Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Kenneth Branagh
‹Kopciuszek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKopciuszek
Tytuł oryginalnyCinderella
Dystrybutor Disney
Data premiery13 marca 2015
ReżyseriaKenneth Branagh
ZdjęciaHaris Zambarloukos
Scenariusz
ObsadaHelena Bonham Carter, Lily James, Cate Blanchett, Hayley Atwell, Richard Madden, Stellan Skarsgård, Holliday Grainger, Sophie McShera
MuzykaPatrick Doyle
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, familijny, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Co nam w kinie gra: „Kopciuszek”, „Gloria”
[Kenneth Branagh „Kopciuszek” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Dziś do naszych kin wchodzą recenzowane już na naszych łamach filmy „Kopciuszek” i „Gloria”. Przypominamy te recenzje.

Marta Bałaga, Urszula Lipińska

Co nam w kinie gra: „Kopciuszek”, „Gloria”
[Kenneth Branagh „Kopciuszek” - recenzja]

Dziś do naszych kin wchodzą recenzowane już na naszych łamach filmy „Kopciuszek” i „Gloria”. Przypominamy te recenzje.
Kopciuszek

Kenneth Branagh
‹Kopciuszek›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKopciuszek
Tytuł oryginalnyCinderella
Dystrybutor Disney
Data premiery13 marca 2015
ReżyseriaKenneth Branagh
ZdjęciaHaris Zambarloukos
Scenariusz
ObsadaHelena Bonham Carter, Lily James, Cate Blanchett, Hayley Atwell, Richard Madden, Stellan Skarsgård, Holliday Grainger, Sophie McShera
MuzykaPatrick Doyle
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
Gatunekdramat, familijny, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Marta Bałaga [70%]
Mała Ella (Eloise Webb i Lily James) dorasta w szczęśliwym domu pod okiem czułych rodziców. Trwającą latami idyllę nagle przerywa choroba i śmierć ukochanej matki (Hayley Atwell). Gdy zbolały ojciec Elli (Ben Chaplin) postanawia powtórnie się ożenić, życzliwa dziewczyna robi wszystko, by jej macocha (Cate Blanchett) czuła się w nowym domu jak najlepiej. Szybko przekonuje się jednak, że w oczach drugiej żony ojca i jej rozpieszczonych córek jest nie tyle członkiem rodziny, ile darmową siłą roboczą.
Bajka o Kopciuszku przeszła już w kinie liczne transformacje – nie wspominając o sequelach najbardziej znanego filmu Disneya z 1950 roku, w których jedna ze złych sióstr zmywała swoje winy zakochując się w piekarzu, a główna bohaterka cofała się w czasie, na podstawie baśni Charlesa Perraulta powstał między innymi musical z akcją osadzoną w nowojorskim Harlemie i animowana wersja z udziałem… pingwinów. Kiedy Kenneth Branagh ogłosił, że nie zamierza przenosić znanej wszystkim opowieści we współczesne czasy, nie zmieni żadnego ze znanych wątków i, o zgrozo, nie przedstawi łagodnej z natury bohaterki jako wojowniczej księżniczki Xeny, zapadł moment konsternacji. W przeciwieństwie do biednej Śnieżki, której ostatnio kazano walczyć z trollami i gonić po arenie byki, główna bohaterka bardzo dobrze jednak na tym wyszła.
Trzeba zaznaczyć już na samym początku, że „Kopciuszek” Branagha nie jest filmem dla widzów, którzy w kinie szukają przede wszystkim postmodernistycznych gier z konwencjami. Pod wieloma względami jest to najbardziej tradycyjny i najbardziej zachowawczy film ostatnich lat, jakimś cudem udaje mu się jednak poruszyć. Może właśnie ze względu na swoją prostotę; w przeciwieństwie do wielu przekombinowanych wersji, na siłę usiłujących znaleźć w znanej opowieści jakieś drugie dno, Branagh nie udaje, że w jego filmie chodzi o coś więcej niż tylko rozrywkę.
W czasach, gdy większość filmowców najbardziej boi się oskarżenia o przesadę, Brytyjczyk wnosi do kina eksplozję koloru niewidzianą chyba od złotych czasów Technikoloru – „Kopciuszek” to film, który kilkadziesiąt lat temu mogliby nakręcić Powell i Pressburger. „Porwała mnie siła tej historii i czułem, że wizualna strona filmu musi ją odzwierciedlać” – przyznał reżyser. Widać w filmie tę radość; dzięki słynnej kostiumolog Sandy Powell i scenografowi Dante Ferretti dużo tu brokatu, przepychu, a mali przyjaciele Kopciuszka stanowią chyba najlepszy przykład komputerowo wygenerowanych zwierzątek od czasu „Babe – świnki z klasą”. To, że Branagh zachowuje w filmie wszystkie znane elementy nie oznacza wcale, że się nimi nie bawi i nawet ikoniczny pantofelek doczeka się kilku ironicznych komentarzy. „To pantofelki ze szkła?” – pyta bohaterka. „Pewnie. A dlaczego nie?” No właśnie.
„Gdy grasz postać, która przed imieniem ma przymiotnik „zła”, od razu wiesz, że będziesz się dobrze bawić. Byłam za stara na to, żeby zagrać Kopciuszka i niewystarczająco zabawna, żeby zagrać jej matkę chrzestną, więc dali mi się to, co zostało” – zauważyła w Berlinie Cate Blanchett. Choć rola dobrze ubranego Antychrysta (jej perfidny kot nazywa się nawet Lucyfer) najwyraźniej sprawia jej sporo frajdy, a zrobiona na platynowy blond Helena Bonham Carter sugeruje, że nawet dobrym wróżkom zdarza się być na kwasie, sukces filmu w dużej mierze zależał od głównej bohaterki. Bez względu na to, czy darzy się ją sympatią, trzeba przyznać, że Kopciuszek to dość niewdzięczna rola i łatwo mogła okazać się irytująca lub po prostu… nudna. Owszem, znana z serialu „Dowton Abbey” Lily James rzeczywiście dziękuje kurom za zniesione jajka, wzbudza jednak autentyczną sympatię i jakoś łatwo przełknąć to, że przez większość filmu konwersuje głównie z gryzoniami. Stanowi bijące serce filmu i nawet mało efektowny książę (powstały z martwych Robb Stark, to jest Richard Madden) nie jest w stanie tego zmienić.
„Kopciuszek” to rozkoszna konfekcja ze stajni Disneya. Nie zmieni świata, ale uczyni go na chwilę bardzo sympatycznym miejscem i biorąc pod uwagę entuzjastyczne przyjęcie filmu na Berlinale, jest spora szansa na to, że dadzą jej się porwać nie tylko kilkuletni widzowie. Rzadko zdarza się, by zmęczeni i zblazowani dziennikarze nagradzali gromkimi brawami sekwencję pośpiesznej ucieczki z balu i głośno wyrażali entuzjazm na widok wyjątkowo rozkosznej myszki, a prowadzący konferencję prasową wyjątkowo rozpoczął ją w dumnie połyskującym na łysej głowie diademie. Nawet dorośli potrzebują czasem bajek. I odrobiny magii.
Gloria
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Urszula Lipińska [80%]
Uroczy rewers smutnych i ponurych filmów Sebastiana Lelio. Energetyczna fabuła o osobistej emancypacji, pięknym wyrwaniu się z konwenansów. „Gloria” od razu podbija serca – bezczelnie i bez ostrzeżenia. To może trochę dziwić, patrząc na główną bohaterkę filmu – niezbyt atrakcyjną panią przed sześćdziesiątką, która pod wpływem doskwierającej jej samotności wyrusza na podbój parkietów w klubach samotnych serc. Nie wiadomo do końca, który z impulsów pokierował Glorią. Czy czuje, że przeżyła już całe życie, i desperacko próbuje przywrócić mu intensywność? Czy to raczej zew wyjątkowej wolności bierze ją nagle we władanie, podpowiadając, że teraz nadszedł czas na osobiste szczęście? Odpowiedź wydaje się mniej ważna niż dobra zabawa, którą z pewnością jest ten seans. Choć i on gorzkim wnioskiem jest podszyty.
koniec
13 marca 2015

Komentarze

14 III 2015   22:45:37

"Uroczy rewers smutnych i ponurych filmów była „Gloria” Sebastiana Lelio energetyczna fabuła o osobistej emancypacji, pięknym wyrwaniu się z konwenansów" - eee... bot to pisał?

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Reacher: Odc. 5. Zemsta ważniejsza od sprawiedliwości
Marcin Mroziuk

27 VI 2022

Nie mamy wątpliwości, że kończąca poprzedni odcinek śmierć Molly Beth to dotkliwy cios dla Jacka Reachera, ale równie bolesna jest utrata przewożonych przez nią dokumentów z dochodzenia prowadzonego przez zabitego brata głównego bohatera. Po powrocie do Margrave trzeba będzie więc wrócić do starych tropów, ale problem tkwi w tym, że czekają tam już kolejne kłopoty.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Berlinale 2015: Narzeczona dla księcia
— Marta Bałaga

29 WFF: Dzień szósty
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Urszula Lipińska, Jarosław Loretz

Z tego cyklu

Ślepowidzenie
— Sebastian Chosiński

Umrika
— Sebastian Chosiński

„Tajemnice Bridgend” i „Czarodziejska góra”
— Sebastian Chosiński, Konrad Wągrowski

Jesteśmy waszymi przyjaciółmi
— Sebastian Chosiński

Slow West
— Sebastian Chosiński

Imigranci
— Marta Bałaga, Sebastian Chosiński

Steve Jobs
— Kamil Witek

Pakt z diabłem
— Marta Bałaga

Intruz
— Sebastian Chosiński

W piwnicy
— Marta Bałaga

Tegoż twórcy

Hercules Poirot w szarej strefie moralności
— Konrad Wągrowski

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień pierwszy
— Patrycja Rojek, Zuzanna Witulska

Ciężki młot sprawiedliwości
— Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.