Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Michael Haneke
‹Miłość›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość
Tytuł oryginalnyAmour
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery2 listopada 2012
ReżyseriaMichael Haneke
ZdjęciaDarius Khondji
Scenariusz
ObsadaJean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Isabelle Huppert, Alexre Tharaud, William Shimell, Ramón Agirre, Rita Blanco, Carole Franck, Dinara Drukarova
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiAustria, Francja
Czas trwania125 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

I nie opuszczę Cię…
[Michael Haneke „Miłość” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Zdobywając w tym roku Złotą Palmę w Cannes za drugi kolejny film, Michael Haneke umocnił swoją pozycję w reżyserskiej ekstraklasie. Za sprawą znakomitej „Miłości” Austriak nie tylko zmiótł festiwalową konkurencję, lecz również potwierdził ciekawą tezę, że do autentycznego opowiadania pewnych tematów trzeba się najzwyczajniej zestarzeć.

Kamil Witek

I nie opuszczę Cię…
[Michael Haneke „Miłość” - recenzja]

Zdobywając w tym roku Złotą Palmę w Cannes za drugi kolejny film, Michael Haneke umocnił swoją pozycję w reżyserskiej ekstraklasie. Za sprawą znakomitej „Miłości” Austriak nie tylko zmiótł festiwalową konkurencję, lecz również potwierdził ciekawą tezę, że do autentycznego opowiadania pewnych tematów trzeba się najzwyczajniej zestarzeć.

Michael Haneke
‹Miłość›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMiłość
Tytuł oryginalnyAmour
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery2 listopada 2012
ReżyseriaMichael Haneke
ZdjęciaDarius Khondji
Scenariusz
ObsadaJean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Isabelle Huppert, Alexre Tharaud, William Shimell, Ramón Agirre, Rita Blanco, Carole Franck, Dinara Drukarova
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiAustria, Francja
Czas trwania125 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Miłość” zaczyna się niejako od końca, obrazkiem zwłok w opuszczonym mieszkaniu. Następne dwie godziny upłyną na bolesnej obserwacji powolnego umierania, którego nikt i nic nie jest wstanie zatrzymać. Wpierw posłuszeństwa odmawiają kończyny, potem mowa, a na końcu umysł. Wraz ze starszym mężczyzną musimy co chwilę przełykać gorzką pigułkę rozpaczy, będąc biernym uczestnikiem transformacji ukochanej żony z osoby, którą znał przez niemal całe życie, w podłączoną do medycznej aparatury, ubezwłasnowolnioną ludzką roślinę.
Haneke biorąc na tytuł najmocniejsze z uczuć dał jasną odpowiedź na pytanie co będzie kierować optyką obrazu. Aczkolwiek nie doświadczymy tu miłości szalonej i pełnej namiętności, lecz tą dojrzałą i zahartowaną pełnią wspólnych doświadczeń. Wciąż jednak taką, w imię której można zrobić wszystko. Co ciekawe, przez pryzmat bolesnej obserwacji zaczynamy zupełnie inaczej wartościować moralne przyzwolenie na ukrócenie bezsensownej męki, której jesteśmy mimowolnymi świadkami. W aurze beznadziejności i bezradności znikają społeczne ograniczenia. Trudne wybory, choć ogółem nieakceptowane, wydają się jedynym słusznym rozwiązaniem.
Można tylko żałować, że Haneke ma już siedemdziesiąt lat na karku i filmową karierę w ostatniej fazie, choć przechodzącą obecnie etap prawdziwego rozkwitu. Jednakże gdyby nie wiek reżysera, to pewnie „Miłość” w tak poruszającym wydaniu nie miałaby szansy powstać. Przeprowadzony w filmie test na moc najsilniejszego z uczuć nie ma bowiem nic z atrybutów z młodzieńczej porywczości i namiętności, jakie z reguły kojarzylibyśmy z łzawymi romansidłami. To raczej portret wytrwałości i walki o zachowanie resztek uczucia, swoistej wykładni małżeńskiego przyrzeczenia wierności w zdrowiu i chorobie.
W przeciwieństwie choćby do „Białej wstążki” skala możliwej interpretacji wydaje się w filmie znacznie mniejsza i zamykająca się w jednej drodze, określonej mocną reżyserką kreską. W „Miłości” ekranowa rzeczywistość wypełniona jest bólem i cierpieniem. Sączące się powoli, kolejne etapy tracenia kontroli nad ciałem – przystankami na drodze ku śmierci. Lęk przez śmiercią i utraty godności w ostatnim etapie życia, czyni z „Miłości” dla Hanekego film o wymiarze osobistym. Przyprószony siwizną reżyser nie tyle rozprawia się z lękiem przed śmiercią, co poddaje go obserwacji i przygląda mu się z perspektywy osoby umierającej i jej bliskich – męża, córki i znajomych. W chłodnej analizie nie odziera jednakże miłości z resztek romantyzmu, odpowiadając niejako na pytanie czy jest to uczucie na tyle silne, by działając w jego imieniu móc usprawiedliwić dosłownie wszystko.
koniec
13 listopada 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Co cechuje dżentelmena?
Konrad Wągrowski

24 II 2020

Guy Ritchie powraca do korzeni i kręci gangsterską komedię w stylu swych dawnych filmów. Wielbiciele „Przekrętu” i „Porachunków” nie powinni być zawiedzeni.

więcej »

East Side Story: Fatalne zauroczenie po rosyjsku
Sebastian Chosiński

23 II 2020

Reżyserski debiut aktora Grigorija Dobrygina to współczesny psychologiczny melodramat, który opowiada o tym, jak fascynacja wielkim światem i niespełnione marzenia niszczą życie młodego małżeństwa mieszkającego na rosyjskiej prowincji. W „Sheena667” krok po kroku obserwujemy destrukcję zdrowego układu damsko-męskiego, która prowadzi… – właśnie, dokąd?

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Ludzie na kutrze, a kuter w wodzie
Sebastian Chosiński

19 II 2020

W tym samym 1972 roku w Związku Radzieckim przeniesiono na ekran dwa dzieła prozatorskie Borisa Wasiljewa – debiutancką nowelę „Kuter Iwana” oraz późniejszą o dwanaście lat powieść „Tak tu cicho o zmierzchu”. Drugi film zyskał wielką sławę na całym świecie, pierwszy natomiast – na długi czas powędrował na półkę. Był po prostu zbyt pesymistyczny i obyczajowo odważny.

więcej »

Polecamy

Alejandro González Iñárritu. Babel.

Do sedna:

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień ósmy
— Patrycja Rojek, Kamil Witek

Tegoż twórcy

Wielkość i małość rodu Laurentów
— Sebastian Chosiński

Na obcej ziemi
— Urszula Lipińska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.