Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 7 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Sam Raimi
‹Oz Wielki i Potężny›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOz Wielki i Potężny
Tytuł oryginalnyOz The Great And Powerful
Dystrybutor Disney
Data premiery8 marca 2013
ReżyseriaSam Raimi
ZdjęciaPeter Deming
Scenariusz
ObsadaJames Franco, Mila Kunis, Rachel Weisz, Michelle Williams
MuzykaDanny Elfman
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Bańki, bajki i porcelanki
[Sam Raimi „Oz Wielki i Potężny” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Sam Raimi nie spoczywa na laurach. Po tym, jak rozpoczął modę na kino komiksowe dzięki udanemu przeniesieniu postaci Spider-mana z kart komiksu na ekran kinowy, powraca z hołdem dla klasycznej baśni przeznaczonej dla małych i dużych. Jego najnowszy film „Oz Wielki i Potężny” jest uroczo naiwny, zachwycający wizualnie i zaskakująco wielopoziomowy w odniesieniu do dorosłego widza.

Ewa Drab

Bańki, bajki i porcelanki
[Sam Raimi „Oz Wielki i Potężny” - recenzja]

Sam Raimi nie spoczywa na laurach. Po tym, jak rozpoczął modę na kino komiksowe dzięki udanemu przeniesieniu postaci Spider-mana z kart komiksu na ekran kinowy, powraca z hołdem dla klasycznej baśni przeznaczonej dla małych i dużych. Jego najnowszy film „Oz Wielki i Potężny” jest uroczo naiwny, zachwycający wizualnie i zaskakująco wielopoziomowy w odniesieniu do dorosłego widza.

Sam Raimi
‹Oz Wielki i Potężny›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOz Wielki i Potężny
Tytuł oryginalnyOz The Great And Powerful
Dystrybutor Disney
Data premiery8 marca 2013
ReżyseriaSam Raimi
ZdjęciaPeter Deming
Scenariusz
ObsadaJames Franco, Mila Kunis, Rachel Weisz, Michelle Williams
MuzykaDanny Elfman
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W historii kina do wyobraźni z książek Franka L. Bauma odnosiło się wielu twórców filmowych, ale chyba najsłynniejszą ekranizację „Czarnoksiężnika z Krainy Oz” nakręcił w 1939 roku Victor Fleming z Judy Garland w roli Dorotki z Kansas. To właśnie z tego filmu pochodzi słynna piosenka „Over the rainbow”, która zapisała się w historii kina jeszcze dobitniej niż sam film. Najnowsze odwołanie do Bauma, czyli „Oz Wielki i Potężny” ma niewiele wspólnego z oryginałem literackim, opowiada bowiem o tym, skąd tytułowy czarnoksiężnik wziął się w Oz. Traktuje temat dużo bardziej ironicznie, niż można by się spodziewać po kinie familijnym, ale jest to ironia niebezpośrednia, na granicy widoczności. W tym filmie w wielu miejscach widać cechy charakterystyczne dla stylu reżyserskiego Raimiego. Twórca serii „Martwe Zło” inscenizuje przygody Oza z humorem i krnąbrnością rodem z „Armii Ciemności” z 1992 roku. Tam także niemagiczny bohater przybywał do fantastycznego świata, również musiał radzić sobie z lokalnym konfliktem, znajdował piękną dziewczynę i borykał się z niebezpiecznymi niesamowitościami w sobie tylko właściwy specyficzny sposób związany z poleganiem na łucie szczęścia. W „Armii Ciemności” podobnie panował nastrój wesołego cyrku, jakkolwiek w „Ozie” ostrości humoru i groteski zostały spiłowane na tyle, aby przemawiać także do młodszych widzów.
Oz, a dokładniej Oscar, jest kuglarzem-iluzjonistą, który występuje w objazdowym cyrku. W krótkim czarno-białym wstępie Raimiemu udaje się zarysować wszystkie jego negatywne cechy: nieuczciwość, egoizm, tchórzliwość i brak empatii. Jak to w baśni bywa, jego przygoda posłuży za sposób na pozbycie się przywar i wydobycie na światło dzienne dobra, które tkwi w młodym bohaterze. Gdy Oz zostaje porwany w balonie przez trąbę powietrzną, zostaje przeniesiony do czarodziejskiej krainy noszącej jego imię. Wówczas Raimi wytacza największe działa, zastępując czarno-biały obraz ze starego kina feerią kolorów i niesamowitych pomysłów, wszystko intensyfikując, w tym przypadku zupełnie zasadnym, 3D. Efekty wizualne każą zachwycić się wszystkimi drobnymi szczegółami: zjazdem w wodospadzie, rubinowymi kwiatami, Szmaragdowym Grodem, latającymi stworami i porcelanową laleczką. Obrazu dopełniają piękne aktorki – Mila Kunis, Michelle Williams i Rachel Weisz w roli czarownic. Wszystko służy jednak przedstawieniu magicznego świata i zostaje podporządkowane historii, a nie stanowi wartości samej w sobie.
„Oz: Wielki i Potężny” ma dwa poziomy interpretacyjne – jeden dla młodszych, a drugi dla starszych widzów. Pierwszy ma charakter edukacyjny, to znaczy promuje pozytywne wartości, takie jak solidarność, altruizm i empatia, jednocześnie potępiając egoizm, interesowność, powierzchowność i oportunizm. Na drugim poziomie znajdziemy ironiczne rozrysowanie baśniowej konwencji. Jeśli bowiem przyjrzeć się bliżej okazuje się, że Raimi nie tyle serwuje publiczności humor i bajkową opowieść, a bawi się znanymi motywami, wkładając wszystko w cudzysłów umowności. Przez cały czas trwania filmu pozostaje wrażenie tworzenia iluzji, barwnej i zapierającej dech w piersiach, ale z przymrużeniem oka. Rewelacyjnie w tej niepoważnej konwencji odnajduje się James Franco, który niczym twórca dzieła kultury popularnej robi, co chce i dobrze się przy tym bawi. Dlatego czegokolwiek Raimi by nie sprokurował na ekranie, nie sposób traktować tego do końca na serio i nie wynika to z prawideł gatunku, ale ironicznego spojrzenia na klasyczne motywy – dobrą księżniczkę i złe czarownice, zwykłego bohatera nabierającego pewności siebie, dobry lud pięknej magicznej krainy, przepowiednię, szczęśliwe zakończenie bez rozlewu krwi. Wszystko to zostaje jednak złożone w na tyle kuriozalną całość, że płynąca z tej ekranowej przygody zabawa ma charakter kulturowej składanki. Raimi dobrowolnie obnaża naiwność wielu wytartych motywów, żeby na swojej szczerej deklaracji zbudować nowoczesny komentarz do klasycznych rozwiązań gatunku i kina w ogóle.
koniec
18 marca 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Spiesz się powoli!
Sebastian Chosiński

6 IV 2020

Brian De Palma nikomu już nic nie musi udowadniać. Ma już niemal osiemdziesiąt lat na karku i nakręcił wystarczająco dużo arcydzieł, aby zajmować poczesne miejsce w panteonie najwybitniejszych reżyserów XX wieku. Właśnie, XX, bo w XXI radzi już sobie znacznie gorzej. Oparty na scenariuszu Norwega Pettera Skavlana thriller „Domino” nie pozwala, niestety, zmienić tego zdania.

więcej »

East Side Story: A mógł do końca życia grać w szachy
Sebastian Chosiński

5 IV 2020

Nie ukrywam, że po słabych produkcjach fantastycznonaukowych i sensacyjnych, jakie były przeze mnie omawiane w poprzednich odsłonach „East Side Story”, sięgnięcie po film stricte historyczny miało być odwróceniem tych negatywnych tendencji. Niestety, „Lenin. Nieuchronność” Władimira Chotinienki okazał się przydługim szkolnym brykiem, na dodatek całkowicie pozbawionym napięcia.

więcej »

Zaraza, odc. 4: Niezbadane są ścieżki Pana
Marcin Mroziuk

3 IV 2020

Zbiorowe groby po brzegi wypełnione ciałami zmarłych na dżumę i szpitale niemogące pomieścić chorych (którym zresztą niewiele można pomóc) – takich widoków nie brakuje w czwartym odcinku, ale należało się ich spodziewać w zasadzie już od początku serialu. Rozszerzająca się epidemia to jednak zaledwie jeden z czynników, które sprawiają, że z coraz większym napięciem obserwujemy rozwój wydarzeń na ekranie.

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (4)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Kwiecień 2013 (2)
— Ewa Drab, Gabriel Krawczyk

Esensja ogląda: Marzec 2013 (2)
— Grzegorz Fortuna, Alicja Kuciel, Małgorzata Steciak, Agnieszka Szady

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (4)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Wkurzona babcia i urwany guziczek
— Jarosław Loretz

W sieci nudy
— Dawid Klimczak

Trudno jest być Spider-Manem
— Tomasz Kujawski

Krótko o filmach: Sierpień-wrzesień 2002
— Artur Długosz, Eryk Remiezowicz

Pająk z duszą
— Eryk Remiezowicz

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Duch z piwnicy
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.