Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Jennifer Yuh
‹Kung Fu Panda 2›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKung Fu Panda 2
Dystrybutor UIP
Data premiery27 maja 2011
ReżyseriaJennifer Yuh
Scenariusz
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
CyklKung Fu Panda
Gatunekanimacja, familijny, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Było grubo!
[Jennifer Yuh „Kung Fu Panda 2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Smukły inaczej panda Po powraca, by poznać swoje korzenie i otworzyć furtkę do trzeciej (i nieostatniej) części cyklu. „Kung Fu Panda 2” to triumf wytwórni DreamWorks – aspekty yin i yang zostały tu wymieszane w idealnej, gwarantującej Równowagę, proporcji.

Michał Kubalski

Było grubo!
[Jennifer Yuh „Kung Fu Panda 2” - recenzja]

Smukły inaczej panda Po powraca, by poznać swoje korzenie i otworzyć furtkę do trzeciej (i nieostatniej) części cyklu. „Kung Fu Panda 2” to triumf wytwórni DreamWorks – aspekty yin i yang zostały tu wymieszane w idealnej, gwarantującej Równowagę, proporcji.

Jennifer Yuh
‹Kung Fu Panda 2›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKung Fu Panda 2
Dystrybutor UIP
Data premiery27 maja 2011
ReżyseriaJennifer Yuh
Scenariusz
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
CyklKung Fu Panda
Gatunekanimacja, familijny, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W pierwszej części Po uwierzył w siebie i osiągnął to, o czym nie śmiał nawet marzyć – mistrzostwo w kung fu i braterstwo z Potężną Piątką. Jednak dopada go przeszłość – pulchny misio dowiaduje się, że był… adoptowany! Co prawda stanowiło to niespodziankę tylko dla niego. Zanim Po trafił pod opiekuńcze skrzydła pana Pinga, był nieświadomym obserwatorem tragedii swego ludu. Otóż gdy złowrogiemu następcy Pawiego Tronu, lordowi Shenowi, wywróżono, iż jego imperialne plany może pokrzyżować tylko „czarno-biały wojownik”, wściekłość pawia znalazła ujście w pogromie pand. Jedynie za cenę swego życia matce Po udało się ukryć małego miśka w skrzyni rzodkwi, która ostatecznie dotarła do jadłodajni gęsi – pana Pinga.
Niedawno, bo pod koniec maja 2011 r., Emily Asher-Perrin odkryła na stronie tor.com ciekawy wpływ, jaki zdało się wywrzeć na światowej kinematografii „Imperium kontratakuje”. Zdaniem publicystki, od czasu premiery drugiej części „Gwiezdnych Wojen” twórcy filmowi mają tendencję, by sequele były bardziej mroczne i „dorosłe” od pierwowzorów. „Klątwa Imperium kontratakuje” jest bardzo widoczna w drugiej części cyklu o pandzie Po. Podobnie jak w „Imperium…”, Po dowiaduje się ciemnych tajemnic swego pochodzenia. Podobnie jak w „Imperium…”, główny zły zabija nie tylko wrogów, ale i własnych żołnierzy. No i podobnie jak w Epizodzie V i VI, Po musi zaakceptować swoją przeszłość, by osiągnąć spokój, pozwalający mu na pokonanie przeciwnika.
Na szczęście w „Kung Fu Pandzie 2” mrok i śmierć równoważone są humorem, widocznymi więziami lojalności i współpracy (coś, czego nie udało się osiągnąć w „Autach 2”). Po traci swe zdolności, ale z pomocą przyjaciół osiąga istotę kung fu – coś, co pozwoli mu oddalić zagładę tej sztuki. Twórcy świetnie wykorzystali postać pandy – umaszczone w charakterystyczny sposób zwierzę jest wręcz stworzone do bycia epitomem Równowagi, ucieleśnieniem klasycznej mandali yin i yang. Po dojrzewa do tego ekwilibrium, którego podstawową cechą jest niezmieszanie się czerni i bieli w jednolitą szarość, a wręcz odwrotnie – korzystanie z twórczego potencjału chaosu na granicy tych absolutów. Polski dubbing nie ma słabych punktów – Marcin Hycnar, Jan Peszek czy Wojciech Paszkowski swymi głosami w pełni integrują się z postaciami, dodając im właściwą dozę osobowości i życia.
Wizualnie film – podobnie jak pierwsza część – nawiązuje do chińskich malowideł, szkiców i drzeworytów, i robi to świetnie. Egzotyka scenerii wielkiego chińskiego miasta nie ukrywa sensów, które są uniwersalne: żądza władzy i stosowanie rozumowania „cel uświęca środki” to coś, co zrozumieć może każde dziecko. Czy to film lepszy od pierwszej części? Trudno orzec. Na pewno nie gorszy.
koniec
6 lipca 2011

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zajęcia pozalekcyjne: Odc. 2. Trafiła kosa na kamień
Marcin Mroziuk

6 VII 2020

Prowadzenie przestępczej działalności wiąże się oczywiście ze sporym ryzykiem, ale na Oh Ji-soo cios spada z zupełnie niespodziewanej strony. Kiedy znika jego telefon, przez który może kontaktować się z panem Lee i namierzać miejsce pobytu pracujących dla niego kobiet, główny bohater wie, że w każdej chwili może zostać zdemaskowany. I wkrótce jego najgorsze obawy nabierają całkiem realnych kształtów.

więcej »

East Side Story: Niewiara, Beznadzieja i Nienawiść
Sebastian Chosiński

5 VII 2020

„Kochaj ich wszystkich” można odbierać jako portret współczesnej kobiety. Walczącej i zdeterminowanej. Wyzwolonej i dominującej nad mężczyznami. Gdyby nie fakt, że film ten jest dziełem reżyserki Marii Agranowicz, mogłyby go spotkać wręcz oskarżenia o męski szowinizm i chęć zdyskredytowania Wiary, Nadziei i Miłości (wyjaśnienie w tekście!).

więcej »

Do sedna: Kevin Smith. Szczury z supermarketu.
Marcin Knyszyński

4 VII 2020

Jest rok 1995. Masz dwadzieścia lat, mieszkasz w New Jersey, nie masz stałej pracy i nawet się o nią nie starasz. Jesteś dużym dzieciakiem bez pomysłu na życie i właśnie rzuciła cię dziewczyna. Co robisz? Idziesz włóczyć się po galerii handlowej. Oto realia, z którymi być może trudno się nam utożsamić – w końcu dwadzieścia pięć lat temu takich przybytków w Polsce jeszcze nie było. Ale wszystkie problemy wczesnej dorosłości jak najbardziej. Zapraszam na drugi film Kevina Smitha.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Szczury z supermarketu.

Do sedna:

Kevin Smith. Szczury z supermarketu.
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Młodsza siostra scenarzysty
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Maj (2)
— Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż autora

To nie jest straszne
— Michał Kubalski

W krzywym zwierciadle: Europejskie wakacje Pająka
— Michał Kubalski

Film, który poszedł naprzód
— Michał Kubalski

Good comic gone bad, czyli space opera rom-com
— Michał Kubalski

Więcej wszystkiego co błyszczy, buczy i wybucha?
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Wojciech Gołąbowski, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Nie taki dobry dinozaur
— Michał Kubalski

O tych, co z kosmosu
— Paweł Ciołkiewicz, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Adam Kordaś, Michał Kubalski, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Po rozum do głowy
— Michał Kubalski

Poszerzenie pola walki
— Michał Kubalski

Czego oczy nie widziały
— Michał Kubalski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.