Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 lipca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Katell Quillévéré
‹Suzanne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSuzanne
ReżyseriaKatell Quillévéré
ZdjęciaTom Harari
Scenariusz
ObsadaLola Dueñas, Sara Forestier, François Damiens, Adèle Haenel, Anne Le Ny, Corinne Masiero, Paul Hamy
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania94 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Espoo Ciné 2013: Piękna i szalona
[Katell Quillévéré „Suzanne” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Melancholijne słowa piosenki Leonarda Cohena rozbrzmiewają w ostatnich minutach „Suzanne”, drugiego filmu młodej reżyserki Katell Quillévéré. Stanowią dobre podsumowanie opowieści o kobiecie, która popełnia błędy, rani siebie i bliskich, ale i tak pozostajemy nią zafascynowani.

Marta Bałaga

Espoo Ciné 2013: Piękna i szalona
[Katell Quillévéré „Suzanne” - recenzja]

Melancholijne słowa piosenki Leonarda Cohena rozbrzmiewają w ostatnich minutach „Suzanne”, drugiego filmu młodej reżyserki Katell Quillévéré. Stanowią dobre podsumowanie opowieści o kobiecie, która popełnia błędy, rani siebie i bliskich, ale i tak pozostajemy nią zafascynowani.

Katell Quillévéré
‹Suzanne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSuzanne
ReżyseriaKatell Quillévéré
ZdjęciaTom Harari
Scenariusz
ObsadaLola Dueñas, Sara Forestier, François Damiens, Adèle Haenel, Anne Le Ny, Corinne Masiero, Paul Hamy
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania94 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Suzanne zabiera cię do swojego miejsca nad rzeką
Możesz słyszeć przepływające łodzie
Możesz spędzić z nią noc
I wiesz, że jest szalona
Ale właśnie dlatego chcesz tu być.”
„Suzanne”, Leonard Cohen (tłum. autorki)
Film otwiera scena przygotowań do szkolnego występu. Małe dziewczynki stroją się przed lustrem, wszędzie latają pióra, błyszczy brokat, po raz pierwszy nakłada się makijaż i buciki na obcasie, na widowni siedzą dumni rodzice. Jedna z dziewczynek uśmiecha się do oglądających występ siostrzyczki i ojca, później szuka wzrokiem kogoś, kogo najwyraźniej brakuje wśród publiczności. Już wtedy zdajemy sobie sprawę, że tę rodzinę wcześnie naznaczyła tragedia.
Po śmierci matki, pracujący jako kierowca ciężarówki ojciec samotnie wychowuje dwie córeczki, Suzanne i Marię (doskonałe Apollonia Luisetti i Fanie Zanini). Zabiera je na przejażdżki, nie potrafi powstrzymać uśmiechu przysłuchując się ich przekomarzaniom. Widać, że im ze sobą dobrze, że lubią być razem. To szczęście nie trwa jednak długo, ponieważ w „Suzanne” czas płynie bardzo szybko.
Po paru minutach filmu następuje zaciemnienie i rozkoszne dziewczynki są już nastolatkami. Suzanne wydaje się bardziej nieśmiała od przebojowej siostry, która prowokuje stylem „na Madonnę” i zaczepia chłopaków. Niestety, są to tylko pozory; Suzanne jest w trzecim miesiącu ciąży. To wydarzenie zaważy na jej całym życiu.
Akcja filmu obejmuje 25 lat, Quillévéré przeskakuje lata, czasem nawet dziesięciolecia i nie zwalnia ani na chwilę. Ukazuje życie tytułowej bohaterki za pośrednictwem serii krótkich epizodów, niektóre z nich są lepsze, inne trochę gorsze (pojawiający się w pewnym momencie wątek kryminalny wydaje się nakreślony zbyt grubą kreską). Te, które są dobre, są jednak bardzo dobre.
„Suzanne” nie skupia się wyłącznie na głównej bohaterce, poznajemy jej siostrę, ojca, dzieci i kochanka. Na każdym z nich wywiera piętno, bezpowrotnie zmienia tryb ich życia. To jej historia, ale też jednocześnie saga rodzinna.
Epizodyczna struktura filmu czasem osłabia emocjonalny ładunek historii. Niektóre wątki rozwiązywane są zbyt szybko, inne, stanowiące ważny element opowieści (jak na przykład umieszczenie synka Suzanne w rodzinie zastępczej), są wręcz pomijane. Film przypomina trochę zwiastun melodramatycznego serialu, w którym sugeruje się nam, co zobaczymy w przyszłym sezonie. Reżyserka pokazuje tylko część historii, reszty musimy domyśleć się sami.
Od samego początku jest dla nas jasne, że od zabaw stylistycznych Quillévéré bardziej interesują emocje. Pokłada w swoich aktorach dużo zaufania, to na nich opiera się film. Wzrusza zarówno grająca Marię Adele Haendel, jak i znany głównie z ról komediowych François Damiens w roli ojca, ale i tak wyjdziemy z kina pamiętając przede wszystkim twarz delikatnej Sary Forestier.
Jej Suzanne nie jest zła, po prostu przy swoich wyborach nie zawsze kieruje się tym, co najlepsze dla innych. Gdy ojciec pyta, czemu chce zatrzymać dziecko, odpowiada: „bo taką mam ochotę.” Nie myśli o konsekwencjach, przypomina ćmę lecąca do światła.
Suzanne potrzebuje innych, nie może znieść samotności. Nie odstępuje na krok siostry, potem wszędzie chodzi z synkiem. Gdy się zakochuje, nawet minuta spędzona bez ukochanego wydaje się nie do zniesienia. Nie dla niej połowiczne rozwiązania, oddaje się wszystkiemu całkowicie i kompletnie.
W przeciwieństwie do zaradnej Marii Suzanne dryfuje, kierunek nadają jej inni. Zmieni się to dopiero pod sam koniec filmu. Nie jest to silna postać, nie wiadomo czy należałoby ją przytulić czy porządnie nią potrząsnąć, ale z pewnością chce się z nią zostać.
„Chcesz z nią podróżować
Chcesz z nią podróżować bez celu
I wiesz, że możesz jej zaufać
Bo dotknęła twego idealnego ciała swą myślą.”
koniec
31 sierpnia 2013

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Zajęcia pozalekcyjne: Odc. 2. Trafiła kosa na kamień
Marcin Mroziuk

6 VII 2020

Prowadzenie przestępczej działalności wiąże się oczywiście ze sporym ryzykiem, ale na Oh Ji-soo cios spada z zupełnie niespodziewanej strony. Kiedy znika jego telefon, przez który może kontaktować się z panem Lee i namierzać miejsce pobytu pracujących dla niego kobiet, główny bohater wie, że w każdej chwili może zostać zdemaskowany. I wkrótce jego najgorsze obawy nabierają całkiem realnych kształtów.

więcej »

East Side Story: Niewiara, Beznadzieja i Nienawiść
Sebastian Chosiński

5 VII 2020

„Kochaj ich wszystkich” można odbierać jako portret współczesnej kobiety. Walczącej i zdeterminowanej. Wyzwolonej i dominującej nad mężczyznami. Gdyby nie fakt, że film ten jest dziełem reżyserki Marii Agranowicz, mogłyby go spotkać wręcz oskarżenia o męski szowinizm i chęć zdyskredytowania Wiary, Nadziei i Miłości (wyjaśnienie w tekście!).

więcej »

Do sedna: Kevin Smith. Szczury z supermarketu.
Marcin Knyszyński

4 VII 2020

Jest rok 1995. Masz dwadzieścia lat, mieszkasz w New Jersey, nie masz stałej pracy i nawet się o nią nie starasz. Jesteś dużym dzieciakiem bez pomysłu na życie i właśnie rzuciła cię dziewczyna. Co robisz? Idziesz włóczyć się po galerii handlowej. Oto realia, z którymi być może trudno się nam utożsamić – w końcu dwadzieścia pięć lat temu takich przybytków w Polsce jeszcze nie było. Ale wszystkie problemy wczesnej dorosłości jak najbardziej. Zapraszam na drugi film Kevina Smitha.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Szczury z supermarketu.

Do sedna:

Kevin Smith. Szczury z supermarketu.
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.