Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Scott Derrickson
‹Sinister›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSinister
Dystrybutor Best Film
Data premiery23 listopada 2012
ReżyseriaScott Derrickson
ZdjęciaChris Norr
Scenariusz
ObsadaEthan Hawke, Juliet Rylance, Fred Dalton Thompson, James Ransone, Michael Hall D'Addario, Clare Foley, Rob Riley, Tavis Smiley, Janet Zappala
MuzykaChristopher Young
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
CyklSinister
Czas trwania110 min
Gatunekgroza / horror, kryminał, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Z krwi i kości
[Scott Derrickson „Sinister” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Z powstaniem „Sinister” wiąże się zabawna ciekawostka. Film był początkowo przygotowywany pod wymogi kategorii PG13 – nie ma w nim więc nagości ani przekleństw, a brutalniejsze sceny pozostają zwykle poza kadrem – ale podczas seansu testowego amerykańscy cenzorzy byli tak przestraszeni, że bez wahania przyznali filmowi wyższą kategorię R, z obawy przed reakcją młodszych widzów. I w sumie trudno im się dziwić.

Grzegorz Fortuna

Z krwi i kości
[Scott Derrickson „Sinister” - recenzja]

Z powstaniem „Sinister” wiąże się zabawna ciekawostka. Film był początkowo przygotowywany pod wymogi kategorii PG13 – nie ma w nim więc nagości ani przekleństw, a brutalniejsze sceny pozostają zwykle poza kadrem – ale podczas seansu testowego amerykańscy cenzorzy byli tak przestraszeni, że bez wahania przyznali filmowi wyższą kategorię R, z obawy przed reakcją młodszych widzów. I w sumie trudno im się dziwić.

Scott Derrickson
‹Sinister›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSinister
Dystrybutor Best Film
Data premiery23 listopada 2012
ReżyseriaScott Derrickson
ZdjęciaChris Norr
Scenariusz
ObsadaEthan Hawke, Juliet Rylance, Fred Dalton Thompson, James Ransone, Michael Hall D'Addario, Clare Foley, Rob Riley, Tavis Smiley, Janet Zappala
MuzykaChristopher Young
Rok produkcji2012
Kraj produkcjiUSA
CyklSinister
Czas trwania110 min
Gatunekgroza / horror, kryminał, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Sinister” to bowiem jeden z niewielu współczesnych hollywoodzkich horrorów, w których ważniejsza od wyskakujących nagle zza kadru strachów jest – przynajmniej w pierwszej połowie filmu – sugestywna, konsekwentnie budowana atmosfera grozy, podparta w dodatku psychologicznym prawdopodobieństwem.
Grany przez Ethana Hawke’a pisarz Ellison Oswalt stworzył w swojej karierze jeden bestseller i teraz, po serii mniejszych lub większych porażek, stara się za wszelką cenę wrócić do dawnej formy. Jako że interesują go głównie zagadkowe zniknięcia, krwawe mordy i innego rodzaju makabryczne wypadki, przeprowadza się wraz z rodziną do domu, w którym nieznany sprawca uśmiercił niedawno kilkuosobową rodzinę. Ku swojemu zaskoczeniu, Ellison na pierwszy duży trop wpada właściwie od razu – znajduje na strychu pudełko pełne taśm, na których zarejestrowano niewyjaśnione morderstwa. W każdym z filmów powtarza się ten sam schemat: najpierw obserwujemy obrazek z życia szczęśliwej rodziny, później widzimy, jak wszyscy jej członkowie giną w męczarniach.
Pierwsza połowa „Sinister” jest tak dobra, że aż trudno oderwać wzrok od ekranu – reżyser Scott Derrickson z powodzeniem łączy fabułę, przywołującą na myśl „Lśnienie” Kinga, z realizacyjnymi trickami, których nie powstydziłby się David Fincher. Kiedy Ellison zakłada na staromodny projektor pierwszy z filmów – a my już wiemy, co główny bohatera za moment zobaczy – Derrickson miksuje obraz pod dyktando skomponowanej przez Christophera Younga ambientowej muzyki, kojarzącej się z najlepszymi dokonaniami Trenta Reznora. Tego typu scen – gęstych, klimatycznych, zwiastujących zbliżające się niebezpieczeństwo – jest w „Sinister” o wiele więcej. Kolejne seanse, które Ellison urządza w swoim gabinecie, powodują, że ekran wręcz tężeje od grozy, a sugerowane przez twórców szczegóły poszczególnych morderstw mogą wzbudzić odrazę nawet wśród bardziej odpornych widzów.
Niestety, w drugiej połowie reżyser wyraźnie nie wytrzymuje napięcia, które sam stworzył, jakby bał się, że jego film będzie zbyt nieprzyjemny jak na hollywoodzkie standardy. Im bliżej rozwiązania zagadki, tym częściej Derrickson ucieka w kierunku horroru skonwencjonalizowanego i bezpiecznego – na ekranie coraz częściej pojawiają się znane z setek filmów grozy klisze (umalowane na „mroczno” dzieci, czyhająca za rogiem zjawa, profesor-okultysta, który zna odpowiedź na każde pytanie), a konsekwentnie budowana atmosfera rozpływa się pod naporem tzw. „jump-scares”, czyli krótkich scenek, podczas których widz atakowany jest wyskakującymi nagle zza kadru strachami. Obskurny, niewygodny i fascynujący horror traci wtedy prawie całą swą siłę.
Nie oznacza to jednak, że można określić „Sinister” mianem filmu ze zmarnowanym potencjałem. Scenariusz C. Roberta Cargilla ma bowiem wielką zaletę, o której większość twórców współczesnego horroru może jedynie pomarzyć – psychologiczną wiarygodność. Na pewno wiele razy podczas seansu filmu grozy o „domu, w którym dzieją się złe rzeczy”, zadawaliście sobie jedno pytanie – „dlaczego, do ciężkiej cholery, bohaterowie po prostu nie uciekną?”. W przypadku „Sinister” tego typu wątpliwości się nie pojawiają, bo scenarzysta dba o to, żebyśmy w jego bohaterów przez cały czas wierzyli. I robi to na tyle dobrze, że gdy już zacznie nas denerwować ilość upchanych w drugim i trzecim akcie klisz, nadal będziemy wstrzymywać oddech, kiedy Ellison i jego rodzina staną w obliczu zagrożenia.
I choć finał „Sinister” rozczarowuje, to wszystkie popełnione przed twórców błędy neutralizuje w pewnym sensie warstwa obyczajowa filmu, rozegrana w sposób subtelny i nieudawany, daleki od horrorowej sztampy. We współczesnym kinie grozy nieczęsto mamy możliwość obcowania z bohaterami z krwi i kości i już choćby z tego powodu warto „Sinister” obejrzeć.
koniec
18 grudnia 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

East Side Story: Z rodziną najlepiej wychodzi się na…
Sebastian Chosiński

10 X 2021

Co byście zrobili, dowiedziawszy się, że zostało Wam kilka bądź kilkanaście miesięcy życia? Część osób zapewne doszłaby do wniosku, że to najlepszy moment na spełnienie swego największego, skrytego dotąd marzenia. W takiej właśnie sytuacji znajduje się główny bohater „Krewnych” – komediodramatu Ilji Aksionowa – który rusza w podróż, aby… To będzie zaskoczenie!

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2012 (Kino)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Jakub Gałka, Jarosław Loretz, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Sierpień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry

Magia i mózg
— Piotr Dobry

Esensja ogląda: Listopad 2016 (2)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Keanu barada nikto, czyli Ziemia się nie zatrzymała
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Lisy w krainie wilków
— Grzegorz Fortuna

Nic już nie gra
— Grzegorz Fortuna

Głupota jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową
— Grzegorz Fortuna

Porażki i sukcesy 2014
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Jarosław Robak, Grzegorz Fortuna, Jacek Walewski, Konrad Wągrowski, Krystian Fred, Kamil Witek, Miłosz Cybowski, Adam Kordaś

Źródła
— Grzegorz Fortuna

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Oswajanie melancholii
— Grzegorz Fortuna

Apokalipsa według Guillermo del Toro
— Grzegorz Fortuna

Zakleszczeni w postkomunie
— Grzegorz Fortuna

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.