Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Craig Gillespie
‹Postrach nocy›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPostrach nocy
Tytuł oryginalnyFright Night
Dystrybutor Forum Film
Data premiery2 września 2011
ReżyseriaCraig Gillespie
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaColin Farrell, Anton Yelchin, David Tennant, Christopher Mintz-Plasse, Toni Colette
MuzykaRamin Djawadi
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Gatunekgroza / horror, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Postrach mało straszny
[Craig Gillespie „Postrach nocy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Ostatnimi czasy świat filmowy zaroił się od wampirów… Dotychczas największą popularnością cieszyły się te, panoszące się o zmierzchu. Teraz o wampirzy piedestał walczy produkcja „Postrach nocy”, a jej ambasadorem jest Colin Farrell.

Joanna Pienio

Postrach mało straszny
[Craig Gillespie „Postrach nocy” - recenzja]

Ostatnimi czasy świat filmowy zaroił się od wampirów… Dotychczas największą popularnością cieszyły się te, panoszące się o zmierzchu. Teraz o wampirzy piedestał walczy produkcja „Postrach nocy”, a jej ambasadorem jest Colin Farrell.

Craig Gillespie
‹Postrach nocy›

EKSTRAKT:40%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPostrach nocy
Tytuł oryginalnyFright Night
Dystrybutor Forum Film
Data premiery2 września 2011
ReżyseriaCraig Gillespie
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaColin Farrell, Anton Yelchin, David Tennant, Christopher Mintz-Plasse, Toni Colette
MuzykaRamin Djawadi
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiUSA
Gatunekgroza / horror, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Filmowa nagonka na wampiry, która rozgorzała na dobre wraz z premierą „Zmierzchu” w 2008 roku osiągnęła już chyba swoje apogeum. Średnio co kilka miesięcy kina albo stacje telewizyjne raczą nas historiami o krwiopijcach. Abstrahując od filmów na kanwie powieści Stephenie Meyer, serca widzów na całym świecie próbowały podbić: „Pozwól mi wejść” (z 2008 r. i amerykański remake z 2010 roku), seriale „Czysta krew” i „Pamiętniki wampirów”, „Daybreakers – Świt” (2009 r.) i kilka innych mniej lub bardziej interesujących pozycji. Tym razem reżyser Craig Gillespie postanowił wykorzystać fenomen wampirów i stworzyć remake filmu „Fright Night” z 1985 roku…
Nastoletni Charlie Brewster (Anton Yelchin) nie może narzekać na brak zainteresowania. Ma cudowną dziewczynę Amy (Imogen Poots) i kochająca mamę (Toni Collette). Wszystko układa się po jego myśli do czasu, gdy do sąsiedztwa wprowadza się Jerry (Colin Farrell) – szemrany acz urokliwy typ, który zaczyna podrywać rodzicielkę Charliego. Gdy ten odkrywa prawdę na temat drugiej natury nowego sąsiada, postanawia jak najszybciej go unieszkodliwić. Niestety starcie z siłami ciemności nie jest takie łatwe, jakby się tego spodziewał.
Nawet jeśli w telegraficznym skrócie, historia brzmi dość sensownie i poważnie, to reżyser Craig Gillespie („Miłość Larsa”) oraz scenarzystka Martie Noxon („Jestem numerem cztery”) postawili na kompilację humoru i horroru, w której dominuje prześmiewczy aspekt. „Postrach nocy” utożsamia wszystkie najgorsze cechy młodzieżowych, amerykańskich horrorów. Mamy więc cudowną parkę, która mogłaby kandydować do tytułu Prom Queen and Prom King, mamy równie kokieteryjnego, co niebezpiecznego sąsiada, mamy też kilka seksownych panienek, wątek zawiedzionej przyjaźni i heroicznej odwagi… Klimat amerykańskich przedmieść pełnych mrocznych tajemnic kojarzy się jednoznacznie z „Niepokojem” Caruso, który zresztą współpracował ze scenarzystką Martie Noxon podczas prac nad „Jestem numerem cztery”… Świat rzeczywiście jest mały, a ten filmowy – wbrew pozorom – jeszcze mniejszy.
W jednym z wywiadów Craig Gillespie wyznał, że „Postrach nocy” miał być przede wszystkim horrorem z domieszką humoru, jednak produkt końcowy to zwykły pastisz o pseudo strasznym zabarwieniu. Jego charakter migruje gdzieś w stronę filmów campowych, aczkolwiek nie wprowadza niczego nowego do wampirzej kinematografii. Fundamentem tego filmu jest Colin Farrell, który ze swoją aparycją szemranego typa idealnie wpasowuje się w tytułową postać. Zresztą już w „Daredevil” Farrel udowodnił, że im mroczniejsza i nietuzinkowa rola mu się trafia, tym lepiej się z niej wywiązuje.
Mimo że „Postrach nocy” mami młodzieżowym klimatem, fani „Zmierzchu” nie znajdą w nim raczej nic dla siebie, a próby porównywania Pattinsona i Farrela będa raczej karkołomnym zadaniem. Stylistyka i fabuła produkcji Craiga Gillespie kwalifikuje ją raczej do horrorów klasy B, nie wiadomo tylko, po co zdecydowano się zrealizować ten film w technice 3D. Miała pełnić funkcję kamizelki ratunkowej w razie, gdyby pan Farrell i sentyment do oryginału nie zdołały przyciągnąć widzów do kin? Tak czy owak: nie udało się. Film o wiele obiecującym tytule okazał się ni to straszny, ni to śmieszny, a na dodatek okropnie płaski – mimo 3D. Gillespie i Noxon liczyli na powtórkę sukcesu kasowego „Krwawych walentynek” (trójwymiarowy remake horroru z lat 80.), a skończyli na sporym, finansowym minusie. No cóż, nie taki Colin straszny jakby twórcy chcieli, więc można spać spokojnie.
koniec
21 września 2011

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 4. Teoria i praktyka
Marcin Mroziuk

22 I 2022

Jak można się było spodziewać, nie wszyscy w Amayi przestrzegają zakazu podglądania przyszłości. Teraz będziemy się więc zastanawiać, czy naprawdę musi się ziścić to, co zobaczył Forrest.

więcej »

Miłość i zbrodnia w jednym żyły domu
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Spieszcie się oglądać stare szwedzkie kryminały na platformie Netflix, bo nie wiadomo, jak długo będą udostępnione. A warto, ponieważ, choć nie są to filmy powszechnie znane, to jednak nadzwyczaj godne uwagi. Po „Gdy robi się ciemno” dzisiaj zachęcamy Was do zaznajomienia się z „Pod osłoną mgły” Larsa-Erika Kjellgrena, którego pierwowzorem była powieść Vika Sunesona, nieznanego w naszym kraju klasyka skandynawskiego kryminału.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: W te dni majowe, gdy kończyła się wojna
Sebastian Chosiński

19 I 2022

Zanim w 1977 roku powstało monumentalne „Oswobodzenie Pragi” Otakara Vávry, osiemnaście lat wcześniej o tych samych wydarzeniach, choć w znacznie bardziej kameralnej i dużo mniej patetycznej formie, opowiedział Stanisław Rostocki w swej drugiej pełnometrażowej fabule czyli „Majowych gwiazdach”. Składająca się z czterech nowel historia urzeka poetyckim nastrojem i… zapachem wiosny.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Pyr-Con Epizod XV: Fani nacierają
— Joanna Pienio

Stary człowiek i Park Chan-wook
— Joanna Pienio

Budzi się zło. Martwe zło
— Jarosław Loretz, Joanna Pienio

Czterej pancerni
— Joanna Pienio

To jeszcze nie czas
— Joanna Pienio

Kupili ZOO – i co z tego?
— Joanna Pienio

Norweskie (złe) wychowanie
— Joanna Pienio

Zmysł utracony
— Joanna Pienio

W matni
— Joanna Pienio

Brzemię
— Joanna Pienio

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.