Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Tim Burton
‹Frankenweenie›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFrankenweenie
Dystrybutor Forum Film
Data premiery7 grudnia 2012
ReżyseriaTim Burton
ZdjęciaPeter Sorg
Scenariusz
ObsadaWinona Ryder, Catherine O'Hara, Conchata Ferrell, Atticus Shaffer, Martin Short, Tom Kenny, Martin Landau, Charlie Tahan, Robert Capron
MuzykaDanny Elfman
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
Gatunekanimacja, groza / horror, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Horrorek, horroreczek
[Tim Burton „Frankenweenie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Frankenweenie” Tima Burtona obraca się w typowej dla niego nieco turpistycznej estetyce. Czy jednak poza interesującym wizualnie „designem” oferuje widzowi coś jeszcze?

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Horrorek, horroreczek
[Tim Burton „Frankenweenie” - recenzja]

„Frankenweenie” Tima Burtona obraca się w typowej dla niego nieco turpistycznej estetyce. Czy jednak poza interesującym wizualnie „designem” oferuje widzowi coś jeszcze?

Tim Burton
‹Frankenweenie›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułFrankenweenie
Dystrybutor Forum Film
Data premiery7 grudnia 2012
ReżyseriaTim Burton
ZdjęciaPeter Sorg
Scenariusz
ObsadaWinona Ryder, Catherine O'Hara, Conchata Ferrell, Atticus Shaffer, Martin Short, Tom Kenny, Martin Landau, Charlie Tahan, Robert Capron
MuzykaDanny Elfman
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
Gatunekanimacja, groza / horror, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wiktor Frankenstein to typowy nerd, czyli osoba, która sukcesy naukowe przedkłada nad towarzyskie czy sportowe. Mieszka w typowym domku na typowym amerykańskim przedmieściu, ma typowych zatroskanych jego odludkowatością rodziców, oraz psa. Pies też jest typowy. Do pewnego momentu.
Warstwa wizualna jest – jak to zwykle u Burtona – efektowna, choć muszę powiedzieć, że zmęczyła mnie czarno-białość filmu. Wielkookie ludziki o pająkowatych kończynach są znakiem firmowym tego twórcy, a szczególnie interesująco wyglądają postaci drugoplanowe: nieco demoniczny nauczyciel, ohydnie ropuchowaty burmistrz (nazwiskiem van Helsing, co nie jest jedynym w tym filmie nawiązaniem do klasyki) czy wreszcie szkolni koledzy Wiktora, zwłaszcza igorowaty Igor albo z lekka nawiedzona blondyneczka wróżąca… hm, w dość oryginalny sposób.
Ładne jest przesłanie filmu: zamiast typowego do obrzydzenia „uwierz w siebie” (Burton chyba nie podpisałby się pod takim banałem) niesie on informację, że tylko działania wypływające z serca odniosą pozytywny skutek – ten sam eksperyment przeprowadzony z niskich pobudek może obrócić się w koszmar. Jednak bohater, choć sympatyczny, nie spowodował u mnie szczególniejszego przejęcia się jego przygodami, w przeciwieństwie, na przykład, do Shreka i Fiony albo Jacka Mroza z wchodzących właśnie na ekrany „Strażników Marzeń” – czy, żeby już pozostać w kręgu burtonowskim, do bohaterów „Miasteczka Halloween” czy „Gnijącej panny mlodej”. W dodatku przy łzawych scenach z pieskiem zamiast autentycznego wzruszenia czułam, że ktoś za pomocą zgranych sztuczek manipuluje moimi emocjami.
Pomysł Tima Burtona pochodzi z jego krótkometrażowej animacji sprzed lat – i to, niestety, widać. Wiele scen wydaje się sztucznie rozciągniętych, nawet postaci przemawiają powoli i patetycznie, jakby chciały czymś wypełnić mijające minuty. Jasne, że wydłużenie scen ma służyć budowaniu dramatyzmu, a podniosłe przemowy pasują do stylistyki filmu, jednak w połowie seansu miałam ochotę ze znudzenia wyjść z kina. Jak na film, w którym tak wielką rolę odgrywa elektryczność, „Frenkenweeniemu” brakuje napięcia. Oczywiście młodsi widzowie na pewno będą wstrzymywać oddech (Kiedy ktoś z dorosłych zauważy ożywionego pieska? Jak skończy się próba wskrzeszenia złotej rybki? Co zrobią koledzy Wiktora?), jednak dla dorosłych te chwyty mogą być zbyt ograne, zaś magiczne słowa „zabawa konwencją” niekoniecznie w tym przypadku wystarczą.
koniec
11 grudnia 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Kasztanowy ludzik: Odc. 2. To dopiero początek koszmaru
Marcin Mroziuk

3 XII 2021

Kiedy Mark Hess wytrwale podąża tropem, który inni uznali za błędny, wprawdzie nie mamy pewności, czy uda mu się rzeczywiście odkryć coś istotnego, ale za to oczywiste się dla nas staje, czemu nie najlepiej dogaduje się on z przełożonymi.

więcej »

Kasztanowy ludzik: Odc. 1. Tajemnica goni tajemnicę
Marcin Mroziuk

29 XI 2021

Trzeba przyznać, że już sam początek „Kasztanowego ludzika” rzeczywiście wciska widzów w fotele. Wprawdzie później fabuła rozwija się zgodnie ze sprawdzonymi regułami gatunku, ale dla fanów dobrych kryminałów pierwszy odcinek będzie wystarczającą zachętą do obejrzenia całego serialu – będącego ekranizacją powieści Sørena Sveistrupa.

więcej »

Moja wielka, grecka tragedia
Agnieszka ‘Achika’ Szady

22 XI 2021

Czy „Eternals” to komiksowa głupotka z wydumanymi na siłę problemami, czy może tragedia na miarę antyczną, w której wybory jednostek mają wpływ na losy milionów? Jedno i drugie? Albo żadne z powyższych?

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Dla dużych dzieci
— Małgorzata Steciak, Onet

Tegoż twórcy

Solidarni z uchodźcami
— Piotr Dobry

Esensja ogląda: Październik 2016 (3)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Gdzie jest autor?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Esensja ogląda: Luty 2013 (DVD i BR)
— Sebastian Chosiński, Jakub Gałka, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Listopad 2012 (DVD i Blu-Ray)
— Sebastian Chosiński, Krystian Fred, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Konrad Wągrowski

Duże ilości Burtona naraz
— Grzegorz Fortuna

Wciąż lepsza historia milosna niż „Zmierzch”
— Mateusz Kowalski

Metoda w szaleństwie
— Ewa Drab

Tańczący z brzytwami
— Urszula Lipińska

Życie i nieżycie, czyli terapia u Tima Burtona
— Jacek Łaszcz

Tegoż autora

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Siła pustyni dla początkujących
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oboje nie cierpią osób, którym są poślubieni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Smętne miny tygrysicy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skojarzenia to przekleństwo, lecz możemy dziś dać głowę…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona jest jak wybielacz do duszy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ten wrażliwy, ten bojowy i ta trzecia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Marvel w sosie dostojewskim, czyli co się stało w Budapeszcie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.