Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 marca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXXIV

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray

więcej »

Zapowiedzi

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Peter Jackson
‹Hobbit: Pustkowie Smauga›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHobbit: Pustkowie Smauga
Tytuł oryginalnyThe Hobbit: The Desolation of Smaug
Dystrybutor Forum Film
Data premiery27 grudnia 2013
ReżyseriaPeter Jackson
ZdjęciaAndrew Lesnie
Scenariusz
ObsadaLuke Evans, Evangeline Lilly, Hugo Weaving, Cate Blanchett, Elijah Wood, Martin Freeman, Benedict Cumberbatch, Ian McKellen, Christopher Lee, Ian Holm, Andy Serkis, James Nesbitt
MuzykaHoward Shore
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
CyklHobbit
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (6)

Esensja.pl
Esensja.pl
To już zdecydowanie ostatnia tegoroczna edycja „Esensja ogląda”. Na finał przygotowaliśmy dwie recenzje „Hobbit: Pustkowie Smauga”, obszerny króciak o „Wenus w futrze” i z DVD „Piękne istoty”.

Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (6)

To już zdecydowanie ostatnia tegoroczna edycja „Esensja ogląda”. Na finał przygotowaliśmy dwie recenzje „Hobbit: Pustkowie Smauga”, obszerny króciak o „Wenus w futrze” i z DVD „Piękne istoty”.

Peter Jackson
‹Hobbit: Pustkowie Smauga›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
70,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHobbit: Pustkowie Smauga
Tytuł oryginalnyThe Hobbit: The Desolation of Smaug
Dystrybutor Forum Film
Data premiery27 grudnia 2013
ReżyseriaPeter Jackson
ZdjęciaAndrew Lesnie
Scenariusz
ObsadaLuke Evans, Evangeline Lilly, Hugo Weaving, Cate Blanchett, Elijah Wood, Martin Freeman, Benedict Cumberbatch, Ian McKellen, Christopher Lee, Ian Holm, Andy Serkis, James Nesbitt
MuzykaHoward Shore
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
CyklHobbit
Gatunekfantasy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Hobbit: Pustkowie Smauga
Konrad Wągrowski [90%]
Znakomita kontynuacja, lepsza od części pierwszej, oczywiście przy założeniu, że zaakceptowaliśmy już fakt, że „Hobbit” Petera Jacksona nie jest ekranizacją skierowanej do młodego czytelnika powieści J.R.R. Tolkiena, ale skierowanym dla dorosłych prequelem „Władcy pierścieni” tegoż Jacksona, nakręconym na motywach fabuły „Hobbita”. Wydaje się jednak, że rok powinien już wystarczyć na oswojenie się z tą rewelacją… Jeśli się jednak zaakceptowało to podejście, „Pustkowie Smauga” może dostarczyć mnóstwo doskonałej rozrywki. Film jest lepszy od części pierwszej o tyle, że akcja jest zdecydowanie bardziej urozmaicona, a nie oparta głównie o potyczki z orkami i goblinami, fabuła wprowadza cały szereg zmieniających się sojuszy i antagonizmów między co najmniej czterema grupami (krasnoludy, ludzie, elfy, orkowie) i zostaje rozdzielona na trzy równorzędnie rozwijane i równorzędnie istotne wątki. Jackson trzyma się głównych wątków książki, ale oczywiście rozwija je – i tak nie mamy zwykłej ucieczki beczkami, ale ucieczka połączona z dynamiczną bitwą, nie ma przybycia do Dale, ale jest wręcz intryga przemytniczo-polityczna, nie ma rozmów Bilba ze Smuagiem, ale jest efektowna rozgrywka ze smokiem i nieoczywistym zakończeniu. Jednocześnie film zmyślnie rozstawia pionki przed wielkim finałem – wiemy już kto będzie walczył przeciw komu i o jaką stawkę, wiemy też jak złożone są motywacje różnych bohaterów. Co więcej bohaterowie nabierają wyrazistości – Thorin, Bard, król Dale, Thrandiul, Legolas, Tauriel, Kili, Balin, wreszcie sam Bilbo są pełnokrwistymi i złożonymi postaciami rozgrywki i wcale nie jest oczywiste, jak potoczą się losy przynajmniej niektórych z nich. Ale oczywiście „Pustkowie Smauga” to przede wszystkim dynamiczna i efektowna przygoda z niebywałym rozmachem, jaką tylko Peter Jackson potrafi dostarczyć. Oczywiście zajadli tolkieniści będą złorzeczyć, ale fanboje sagi – jak ja – pozostają w zachwycie.
Sebastian Chosiński [70%]
„Pustkowie Smauga” ma wszystkie – bardzo liczne – zalety i – jedynie sporadyczne – wady „Niezwykłej podróży”. Wartką akcję, tylko od czasu do czasu spowalnianą, aby dać widzowi przynajmniej na chwilę złapać oddech; przepiękne krajobrazy i wspaniałe efekty specjalne, które sprawiają, że choć baśniowe Śródziemie jest wyjątkowo nieprzyjazną krainą, to jednak bez wahania chciałoby się do niej przenieść; wreszcie świetnie zagranych pełnokrwistych bohaterów – zarówno tych wymyślonych przez Tolkiena, jak i dodanych przez Petera Jacksona i jego kompanów (na przykład robiąca olbrzymie wrażenie i umiejętnościami, i urodą Tauriela). Ale ma też kilka scen zupełnie niepotrzebnie rozciągniętych do granic wytrzymałości, na czele z tą – przynajmniej w teorii – najważniejszą, czyli zabawą w ciuciubabkę ze Smaugiem w odmętach Samotnej Góry. Ma też niepotrzebnie rozwinięty farsowy wątek z królem (a w zasadzie rządcą) Miasta na Jeziorze i nieistniejącym w oryginale literackim jego paskudnym i podstępnym doradcą Alfridem. Słabiej wypada w „Pustkowiu Smauga” ścieżka dźwiękowa, ale z drugiej strony nie umieszczając w niej pieśni na miarę „Misty Mountains”, nie było sposobu, aby dorównać – a co dopiero mówić o przebiciu – poziomu „Niezwykłej podróży”. Narzekać można też na moment, w jakim Jackson urwał film, lecz gwoli sprawiedliwości należy dodać, że obojętnie kiedy by to uczynił – i tak byłoby niedobrze. Podsumowując: bardzo przyzwoita kontynuacja, choć przygotowana z pełną świadomością tego, że najatrakcyjniejsze fajerwerki muszą zostać zachowane na zwieńczenie trylogii.

Roman Polański
‹Wenus w futrze›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWenus w futrze
Tytuł oryginalnyLa Vénus à la fourrure
Dystrybutor Monolith
Data premiery8 listopada 2013
ReżyseriaRoman Polański
Scenariusz
ObsadaEmmanuelle Seigner, Mathieu Amalric
MuzykaAlexandre Desplat
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wenus w futrze
Gabriel Krawczyk [80%]
Starcze rzężenie i twórcza zadyszka? To rzeczy obce mistrzowi Polańskiemu; z ósmym krzyżykiem na karku, z powieścią Sacher-Masocha i scenariuszem do sztuki Davida Ivesa pod pachą żwawo drepcze przez ulice Paryża, by zawitać w teatrze. To miejsce, gdzie życie brane jest w wielki cudzysłów, ledwie zarysowaną emocję skrywa gruba warstwa makijażu i w którym nawet największe uczucie może okazać się blagą. Zdarza się też, że jest zupełnie odwrotnie – wszak teatr to świątynia manipulacji, której powinniśmy dać się uwieść. Tak jest i z nowym filmem twórcy „Dziecka Rosemary”. W dziejącej się na teatralnej scenie autotematycznej opowieści o tworzeniu reżyser i jego postacie umiejętnie zacierają granice sztuki, fikcji i rzeczywistości. Organizują nam w zabawę podobną do tej ostatnio obmyślonej przez François Ozona. O ile jednak w „U niej w domu” pisarski demiurg decydował wbrew naszej wiedzy o losach oglądanych na ekranie postaci, o tyle w „Wenus…” to ścierające się nieustannie postacie tworzą jawnie, na naszych oczach (i przed sobą także!), emocjonujący spektakl – w tym wypadku budowanych na erotycznych zasadach – dominacji i upodlenia. Przy czym nie wiemy, kto gra tu jaką rolę. Z biegiem kolejnych, jakże wycyzelowanych dramaturgicznie!, kwestii szale przechylają się, jedna strona okazuje się katem, druga zaś – ofiarą. Maski zostają zdjęte, teatralna scena przemienia się w arenę walki o przetrwanie.
Nie jest niespodzianką, że kolejny tytuł polskiego twórcy stanowi pokaźne repetytorium fetyszy i obsesji, z których przecież stale w swoich filmach korzysta. Mamy tu poszukiwanie tożsamości wśród strzał Amora; mamy odarcie człowieka z kultury na rzecz atawizmów zawsze w nim obecnych, w miłosnym (według Polańskiego z definicji sadomasochistycznym) związku szczególnie widocznych; jest kastrowany mężczyzna oraz kobieta, źródło jego zagrożenia. W „Wenus…” da się odnaleźć cały arsenał przedmiotów i motywów niemal stale obecnych w twórczości Polańskiego: tak drażniąco Freudowski, tracony przez mężczyznę nóż; rytualny taniec wykonywany przed złożeniem ofiary (vide „Gorzkie gody”, „Frantic”); klamra pierwszej i ostatniej sceny, w którą bierze Polański całą opowieść – jak ten cudzysłów poddający w wątpliwość tytułową boginię, i jak te role, w które ciągle wątpimy. Czemu to służy? Zapewne zabawie i drażnieniu się z nami, szukającymi sensu wśród fałszywie podrzucanych tropów (jak to niejednokrotnie bywało u Polańskiego).
Znów podważany jest realizm opowiadanej historii: oniryczne, iście groteskowe przerysowanie finału odkrywa iluzję, w której tkwiliśmy… i wciąż tkwimy, bo film można także potraktować jako ogólną metaforę miłosnej relacji. Jest to widoczne o tyle, że – w odróżnieniu od innych zbieżnych tematycznie filmów Polańskiego – „Wenus w futrze” garściami sięga do skarbnicy motywów erotycznych europejskiej kultury. Dostrzec tu można erotyzm artystyczny i deifikację kobiecej płci (stąd już sam tytułowy rekwizyt bogini); wspominane są antyczne Bakchantki, znane z Eurypidesa kapłanki miłosnych orgii, czcicielki Dionizosa, boga zabawy; sam film stanowi adaptację powieści o tym samym tytule, dziś łagodnej, lecz niegdyś wprowadzającej w jawny obieg kultury zagadnień alternatywnych rodzajów uprawiania miłości: masochizmu, sadomasochizmu i późniejszych zabaw BDSM. Wreszcie, język, w którym przemawia do nas Polański – język miłości. Bezpruderyjna francuska kultura zawsze w niezrównanie wyrafinowany sposób potrafiła mówić o łóżkowych i sercowych atrakcjach, to ona tworzyła miłosne mity, to ona z miłości uczyniła sztukę. Polański podkreśla tę sztuczność, nie zdziera jej jednak. Świadom możliwości, jakie mu daje, wykorzystuje ją wcale nie do szokowania (jest już na to chyba za stary), a do bezpretensjonalnej a błyskotliwej, przezabawnej rozrywki.
• • •
DVD i BR

Richard LaGravenese
‹Piękne istoty›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPiękne istoty
Tytuł oryginalnyBeautiful Creatures
Dystrybutor Monolith
Data premiery6 czerwca 2013
ReżyseriaRichard LaGravenese
ZdjęciaPhilippe Rousselot
Scenariusz
ObsadaEmma Thompson, Jeremy Irons, Emmy Rossum, Viola Davis, Thomas Mann, Kyle Gallner, Alice Englert, Margo Martindale, Zoey Deutch
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiUSA
Dźwięk (format)angielski, polski
Napisypolskie
ParametryDolby Digital 5.1
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Piękne istoty
Jarosław Loretz [60%]
Zdumiewająco strawny – mimo że ckliwy i przesłodzony – młodzieżowy romans, zdradzający sporą zbieżność fabularną ze „Zmierzchem”. Owszem, sporo tu naiwności, stojącego na granicy śmieszności efekciarstwa i tandetnych mądrości życiowych, ale wszystkie te uchybienia nie są w stanie przesłonić pozytywów, czyli pięknych zdjęć, sympatycznie zagranych postaci (jak zwykle błyszczy tutaj Emma Thompson), interesujących efektów specjalnych oraz urzekającego, melancholijnego klimatu. Na pochwałę zasługuje też wspaniała oprawa plastyczna i nadzwyczaj eleganckie kostiumy. Dzięki temu wyszła historia miła i gładko się oglądająca, jednocześnie w najmniejszym stopniu nie próbująca udawać Bóg wie jakiego arcydzieła. To prawda, chwilami film z lekka odrzuca nieprzesadnie wyszukanymi rozterkami sercowymi bohaterów, ale w końcu opowieść została skrojona pod rozchwianych emocjonalnie nastolatków, więc pewnych zagrywek nie dało się uniknąć. Zdaje się jednak, że film – drogi, bo kosztujący 60 milionów dolarów, o 20 milionów więcej niż pierwszy „Zmierzch” – czemuś nie przypadł widzom do gustu i kompletnie poległ w kinach, przekreślając szanse na wypączkowanie „Pięknych istot” w serię. Przejadła się konwencja? Większą siłę nośną mają wampiry? Czy też może zbyt wiele ekranowego czasu poświęcono postronnym osobom, spychając romans głównej pary na zauważalnie boczne tory? A może w ogóle historia była zbyt skomplikowana, z tymi wszystkimi czarami, klątwami i Wojną Secesyjną? Jak by nie było – szkoda, bo jednak historia ta miała w sobie większy potencjał i urok, niż ten nieszczęsny „Zmierzch"…
koniec
30 grudnia 2013

Komentarze

01 I 2014   01:08:54

Dzisiaj "Piękne Istoty" dostały 60%
Wcześniej "Grawitacja" dostała 60%

Darujcie już sobie te oceny, bo są gó(&*)no warte.

01 I 2014   12:34:16

@Dno - o czymś takim, jak subiektywna ocena recenzenta, nigdy nie słyszałeś, jak mniemam?

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Na Zabajkalu też powstają filmy
Sebastian Chosiński

17 III 2019

Bogactwem kulturowym Związku Radzieckiego i – w nieco mniejszym stopniu – dzisiejszej Rosji jest możliwość przenikania się kultur narodów mieszkających (w przeszłości i obecnie) na terenie tych państw. Oprócz tego jednak każdy z nich stara się - zwłaszcza dzisiaj – zachować własną odrębność kulturową. Dzieje się to głównie w literaturze, teatrze i kinie. „Na brzegu snu” Baira Uładajewa to film zrealizowany (w przeważającej części) przez Buriatów i dla ludności buriackiej.

więcej »

Kiedy wejdziesz między wrony…
Marcin Mroziuk

16 III 2019

W czasie wojennej zawieruchy człowiek nie tylko chwyta się wszelkich sposobów, aby przetrwać, ale nierzadko dopuszcza się też czynów, do jakich w innych okolicznościach nie byłby zdolny. I właśnie tę prawdę o ciemnej stronie ludzkiej natury dobitnie ukazuje czarno-biały „Kapitan”, oparty zresztą na autentycznych losach Williego Herolda.

więcej »

Wyścig
Kamil Witek

15 III 2019

Ryk silników, zapach spalin, szalona prędkość, Robert Kubica. Dla każdego, komu na dźwięk choćby jednego z tych terminów rozszerzają się automatycznie oczy, serial dokumentalny „Formuła 1: Jazda o życie” będzie pozycją bardziej niż obowiązkową.

więcej »

Polecamy

Ćwiczenia pod prysznicem

Z filmu wyjęte:

Ćwiczenia pod prysznicem
— Jarosław Loretz

Wyścig donikąd
— Jarosław Loretz

Wycieczka donikąd
— Jarosław Loretz

Życie w zawieszeniu
— Jarosław Loretz

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Szpiedzy z tamtych lat
— Jarosław Loretz

Zła passa Cyganów
— Jarosław Loretz

Rtęć morderczą jest
— Jarosław Loretz

Karnawał osobliwości
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (3)
— Krystian Fred, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Śródziemski rollercoaster
— Gabriel Krawczyk

Przygoda trwa
— Anna Kańtoch

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (1)
— Gabriel Krawczyk, Konrad Wągrowski

Piękny bullshit
— Mateusz Kowalski

Esensja ogląda: Luty 2013 (Kino)
— Miłosz Cybowski, Gabriel Krawczyk, Alicja Kuciel, Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Marzec 2018 (2)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Marzec 2018 (1)
— Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Luty 2018 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Styczeń 2018 (1)
— Jarosław Loretz

Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Grudzień 2017 (1)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Tegoż twórcy

Karuzela wrażeń
— Gabriel Krawczyk

Jak dobrze wyglądać na łosiu, czyli bitwa w Śródziemiu
— Anna Kańtoch

Piękny bullshit
— Mateusz Kowalski

Udana podróż
— Tomasz Markiewka

Niekończąca się opowieść
— Gabriel Krawczyk

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień trzeci
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Bo tak trzeba
— Ewa Drab

Uwierz w ducha
— Karol Kućmierz

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (14)
— Jakub Gałka

Ckliwość zamiast nostalgii
— Tomasz Rachwald

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.