Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 6 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Ken Loach
‹Szukając Erica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzukając Erica
Tytuł oryginalnyLooking for Eric
Dystrybutor SPI
Data premiery14 stycznia 2011
ReżyseriaKen Loach
ZdjęciaBarry Ackroyd
Scenariusz
ObsadaSteve Evets, Eric Cantona, Stephanie Bishop, Gerard Kearns, Cole Williams
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Hiszpania, Wielka Brytania, Włochy
Czas trwania116 min
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Złote myśli Erica Cantony
[Ken Loach „Szukając Erica” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Kiedy mewy śledzą łajbę, to tylko dlatego, że do morza będą wrzucane sardynki” ta i inne złote myśli Erica Cantony z pewnością NIE zainspirowały Kena Loacha do nakręcenia obrazu „Szukając Erica”. Na pewno jednak przeszły do historii futbolu i stanowią znakomite, prześmieszne uzupełnienie scenariusza tego słodko-gorzkiego filmu.

Alicja Siwik

Złote myśli Erica Cantony
[Ken Loach „Szukając Erica” - recenzja]

„Kiedy mewy śledzą łajbę, to tylko dlatego, że do morza będą wrzucane sardynki” ta i inne złote myśli Erica Cantony z pewnością NIE zainspirowały Kena Loacha do nakręcenia obrazu „Szukając Erica”. Na pewno jednak przeszły do historii futbolu i stanowią znakomite, prześmieszne uzupełnienie scenariusza tego słodko-gorzkiego filmu.

Ken Loach
‹Szukając Erica›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzukając Erica
Tytuł oryginalnyLooking for Eric
Dystrybutor SPI
Data premiery14 stycznia 2011
ReżyseriaKen Loach
ZdjęciaBarry Ackroyd
Scenariusz
ObsadaSteve Evets, Eric Cantona, Stephanie Bishop, Gerard Kearns, Cole Williams
Rok produkcji2009
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Hiszpania, Wielka Brytania, Włochy
Czas trwania116 min
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Szukając Erica” to komediodramat opowiadający o listonoszu Ericu Bishopie, który popada w depresję. Próbują pomóc mu przyjaciele: jeden z nich co rusz kupuje poradniki i podczas wspólnych spotkań Eric i reszta przepracowują ich treść. Po kolejnej takiej sesji – możliwe, że wskutek intencji poradnika, bądź też przez wypaloną właśnie trawkę – listonosz Eric spotyka w swoim pokoju piłkarza Erica Cantonę. Od tej pory ten ostatni towarzyszy bohaterowi podczas codziennych czynności, służąc zawsze pomocną radą. A jest w czym pomagać, bo Bishop nie radzi sobie z własnym życiem. Nie potrafi porozumieć się z synami, wyjaśnić dawnych zaszłości z żoną, poskromić napadów paniki, uwierzyć w siebie.
Ken Loach po raz kolejny potwierdza swój społecznikowski rodowód. Tym razem pod płaszczem pozornie błahej historii o listonoszu, kibicu Manchesteru United, opowiada o potrzebie posiadania przyjaciół. Jakkolwiek banalnie by to brzmiało, film ten to opowieść o integralności społecznej, konieczności życia i współdziałania z innymi, wzajemnym zaufaniu. Wszystkie te „oczywistości” ustąpiły w codziennym życiu miejsca zindywidualizowanym zachowaniom jednostki, ciągle prącej do przodu bez względu na wszystko. Film Brytyjczyka pokazuje, że można, a nawet trzeba grać drużynowo, a czasem dobre podanie do kumpla z drużyny jest o wiele lepsze od osobistego strzelenia bramki. Dla wielu widzów „Szukając Erica” może stanowić zbyt nachalną próbę przekazania oczywistej diagnozy współczesnego społeczeństwa. Kto jednak zna choć trochę filmy Kena Loacha, ten wie, że nigdy nie ukrywał on swoich poglądów, a kolejne reżyserowane przez niego obrazy były próbą subiektywnej interpretacji rzeczywistości, widzianej oczami reżysera (zaangażowanego socjalisty). Jego najnowsze dzieło to – oprócz pedagogicznej pogadanki – kawałek ciekawej historii Brytyjczyka, którego wyimaginowanym przyjacielem staje się Eric Cantona. Film z dużą dozą angielskiego humoru, przeplatanego regularnymi zmaganiami współczesnego człowieka, próbującego odnaleźć siłę i energię do stawienia czoła codziennym problemom.
O samym Cantonie warto rzec tu słów kilka, bowiem znajomość historii jego osoby jest po części kluczem do interpretacji tego filmu. Eric Cantona to najprawdopodobniej jedyny Francuz, którego pokochali Brytyjczycy. Nietuzinkowa postać, doskonały piłkarz, zawodnik Manchesteru United, który zasłynął nie tylko swoim zachowaniem na boisku, ale również poza nim. W 1995 roku schodząc z boiska po otrzymaniu czerwonej kartki usłyszał obraźliwą uwagę od jednego z kibiców siedzących niedaleko murawy. Piłkarz niesiony furią zaatakował kibica, za co został zawieszony. Kolejny z sezonów 1996/1997 okazał się ostatnim w karierze piłkarza, który poświęcił się aktorstwu (zagrał m.in. w „Elisabeth” z Cate Blanchett w roli głównej).
Podobno sam Cantona miał zgłosić się do reżysera, by ten nakręcił jakąkolwiek fabułę z nim w roli głównej. Wspólnie ze scenarzystą Paulem Lavertym znaleźli sposób by pogodzić społeczne kino Loacha z aktorskimi ambicjami Francuza, przekazując co nieco z piłkarskiej pasji tego ostatniego.
koniec
4 lutego 2011

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: A mógł do końca życia grać w szachy
Sebastian Chosiński

5 IV 2020

Nie ukrywam, że po słabych produkcjach fantastycznonaukowych i sensacyjnych, jakie były przeze mnie omawiane w poprzednich odsłonach „East Side Story”, sięgnięcie po film stricte historyczny miało być odwróceniem tych negatywnych tendencji. Niestety, „Lenin. Nieuchronność” Władimira Chotinienki okazał się przydługim szkolnym brykiem, na dodatek całkowicie pozbawionym napięcia.

więcej »

Zaraza, odc. 4: Niezbadane są ścieżki Pana
Marcin Mroziuk

3 IV 2020

Zbiorowe groby po brzegi wypełnione ciałami zmarłych na dżumę i szpitale niemogące pomieścić chorych (którym zresztą niewiele można pomóc) – takich widoków nie brakuje w czwartym odcinku, ale należało się ich spodziewać w zasadzie już od początku serialu. Rozszerzająca się epidemia to jednak zaledwie jeden z czynników, które sprawiają, że z coraz większym napięciem obserwujemy rozwój wydarzeń na ekranie.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Cios w jądro ciemności
Sebastian Chosiński

1 IV 2020

Przyznam, że długo się wahałem, czy omawiać w tej rubryce filmy powstałe w czasach stalinowskich, będące apologią dyktatora. Z drugiej strony jednak, skoro one także są „klasyką kina radzieckiego” (choć niekiedy niechcianą), to dlaczego się od nich odżegnywać. Poza tym dzisiaj jest ważny dzień. Prima aprilis! I choćby z tego powodu mogę sobie pozwolić na monumentalną „Bitwę stalingradzką” Władimira Pietrowa z końca lat 40. XX wieku.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Tegoż twórcy

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Gramofon u podstaw
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Esensja ogląda: Listopad 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Mateusz Kowalski, Gabriel Krawczyk, Alicja Kuciel, Patrycja Rojek

Idea co nie przemija z wiatrem
— Kamil Witek

Do trzech razy sztuka
— Przemysław Ćwik

Od 01, przez 09, do 11 (w skali dziesięciopunktowej)
— Michał Chaciński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.