Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

James Gunn
‹Super›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSuper
ReżyseriaJames Gunn
ZdjęciaSteve Gainer
Scenariusz
ObsadaRainn Wilson, Ellen Page, Liv Tyler, Kevin Bacon, Gregg Henry, Michael Rooker, Andre Royo, Sean Gunn, Stephen Blackehart
MuzykaTyler Bates
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Superbohaterowie na Transatlantyku: Super
[James Gunn „Super” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„W zawodzie wikinga najbardziej cenię sobie gwałcenie”, powiedział pewien nordycki wojownik na obrazku Andrzeja Mleczki. „W zawodzie superbohatera najbardziej cenię sobie krwawą przemoc”, mogliby powiedzieć bohaterowie filmu „Super” Crimson Bolt i Boltie.

Konrad Wągrowski

Superbohaterowie na Transatlantyku: Super
[James Gunn „Super” - recenzja]

„W zawodzie wikinga najbardziej cenię sobie gwałcenie”, powiedział pewien nordycki wojownik na obrazku Andrzeja Mleczki. „W zawodzie superbohatera najbardziej cenię sobie krwawą przemoc”, mogliby powiedzieć bohaterowie filmu „Super” Crimson Bolt i Boltie.

Superbohater niejedno ma imię. Na tegorocznym festiwalu Transatlantyk zobaczymy sekcję filmów poświęconych niestandardowym opowieściom o zamaskowanych herosach. Esensja objęła nad sekcją patronat medialny, a my w recenzjach przybliżamy Wam prezentowane tytuły.

James Gunn
‹Super›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSuper
ReżyseriaJames Gunn
ZdjęciaSteve Gainer
Scenariusz
ObsadaRainn Wilson, Ellen Page, Liv Tyler, Kevin Bacon, Gregg Henry, Michael Rooker, Andre Royo, Sean Gunn, Stephen Blackehart
MuzykaTyler Bates
Rok produkcji2010
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Super” Jamesa Gunna z 2010 roku często bywa zestawiany z „Kick-Ass” Matthew Vaughna z tego samego roku. Rzeczywiście, łączy te filmy rewizjonistyczny stosunek do mitu superbohatera, pomysł by w kostium i maskę ubierali się bardzo przeciętni, nie obdarzeni żadnymi talentami ludzie oraz pokazana na ekranie wyrazista przemoc. „Kick-Ass”, poprzez wprowadzenie nadnaturalnie uzdolnionej Hit-Girl i zachowawczy finał jednak kłania się znów mitowi. „Super” do końca zachowuje dystans.
Bohaterem „Super” jest Frank Darbo (Rainn Wilson, znany z amerykańskiej wersji „Biura”), przeciętny, niespecjalnie atrakcyjny mężczyzna po czterdziestce, pracujący w charakterze kucharza i jedyną radość czerpiący z małżeństwa z atrakcyjną Sarah (Liv Tyler). Można zapytać co taka kobieta robi z takim przeciętniakiem jak Frank. Odpowiedź jest prosta – Sarah miała poważne problemy z narkotykami, a Frank pomógł jej stanąć na nogi. Niestety, sytuacja ulega zmianie, gdy Sarah powraca do nałogu, a przy okazji uwodzi ją właściciel lokalnego klubu striptizowego (Kevin Bacon). Frank zgłasza porwanie żony, ale policja nie daje mu wiary, uważając, że Sarah po prostu go opuściła. Zdesperowany bohater decyduje się wziąć sprawy w swoje ręce. Ponieważ jednym z niewielu miłych wspomnień jest to, w którym pomógł policji w ujęciu przestępcy, stwierdza, że musi wstąpić na drogę zamaskowanego mściciela. Utwierdza go w tym kuriozalny program telewizyjny z religijnego kanału „All-Jesus Network”, w którym niejaki „Święty Mściciel”, superbohater w pelerynie i z krzyżem tam gdzie Superman ma „S” daje nieustanny wycisk samemu szatanowi. Frank przyjmuje imię Karmazynowego Pioruna (Crimson Bolt) i rusza na krucjatę przeciwko zbrodni, choć tak w gruncie rzeczy interesuje go osobista zemsta i odzyskanie żony. W akcji pomaga mu Libby (Ellen Page), dziewczyna z lokalnego sklepu, znawczyni komiksów, która najpierw przedstawia mu superbohaterskie schematy, a potem na własną prośbę staje się jego „dziecięcym” (dziewczyna ma 22 lata, ale tradycja każe, by heros miał nieletniego pomagiera) pomocnikiem o przydomku Boltie.
Nic w tym filmie nie jest na swoim miejscu – przynajmniej jeśli mowa o standardach opowieści o superherosach. Motywacja Franka jest czysto osobista, przyjemności nie czerpie z czynienia sprawiedliwości tylko z możliwości dania upustu swym sadystycznym popędom (wrogów bije po głowie kluczem francuskim, wystarczy wcisnąć się bez kolejki, by podpaść Karmazynowemu Piorunowi). Przebija go pod tym względem Libby, dziewczyna o czysto psychopatycznych cechach, czerpiąca przyjemność z rozjeżdżania wrogów samochodem. Będący inspiracją dla Franka program religijny jest skrajnym kiczem, w którym słowa o Jezusie i nauki o zachowaniu czystości seksualnej kontrastowane są z campowymi strojami występujących w nim postaci. Media są przeciwko Boltowi, ale ludzie go lubią, bo jednak ci, którym daje wycisk, też nie grzeszą praworządnością.
Film Jamesa Gunna jest przewrotną czarną komedią i kolejnym w sekcji „Poza gatunkiem” spojrzeniem na motywacje zwykłych ludzi by sięgać po kostiumy zamaskowanych mścicieli. I tak jak Defendor czynił to, by walczyć ze złem, Niewidzialny Griff by dać upust swej potrzebie ucieczki przed społeczeństwem, tak Karmazynowy Piorun zostaje superbohaterem, by zadawać prawdziwy ból ludziom, których nienawidzi. Tyż piknie. Zwłaszcza, że – jak wyraźnie sugerują twórcy filmu – przyjemność z tego nie jest tylko domeną Franka, sami przecież czerpiemy perwersyjną frajdę z sadystycznych scen „Super”.
koniec
2 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Marzenia nie do spełnienia
Sebastian Chosiński

14 VIII 2019

Wasilij Szukszyn jak mało który z twórców radzieckich potrafił wejść w skórę zwykłego człowieka, często przetrąconego przez los i pozbawionego perspektyw, ale nie tracącego nadziei na poprawę swej marnej egzystencji. O tym właśnie chciał opowiedzieć w jednym ze swoich kolejnych filmów – „Wezwij mnie w świetlistą dal”. Zanim jednak doszło do jego realizacji, aktor i reżyser zmarł. Projekt doprowadzili do końca jego przyjaciele – Stanisław Liubszyn i Gierman Ławrow.

więcej »

Szalone lata 60.
Piotr Nyga

12 VIII 2019

O tym, że Quentin Tarantino kocha kino i potrafi brawurowo łamać reguły gatunkowe, wiemy nie od dziś. Wystarczy przytoczyć jego wzorowany na b-klasowych filmach sensacyjnych z epoki VHS nakręcony wspólnie z Robertem Rodriguezem dyptyk „Grindhouse”, inspirowany azjatyckim kinem akcji „Kill Bill” czy antywestern „Django”. Po lekkiej zadyszce, której owocem stała się kręcona niemalże na autopilocie „Nienawistna ósemka”, jeden z największych reżyserów wszech czasów powraca. I to w jakim stylu!

więcej »

East Side Story: Dwie strony medalu, ale prawda tylko jedna
Sebastian Chosiński

11 VIII 2019

Wojna między Ukrainą a Rosją o Donbas rozgrywa się nie tylko w sferze militarnej, ale również propagandowej. Od samego początku konfliktu zostali do niego zaprzęgnięci twórcy filmowi. Niektórzy z własnej woli, kierowani patriotyzmem; inni tworząc na konkretne zamówienie władz. Co przyświecało Renatowi Dawletjarowi, gdy przystąpił do pracy nad dramatem „Donbas. Granica”? Można odnieść wrażenie, że… pozorowanie obiektywizmu.

więcej »

Polecamy

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem

Z filmu wyjęte:

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Meble na wysoki połysk
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Dokumenty superbohaterskie
— Konrad Wągrowski

Alter Egos
— Konrad Wągrowski

Special
— Konrad Wągrowski

Griff the Invisible
— Konrad Wągrowski

Defendor
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Esensja ogląda: Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Kosmiczne jaja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Kwiecień 2015 (1)
— Piotr Dobry, Alicja Kuciel, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Sierpień 2014 (1)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Robak

Żaden szop nie został skrzywdzony
— Agnieszka Szady

Tegoż autora

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Krótko o książkach: Zatrzymane w kadrze
— Konrad Wągrowski

Ten dziwny przycisk „dojrzewanie”
— Konrad Wągrowski

Sympatyczny seryjny morderca
— Konrad Wągrowski

Finał poniżej oczekiwań
— Konrad Wągrowski

Inwazja ekojaszczurów
— Konrad Wągrowski

Kryminalny egzystencjalizm
— Konrad Wągrowski

900 metrów w pionie
— Konrad Wągrowski

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.