Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Peter Jackson
‹Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia›

WASZ EKSTRAKT:
100,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładca Pierścieni: Drużyna Pierścienia
Tytuł oryginalnyLord of the Rings: The Fellowship of the Ring
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery15 lutego 2002
ReżyseriaPeter Jackson
ZdjęciaAndrew Lesnie
Scenariusz
ObsadaViggo Mortensen, Ian McKellen, Elijah Wood, Sean Astin, Orlando Bloom, John Rhys-Davies, Dominic Monaghan, Billy Boyd, Liv Tyler, Hugo Weaving, Sean Bean, Cate Blanchett, Christopher Lee, Ian Holm
MuzykaHoward Shore
Rok produkcji2001
Kraj produkcjiUSA
CyklWładca pierścieni
Czas trwania178 min
WWW
Gatunekfantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Oni nie rozgrywali meczów szachowych, tylko walczyli, żeby toporem obciąć drugiemu głowę.

Esensja.pl
Esensja.pl
1 2 3 »
Wydawało się, że dwa miesiące po premierze "Powrotu Króla" będziemy mogli rzeczowo podyskutować na temat całej jacksonowskiej trylogii i pokusić się o jakieś spójne podsumowanie całego przedsięwzięcia. Niestety, okazało się, że film nadal budzi emocje, a każdy z nas ma zupełnie odmienne spojrzenie na to zagadnienie. Zamiast dyskusji otrzymujecie więc zbiór monologów na temat filmowej ekranizacji powieści Tolkiena. Mamy jednak nadzieję, że w tych wypowiedziach znajdziecie coś ciekawego i poświęcicie kilka minut na lekturę naszych wynurzeń. O "Władcy Pierścieni" według Petera Jacksona rozmawiają Agnieszka Szady, Michał Chaciński, Tomasz Kujawski, Paweł Pluta, Eryk Remiezowicz i Konrad Wągrowski.

Esensja

Oni nie rozgrywali meczów szachowych, tylko walczyli, żeby toporem obciąć drugiemu głowę.

Wydawało się, że dwa miesiące po premierze "Powrotu Króla" będziemy mogli rzeczowo podyskutować na temat całej jacksonowskiej trylogii i pokusić się o jakieś spójne podsumowanie całego przedsięwzięcia. Niestety, okazało się, że film nadal budzi emocje, a każdy z nas ma zupełnie odmienne spojrzenie na to zagadnienie. Zamiast dyskusji otrzymujecie więc zbiór monologów na temat filmowej ekranizacji powieści Tolkiena. Mamy jednak nadzieję, że w tych wypowiedziach znajdziecie coś ciekawego i poświęcicie kilka minut na lekturę naszych wynurzeń. O "Władcy Pierścieni" według Petera Jacksona rozmawiają Agnieszka Szady, Michał Chaciński, Tomasz Kujawski, Paweł Pluta, Eryk Remiezowicz i Konrad Wągrowski.

Peter Jackson
‹Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia›

WASZ EKSTRAKT:
100,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładca Pierścieni: Drużyna Pierścienia
Tytuł oryginalnyLord of the Rings: The Fellowship of the Ring
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery15 lutego 2002
ReżyseriaPeter Jackson
ZdjęciaAndrew Lesnie
Scenariusz
ObsadaViggo Mortensen, Ian McKellen, Elijah Wood, Sean Astin, Orlando Bloom, John Rhys-Davies, Dominic Monaghan, Billy Boyd, Liv Tyler, Hugo Weaving, Sean Bean, Cate Blanchett, Christopher Lee, Ian Holm
MuzykaHoward Shore
Rok produkcji2001
Kraj produkcjiUSA
CyklWładca pierścieni
Czas trwania178 min
WWW
Gatunekfantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Konrad Wągrowski: Cokolwiek sądzi się o filmowej wersji “Władcy Pierścieni” jednemu nie można zaprzeczyć – jest to dla kinematografii wydarzenie ogromne. Przemawia za tym nie tylko niespotykany sukces finansowy, ale także deszcz nagród jakimi wszystkie 3 filmy zostały obsypane przez krytyków, wraz z rekordowymi 11 Oskarami dla „Powrotu Króla”, jak i uznanie widzów. W tej chwili wszystkie 3 części są w pierwszej dziesiątce rankingu Internet Movie Database (na dziś 4,5, i 8 miejsce), a w zeszłomiesięcznym rankingu pisma “Empire” na 100 filmów wszech czasów “Drużyna Pierścienia” zajęła miejsce pierwsze, “Dwie Wieże” trzecie, a “Powrót Króla” siódme. Teraz, po kilku tygodniach od premiery wieńczącego dzieło “Powrotu Króla” możemy chyba podyskutować o całej trylogii, o tym, co zadecydowało o jej oszałamiającym powodzeniu i o tym jakie wrażenia odnieśliśmy my sami.
Aby objąć jakoś całość bez chaosu pozwoliłem sobie podzielić naszą dyskusję na kilka części.
WŁADCA JAKO WIDOWISKO
KW: Tutaj chyba jest najmniej wątpliwości – to, że “Władca” jest wciskającym w fotel widowiskiem filmowym jest chyba dla wszystkich oczywiste. Duży budżet został bardzo dobrze wykorzystany, dając kinu pokaz jakiego do tej pory nie było. Niech się schowają “Ataki Klonów” i “Matriksy” – do pięt nie dorastają przeprawie drużyny przez Morię, bitwie w Helmowym Jarze i bitwie na polach Pelennoru. Co ważniejsze – sądzę, że “Władca” jest na pozycji lidera przynajmniej przez jakiś czas niezagrożony. Zgodzicie się ze mną?
Paweł Pluta: Nie. Owszem, nie sposób odmówić obytrzem filmom rozmachu, ale sposób wykonania tegoż rozmachu kojarzy mi się raczej z walnięciem na odlew toporem, niż z finezyjnym pchnięciem rapiera w szczelinę zbroi. Wszystkiego jest dużo, gigantycznie i głośno, to główne odczucie po wizjach bitewnych i architektonicznych.
Michał Chaciński: Faktycznie, bitwy są głośne i gigantyczne, ale wiesz jak jest – oni w filmie nie rozgrywali meczów szachowych o mistrzostwo, tylko raczej walczyli, żeby toporem obciąć drugiemu głowę.
PP: No, architektoniczne nie są przynajmniej głośne, za to mogę je skwitować następująco: po katedrze w Mediolanie, to mi mogą i siedem Morii jedna na drugiej pokazywać i jeszcze trzy malutkie po bokach. Albo jakieś inne Minas Tirith. Podobne porównanie trudno znaleźć dla bitew, bo ciężko o weterana Łuku Kurskiego zdatnego do odpytania na okoliczność odbioru Jacksonowskich militariów, ale i bez tego widać bolesne dziury w taktyce, że o Theodenie nieporadnie kopiącym konia po bokach, żeby łaskawie ruszył, nie wspomnę.
Tomasz Kujawski: Eee, to czepialstwo. Jaki wpływ ma Theoden nie radzący sobie z koniem na widowiskowość trylogii? Taki szczegół, w nawale tego, co dzieje się przez kilkadziesiąt minut bitew na ekranie, niknie... no, chyba, że ktoś bardzo chce się tego uczepić. W filmach sporo jest potknięć i nielogiczności, ale przecież cała opowieść już w pierwowzorze literackim jest taka. Dlaczego Frodo nie pokonał całej drogi z Shire do Mordoru na grzbiecie orła? Takich i podobnych pytań można zadać mnóstwo, ale po co? Jeśli chcemy zniszczyć dzieło żelazną logiką, to zniszczymy. Zarówno filmy, jak i książkę. Ale podchodzenie do "Władcy Pierścieni" (i innych analogicznych widowisk) w ten sposób, czyli dobrowolne odbieranie sobie przyjemności oglądania, wydaje mi się lekko pozbawione sensu. Pewnie każdy znajdzie wpadki, które szczególnie rzuciły mu się w oczy. Mi niebywale głupia wydała się scena zbiorowego wyjścia entów z lasu, ale nie znaczy to, że ich potyczka z siłami Sarumana nie była widowiskowa.
Cieszę się też, że Jackson nie nakręcił sekwencji Morii w katedrze w Mediolanie, tylko pozostał wierny wizjom grafików ilustrującym Tolkiena. Sceny w kopalniach krasnoludów to najbardziej widowiskowa, zapierająca dech cześć trylogii. Tuż za nią postawiłbym bitwę na polach Pelennoru. Helmowy Jar pozostawił mnie raczej obojętnym, ale to pewnie dlatego, że cała druga część podobała mi się najmniej.
Czy widowiskowość "Władcy" będzie trudna do pobicia? Przez jakiś czas na pewno. Można nakręcić sceny z jeszcze większym rozmachem - to pewnie nie byłoby takie trudne, ale bez odpowiedniego ich zakotwiczenia w interesującej fabule i postaciach, czego powtórzenie nie będzie już takie proste, pozostawią one widzów obojętnymi. Przecież scena autostradowa z drugiej i bitwa z trzeciej części Matrixa też były widowiskowe. Ale kto dziś o nich pamięta...
Agnieszka Szady: Być może “Matrix” nie dorasta do pięt bitwie na polach Pelennoru, ale za to bitwa na polach Pelennoru nie dorasta do pięt bitwom pokazanym w takim choćby “Ostatnim samuraju”, żeby daleko nie szukać. Oraz zapewne wielu, wielu filmom wojennym. Niestety, komputerowo wykreowana konnica nie może się równać z konnicą prawdziwą - w “Powrocie króla” widać było zamazane mignięcia padających koni i jeźdźców, a na “Samuraju” włosy mi się jeżyły, jak widziałam te kłębiące się brzuchy i wierzgające kopyta.
Dla mnie plusami widowiskowości “Władcy...” są głównie wspaniałe, *prawdziwe* krajobrazy Shire i Rohanu oraz godna podziwu dbałość o szczegóły strojów, broni i wnętrz: wszystkie te powycierane paski i sprzączki, hafty na tunikach, porozrzucane książki i notatki w norce Bilba. Natomiast widowiskowość rozumiana jako rozmach bitew nie zachwyciła mnie.
MCh: Bardzo mi się podoba w jakim kierunku idziemy już przy pierwszych wypowiedziach :) Z prostego powodu - przy przedsięwzięciu na tyle kontrowersyjnym (biorąc pod uwagę zastępy fanów), wielkim i do tego hollywoodzkim nie ma szans na jednogłośność. Konrad we wstępie do naszej dyskusji robi ten drobny błąd, że własny zachwyt przekłada na przypuszczalne reakcje innych widzów. A w tym przypadku nie ma nic, co byłoby „dla wszystkich oczywiste”. Miło mi, że rozpoczynamy z takiej stopy, bo już od razu nie zgadzamy się ze sobą w odbiorze. Krótko do akt i w ripoście: mnie z kolei najbardziej podobała się na razie rozszerzona wersja drugiego filmu (nie znamy jeszcze rozszerzonej wersji trzeciego i stąd to „na razie”), ale cała trylogia zrobiła na mnie wielkie wrażenie wizualnie, choć znacznie mniejsze emocjonalnie. (A na marginesie - porównanie cukierkowych bitew w zwolnionym tempie ze skrajnie hollywoodzko zakłamanego „Ostatniego samuraja” ze scenami batalistycznymi przyjmuję jako kolejny dobry omen dla tej dyskusji).
Eryk Remiezowicz: Problem widowiskowości podzieliłbym na dwie części – bitwy i krajobrazy. Wizje Śródziemia, od początku do końca zachwycają. Bez najmniejszego wyjątku. Ale batalistyka, szczerze mówiąc, od drugiej części począwszy, bardziej przeszkadzała w odbiorze filmu, niż go tworzyła. Za dużo w było bitew, za mało krajobrazu i tworzenia klimatu, za mało pracy z charakterami głównych postaci. Wyjątkowo nieudane pod tym względem są "Dwie wieże", gdzie Helmowy Jar zabił film i odarł go z jakiejkolwiek magii. Pelennor nie najgorzej się zaczął, ale rozwiązanie bitwy za pomocą przypływu zielonych glutów, to nie jest to, co tygrysy lubią najbardziej.
KW: To ja, aby naszą dyskusję jeszcze bardziej zagmatwać, dodam, że „Dwie wieże” są moją ulubioną częścią trylogii, a bitwa w Helmowym Jarze zapiera dech w piersiach i jej wykorzystanie do zwieńczenia środkowej części cyklu uważam za jeden z lepszych pomysłów inscenizacyjnych Jacksona. Sam zaś film po nieco dusznym klimacie „Drużyny Pierścienia” pozwala złapać epicki oddech. I nie wyobrażam sobie ekranizacji Władcy właśnie bez niepowtarzalnych, wciskających w fotel sekwencji batalistycznych. Przecież to nie była byle jaka wojna – to finalne starcie Dobra ze Złem! Choć oczywiście Armia Umarłych na polach Pelennoru nie była najbardziej udana. Ale jakoś trzeba było uzasadnić możliwość pokonania tak potężnych wojsk Mordoru.
WŁADCA JAKO FABUŁA
KW: Oderwijmy się na chwilę od powieści, którą najprawdopodobniej wszyscy tu znają i zastanówmy się jak broni się “Władca” filmowy jako osobna fabuła? Czy jest spójny, czy jest zrozumiały dla przeciętnego widza, czy tworzy dla niego świat, który będzie w stanie objąć, czy opowiada interesującą i wciągającą historię?
PP: Tak sobie. Pierwsze dwie części w zasadzie nie budzą większych zastrzeżeń, zwłaszcza że wypadły z nich niepotrzebne wstawki w rodzaju Toma Bombadila. Trzecia jednak powinna, jak zauważyła Marta Bartnicka, zostać podzielona na dwie. Dzięki temu nie byłyby konieczne okaleczające spójną, jak by nie było, Tolkienowską fabułę kompresje. Tymczasem cały wątek Ścieżki Umarłych jest właściwie tylko pro forma zaznaczony, wydarzenia w Minas Tirith stają się jakąś absurdalną farsą, a podróż hobbitów przez Mordor trwa ze trzy godziny czasu filmowego, i to nie odliczając czasu na przydługie ględzenie na tematy ogólne, podobnie zresztą jak zebranie przez Aragorna paru harcerzy, co się po bitwie ostali i dojście z nimi do Czarnych Wrót.
TK: Zaraz, mieliśmy się oderwać od powieści. A w tym kontekście podobne zarzuty tracą sens, bo co było niejasnego w podróży hobbitów (po co miała być dłuższa?) czy wątku ze Ścieżką Umarłych? Wydaje mi się, że żadna z części nie powinna widzom nie znającym książki sprawić kłopotów ze zrozumieniem. Najsłabiej przeniesione zostały "Dwie Wieże" – nie tyle, że są niejasne, co chaotyczne – a wydarzenia w Minas Tirith rzeczywiście wypadły niezrozumiale, ale całe szczęście większość wad niweluje rozszerzona (o czterdzieści minut) wersja filmu.
1 2 3 »

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Pośladki nawiedzenia
Jarosław Loretz

17 I 2022

Nikt nie spodziewa się hiszpańskiej inkwizycji, tak jak i nikt nie spodziewa się, że jakikolwiek duch chciałby nam zajrzeć w okrężnicę. A tu proszę.

więcej »

Z filmu wyjęte: Spokojnie, przecież nikt nie zwróci na to uwagi
Jarosław Loretz

10 I 2022

Niektórzy z twórców nieco bardziej niż inni idą na skróty, gdy dostają do ręki zbyt kusy budżet. Potem można się trochę pośmiać z ich produkcji.

więcej »

Z filmu wyjęte: Fampirem jeftem
Jarosław Loretz

3 I 2022

Nie zawsze kinematograficzne wampiry miały dystyngowane kły. Bywały i takie z kłami à la mors.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Wojna, która zakończy wszystkie wojny
— Konrad Wągrowski

Karuzela wrażeń
— Gabriel Krawczyk

Jak dobrze wyglądać na łosiu, czyli bitwa w Śródziemiu
— Anna Kańtoch

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (3)
— Krystian Fred, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (6)
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Śródziemski rollercoaster
— Gabriel Krawczyk

Przygoda trwa
— Anna Kańtoch

Esensja ogląda: Kwiecień 2013
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Tomasz Kujawski, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Styczeń 2013 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Piotr Dobry, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Alicja Kuciel, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Udana podróż
— Tomasz Markiewka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.