Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Wiera Storożewa
‹Dziewięć dni i jeden poranek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziewięć dni i jeden poranek
Tytuł oryginalny9 дней и одно утро
ReżyseriaWiera Storożewa
ZdjęciaMichaił Iskandarow
Scenariusz
ObsadaAnna Szczerbinina, Olga Popowa, Xavier Gallais, Swietłana Toma, Siergiej Puskiepalis, Gleb Puskiepalis, Nika Anaskina, Siergiej Popow, Maksim Bitiukow, Łarisa Kriwcowa, Tatiana Miedwiediewa, Tatiana Siergiejenko
MuzykaGary Miller
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania87 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Sputnik 2014: Wizyta młodej pani
[Wiera Storożewa „Dziewięć dni i jeden poranek” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W programie tegorocznego „Sputnika” nie brakuje filmów o dużym ciężarze gatunkowym, jak „Trudno być bogiem” Aleksieja Germana, „Próba” Aleksandra Kotta czy „Syn” Arsienija Gonczukowa. Na ich tle kolejne kinowe dzieło Wiery Storożewej wypada nadzwyczaj lekko i przyjemnie. Nie dajmy jednak zwieść się pozorom, „Dziewięć dni i jeden poranek” to także obraz bardzo smutny w wydźwięku.

Sebastian Chosiński

Sputnik 2014: Wizyta młodej pani
[Wiera Storożewa „Dziewięć dni i jeden poranek” - recenzja]

W programie tegorocznego „Sputnika” nie brakuje filmów o dużym ciężarze gatunkowym, jak „Trudno być bogiem” Aleksieja Germana, „Próba” Aleksandra Kotta czy „Syn” Arsienija Gonczukowa. Na ich tle kolejne kinowe dzieło Wiery Storożewej wypada nadzwyczaj lekko i przyjemnie. Nie dajmy jednak zwieść się pozorom, „Dziewięć dni i jeden poranek” to także obraz bardzo smutny w wydźwięku.

Wiera Storożewa
‹Dziewięć dni i jeden poranek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziewięć dni i jeden poranek
Tytuł oryginalny9 дней и одно утро
ReżyseriaWiera Storożewa
ZdjęciaMichaił Iskandarow
Scenariusz
ObsadaAnna Szczerbinina, Olga Popowa, Xavier Gallais, Swietłana Toma, Siergiej Puskiepalis, Gleb Puskiepalis, Nika Anaskina, Siergiej Popow, Maksim Bitiukow, Łarisa Kriwcowa, Tatiana Miedwiediewa, Tatiana Siergiejenko
MuzykaGary Miller
Rok produkcji2014
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania87 min
Gatunekdramat, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wiera Storożewa – urodzona w 1958 roku w prowincjonalnym Troicku w obwodzie czelabińskim – to jedna z tych reżyserek filmowych, która przez cały czas opowiada tę samą historię. Niekiedy zmienia miejsce i czas akcji, nadaje swoim bohaterom inne imiona i nazwiska, ale w rzeczywistości dopisuje jedynie kolejne rozdziały rozpoczętej przed wielu laty opowieści. I – żebyśmy dobrze się rozumieli – nic w tym złego! Dzięki takiemu podejściu Rosjanka ma od dawna wierne grono wielbicieli wśród widzów, jak i wśród zaprzyjaźnionych ze sobą aktorów, z których usług korzysta nad wyraz chętnie. Pojawiające się w kolejnych dziełach Storożewej te same twarze utwierdzają jedynie w przekonaniu, że autorce zależy na postrzeganiu jej twórczości jako zamkniętej całości. Kto miał okazję widzieć „Podróż ze zwierzętami domowymi” (2007), „Niedługo wiosna” (2009), „Odszkodowanie” (2010) czy nawet komedioworomantycznego „Mojego chłopaka – Anioła” (2011), nie powinien być zaskoczony ani formą, ani treścią „Dziewięciu dni i jednego poranka”, które mimo dramatycznej wymowy, cechują się również aluzyjną ironią i subtelnym humorem.
Film, którego budżet wyniósł 1,3 miliona dolarów, w kinach rosyjskich po raz pierwszy zaprezentowany został na początku października tego roku (wydanie DVD trafi do sprzedaży 2 grudnia); w Polsce można go natomiast zobaczyć w ramach sekcji konkursowej tegorocznego „Sputnika”. Jeśli więc ktoś poczuje się mocno zdołowany i przygnębiony seansem „Trudno być bogiem” Aleksieja Germana (starszego), „Syna” Arsienija Gonczukowa, względnie „Próby” Aleksandra Kotta – może bez najmniejszych obaw wybrać się na dzieło Storożewej. Tu czeka go nie tylko odpowiednia doza wzruszeń, ale i odrobina uśmiechu. Główną bohaterką „Dziewięciu dni…” jest trzydziestotrzyletnia Anna Krugłowa, pochodząca z Rosji, choć mająca także obywatelstwo francuskie, paryska topmodelka, która po ponad dwudziestu latach odwiedza swoją ojczyznę. Ba! przyjeżdża nawet do rodzinnego miasteczka – prowincjonalnego, położonego dwieście kilometrów od Moskwy, Rostowa Wielkiego (Jarosławskiego). W tamtejszym sierocińcu spędziła większość niezbyt szczęśliwego dzieciństwa. Do czasu gdy w domu dziecka pojawiło się francuskie małżeństwo, które właśnie ją wybrało do adopcji.
Wtedy dziesięcioletnia Anna była nikim, teraz jest gwiazdą; jej zdjęcia zdobią okładki pism branżowych na całym świecie. Swoją popularność Krugłowa wykorzystuje także, udzielając się jako ambasador dobrej woli w fundacji charytatywnej. Do Rostowa przybywa między innymi po to, aby dzieciom z sierocińca wręczyć prezenty. W tej wyprawie towarzyszy jej francuski fotograf – i zarazem od paru lat partner życiowy – Michel, którego zadaniem jest dokumentowanie sentymentalnej podróży słynnej modelki. Czytelnicy w Paryżu chętnie przecież przeczytają o tym, jak ckliwą i romantyczną osobą jest Anna. Pojawienie się celebrytki wywołuje w mieście spore zamieszanie. Podekscytowani są nie tylko pracownicy domu dziecka, ale także władze miasteczka; każdy chce na swój sposób wykorzystać wpływy Krugłowej w „wielkim świecie”. Dyrektorka sierocińca liczy na datek finansowy, który pozwoli jej wyremontować sanitariaty, a burmistrz – typowy aparatczyk nowych czasów – wręcz domaga się pomocy modelki w podpisaniu partnerstwa z jakimś niewielkim miasteczkiem francuskim. Annę, coraz bardziej zdezorientowaną i zagubioną, czeka jednak jeszcze jedna, niekoniecznie miła, niespodzianka – otóż dowiaduje się, że ma w Rostowie siostrę, pracującą w miejskiej łaźni, kulejącą na jedną nogę Lubę.
Powrót do dawno zapomnianej krainy dzieciństwa nie przysparza Krugłowej – przynajmniej początkowo – radości. Nie potrafi ona odnaleźć się w obcym sobie świecie, z którego co prawda pochodzi, ale od dawna nie czuje z nim już żadnych więzi. Drażnią ją ludzie, którzy widzą w niej jedynie swoją szansę na wybicie się z otaczającej ich beznadziejności. Warta jest dla nich tyle, ile pieniądze, które – jak podejrzewają – ma. Prawda natomiast wygląda zupełnie inaczej. Jedyną osobą, która nic od Anny nie chce, jest Luba. Ba! dziewczyna, choć chroma i pulchna, wydaje się być zadowolona ze swego losu, cieszy się powodzeniem u mężczyzn, na życie patrzy z optymizmem. Zupełnie inaczej niż przybyła z Paryża gwiazda wybiegów, której życie to ciąg wyrzeczeń i nieustannego strachu o przyszłość. Właśnie to skontrastowanie postaci obu sióstr jest podstawowym źródłem humoru, choć co nieco autorka dorzuca jeszcze w tej materii, portretując burmistrza miasteczka, gotowego za wszelką cenę wepchnąć rodzonego syna do łóżka obcej kobiety, byle tylko odnieść korzyść, którą dałoby się przekuć w sukces propagandowy. „Dziewięć dni i jeden poranek” zdaje się być wariacją na temat „Wizyty starszej pani” (1956) Friedricha Dürrenmatta, pozbawioną wprawdzie dramatyzmu oryginału, ale na pewno dostarczającą materiału do głębszych przemyśleń.
Storożewa otoczyła się na planie filmowym aktorami i członkami ekipy, których dobrze już znała z poprzednich swoich produkcji. Topmodelkę Krugłową zagrała rzeczywista rosyjsko-francuska modelka, rodem z Jekaterynburga na Uralu, Anna Szczerbinina („Odszkodowanie”, serial „Rozwód”); w jej siostrę Lubę wcieliła się Olga Popowa („Podróż ze zwierzętami domowymi”, „Niedługo wiosna”), a w dawną opiekunkę z domu dziecka, ciocię Lenę – Swietłana Toma („Tabor wędruje do nieba”, „Zapis namiętności”). Burmistrz ma twarz Siergieja Puskiepalisa („Jak spędziłem lato”, „Metro”, „Ósemka”), zaś syn włodarza, Pietia – syna Siergieja, Gleba Puskiepalisa („Długie i szczęśliwe życie”). Z kolei Francuza Michela zagrał przybyły znad Sekwany Xavier Gallais, który w kinie francuskim nieco większe role zagrał w dramacie historycznym „1905” (2005) Henriego Helmana oraz kostiumowym melodramacie „Manon Lescaut” (2013) Gabriela Aghiona.
Scenariusz „Dziewięciu dni…” wyszedł spod ręki pisarki Anny Kozłowej, która na koncie ma między innymi skandalizujący serial „Krótki kurs szczęśliwego życia” (2011) autorstwa Walerii Gaj Germaniki i – lokującą się na drugim biegunie – telenowelę „Jaśmin” (2013). Autorem zdjęć, któremu przypadło w udziale pokazanie wspaniałych zabytków Rostowa Wielkiego (w tym średniowiecznego kremla), był Michaił Iskandarow, który do tej pory pracował głównie przy produkcjach telewizyjnych (Storożewą poznał na planie serialu obyczajowego „Rozwód”). Za ścieżkę dźwiękową odpowiadał natomiast amerykański producent muzyczny i kompozytor Gary Miller („Mój chłopak – Anioł”), swego czasu współpracujący nawet z Michaelem Jacksonem i Kylie Minogue.
koniec
29 listopada 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Potęga wiary, miłości i nadziei
Sebastian Chosiński

26 I 2022

Stanisław Rostocki przyzwyczajał się do ludzi, z którymi pracował. Stąd częsta obecność na planach jego filmów aktora Wiaczesława Tichonowa, kompozytora Kiryła Mołczanowa i operatora Wiaczesława Szumskiego. Miał do nich zaufanie. A oni odwzajemniali mu się najlepiej, jak potrafili. W dużej mierze to dzięki ich talentom „Dom na rozstajach” – trzecie pełnometrażowe dzieło reżysera – uznać można za jego pierwszy wielki obraz.

więcej »

Devs: Odc. 5. Różne punkty na osi czasu
Marcin Mroziuk

24 I 2022

Wprawdzie w tym odcinku akcja niespecjalnie posuwa się do przodu, ale za to zyskujemy sporo nowych informacji na temat kluczowych postaci. Dość niespodziewanie na pierwszy plan wybija się zaś Katie, która dotychczas pozostawała w cieniu Foresta.

więcej »

East Side Story: Alkoholowy szamański trans
Sebastian Chosiński

23 I 2022

Bohaterką kolejnego wyśmienitego filmu urodzonego i tworzącego w Jakucji reżysera Dmitrija Dawydowa jest kobieta, która w mieszkańcach wsi wzbudza strach, pogardę i obrzydzenie. A jednak to do niej przychodzą, kiedy ich bliskim nie są w stanie pomóc wykwalifikowani lekarze. Wtedy przestaje być tytułowym „Straszydłem”, a staje się ich ostatnią deską ratunku.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Na oceanie wielkiego miasta
— Sebastian Chosiński

Dzień 10
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Dzień 9
— Sebastian Chosiński

Dzień 8
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Uciec z Norylska
— Konrad Wągrowski

Dzień 7
— Sebastian Chosiński

W stepie szerokim…
— Sebastian Chosiński

Dzień 6
— Sebastian Chosiński

Życie jako pasmo niezawinionych niepowodzeń
— Sebastian Chosiński

Dzień 5
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.