Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 12 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Dean DeBlois, Chris Sanders
‹Lilo i Stich›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
65,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLilo i Stich
Tytuł oryginalnyLilo & Stitch
Dystrybutor Syrena
Data premiery5 lipca 2002
ReżyseriaDean DeBlois, Chris Sanders
Scenariusz
MuzykaAlan Silvestri
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania85 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny, przygodowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Pokochać brzydala
[Dean DeBlois, Chris Sanders „Lilo i Stich” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Nie sposób odmówić morału tej opowieści o akceptacji odmienności. Spotyka się oto na Hawajach dwoje wyrzutków. Stich pierwszy członek duetu dziwaków pochodzi z Kosmosu, jest niebieski, czteroręki, ma czułki, wypustki i wyjątkowo paskudny charakter, w którym dominuje żądza niszczenia.

Eryk Remiezowicz

Pokochać brzydala
[Dean DeBlois, Chris Sanders „Lilo i Stich” - recenzja]

Nie sposób odmówić morału tej opowieści o akceptacji odmienności. Spotyka się oto na Hawajach dwoje wyrzutków. Stich pierwszy członek duetu dziwaków pochodzi z Kosmosu, jest niebieski, czteroręki, ma czułki, wypustki i wyjątkowo paskudny charakter, w którym dominuje żądza niszczenia.

Dean DeBlois, Chris Sanders
‹Lilo i Stich›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
65,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLilo i Stich
Tytuł oryginalnyLilo & Stitch
Dystrybutor Syrena
Data premiery5 lipca 2002
ReżyseriaDean DeBlois, Chris Sanders
Scenariusz
MuzykaAlan Silvestri
Rok produkcji2002
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania85 min
WWW
Gatunekanimacja, familijny, przygodowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Na dodatek jego stwórca, szalony naukowiec, wyposażył go w niesamowite możliwości, pokrewne tym, za które podziwiamy Supermana. Stich, chociaż, jak to powiedziano, potencjał ma duży, korzysta z niego w sposób nietypowy, całkowicie niedopasowany do ziemskich warunków i zwyczajów. Jest raczej wredny niż miły.
Lilo, jego biedna nieświadoma partnerka jest kilkuletnią hawajską dziewczynką o bogatej, niezwykłej wyobraźni i równie niezwyczajniej sytuacji rodzinnej. Wychowywana przez siostrę mała marzy i to dużo, nieco inaczej przetwarza obrazy podawane przez świat i nie wpasowuje się w ciasne ramy społeczne. Jak łatwo się domyślić, dziecko wyróżniające się od innych, jest przez resztę stada traktowane z niechęcią, odpychane i odtrącane. Dobrze, że słodkie bachorki w filmie Disneya nie mają zbyt wielu możliwości znęcania się nad koleżanką, bo niechybnie skorzystałyby z nich i zamiast bajki oglądalibyśmy splatter-horror z niewielką, wprawdzie, dozą fachowości, ale za to dużą entuzjazmu.
Nasza parka spotyka się i zaczyna wzajemnie ucierać. Niebieski kosmita mocno jest ogłupiały, trafił do miejsca, gdzie jego specyficzne talenty nie za bardzo da się wykorzystać, bo to i wieżowców niewiele i mostu żadnego, nie ma czym się wykazać po prostu. Mała Lilo też ma nie najlepszy okres – do jej domu zawitał kurator, który niedwuznacznie sugeruje, że dziecko jest zaniedbywane i należy je przenieść do innego domu. Trudno się przedstawicielowi władz dziwić – siostra Lilo dwoi się i troi szukając pracy i starając się zarazem stworzyć dziecku jakąś namiastkę rodziny. Jeśli jeszcze uwzględnić, że Stich lubi dorzucić swoje trzy grosze, to trudno się przedstawicielowi władz dziwić. Dom Lilo stanowczo nie wydaje się być miejscem odpowiednim do trzymania dzieci.
Z jednej strony rodzinne problemy, z drugiej, żeby było ciekawiej, czarne chmury nadciągają nad głowę Sticha. Udało mu się wprawdzie zwiać, ale pościg jest tuż, tuż. Za każdym rogiem może się czaić kosmiczny policjant z gustownymi poczwórnymi kajdankami.
Akcja zostaje zatem rozpędzona i rusza, aby w znakomitym tempie dotoczyć się do nieuniknionego happy endu. Film bawi dobrym dialogiem i dowcipem, chociaż nie wciąga i nie wzbudza głębszych uczuć do bohaterów. Nie jest to arcydzieło, nie zwala z nóg i nie woła widza syrenim głosem na następny seans, ale można obejrzeć, aby się nieco pośmiać, pooglądać ładne obrazki i podumać nad różnymi stworami, jakie się człowiekowi w rodzinie zdarzyć mogą.
koniec
1 sierpnia 2002

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o filmach: Prawie wiedźmin i pełzający czerep
Miłosz Cybowski

12 XII 2019

To bardzo minimalistyczny film, zarówno pod względem wizualnym, jak i aktorskim. Ale największą bolączką „Łowcy głów” jest po prostu kiepska fabuła.

więcej »

Krótko o serialach: For All Mankind. Odc. 2: Herr Doktor Faust
Marcin Osuch

11 XII 2019

Lądowanie na Księżycu, zarówno Rosjan jak i Amerykanów nie zakończyło kosmicznego wyścigu. On się właśnie na dobre rozpoczął.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Gdy „człowiek” przestało brzmieć dumnie
Sebastian Chosiński

11 XII 2019

Kiedy Siergiej Bondarczuk zdecydował się na rozpoczęcie kariery reżyserskiej, był już doświadczonym aktorem. Z dziesięcioletnim stażem i kilkunastoma rolami, w tym paroma głównymi. Na swój pierwszy film wybrał scenariusz oparty na mikropowieści Michaiła Szołochowa „Los człowieka” – i był to doskonały wybór. Obraz kinowy przewyższył literacki pierwowzór i przeszedł do historii radzieckiego kina wojennego.

więcej »

Polecamy

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga

Do sedna:

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Sceny z życia smoków
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Lipiec 2014 (2)
— Jarosław Robak, Karolina Ćwiek-Rogalska, Sebastian Chosiński

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (5)
— Sebastian Chosiński, Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Kwiecień 2013
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Tomasz Kujawski, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Mała Esensja: Czkawka i Szczerbatek
— Agnieszka Szady

Tegoż autora

Kronika śmierci niezauważonej
— Eryk Remiezowicz

Zamknąć Królikarnię!
— Eryk Remiezowicz

Książka, która nie dotarła do nieba
— Eryk Remiezowicz

Historia żywa
— Eryk Remiezowicz

Na siłę
— Eryk Remiezowicz

Wpadnij do wikingów
— Eryk Remiezowicz

Gdzie korekta to skarb
— Eryk Remiezowicz

Anielski kryminał
— Eryk Remiezowicz

I po co ten pośpiech?
— Eryk Remiezowicz

Nie zawsze szczęście
— Eryk Remiezowicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.