Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Calin Peter Netzer
‹Pozycja dziecka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPozycja dziecka
Tytuł oryginalnyPozitia copilului
Dystrybutor Aurora Films
Data premiery14 marca 2014
ReżyseriaCalin Peter Netzer
ZdjęciaAndrei Butica
Scenariusz
ObsadaLuminita Gheorghiu, Bogdan Dumitrache, Natasa Raab, Florin Zamfirescu, Ilinca Goia, Vlad Ivanov, Mimi Branescu, Isfan Alexandru, Adrian Titieni
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiRumunia
Czas trwania112 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Wszystko o pewnej matce
[Calin Peter Netzer „Pozycja dziecka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Kolejny międzynarodowy sukces rumuńskiego filmu może się już wydawać nudny, ale z pewnością nie jest niezasłużony. Călin Peter Netzer, który „Pozycją dziecka” zwyciężył zesłoroczne Berlinale, udowadnia, że Rumunia może i jest jednym z najbardziej rozwarstwionych społeczeństw w Unii Europejskiej, ale za to o swojej niechlubnej pozycji potrafi pięknie opowiadać.

Katarzyna Pochmara-Balcer

Wszystko o pewnej matce
[Calin Peter Netzer „Pozycja dziecka” - recenzja]

Kolejny międzynarodowy sukces rumuńskiego filmu może się już wydawać nudny, ale z pewnością nie jest niezasłużony. Călin Peter Netzer, który „Pozycją dziecka” zwyciężył zesłoroczne Berlinale, udowadnia, że Rumunia może i jest jednym z najbardziej rozwarstwionych społeczeństw w Unii Europejskiej, ale za to o swojej niechlubnej pozycji potrafi pięknie opowiadać.

Tekst nadesłany na konkurs Esensji.

Calin Peter Netzer
‹Pozycja dziecka›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPozycja dziecka
Tytuł oryginalnyPozitia copilului
Dystrybutor Aurora Films
Data premiery14 marca 2014
ReżyseriaCalin Peter Netzer
ZdjęciaAndrei Butica
Scenariusz
ObsadaLuminita Gheorghiu, Bogdan Dumitrache, Natasa Raab, Florin Zamfirescu, Ilinca Goia, Vlad Ivanov, Mimi Branescu, Isfan Alexandru, Adrian Titieni
Rok produkcji2013
Kraj produkcjiRumunia
Czas trwania112 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Jest we współczesnym kinie rumuńskim coś takiego, co nie pozwala widzowi oddychać. Ciasne kadry, duże zbliżenia, długie ujęcia kręcone często kamerą z ręki. I problemy, które wydają się nie do rozwiązania. Kiedy sześć lat temu Cristian Mungiu zrealizował „4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni”, scena, w której dwie studentki dyskutują o przeprowadzeniu nielegalnej aborcji z odpychającym pseudolekarzem, wydawała się trwać przynajmniej tyle, ile wskazuje tytuł filmu i wywoływała fizyczne pragnienie ucieczki. Netzer nawiązuje do tej stylistyki, wtłaczając swoich zantagonizowanych bohaterów w ograniczone, duszne przestrzenie i zmuszając do trudnych rozmów. Efektem takich eksperymentów może być zarówno wojna, jak i oczyszczenie.
Sześćdziesięcioletnia Cornelia (w tej roli rewelacyjna Luminiţa Gheorghiu) należy do bukareszteńskiej elity. Obwieszona złotem, powoli sączy kolejnego drinka, wydając polecenia służbie i potulnemu mężowi. Nie ma takiej rzeczy, której dzięki swoim rozległym znajomościom nie byłaby w stanie załatwić. Oprócz tej, której pragnie najbardziej – miłości swojego dorosłego syna (Bogdan Dumitrache).
Gdyby temu nie udało się uciec spod jej zaborczych skrzydeł, zapewne – jak niegdyś bohater „Spokoju” Róberta Alföldiego – wysłuchiwałby nieustannie powtarzającego się jak echo pytania „gdzie byłeś synu?”. Barbu jednak wyprowadził się do przyjaciółki, z którą usiłuje stworzyć dom rodzinny, jak najdalszy od tego, z którego się wywodzi. Kiedy jednak śmiertelnie potrąca na autostradzie czternastoletniego chłopca, jego plany idą w łeb. Na miejscu szybko pojawia się matka, gotowa poruszyć niebo, ziemię, a jeśli trzeba także piekło, by ukochana latorośl wyszła z opresji bez szwanku i z wdzięcznością powróciła do rodzinnego gniazda.
„Pozycja dziecka” udowadnia, że Netzer znakomicie odrobił lekcję Arystotelesa, konstruując bohaterów zgodnie z antyczną teorią katharsis. Nie ulega pokusie zbyt łatwego w tym przypadku podążenia w rejony społecznej karykatury (a przecież ubrana w futra Cornelia, ze swoją słabością do elitarnych rozrywek i modnych powieści, stanowiłaby do tego znakomity materiał), ale tworzy postaci zdolne obudzić w widzu litość i trwogę.
Dumitrache mistrzowsko oddaje stan osaczenia, w którym znajduje się Barbu. Jego sporadyczne wybuchy agresji są skazaną na porażkę próbą wyrwania się spod zaciskających się wokół niego opiekuńczych ramion matki i mieszają się z momentami całkowitego podporządkowania. Przygarbiona, nieobecna postać mężczyzny (chłopca?) sugeruje, że niszcząca praca Cornelii trwa już od lat, i jej skutków nie da się tak po prostu odwrócić. Barbu miota się i wyrywa, by zaczerpnąć łapczywego oddechu, ale – jak Herbertowski Hamlet – natychmiast wymiotuje skażonym powietrzem bukareszteńskiej rzeczywistości.
Kiedy jednak ten rozpieszczony, ponad trzydziestoletni dzieciak zaczyna rozumieć, że coś się musi zmienić, dochodzi do jednej z najlepszych scen filmu. Zdezorientowana matka, zmuszona przez syna do spokojnej rozmowy na temat przyszłości, wyrwana zostaje z typowej dla siebie pozycji siły i wtrącona w pozycję bezbronnego dziecka. Nie rozumiejąc, co mogła zrobić źle (w końcu „rodzice znajdują spełnienie w swoich dzieciach”), próbuje uzyskać odpowiedź od syna, dla którego to pytanie przestało już mieć znaczenie.
Zmagania Netzerowskich bohaterów to utkana wedle Heglowskiej dialektyki pana i niewolnika walka na śmierć i życie. Dotyczy to nie tylko znakomicie zagranego duetu matki i syna, ale wszystkich tych, którym tragiczny wypadek na autostradzie wyznaczył role ofiar i sprawców. Jest wielką siłą reżysera, że w owym starciu pozostaje jedynie – i aż – wnikliwym świadkiem, nie zaś jednostronnym sędzią.
koniec
17 kwietnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 4. Teoria i praktyka
Marcin Mroziuk

22 I 2022

Jak można się było spodziewać, nie wszyscy w Amayi przestrzegają zakazu podglądania przyszłości. Teraz będziemy się więc zastanawiać, czy naprawdę musi się ziścić to, co zobaczył Forrest.

więcej »

Miłość i zbrodnia w jednym żyły domu
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Spieszcie się oglądać stare szwedzkie kryminały na platformie Netflix, bo nie wiadomo, jak długo będą udostępnione. A warto, ponieważ, choć nie są to filmy powszechnie znane, to jednak nadzwyczaj godne uwagi. Po „Gdy robi się ciemno” dzisiaj zachęcamy Was do zaznajomienia się z „Pod osłoną mgły” Larsa-Erika Kjellgrena, którego pierwowzorem była powieść Vika Sunesona, nieznanego w naszym kraju klasyka skandynawskiego kryminału.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: W te dni majowe, gdy kończyła się wojna
Sebastian Chosiński

19 I 2022

Zanim w 1977 roku powstało monumentalne „Oswobodzenie Pragi” Otakara Vávry, osiemnaście lat wcześniej o tych samych wydarzeniach, choć w znacznie bardziej kameralnej i dużo mniej patetycznej formie, opowiedział Stanisław Rostocki w swej drugiej pełnometrażowej fabule czyli „Majowych gwiazdach”. Składająca się z czterech nowel historia urzeka poetyckim nastrojem i… zapachem wiosny.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Co nam w kinie gra: Pozycja dziecka
— Sebastian Chosiński

Transatlantyk 2013: Dzień 1 i 2
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Zuzanna Witulska

Z tego cyklu

Wspomnienie miłości, czyli „Grand Budapest Hotel”
— Karolina Rochnowska

Kiedy tarcza nie wystarcza
— Piotr Przytuła

Dandys-wędrowiec
— Elżbieta Obroślak

Przemoc w czasach dobrobytu
— Marcin Sarna

Piękne kino
— Bartosz Marzec

Bohater na nasze czasy
— Jarosław Robak

Depresja wampira
— Maciej Rumiancew

Tegoż autora

Kiedy matka nie jest Polką
— Katarzyna Pochmara-Balcer

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.