Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Woody Allen
‹Blue Jasmine›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBlue Jasmine
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery23 sierpnia 2013
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Peter Sarsgaard, Alden Ehrenreich, Sally Hawkins, Alec Baldwin, Bobby Cannavale, Andrew Dice Clay, Michael Stuhlbarg, Louis C.K.
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Espoo Ciné 2013: Kobieta na skraju załamania nerwowego
[Woody Allen „Blue Jasmine” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niebieski jaśmin, czyli Clematis crispa, to elegancki, dystyngowany kwiat o subtelnym zapachu. Taka też wydaje się główna bohaterka najnowszego filmu Woody’ego Allena grana przez Cate Blanchett, jej Jasmine jest piękna, bogata i zawsze wie, jak się zachować i który pasek Chanel zestawić z butami Viviera. Szybko okazuje się jednak, że tę idealną powłokę bardzo łatwo skruszyć, a wyrafinowana Jasmine tak naprawdę nazywa się Jeanette.

Marta Bałaga

Espoo Ciné 2013: Kobieta na skraju załamania nerwowego
[Woody Allen „Blue Jasmine” - recenzja]

Niebieski jaśmin, czyli Clematis crispa, to elegancki, dystyngowany kwiat o subtelnym zapachu. Taka też wydaje się główna bohaterka najnowszego filmu Woody’ego Allena grana przez Cate Blanchett, jej Jasmine jest piękna, bogata i zawsze wie, jak się zachować i który pasek Chanel zestawić z butami Viviera. Szybko okazuje się jednak, że tę idealną powłokę bardzo łatwo skruszyć, a wyrafinowana Jasmine tak naprawdę nazywa się Jeanette.

Woody Allen
‹Blue Jasmine›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBlue Jasmine
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery23 sierpnia 2013
ReżyseriaWoody Allen
ZdjęciaJavier Aguirresarobe
Scenariusz
ObsadaCate Blanchett, Peter Sarsgaard, Alden Ehrenreich, Sally Hawkins, Alec Baldwin, Bobby Cannavale, Andrew Dice Clay, Michael Stuhlbarg, Louis C.K.
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Technologie się zmieniają, rządy upadają, Ben Affleck zostaje nowym Batmanem, a Woody Allen wciąż kręci takie same filmy. I bardzo dobrze.
W ostatnich latach wprowadził do stałego kanonu pewne zmiany, porzucił ukochany Nowy Jork na rzecz innych miast i krajów, ale nawet, gdy akcja toczy się w Paryżu lub Rzymie z zamkniętymi oczami poznamy jego autorstwo. Z tego właśnie powodu „Blue Jasmine” tak bardzo zaskakuje, jest to bowiem nie tyle film Woody’ego Allena, co Cate Blanchett.
Jasmine poznajemy, gdy w samolocie prowadzi rozmowę z siedzącą obok staruszką. To, co początkowo bierzemy za miłą konwersację okazuje się niekończącym monologiem o minionych wydarzeniach. Staruszka ratuje się ucieczką, gdy tylko uda jej się odebrać walizkę, ale my będziemy towarzyszyć Jasmine jeszcze przez jakiś czas.
Życie głównej bohaterki wyznaczała joga, pilates i imprezy dobroczynne, mąż rozpieszczał ją drogimi prezentami, a w chwilach wolnych starała się pamiętać „o tych mniej uprzywilejowanych.” Idyllę przerwała szokująca niespodzianka; jej brylujący w towarzystwie małżonek (Alec Baldwin) okazał się niewiernym oszustem.
Jasmine traci wszystko oprócz przypominającej o lepszych czasach garderoby i mieszkającej w San Francisco siostry Ginger (Sally Hawkins). Siostry, która stanowiła dla niej tylko wstydliwy ciężar.
Obie zostały zaadoptowane, ale matka kochała tylko Jasmine, bo „miała lepsze geny.” Ich życie potoczyło się zupełnie inaczej, inaczej wyglądają, reprezentują inne klasy. Nie mają ze sobą zupełnie nic wspólnego, ale Ginger wciąż zabiega o akceptację siostry. Tylko czy Jasmine ma prawo pouczać kogokolwiek o tym, jak żyć?
Za role w filmach Allena aktorki zdobyły 5 Oscarów i aż 11 nominacji do tej nagrody, Blanchett może dodać do tej kolekcji kolejną statuetkę. Chwalenie aktorstwa australijskiej gwiazdy stało się już nudne, ale to, co prezentuje w „Blue Jasmine” przechodzi wszelkie oczekiwania. Udaje jej się zupełnie zdominować występujących w drugoplanowych rolach tak znanych aktorów, jak Sally Hawkins czy Petera Saarsgarda, i to nie tylko z racji słusznego wzrostu.
Takiej Blanchett jeszcze nie widzieliśmy; mrucząca coś pod nosem, obsesyjnie łykająca tabletki czasem wydaje się wręcz brzydka, z zaczerwionymi oczami i rozmazanym tuszem spływającym po policzkach do złudzenia przypomina mijanych codziennie na ulicach szaleńców. W jednej z zabawniejszych scen filmu, gdy zwykła rozmowa z dziećmi siostry zamienia się w zupełnie nieodpowiedni dla ich uszu strumień świadomości, po prostu przeraża.
Szara codzienność w San Francisco przeplatana jest scenkami z życia nowojorskiej śmietanki. Wciąż rozpamiętująca je Jasmine przypomina bohaterki „Szarych ogrodów” braci Maysles, nie przyjmuje do wiadomości, że życie, jakie znała już nie istnieje. Dlatego też pomimo wielu dowcipnych dialogów film jest wyjątkowo gorzki.
Właściwie nie ma tu nadziei na szczęśliwe zakończenie, każdy godzi się na jakiś kompromis – na pracę, która jest stała i na mężczyznę, który jest „sexy i nie kradnie.” Każdy oprócz Jasmine, bo ona nie ma ochoty z czegokolwiek rezygnować. A już na pewno nie z latania pierwszą klasą.
koniec
30 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Diablęta, których boją się anarchiści
Sebastian Chosiński

18 IX 2019

Chyba mało kto spodziewał się, włącznie z samym reżyserem, że największym sukcesem komercyjnym Ormianina Edmonda Keosajana będzie sequel niemego awanturniczo-przygodowego obrazu o „czerwonych diablętach” – grupie nastolatków walczących w czasie wojny domowej w Rosji z „czarnymi” i „białymi”. Nowa wersja tej opowieści, nakręcona w 1966 roku, otrzymała miano „Nieuchwytnych mścicieli” i okazała się początkiem trylogii.

więcej »

East Side Story: Gdzie Rzym, gdzie Krym… a gdzie Władywostok
Sebastian Chosiński

15 IX 2019

Po ośmiu latach przerwy na ekrany telewizorów powrócił w dwóch pełnometrażowych filmach pułkownik Siergiej Michajłowicz Diedow – weteran chyba wszystkich wojen, w jakie zaangażowany był Związek Radziecki i Rosja od czasów interwencji w Afganistanie. I ponownie odpowiedzialny za jego „przygody” został Andriej Szczerbinin. Szkoda jedynie, że „Jeden za wszystkich” – czwarta odsłona serii „W stanie spoczynku” – tak bardzo odstaje poziomem od trzech wcześniejszych.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Kilka gorzkich scen z życia nomenklatury
Sebastian Chosiński

11 IX 2019

To ostatni wielki film kultowego radzieckiego reżysera, który jak nikt inny – może oprócz Gruzina Gierogija Danieliji – potrafił jednocześnie rozśmieszać i wzruszać. Choć akurat w „Zapomnianej melodii na flet” znacznie więcej jest powodów do wzruszeń. Nie bez powodu, wszak w czasie pracy nad tym melodramatem Eldar Riazanow przeżywał poważne kłopoty zdrowotne i musiał leczyć się po udarze.

więcej »

Polecamy

Dom jak malowanie

Z filmu wyjęte:

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2014 (2)
— Krystian Fred, Jarosław Loretz

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Skończyła się boża chwała, teraz wódka by się zdała
— Gabriel Krawczyk

Z tego cyklu

Film o ludziach
— Marta Bałaga

Sztuka patrzenia
— Marta Bałaga

No to jak towarzysze, pomożecie? Pomożemy!
— Marta Bałaga

Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomym
— Marta Bałaga

Potężna jest miłość matki
— Marta Bałaga

Piękna i szalona
— Marta Bałaga

Wybaw nas od złego
— Marta Bałaga

Pchła Szachrajka
— Marta Bałaga

Ukryte pragnienia
— Marta Bałaga

Déjà Vu
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

Nie graj już tego więcej, Woody
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Wrzesień 2016 (1)
— Miłosz Cybowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Esensja ogląda: Luty 2016
— Sebastian Chosiński, Marcin Mroziuk, Jarosław Robak, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Pażdziernik 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Nic już nie gra
— Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Sierpień 2015 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Rozsądek i romantyczność
— Jarosław Robak

Esensja ogląda: Marzec 2014 (2)
— Krystian Fred, Jarosław Loretz

Rzymskie wakacje
— Grzegorz Fortuna

Więcej takich pocztówek
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.