Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2019
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Najlepsze filmy 2009 roku według dziennikarzy Stopklatki i Esensji

Esensja.pl
Esensja.pl
1 2 »
Nie ma chyba sensu pisać po raz 279964 podsumowania filmowego roku – każda redakcja uczyniła to już dawno, na Stopklatce i Esensji tych podsumować było przynajmniej kilka. Skoncentrujmy się więc na naszym rankingu – subiektywnym, wspólnym wyborze najlepszych filmów roku przez dwie redakcje.

Esensja

Najlepsze filmy 2009 roku według dziennikarzy Stopklatki i Esensji

Nie ma chyba sensu pisać po raz 279964 podsumowania filmowego roku – każda redakcja uczyniła to już dawno, na Stopklatce i Esensji tych podsumować było przynajmniej kilka. Skoncentrujmy się więc na naszym rankingu – subiektywnym, wspólnym wyborze najlepszych filmów roku przez dwie redakcje.
Tym razem nie było wielkich sporów. Używając terminologii kolarskiej – trzy filmy oderwały się mocno od peletonu i rozstrzygnęły zwycięstwo w ulicznym finiszu. Trzy filmy uznanych twórców – albo regularnie prezentujących dzieła wzbudzające zainteresowanie (Tarantino), albo powracających po długiej przerwie (Cameron), albo cenionych od dawna w kręgach krytyki i koneserów, ale dopiero w tym odnoszących wielki sukces artystyczny i komercyjny (Boyle). Znawcy kolarstwa z pewnością znaleźliby odpowiedniki takich karier, mi tylko przychodzi do głowy analogia Lance’a Armstronga do Jamesa Camerona. Ale, tak czy inaczej, zwycięża najlepszy sprinter – Quentin Tarantino, który nie tylko w tym roku wyprzedza rywali o długość roweru, ale jego film odnosi sukcesy największe od czasu „Pulp Fiction” i wydaje się jednym z faworytów w Oscarowej rozgrywce.
Za tą trójką mamy grupę pościgową, złożoną z pięciu kolarzy/filmów, przyprowadzonych przez najlepszą animację roku – „Odlot”, która przynajmniej jednego Oscara ma na pewno w kieszeni. To nie jedyna nominacja w zestawieniu – „Walc z Baszirem” po zeszłorocznych triumfach na Warszawskim Festiwalu Filmowym, trafił też do kin i zdobył duże uznanie obu naszych redakcji. Grupę uzupełniają dwie, jakże różne, ale świetne produkcje SF – ponurzy, wyczekiwani od lat przez fanów genialnego komiksu Alana Moore’a „Watchmen. Strażnicy” oraz kapitalny rozrywkowy „Star Trek”. Filmy te nie zrobiły wielkiej kariery w naszych kinach, więc nie zapomnijcie nadrobić zaległości na DVD/Blu-ray. Ale miła wiadomość – w grupie pościgowej znalazł się też reprezentant w charakterystycznej biało-czerwonej koszulce – świetny „Dom zły” Wojciecha Smarzowskiego. Wbrew decyzji jury w Gdyni stawiamy ten film nieco wyżej od bardzo dobrego „Rewersu”.
A dalej peleton, a tu – jak zwykle – aż roi się od różnokolorowych koszulek. SF reprezentowane jest przez „Dystrykt 9”, znajdziemy bardzo solidną reprezentację dramatów, które na szczęście równoważone są przez zamykające stawkę dwie produkcje komediowe. W sumie zestawianie, którego rok 2009 nie musi się wstydzić. Uważni czytelnicy rozpoznają małe zmiany w stosunku do naszych kwartalnych rankingu, ale nie są to zmiany duże, a wynikają z faktu, że z perspektywy czasu na wcześniejsze tytuły spogląda się nieco inaczej. Taka już przypadłość wszelkich rankingów.
Zaczynamy od końca, czyli od miejsca dwudziestego.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
20. 500 dni miłości
Komedia romantyczna bez tradycyjnego happy endu? Film o miłości na wesoło w większości poświęcony rozstaniu i próbie „wyleczenia” się z ukochanej osoby? Niezależne, kameralne kino, które stało się przebojem amerykańskich kin? „500 dni miłości” Marca Webba pozytywnie zaskakuje niesztampowymi rozwiązaniami wprowadzającymi świeżość do gatunku praktykującego w kółko te same schematy. Oczywiście, wciąż będąc przyjemną komedią romantyczną, nie próbuje odkryć wielkich prawd i zrewolucjonizować kino, ale po prostu bawi, będąc na pewno bliżej widza i rzeczywistości, niż większość podobnych filmów.
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
19. Kac Vegas
Todd Phillips musiał odbyć szybki kurs robienia komedii na farmie Judda Apatowa. Wiele dobrego wyciągnął właśnie z tamtego kina, choćby motyw życiowego przełomu (w tym przypadku ślubu) i ostatniej przygody przez poważną decyzją. W „Kacu Vegas” nie ma to odpowiedniego ładunku zawoalowanej w świńskich żartach refleksji jak u Apatowa, a koniec ucieka od gorzkiej tęsknoty za zamknięciem jakiegoś etapu. Ale Phillips obiecująco rokuje na przyszłość. Choćby w doborze aktorów – Zach Galifianakis to niewątpliwie najcenniejsze komediowe odkrycie od czasu Christophera Mintz-Plasse.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
18. Biała wstążka
„Białej wstążce”, podobnie jak innym filmom Hanekego, bardzo daleko do kina psychologicznego. Reżyser nie znosi trywialnych wyjaśnień, a dewiacje, traumy, patologie jednostek zawsze mają u niego podłoże socjologiczne. Wewnętrzne nakazy i zakazy, wykształcone w procesie wychowania, wracają w różnych wariacjach, funkcjonują na marginesie, by niespodziewanie wypłynąć i znokautować. Bariera, jaką Haneke stawia między bohaterami a widzem, uniemożliwia łatwe pocieszenia, krzepiącą i oczyszczającą projekcję-identyfikację. „Białą wstążkę” oglądamy z boku, zdystansowani, przypatrując się z rosnącą trwogą, jak niepostrzeżenie, powoli, nieubłaganie rodzi się zło.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
17. Lektor
„Lektor” nie unika bolesnej dyskusji na temat Holocaustu. Po raz kolejny wraca problem relatywizmu czasów wojny, w których dotychczasowy system moralno-etyczny ulega zawieszeniu. Sama praca w Auschwitz nie czyniła strażniczek winnymi. Większość z nich poszukiwała po prostu zatrudnienia, w ramach którego skrupulatnie wykonywały to, czego od nich oczekiwano. Film Daldry’ego to przede wszystkim doskonała kreacja Kate Winslet.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
16. Stan gry
Thriller polityczny w starym stylu, w którym ani na chwile nie spada tempo, w którym rewelacyjny Russell Crowe daje popis aktorski w swoim najlepszym stylu, dzielnie sekunduje mu Rachel McAdams, kapitalne wejścia ma Hellen Mirren, a Bena Afflecka w roli sztywnego bubka zawsze przecież można strawić. Co ciekawe – film potrafi zagrać mocno na nucie emocjonalnej, ale też rozbawić. Po takim filmie ma się ochotę zostać dziennikarzem śledczym, choćby – jak wynika z treści – ten fach powoli odchodził do lamusa.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
15. Frost/Nixon
To samo świetne pióro, które spłodziło poruszający portret „Królowej”, nakreśliło z właściwą sobie swadą sylwetki lekkoducha, który nagle musi stać się bohaterem i starego wygi, który w ostatecznym starciu traci twarz. Jakby nie wystarczył świetny scenariusz, którego nawet Ron Howard nie był w stanie zepsuć – fenomenalna rola Franka Langelli wznosi ten znakomity film na jeszcze wyższy, prawdziwie oscarowy poziom.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
14. Obywatel Milk
Rzadko zdarzają się artyści, którzy potrafią wziąć historię z życia marginalizowanej mniejszości i nadać jej wymiar tak uniwersalny, że niemal zapominamy, że rzecz była o osobie, z której stylem życia niekoniecznie się utożsamiamy. Tak było z „Brokeback Mountain”, i tak jest z „Milkiem”. Van Sant po raz kolejny zachwyca swoim reżyserskim kunsztem i talentem do opowiadania trudnych historii. Jeśli ktoś jeszcze miał wątpliwości, czy Sean Penn wielkim aktorem jest – chyba wyjdzie przekonany.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
13. Rewers
Borys Lankosz błyskotliwie bawi się kinem nie zapominając jednocześnie o tonach serio. Znajduje on miejsce i na farsę i dramat, dzieląc akcenty w wyważonych proporcjach. Nad całością przeważa jednak duch dobrej, inteligentnej zabawy, zatem powodów do mimowolnego uśmiechu jest znacznie więcej. Czemu nie należy czynić zarzutu. Akurat to komediowe ujęcie w jakiś przewrotny sposób pozwala poczuć wyraźnie to, co było złe w okresie, w którym toczy się cała intryga. Śmiech jest zdrowy, pozwala z bezpiecznego dystansu spojrzeć na sprawy gorzkie, ponure, stanowiące złe wspomnienie o naszych dziejach.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
12. Zapaśnik
Materiał z gatunku tych męskich, hemingwayowskich opowieści, które niestety kinie bardzo łatwo zamienić w efektowny kicz dla chłopaków. To mogło się udać tylko z genialnym odtwórca tytułowej roli – i chwała bogu, że Aronofsky wytrzymał jakoś z Mickey Rourke’m na planie, bo efekt jest naprawdę mocny. Można się oczywiście czepiać, że Rourke tak naprawdę gra w tym filmie sam siebie, że nie musiał się wysilać, aby naprawdę wczuć się w postać upartego, dzielnego faceta, który walczy do końca, mimo, że wszyscy już na nim postawili krzyżyk. Tylko czy to musi być zarzut? Film zyskuje przez to na autentyczności.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
11. Spotkanie
Przejmująco unaocznia opłakane skutki radykalnej postwrześniowej transformacji american dream w american nightmare. Ale jak to u McCarthy’ego, gdzieś tam na końcu ciemnego tunelu zawsze tli się światełko, „obcy” okazują się bardziej swojscy od „swoich”, a „kropla miłości znaczy więcej niż ocean rozumu”. Piękne, inspirujące kino z wybitnymi kreacjami Richarda Jenkinsa i Hiam Abbass.
1 2 »

Komentarze

« 1 2
23 IX 2010   12:01:57

Ha, właśnie dlatego tak oceniam te filmy, bo jestem fanem sf. Problem z nimi jest taki, że są wg mnie beznadziejnym science fiction. Najlepsze filmy 2009 to, moim zdaniem, Moon i Dystrykt 9.

23 IX 2010   21:54:57

Dziękujemy za błyskotliwe i jakże obszerne uzasadnienie swego zdania.

23 IX 2010   23:10:01

Mamy tu pisać obszerne recenzje, panie Konradzie? Nie będę się rozpisywał co mi nie pasowało w Avatarze czy Star Treku, bo do końca roku bym nie skończył :). Przedstawiłem swoją opinię na dany temat i tyle. Komu zresztą by się chciało czytać tu kolejne recenzje... co? komuś się chce? Cóż, mnie się nie chce ich pisać :P
PS. Dziękujemy za błyskotliwy i jakże obszerny udział w dyskusji na temat listy nalepszych filmów ubiegłego roku.

24 IX 2010   10:21:09

Obszernych recenzji nie, ale z komentarzami na poziomie Onetu proszę się przenieść na Onet.

02 VII 2011   04:18:20

look at prada bags 2010 prada handbags 2010 for more detail prada bags 2011 prada bags online online shopping

30 IX 2011   15:03:06

[url=http://chaussuresdefootballstore.com/]chaussures de football Mercurial Vapor Superfly[/url] en Bien connu de wear snowboard lancement régional de la marque Nike de la dernière [url=http://chaussuresdefootballstore.com/]Nike Mercurial Vapor[/url] chaussures de ski . Ce double-prendre l'patineurs professionnels Gigi Rüf chaussures nommé spew out sa ville natale équipe de football bank SC Bregenz (Bregenz) con?us.[url=http://chaussuresdefootballstore.com/] [b]Mercurial Vapors Pas Cher[/b] [/url]utilisés comme couleurs principales blanc et bleu

« 1 2

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Dalekowschodnie nauki
Jarosław Loretz

14 X 2019

Żeby ostudzić emocje po zeszłotygodniowym czarnym ptaku, dzisiaj proponuję chwilę filozoficznej zadumy.

więcej »

Z filmu wyjęte: Jubileuszowy ptak
Jarosław Loretz

7 X 2019

W jubileuszowej, setnej odsłonie cyklu „Z filmu wyjęte”, proponuję ptaka. Czarnego. Słusznych rozmiarów.

więcej »

Do kina marsz: Październik 2019
Esensja

4 X 2019

Oto nasz wybór najciekawszych premier kinowych w październiku 2019.

więcej »

Polecamy

Dalekowschodnie nauki

Z filmu wyjęte:

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Czy to człowiek?
— Miłosz Cybowski

Szalone lata 60.
— Piotr Nyga

Wielkość i małość rodu Laurentów
— Sebastian Chosiński

Usłyszcie ich krzyk!
— Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Han Solo
— Marcin Osuch

Człowiek z rozgoryczenia
— Piotr Dobry

Sztuka? Gdzieś zaginęła. Ale szlak został przetarty
— Gabriel Krawczyk

Krótko o filmach: Han Solo
— Sebastian Chosiński

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Solo, ale w drużynie
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.