Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Woody Allen
‹Blue Jasmine›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBlue Jasmine
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery23 sierpnia 2013
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Peter Sarsgaard, Alden Ehrenreich, Sally Hawkins, Alec Baldwin, Bobby Cannavale, Andrew Dice Clay, Michael Stuhlbarg, Louis C.K.
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Espoo Ciné 2013: Kobieta na skraju załamania nerwowego
[Woody Allen „Blue Jasmine” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niebieski jaśmin, czyli Clematis crispa, to elegancki, dystyngowany kwiat o subtelnym zapachu. Taka też wydaje się główna bohaterka najnowszego filmu Woody’ego Allena grana przez Cate Blanchett, jej Jasmine jest piękna, bogata i zawsze wie, jak się zachować i który pasek Chanel zestawić z butami Viviera. Szybko okazuje się jednak, że tę idealną powłokę bardzo łatwo skruszyć, a wyrafinowana Jasmine tak naprawdę nazywa się Jeanette.

Marta Bałaga

Espoo Ciné 2013: Kobieta na skraju załamania nerwowego
[Woody Allen „Blue Jasmine” - recenzja]

Niebieski jaśmin, czyli Clematis crispa, to elegancki, dystyngowany kwiat o subtelnym zapachu. Taka też wydaje się główna bohaterka najnowszego filmu Woody’ego Allena grana przez Cate Blanchett, jej Jasmine jest piękna, bogata i zawsze wie, jak się zachować i który pasek Chanel zestawić z butami Viviera. Szybko okazuje się jednak, że tę idealną powłokę bardzo łatwo skruszyć, a wyrafinowana Jasmine tak naprawdę nazywa się Jeanette.

Woody Allen
‹Blue Jasmine›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBlue Jasmine
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery23 sierpnia 2013
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Peter Sarsgaard, Alden Ehrenreich, Sally Hawkins, Alec Baldwin, Bobby Cannavale, Andrew Dice Clay, Michael Stuhlbarg, Louis C.K.
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Technologie się zmieniają, rządy upadają, Ben Affleck zostaje nowym Batmanem, a Woody Allen wciąż kręci takie same filmy. I bardzo dobrze.
W ostatnich latach wprowadził do stałego kanonu pewne zmiany, porzucił ukochany Nowy Jork na rzecz innych miast i krajów, ale nawet, gdy akcja toczy się w Paryżu lub Rzymie z zamkniętymi oczami poznamy jego autorstwo. Z tego właśnie powodu „Blue Jasmine” tak bardzo zaskakuje, jest to bowiem nie tyle film Woody’ego Allena, co Cate Blanchett.
Jasmine poznajemy, gdy w samolocie prowadzi rozmowę z siedzącą obok staruszką. To, co początkowo bierzemy za miłą konwersację okazuje się niekończącym monologiem o minionych wydarzeniach. Staruszka ratuje się ucieczką, gdy tylko uda jej się odebrać walizkę, ale my będziemy towarzyszyć Jasmine jeszcze przez jakiś czas.
Życie głównej bohaterki wyznaczała joga, pilates i imprezy dobroczynne, mąż rozpieszczał ją drogimi prezentami, a w chwilach wolnych starała się pamiętać „o tych mniej uprzywilejowanych.” Idyllę przerwała szokująca niespodzianka; jej brylujący w towarzystwie małżonek (Alec Baldwin) okazał się niewiernym oszustem.
Jasmine traci wszystko oprócz przypominającej o lepszych czasach garderoby i mieszkającej w San Francisco siostry Ginger (Sally Hawkins). Siostry, która stanowiła dla niej tylko wstydliwy ciężar.
Obie zostały zaadoptowane, ale matka kochała tylko Jasmine, bo „miała lepsze geny.” Ich życie potoczyło się zupełnie inaczej, inaczej wyglądają, reprezentują inne klasy. Nie mają ze sobą zupełnie nic wspólnego, ale Ginger wciąż zabiega o akceptację siostry. Tylko czy Jasmine ma prawo pouczać kogokolwiek o tym, jak żyć?
Za role w filmach Allena aktorki zdobyły 5 Oscarów i aż 11 nominacji do tej nagrody, Blanchett może dodać do tej kolekcji kolejną statuetkę. Chwalenie aktorstwa australijskiej gwiazdy stało się już nudne, ale to, co prezentuje w „Blue Jasmine” przechodzi wszelkie oczekiwania. Udaje jej się zupełnie zdominować występujących w drugoplanowych rolach tak znanych aktorów, jak Sally Hawkins czy Petera Saarsgarda, i to nie tylko z racji słusznego wzrostu.
Takiej Blanchett jeszcze nie widzieliśmy; mrucząca coś pod nosem, obsesyjnie łykająca tabletki czasem wydaje się wręcz brzydka, z zaczerwionymi oczami i rozmazanym tuszem spływającym po policzkach do złudzenia przypomina mijanych codziennie na ulicach szaleńców. W jednej z zabawniejszych scen filmu, gdy zwykła rozmowa z dziećmi siostry zamienia się w zupełnie nieodpowiedni dla ich uszu strumień świadomości, po prostu przeraża.
Szara codzienność w San Francisco przeplatana jest scenkami z życia nowojorskiej śmietanki. Wciąż rozpamiętująca je Jasmine przypomina bohaterki „Szarych ogrodów” braci Maysles, nie przyjmuje do wiadomości, że życie, jakie znała już nie istnieje. Dlatego też pomimo wielu dowcipnych dialogów film jest wyjątkowo gorzki.
Właściwie nie ma tu nadziei na szczęśliwe zakończenie, każdy godzi się na jakiś kompromis – na pracę, która jest stała i na mężczyznę, który jest „sexy i nie kradnie.” Każdy oprócz Jasmine, bo ona nie ma ochoty z czegokolwiek rezygnować. A już na pewno nie z latania pierwszą klasą.
koniec
30 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Ludzie na kutrze, a kuter w wodzie
Sebastian Chosiński

19 II 2020

W tym samym 1972 roku w Związku Radzieckim przeniesiono na ekran dwa dzieła prozatorskie Borisa Wasiljewa – debiutancką nowelę „Kuter Iwana” oraz późniejszą o dwanaście lat powieść „Tak tu cicho o zmierzchu”. Drugi film zyskał wielką sławę na całym świecie, pierwszy natomiast – na długi czas powędrował na półkę. Był po prostu zbyt pesymistyczny i obyczajowo odważny.

więcej »

Mmm? Eee… Ach!
Agnieszka ‘Achika’ Szady

17 II 2020

Post-apo w wersji psio-kociej? Z miasta zniknęli wszyscy ludzie i domowe pupilki muszą sobie radzić same. Zdobycie pożywienia nie nastręcza wielkich problemów (kiedy już przedostaną się do wnętrza centrum handlowego), gorzej, że pościg – i to z kilku różnych stron – ciągle następuje im na pięty.

więcej »

East Side Story: Nie dzieje się nic, a wydarza tak wiele
Sebastian Chosiński

16 II 2020

„Pewnego razu w Trubczewsku” Łarisy Sadiłowej to dzieło z gatunku tych, w których dzieje się niewiele, ale wydarza tak dużo. Nostalgiczny melodramat opowiada o spóźnionej i nie do końca spełnionej miłości dwojga ludzi, którzy znają się od lat, ponieważ mieszkają po sąsiedzku. Problem w tym, że oboje mają rodziny – współmałżonków i dzieci.

więcej »

Polecamy

Alejandro González Iñárritu. Babel.

Do sedna:

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2014 (2)
— Krystian Fred, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Skończyła się boża chwała, teraz wódka by się zdała
— Gabriel Krawczyk

Z tego cyklu

Film o ludziach
— Marta Bałaga

Sztuka patrzenia
— Marta Bałaga

No to jak towarzysze, pomożecie? Pomożemy!
— Marta Bałaga

Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomym
— Marta Bałaga

Potężna jest miłość matki
— Marta Bałaga

Piękna i szalona
— Marta Bałaga

Wybaw nas od złego
— Marta Bałaga

Pchła Szachrajka
— Marta Bałaga

Ukryte pragnienia
— Marta Bałaga

Déjà Vu
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

Nie graj już tego więcej, Woody
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Wrzesień 2016 (1)
— Miłosz Cybowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Esensja ogląda: Luty 2016
— Sebastian Chosiński, Marcin Mroziuk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Pażdziernik 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Nic już nie gra
— Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Sierpień 2015 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Rozsądek i romantyczność
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Marzec 2014 (2)
— Krystian Fred, Jarosław Loretz

Rzymskie wakacje
— Grzegorz Fortuna

Więcej takich pocztówek
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.