to Playmate Roku 1974, a Linda Carpenter była Miss Sierpnia 1976.
• • •
4. Tata Ali („Kingsajz”)
Niechaj narodowie wżdy postronni znają, że Polacy nie gęsi i swoje króliki filmowe mają. A przynajmniej jednego – zaklętego w królika tatę Ali (Kasi Figury) z „Kingsajzu”. Rola jego jest niewielka – parę razy sobie kicnie, by na koniec wrócić do kształtu pierwotnego (prawie) z sałatą w zębach, stąd trudno się dziwić, że z tego filmu jednak lepiej zapamiętaliśmy jego córkę (bardzo sugestywne aktorstwo, zwłaszcza w scenach z krasnoludkami). Ale królik jest królik i się liczy.
• • •
5. Królik-bestia („Monty Python i Święty Graal)
Bestia pilnująca wejścia do jaskini wydaje się być niepozorna. Miękkie futerko i mały rozmiar, poczciwy wygląd, spokojne kicanie… Niemniej jednak – czego nie widać na pierwszy rzut oka – ostre nad wyraz zęby i nieodparte pragnienie, by wbijać je w tętnice pechowych rycerzy, czynią z niego idealnego strażnika pieczary. Nie obejdzie się bez świętego granatu ręcznego z Antiochii.
• • •
6. Zabójcze króliki-mutanty („Night of the Lepus”)
Pythonowski królik morderca nie jest jedynym drapieżnikiem wśród miłych z pozoru zjadaczy sałaty. Bohaterowie niskonakładowego horroru SF z 1972 r. również mają wiele na sumieniu. Nie jest to jednak ich wina. Kłapouchy padły ofiarą naukowego eksperymentu, mającego na celu zmniejszenie ich reprodukcji. Jak to zwykle w tanich horrorach bywa, eksperyment się nie powiódł, a efektem było powstanie rasy zabójczych królików-mutantów. Tak jest – to wygląda dokładnie tak idiotycznie jak brzmi.
• • •
7. Bridget Jones („Dziennik Bridget Jones”)
Przykra pomyłka. Nikt nie powiedział Bridget Jones, że bal przebierańców został odwołany i stroje na imprezę powinny wyglądać bardziej klasycznie. Dzięki temu dziewczyna zwraca uwagę swoim małym ogonkiem i dużymi uszami. Z królikiem z „Donnie Darko” tworzyliby bez wątpienia interesującą parę.
• • •
8. Królikołak („Wallace i Gromit: Klątwa królika”)
Zwany również Kic Kongiem, a czasami po prostu… Wallace’em. Kolejny mutant w tym gronie. Pół królik, pół człowiek, choć właściwie zazwyczaj jest w pełni człowiekiem lub w pełni – dość jednak dziwnym – królikiem. Taki ludzko-króliczy doktor Wallace i pan Królik.
• • •
9. Rodzina królików („Inland Empire”)
Sitcomowa rodzina królików z „Inland Empire” Davida Lyncha pochodzi oczywiście z jego wcześniejszej krótkometrażówki, ale jest tak fotogeniczna, że cieszy fakt, iż została zaangażowana do większej produkcji. To niezwykle dowcipna rodzinka – każde zdanie budzi salwy śmiechu (co prawda śmiechu podkładanego z taśmy, ale zawsze). Wszelkie rozważania na temat tego, co symbolizują te króliki, można uciąć prostym stwierdzeniem – gdyby kiedyś śniły się wam króliki, powinny wyglądać właśnie tak.
• • •
10. Roger („Kto wrobił królika Rogera?”)
Królik Roger to sfrustrowany i nieco neurotyczny gwiazdor filmowy. Ma pecha – został wrobiony w aferę kryminalną. Ma jednak też szczęście – jego żoną jest jedna z najseksowniejszych dziewczyn kina, pani Jessica Królik. Jest trochę podejrzeń co do jej wierności, ale co tam. Dla takiej kobiety (nawet narysowanej) warto jednak przymknąć oko. Okazuje się, że króliki też mogą mieć powodzenie u kobiet. I to nie ze względu na to, z czym króliki się zwykle kojarzą, bo Jessica twierdzi, że u Rogera ujęło ją poczucie humoru…
koniec
24 marca 2008

Komentarze

14 IV 2010   08:07:18

"Donnie Darko" to jak dla mnie jeden z filmów wszech czasów. Ale koniecznie wersja NIE reżyserska, bo reżyserska (Director's cut)ten film niszczy - niepotrzebnie wydłuża, dodaje jakieś głupie animacje. Wersja 'normalna' - cudo.

14 IV 2010   12:22:32

A dla mnie "Donnie Darko" jest tak samo słabym filmem zarówno w wersji zwykłej, jak i reżyserskiej.

30 III 2013   11:06:51

"Donnie Darko" może być i złym filmem, co nie przeszkadza mu być filmem kultowym ;)

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Niezgłębione meandry nowoczesnego designu
Jarosław Loretz

9 XII 2019

Czasami doprawdy nie sposób pojąć ścieżek, jakimi podąża umysł architekta. Zdarzają się projekty, metkowane zapewne jako doskonały przykład śmiałego wzornictwa, które tak na zdrowy rozsądek wyglądają jak skomplikowana pułapka mająca doprowadzić do śmierci bądź przynajmniej trwałego kalectwa zleceniodawcy.

więcej »

Z filmu wyjęte: Suspens rzecz niełatwa
Jarosław Loretz

2 XII 2019

Mając skromny budżet i zgraną ekipę można zdziałać cuda. Wystarczy jednak, że trafi się w takiej ekipie ktoś, komu trochę mniej zależy i… No cóż, film zaczyna kuleć. Co dla takiego na przykład horroru oznacza praktycznie śmierć.

więcej »

Do kina marsz: Grudzień 2019
Esensja

1 XII 2019

Zapraszamy do przeglądu najciekawszych premier kinowych grudnia 2019.

więcej »

Polecamy

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga

Do sedna:

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Here's Danny!
— Konrad Wągrowski

Przebudzony potwór kontratakuje!
— Konrad Wągrowski

Bliskie spotkania owczego stopnia
— Konrad Wągrowski

Sześćdziesiąt lat minęło a niebo wciąż na swoim miejscu...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Wojna, która zakończy wszystkie wojny
— Konrad Wągrowski

W puszczy i pustyni
— Konrad Wągrowski

Z ziemi włoskiej do Polski
— Konrad Wągrowski

Kwapiszon, czyli szalony pościg
— Konrad Wągrowski

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.