Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Werner Herzog
‹Królowa pustyni›

EKSTRAKT:10%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKrólowa pustyni
Tytuł oryginalnyQueen of the Desert
Dystrybutor Best Film
Data premiery15 kwietnia 2016
ReżyseriaWerner Herzog
ZdjęciaPeter Zeitlinger
Scenariusz
ObsadaJames Franco, Nicole Kidman, Robert Pattinson, Damian Lewis, Jenny Agutter, Holly Earl, Christopher Fulford, Mark Lewis Jones
MuzykaKlaus Badelt
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Gatunekbiograficzny, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Berlinale 2015: Kwiat pustyni
[Werner Herzog „Królowa pustyni” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pewnych rzeczy nie da się przewidzieć; nie licząc poświęconego Fini Straubinger dokumentu „Kraina ciszy i ciemności”, po latach kręcenia filmów o silnych mężczyznach Werner Herzog postanowił po raz pierwszy opowiedzieć o... kobiecie. Po obejrzeniu „Queen of the Desert” jego decyzja nie wydaje się już aż tak zaskakująca – bez względu na swoją płeć, podróżniczka, archeolog i doradczyni polityczna Gertrude Bell to tak naprawdę typowa bohaterka Herzoga.

Marta Bałaga

Berlinale 2015: Kwiat pustyni
[Werner Herzog „Królowa pustyni” - recenzja]

Pewnych rzeczy nie da się przewidzieć; nie licząc poświęconego Fini Straubinger dokumentu „Kraina ciszy i ciemności”, po latach kręcenia filmów o silnych mężczyznach Werner Herzog postanowił po raz pierwszy opowiedzieć o... kobiecie. Po obejrzeniu „Queen of the Desert” jego decyzja nie wydaje się już aż tak zaskakująca – bez względu na swoją płeć, podróżniczka, archeolog i doradczyni polityczna Gertrude Bell to tak naprawdę typowa bohaterka Herzoga.

Werner Herzog
‹Królowa pustyni›

EKSTRAKT:10%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKrólowa pustyni
Tytuł oryginalnyQueen of the Desert
Dystrybutor Best Film
Data premiery15 kwietnia 2016
ReżyseriaWerner Herzog
ZdjęciaPeter Zeitlinger
Scenariusz
ObsadaJames Franco, Nicole Kidman, Robert Pattinson, Damian Lewis, Jenny Agutter, Holly Earl, Christopher Fulford, Mark Lewis Jones
MuzykaKlaus Badelt
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Gatunekbiograficzny, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wykształcona w Oksfordzie Gertrude Bell (górująca nad resztą obsady Nicole Kidman) dusi się w rodzinnym domu. Choć matka najchętniej wydałaby ją za mąż, po wielu namowach ojciec pozwala jej ostatecznie wyjechać do Teheranu. Gertrude poznaje tam jednego z pracowników ambasady brytyjskiej, Henry′ego Cadogana (James Franco grający Jamesa Franco), dzięki któremu zdoła lepiej zrozumieć i pokochać kulturę Bliskiego Wschodu. To właśnie ta fascynacja zyska Gertrude przydomek nieoficjalnej królowej pustyni, z której zdaniem będzie się liczył nawet sam Churchill.
Od kiedy David Lean nakręcił „Lawrence′a z Arabii”, co drugi filmowiec pragnie powtórzyć jego wyczyn, kiedy dorośnie. Mogłoby się wydawać, że dla Wernera Herzoga będzie to stosunkowo proste zadanie – w końcu legendarny niemiecki reżyser dał się poznać jako człowiek, który nie daje się złamać żywiołom bez względu na to, czy mowa o amazońskiej dżungli, mroźnej Antarktydzie, czy Klausie Kinskim. Nic bardziej mylnego.
„Queen of the Desert” to bez wątpienia jeden z najsłabszych filmów Herzoga i to nie dlatego, że po raz kolejny wzbudza kontrowersje – raczej dlatego, że nie wzbudza zupełnie żadnych. Herzog najwyraźniej z wiekiem złagodniał i w przeciwieństwie do terroryzowanych przez niego miesiącami aktorów, widzom raczej nie wyjdzie to na dobre. Jego najnowsze dzieło to po prostu mocno zakurzona ramotka, w której nie brak scen rodem z marnego harlequina.
W filmie nawiązującym do klasycznych romantycznych epopei w stylu „Doktora Żywago” można pozwolić sobie na pewien sentymentalizm, zaskakują jednak niezamierzone chyba do końca wątki humorystyczne. Podczas projekcji salwy śmiechu wzbudzał biedny Robert Pattinson w pełnym rynsztunku T.E. Lawrence′a, do pierwszego pocałunku pomiędzy Gertrude i Henrym omal nie dochodzi na tle zajętego podejrzanie wyglądającymi szczątkami sępa (którego Herzog znalazł gdzieś na poboczu drogi i w charakterystycznym dla siebie stylu przywlókł na plan), a otwierająca film scena to już czysta farsa obfitująca w barwne wyzwiska i mało subtelne aktorstwo. Nie brak tu też pełnych życiowej mądrości stwierdzeń w stylu: „Płacz ma tylko jedną zaletę – mniej się wtedy sika.”
Podczas konferencji prasowej Herzog nie mógł nachwalić swojej aktorki, Kidman nie robi tu jednak zbyt wiele - niezrażona porażką „Grace księżnej Monaco” po raz kolejny gra ikonę, a nie człowieka. „Jestem w takim momencie mojego życia, że nade wszystko pragnę odkrywać coś nowego i szukam historii, które wykraczają poza moje poczucie bezpieczeństwa” - powiedziała dziennikarzom aktorka. „Nie chcę po prostu wsiadać do samochodu i dojeżdżać codziennie do studia, więc kiedy Werner zapytał, czy pojadę do Maroka i zamieszkam z nim na pustyni, zapytałam tylko, czy mogę zabrać ze sobą dzieci. Od tego momentu robiłam rzeczy, których pewnie nigdy nie uda mi się już powtórzyć.” Oby. Jej rola ogranicza się do pisania listów na skraju wypełnionego płatkami róży basenu, uwodzenia mężczyzn i odjeżdżania na wielbłądzie w stronę zachodzącego słońca.
Herzog po raz pierwszy usłyszał o Bell dzięki swojemu przyjacielowi i od początku był nią zafascynowany. „Postanowiłem nakręcić film o tęsknocie, o wspaniałej kobiecie, o przestrzeni, o pustyni, o poezji. Ukazuję w nim inną stronę świata, który jest ostatnio tak demonizowany w mediach.” Brzmi to bardzo ładnie, ale z tak ambitnych deklaracji nie wynika nic konkretnego. „Queen of the Desert” nie stanowi próby zrozumienia motywacji kierujących Bell i jedyne wyjaśnienie jej zamiłowania do zupełnie obcej kultury można znaleźć w powtarzanym co kilka minut zdaniu, że w Beduinach fascynowała ją ich „poezja życia”. To film o subtelności historycznych superprodukcji z lat 60. i każdy, kto choć raz musiał wysiedzieć do końca na „Kleopatrze” zrozumie, że nie jest to komplement. Epicka porażka.
koniec
9 lutego 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Alkoholowy szamański trans
Sebastian Chosiński

23 I 2022

Bohaterką kolejnego wyśmienitego filmu urodzonego i tworzącego w Jakucji reżysera Dmitrija Dawydowa jest kobieta, która w mieszkańcach wsi wzbudza strach, pogardę i obrzydzenie. A jednak to do niej przychodzą, kiedy ich bliskim nie są w stanie pomóc wykwalifikowani lekarze. Wtedy przestaje być tytułowym „Straszydłem”, a staje się ich ostatnią deską ratunku.

więcej »

Devs: Odc. 4. Teoria i praktyka
Marcin Mroziuk

22 I 2022

Jak można się było spodziewać, nie wszyscy w Amayi przestrzegają zakazu podglądania przyszłości. Teraz będziemy się więc zastanawiać, czy naprawdę musi się ziścić to, co zobaczył Forrest.

więcej »

Miłość i zbrodnia w jednym żyły domu
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Spieszcie się oglądać stare szwedzkie kryminały na platformie Netflix, bo nie wiadomo, jak długo będą udostępnione. A warto, ponieważ, choć nie są to filmy powszechnie znane, to jednak nadzwyczaj godne uwagi. Po „Gdy robi się ciemno” dzisiaj zachęcamy Was do zaznajomienia się z „Pod osłoną mgły” Larsa-Erika Kjellgrena, którego pierwowzorem była powieść Vika Sunesona, nieznanego w naszym kraju klasyka skandynawskiego kryminału.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Komedia ludzka
— Marta Bałaga

Narzeczona dla księcia
— Marta Bałaga

Ostatni ukłon
— Marta Bałaga

Flâneur
— Marta Bałaga

Spotkanie na krańcu świata
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

Autor wśród gatunków
— Krzysztof Czapiga

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (4)
— Jakub Gałka

Antarctica Kicz Prodżekt
— Jakub Gałka

Na ekranach: Październik 2003
— Joanna Bartmańska, Marta Bartnicka, Piotr Dobry, Tomasz Kujawski, Konrad Wągrowski

Siedmiu wspaniałych
— Joanna Bartmańska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.