Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 października 2019
w Esensji w Esensjopedii

James Wan
‹Obecność›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObecność
Tytuł oryginalnyConjuring
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery26 lipca 2013
ReżyseriaJames Wan
ZdjęciaJohn R. Leonetti
Scenariusz
ObsadaVera Farmiga, Patrick Wilson, Lili Taylor, Joey King, Mackenzie Foy, Ron Livingston, Hayley McFarland, Shanley Caswell, Sterling Jerins
MuzykaJoseph Bishara
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
CyklObecność
Czas trwania112 min
Gatunekgroza / horror, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Duch z piwnicy
[James Wan „Obecność” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Twórcy horrorów uwielbiają fabuły zainspirowane prawdziwymi historiami, ponieważ złudzenie, że śledzimy opowieść opartą na faktach, znacząco podkręca napięcie w każdym filmie grozy. Sztuczka udała się również w przypadku „Obecności” Jamesa Wana. Amerykańscy widzowie tak bardzo przestraszyli się losów rodziny Perronów, że zostawili w kasach ponad 100 milionów dolarów.

Ewa Drab

Duch z piwnicy
[James Wan „Obecność” - recenzja]

Twórcy horrorów uwielbiają fabuły zainspirowane prawdziwymi historiami, ponieważ złudzenie, że śledzimy opowieść opartą na faktach, znacząco podkręca napięcie w każdym filmie grozy. Sztuczka udała się również w przypadku „Obecności” Jamesa Wana. Amerykańscy widzowie tak bardzo przestraszyli się losów rodziny Perronów, że zostawili w kasach ponad 100 milionów dolarów.

James Wan
‹Obecność›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułObecność
Tytuł oryginalnyConjuring
Dystrybutor Warner Bros
Data premiery26 lipca 2013
ReżyseriaJames Wan
ZdjęciaJohn R. Leonetti
Scenariusz
ObsadaVera Farmiga, Patrick Wilson, Lili Taylor, Joey King, Mackenzie Foy, Ron Livingston, Hayley McFarland, Shanley Caswell, Sterling Jerins
MuzykaJoseph Bishara
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
CyklObecność
Czas trwania112 min
Gatunekgroza / horror, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Iluzja prawdziwości stała się czynnikiem rewitalizującym stary dobry horror. W ten sposób powstały filmy w stylu found footage, takie jak „Blair Witch Project” lub „Paranormal Activity”. Jednak w „Obecności” nie mamy chwiejącej się kamery ani prób przekonania publiczności, że ogląda zapis prawdziwych wydarzeń, chociaż film do nich nawiązuje. Film Wana opiera się na stylizacji na lata 70. i wykorzystaniu sepii dla wzmożenia wizualnego efektu przeniesienia się w czasy, gdy aktywnie działali Ed i Lorraine Warrenowie, specjaliści od zjawisk paranormalnych. To oni byli związani ze słynną sprawą Amityville, jak i z Perronami, rodziną gnębioną przez demony i ducha Bathsheby Sherman, dziewiętnastowiecznej wiedźmy. Właśnie ta ostania historia stała się punktem centralnym scenariusza „Obecności”.
Pierwsza połowa filmu przeplata dwa główne wątki. Jeden przedstawia Eda i Lorraine, którzy rozwiązują kolejne sprawy, twierdząc przy okazji, że większość przypadków straszenia ma w pełni racjonalne wytłumaczenie, i dają gościnne wykłady na uczelniach. Drugi wątek dotyczy Perronów. Rodzina składająca się z dwojga rodziców i pięciu córek przeprowadza się do starego domu na Rhode Island. Stopniowo zaczynają się dziać dziwne rzeczy, a gdy przybierają na sile, wyczerpana strachem matka postanawia zwrócić się do Warrenów. To wtedy dwa wątki zazębiają się, aby w drugiej połowie filmu tworzyć jedność.
„Obecność” to klasyczne kino grozy. Wan stosuje tradycyjne metody straszenia, ale posługuje się nimi na tyle zręcznie, że tworzy przytłaczającą atmosferę i wywołuje dreszcz na plecach. W ten sposób film spełnia rolę horroru czystej wody, chociaż nie zaskakuje oryginalnymi rozwiązaniami narracyjnymi. Jest celowo staroświecki, a obrazu przerażającej historii z przeszłości dopełnia pieczołowita stylizacja, widoczna w strojach, fryzurach i sposobie fotografowania. Co więcej, Wan nie robi ze swoich bohaterów idiotów i, tak jak to było w „Naznaczonym”, nie powiela błędów w zachowaniu wielu innych protagonistów kina grozy. Nawet jeśli operuje znanymi motywami, takimi jak trzaskające drzwi, nagłe pojawienie się demona, zegary zatrzymane w tym samym momencie, egzorcyzmy, itp., zawsze ma idealne wyczucie czasu i wie, w którym momencie dane zagranie przyniesie największy efekt. Przeciąga te chwile, aby uśpić czujność widzów przygotowanych przez setki poprzednich horrorów, kiedy ma stać się „coś” i wyrwać człowieka z fotela. Wówczas atakuje ze wzmożoną siłą i udaje mu się naprawdę zjeżyć włos na głowie, zwłaszcza w mrocznych ciemnościach sali kinowej. Co najciekawsze, Wan osiąga efekt grozy z minimalną ilością przemocy. To nie jest slasher ani gore, tylko horror o nawiedzeniu z elementami egzorcyzmów, dlatego przemoc okazuje się niepotrzebna.
Oczywiście, jak zawsze w porządnym kinie grozy musi pojawić się motyw zupełnie realnych lęków znajdujących odzwierciedlenie w historiach o duchach. Tym razem motywem przewodnim jest rodzina i możliwość jej utraty, jak również częsty w horrorach ostatnich lat temat poświęcenia rodzica dla dziecka. Kwestia relacji rodzinnych pojawiła się na pierwszym planie w „Naznaczonym”, jak i w „Sierocińcu” Juana Antonia Bayony, „Kobieta w czerni” Jamesa Watkinsa lub „Nie bój się ciemności” Troya Nixeya. I tak samo w „Obecności” twórcy starają się emocjonalnie zaangażować publiczność, ponieważ przejęcie losami bohaterów gwarantuje osiągnięcie większego suspensu. W tym zadaniu przodują aktorzy, spośród których wyróżnia się Vera Farmiga jako Lorraine Warren – nie szarżuje, poruszając w fabule emocjonalne struny.
James Wan potwierdził, że klasyczne kino grozy nie musi odejść w zapomnienie, podobnie jak inne gatunki powielające schematy, na przykład komedie romantyczne. Wystarczy zręcznie zestawiać ze sobą znane tematy i motywy, a rezultatem okazuje się solidny kawałek kina. Niech „Obecność” będzie na to dowodem.
koniec
15 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Miłość w cieniu czerwonej gwiazdy
Sebastian Chosiński

16 X 2019

Jeszcze kilka lat wcześniej, w czasach stalinowskich, taki film, jak „A jeśli to miłość…” Julija Rajzmana, nie mógłby powstać. Radziecka młodzież miała bowiem kochać nade wszystko Partię, Ojczyznę i Josifa Wissarionowicza, a nie siebie nawzajem. Pewne oznaki takiego myślenia można zresztą dostrzec w kreacji postaci dyrektorki szkoły i nauczycielki języka niemieckiego.

więcej »

East Side Story: Latający Kiwaczek na tropie Smoczego Króla
Sebastian Chosiński

13 X 2019

Takiego zagęszczenia gwiazd zagranicznych na metr kwadratowy planu filmowego nie było chyba w rosyjskim (względnie radzieckim) kinie od czasu „Czerwonego namiotu” Michaiła Kałatozowa. Jason Flemyng, Jackie Chan, Arnold Schwarzenegger, Charles Dance, świętej pamięci Rutger Hauer (a to jeszcze wcale nie wszyscy) – uświetnili „Tajemnicę smoczej pieczęci” Olega Stiepczenki, obraz będący kontynuacją głośnego „Wija” sprzed pięciu lat.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Sowiecki marynarz nigdy się nie poddaje!
Sebastian Chosiński

9 X 2019

Prowincjonalna filia mniej cenionej wytwórni filmowej, aktorzy bez znanych nazwisk (i nierzadko po przejściach) oraz drugoligowy reżyser. Jak się okazało, taka właśnie była recepta na największy frekwencyjny sukces w dziejach radzieckiej kinematografii. Brzmi jak żart, lecz to wszystko prawda. „Piratów XX wieku” Borisa Durowa przed upadkiem ZSRR obejrzało bowiem blisko 120 milionów widzów w całym kraju!

więcej »

Polecamy

Dalekowschodnie nauki

Z filmu wyjęte:

Dalekowschodnie nauki
— Jarosław Loretz

Jubileuszowy ptak
— Jarosław Loretz

Jak w plener, to z przyjaciółmi
— Jarosław Loretz

Pamiętajcie o higienie!
— Jarosław Loretz

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Listopad 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (2)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Wojna w przestworach oceanu
— Sebastian Chosiński

Nie tylko klata
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Egzorcyści
— Jarosław Robak

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Esensja ogląda: Listopad 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (2)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Wszyscy kochamy Tiny’ego Tima
— Mateusz Kowalski

Strach ma wiele twarzy
— Krzysztof Czapiga

Tegoż autora

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Wszyscy jesteśmy oszustami
— Ewa Drab

Rzut kośćmi i sekrety Freuda
— Ewa Drab

Kto się boi Vina Diesla?
— Ewa Drab

Kompleks Edypa
— Ewa Drab

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.