Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 16 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Bruno Dumont
‹Camille Claudel 1915›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCamille Claudel 1915
Dystrybutor Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Data premiery25 kwietnia 2014
ReżyseriaBruno Dumont
ZdjęciaGuillaume Deffontaines
Scenariusz
ObsadaJuliette Binoche, Jean-Luc Vincent, Emmanuel Kauffman, Marion Keller, Robert Leroy, Armelle Leroy-Rolland
Rok produkcji2013
Czas trwania95 min
Gatunekbiograficzny, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Psychiatryk. Trzy dni z tysięcy
[Bruno Dumont „Camille Claudel 1915” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Camille Claudel 1915” to kolejny film Bruno Dumonta, twórcy m.in. wyświetlanych w Polsce „Życia Jezusa”, „Hadewijch” i „Poza szatanem”. Znów otrzymujemy tu powolną, wyciszoną opowieść z wątkiem religijnym w tle i wieloma możliwościami interpretacyjnymi, ale tym razem Dumont opowiada o prawdziwej postaci i zatrudnia do głównej roli dobrze rozpoznawalną gwiazdę – Juliette Binoche.

Konrad Wągrowski

Psychiatryk. Trzy dni z tysięcy
[Bruno Dumont „Camille Claudel 1915” - recenzja]

„Camille Claudel 1915” to kolejny film Bruno Dumonta, twórcy m.in. wyświetlanych w Polsce „Życia Jezusa”, „Hadewijch” i „Poza szatanem”. Znów otrzymujemy tu powolną, wyciszoną opowieść z wątkiem religijnym w tle i wieloma możliwościami interpretacyjnymi, ale tym razem Dumont opowiada o prawdziwej postaci i zatrudnia do głównej roli dobrze rozpoznawalną gwiazdę – Juliette Binoche.

Bruno Dumont
‹Camille Claudel 1915›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCamille Claudel 1915
Dystrybutor Stowarzyszenie Nowe Horyzonty
Data premiery25 kwietnia 2014
ReżyseriaBruno Dumont
ZdjęciaGuillaume Deffontaines
Scenariusz
ObsadaJuliette Binoche, Jean-Luc Vincent, Emmanuel Kauffman, Marion Keller, Robert Leroy, Armelle Leroy-Rolland
Rok produkcji2013
Czas trwania95 min
Gatunekbiograficzny, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Camille Claudel 1915” – jak sama nazwa (a przynajmniej rok w tytule) wskazuje – nie jest pełną biografią z życia głośnej rzeźbiarki przełomu XIX i XX stulecia. Dumont nie ma ambicji tworzenia dzieła biograficznego, choć trzeba przyznać, że życiorys jego bohaterki to doskonały materiał na takową. Urodzona w 1864 roku Claudel jest znana tyleż ze względu na swe dzieła, ile z historii burzliwego związku z najsłynniejszym rzeźbiarzem tamtych czasów Augustem Rodinem. Była jego kochanką, muzą (nierzadko twierdzi się, że miała wielki wpływ na dzieła Rodina), ale nigdy nie zdecydował się porzucić dla niej żony. Zaszła z nim w ciążę, poroniła, wpadła w depresję. Jej stan psychiczny wciąż się pogarszał, zniszczyła większość swych prac, Rodina oskarżała o podkradanie pomysłów i spiskowanie w celu jej zamordowania. Brat Camille postanowił ją ubezwłasnowolnić i zamknąć w zakładzie psychiatrycznym, dokąd trafiła w roku 1913.
Film opowiadający o życiu Claudel powstał w roku 1988 w reżyserii Bruno Nuyttena, Dumont postawił więc na zupełnie inną historię. Jego film to zaledwie 3 dni z życia rzeźbiarki, od dwóch lat przebywającej w przybytku dla obłąkanych. Ośrodek ma – zwłaszcza jak na owe czasy – dosyć wysoki standard. Nie ma tu mrocznych cel, wiązania pasami; są zakonnice, które opiekują się pensjonariuszami, spacery na łonie natury, możliwość gotowania własnych potraw, a nawet próby amatorskiego teatrzyku. Nie zmienia to jednak faktu, że wizja pobytu w takim miejscu jest i tak wyjątkowo przerażająca. Claudel, która w tym momencie ma dość łagodną formę psychozy, otoczona jest przez ludzi o bardzo silnych zaburzeniach psychicznych (do tych ról, co wiele osób wytykało jako moralnie dwuznaczne, Dumont zatrudnił autentycznych umysłowo chorych). Wraz z bohaterką mamy wrażenie, że w takim towarzystwie choroba może się jedynie rozwijać.
Camille czeka na przyjazd brata, którego wizycie poświęcona jest druga połowa filmu. Poznajemy go jako religijnego fanatyka, który zachowania siostry tłumaczy w pewnym stopniu opętaniem i daleki jest od myśli, by uwolnić ją z tego przerażającego miejsca. Jego postać jest enigmatyczna, ale dzięki niej reżyser powraca do jednego ze swych ulubionych tematów – analizy religijnych postaw, poszukiwania tego, jak bardzo żarliwa religijność odległa jest od obłędu.
W swym niespiesznym filmie Dumont najpierw w przerażających szczegółach pokazuje życie w przytułku, następnie budzi nadzieję na odmianę losu bohaterki, by w ostatniej scenie spuentować film informacją, że Camille Claudel w ośrodku pozostała do końca swojego życia, przez kolejne 28 lat. Ta informacja – w kontekście tego, co wcześniej zobaczyliśmy – działa na odbiorcę nie słabiej niż zakończenie niejednego horroru.
koniec
26 kwietnia 2014

Komentarze

27 IV 2014   17:06:29

serdeczne dzięki za "najpierw" + "następnie" i wreszcie "w ostatniej scenie" - może i losy bohaterki nie są tajemnicą dla speców od wikipedii i historii sztuki, ale ja akurat nie wiedziałem, jak i gdzie pani malarka skończyła swoje życie. jeszcze raz dziękuję panu recenzentowi, że nie pozostawił mnie w niepewności i uznał, że skoro mam wikipedię, to sobie i tak przed seansem znajdę wszystkie informacje. dziękuję ! potraktowany jak dziecko czuję się od razu młodziej i bardziej rześko. a żeby ci na łeb cegła spadła, pismaku :]

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

East Side Story: Z rodziną najlepiej wychodzi się na…
Sebastian Chosiński

10 X 2021

Co byście zrobili, dowiedziawszy się, że zostało Wam kilka bądź kilkanaście miesięcy życia? Część osób zapewne doszłaby do wniosku, że to najlepszy moment na spełnienie swego największego, skrytego dotąd marzenia. W takiej właśnie sytuacji znajduje się główny bohater „Krewnych” – komediodramatu Ilji Aksionowa – który rusza w podróż, aby… To będzie zaskoczenie!

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Wzruszony Breżniew – bezcenne!
Sebastian Chosiński

6 X 2021

Po „neoprodukcyjnej”, opartej na scenariuszu Aleksandra Gelmana, „Premii” Siergiej Mikaleian postanowił nakręcić film zupełnie inny. W tym celu nawiązał kontakt z dziennikarzem Lwem Arkadjewem, który dekadę wcześniej napisał artykuł o trudnym losie wojennych wdów. On właśnie stał się podstawą kolejnego dzieła Ormianina – dramatu… „Wdowy”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Listopad (3)
— Sebastian Chosiński, Jarosław Loretz, Jarosław Robak

13. T-Mobile Nowe Horyzonty: Relacja czwarta
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (4)
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Wielka (nie)Obecność
— Jakub Skurtys

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (19)
— Konrad Wągrowski

Co nam w kinie gra: Jak spędziłem koniec lata, Hadewijch, Soul Kitchen, David chce odlecieć
— Sebastian Chosiński, Ewa Drab, Urszula Lipińska, Michał Oleszczyk, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.