Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

George Nolfi
‹Władcy umysłów›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładcy umysłów
Tytuł oryginalnyThe Adjustment Bureau
Dystrybutor UIP
Data premiery4 marca 2011
ReżyseriaGeorge Nolfi
ZdjęciaJohn Toll
Scenariusz
ObsadaMatt Damon, Emily Blunt, John Slattery, Terence Stamp, Daniel Dae Kim, Anthony Mackie, Shohreh Aghdashloo, Michael Kelly, David Alan Basche, Marty Krzywonos
MuzykaThomas Newman
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania106 minut
WWW
Gatunekdramat, SF, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Młotem dosłowności
[George Nolfi „Władcy umysłów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
George Nolfi zekranizował prozę mistrza science-fiction, Phillipa K. Dicka. Ze spotkania dwóch twórców kultury wyszedł film sprawnie zrealizowany technicznie, ale płytki oraz pozbawiony subtelności i polotu. Na osłodę zostaje tylko aktorski duet z afisza – Matt Damon i Emily Blunt.

Ewa Drab

Młotem dosłowności
[George Nolfi „Władcy umysłów” - recenzja]

George Nolfi zekranizował prozę mistrza science-fiction, Phillipa K. Dicka. Ze spotkania dwóch twórców kultury wyszedł film sprawnie zrealizowany technicznie, ale płytki oraz pozbawiony subtelności i polotu. Na osłodę zostaje tylko aktorski duet z afisza – Matt Damon i Emily Blunt.

George Nolfi
‹Władcy umysłów›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWładcy umysłów
Tytuł oryginalnyThe Adjustment Bureau
Dystrybutor UIP
Data premiery4 marca 2011
ReżyseriaGeorge Nolfi
ZdjęciaJohn Toll
Scenariusz
ObsadaMatt Damon, Emily Blunt, John Slattery, Terence Stamp, Daniel Dae Kim, Anthony Mackie, Shohreh Aghdashloo, Michael Kelly, David Alan Basche, Marty Krzywonos
MuzykaThomas Newman
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania106 minut
WWW
Gatunekdramat, SF, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Niewiele można powiedzieć dobrego o filmie, w którym wszystkie dziury scenariuszowe wypełnia się słowem-wytrychem – przeznaczenie. „Władcy umysłów” to nie kino science-fiction ani traktat o potędze miłości, ponieważ jak na pierwsze filmowi brakuje cech typowych dla konwencji, jak na drugie zakochani wydają się mało zaangażowani, a uczucie między nimi ciągle rozcieńczają wątki filozoficzne. Za słabo odrysowane zostały także postaci głównych bohaterów, żeby skupić się na ich dramacie osobistym albo kibicować im w walce o własną wolę. Nolfi próbuje podejść do opowiadanej historii ambitnie i z wyczuciem, ale zamiast tego ciężką ręką wizualizuje wszystkie dosłowności topornego scenariusza.
David Norris chce zostać senatorem. Jednak impulsywny wygłup kosztuje go zwycięstwo w wyborach. Ostatnią szansą na polityczny ratunek okazuje się przypadkowe spotkanie z czarującą Elise. To dzięki nowej znajomej Norris zakończy przegrane wybory odważną, inspirującą mową, która zapewni mu lepszy start w kolejnych. Szybko prosta opowiastka o chłopaku z trudną przeszłością, próbującym przejść drogą od zera do bohatera, zamienia się w pokraczną historię o kontrolowaniu naszych decyzji. Na scenę wkraczają tajemniczy mężczyźni w prochowcach, którzy znają przeznaczenie każdej jednostki i starają się nie dopuścić do zmiany planu. Plan Davida nie przewiduje związku z Elise. Problem w tym, że niedoszły senator nie ma zamiaru słuchać facetów w kapeluszach grożących mu resetem mózgu.
Z założenia „Władcy umysłów” to przypowieść filozoficzna o dokonywaniu wyborów, wolności człowieka, zasadności istnienia siły wyższej, odpowiedzialności i znaczeniu miłości. Niestety realizacja tych założeń na ekranie całkowicie zawodzi. Film został sprawnie zrealizowany technicznie i przyzwoicie zagrany. Matt Damon dwoi się i troi, żeby publiczność uwierzyła w jego bohatera, ale jest z góry na przegranej pozycji. Podobnie urocza Emily Blunt stara się przelać w postać Elise maksimum wrażliwości i uczucia. Oboje nie przekonują z winy absurdów i nielogiczności, które nie są nawet uzasadniane konstrukcją punktu wyjściowego ani istotą konwencji. Żyjemy w czasach sceptycyzmu i cynizmu, dlatego tłumaczenie wszystkich decyzji bohaterów ogniem miłości, podczas gdy ciężko między nimi o tzw. chemię, musi zostać skwitowane załamaniem rąk. Dosłowność, brak dystansu i schematyczność nie równoważy nawet rozwój akcji. O kilku intrygujących scenach, takich jak ucieczka Davida przed wszędobylskimi panami z biura korekt, zapomina się w zalewie przegadanych sekwencji, w których cały czas jest mowa o tym samym. Naprawdę trudno zrozumieć, dlaczego David zmienia pod koniec filmu zdanie. Trudno także odnaleźć sens w postępowaniach Nolfiego, który wtłacza w ramy fabuły mnóstwo zbędnych scen. Nie pogłębiają relacji między Davidem a Elise, przez co instynktowna miłość bohaterów jest nieprzekonująca i umowna. Nie pozwalają też rozwinąć kwestii wolnej woli i motywacji Davida. Niestety nie wystarczy rzucić kilkoma wyświechtanymi frazesami z aluzjami religijnymi w tle, żeby zasiać ziarno refleksji. Gdyby tak było, każdy scenarzysta zasługiwałby na laury.
Chyba jednak największym przewinieniem „Władców umysłów” jest niezamierzona groteskowość całości. Brak dystansu i spojrzenia z szerszej perspektywy powoduje wyeksponowanie wszystkich absurdów. Absolutna powaga bohaterów w obliczu spreparowanych naprędce dialogów i zachowań daje efekt komiczny, a nie dramatyczny. Pozostaje także problem oszustwa. Nolfi obiecuje ambitną rozrywkę w alternatywnej rzeczywistości, a proponuje ideologiczny ochłap w opakowaniu z ładnych zdjęć. Nietrudno ulec w tym przypadku irytacji.
koniec
9 marca 2011

Komentarze

09 III 2011   18:50:40

Filmu nie widziałem, ale wnioskuję, że po raz kolejny proza Dicka została sprofanowana przez kino. Szkoda.

10 III 2011   21:25:40

A ja film widziałem i mi się podobał. Nie każdy film musi być równie głęboki i wielowarstwowy jak promocja książki p. Zelman. Z wielką przyjemnością patrzyłem na kreacje aktorskie.

11 III 2011   14:51:56

szkoda ze nie leci w Cinema City

12 III 2011   01:41:35

pod recenzją mógłbym się podpisac i ja, ale nie umiałbym tego tak zgrabnie ując. krótko: najtrafniejsza recenzja tego filmu jaką przeczytałem.

ale kto nie poszedł do kina omamiony hasłem "incepcja + bourne" w pierwszym dniu wyświetlania może miec faktycznie inne zdanie

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Inguma
Sebastian Chosiński

28 V 2022

W „Ofierze dla burzy” – ostatniej części kryminalnej trylogii Dolores Redondo – inspektor Amaia Salazar rozwiązuje wszystkie (a przynajmniej tak się wydaje) mroczne tajemnice swojej rodziny. By tak się stało, musi po raz kolejny zaryzykować własnym życiem. Naprzeciw niej staje bowiem sam Inguma – demon zakradający się do domów i mordujący ludzi w czasie snu.

więcej »

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Tarttalo
Sebastian Chosiński

27 V 2022

W ekranizacji drugiej części mrocznej trylogii kryminalnej Dolores Redondo o mieszkańcach doliny Baztán inspektor Amaia Salazar musi podążyć tropem kolejnej mitologicznej postaci – pożerającego ludzi cyklopa Tarttala. Co gorsza, wszystko wskazuje na to, że jego wyznawczynią może być nawet matka policjantki.

więcej »

Krótko o filmach: Dolina Baztán: Basajaun
Sebastian Chosiński

26 V 2022

W malowniczo położonej, ale jednocześnie mrocznej nawarskiej dolinie Baztán zaczynają ginąć młode dziewczyny. Przesądni mieszkańcy wierzą, że może za to odpowiadać Basajaun – postać z mitologii baskijskiej. Oddelegowana do przeprowadzenia śledztwa inspektor Amaia Salazar myśli bardziej racjonalnie i szuka nie ducha, lecz człowieka.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.