Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Kyle Balda, Pierre Coffin
‹Minionki›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMinionki
Tytuł oryginalnyMinions
Dystrybutor UIP
Data premiery26 czerwca 2015
ReżyseriaKyle Balda, Pierre Coffin
Scenariusz
ObsadaMichael Keaton, Sandra Bullock, Katy Mixon, Jon Hamm, Hiroyuki Sanada, Jennifer Saunders, Pierre Coffin, Chris Renaud
MuzykaHeitor Pereira
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
CyklMinionki
WWW
Gatunekanimacja, familijny, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Trzy postaci w poszukiwaniu szefa
[Kyle Balda, Pierre Coffin „Minionki” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Minionki” to parodia staroświeckiego kina sensacyjnego a la Bond. Przerysowane postaci, absurdalne uzbrojenie, kompletnie idiotyczne plany. Do tego urocza muzyka z lat 60., no i uroczość samych minionków, które już w poprzednich filmach kradły show, a teraz uczyniono je głównymi bohaterami.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Trzy postaci w poszukiwaniu szefa
[Kyle Balda, Pierre Coffin „Minionki” - recenzja]

„Minionki” to parodia staroświeckiego kina sensacyjnego a la Bond. Przerysowane postaci, absurdalne uzbrojenie, kompletnie idiotyczne plany. Do tego urocza muzyka z lat 60., no i uroczość samych minionków, które już w poprzednich filmach kradły show, a teraz uczyniono je głównymi bohaterami.

Kyle Balda, Pierre Coffin
‹Minionki›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMinionki
Tytuł oryginalnyMinions
Dystrybutor UIP
Data premiery26 czerwca 2015
ReżyseriaKyle Balda, Pierre Coffin
Scenariusz
ObsadaMichael Keaton, Sandra Bullock, Katy Mixon, Jon Hamm, Hiroyuki Sanada, Jennifer Saunders, Pierre Coffin, Chris Renaud
MuzykaHeitor Pereira
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiUSA
CyklMinionki
WWW
Gatunekanimacja, familijny, komedia
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Każdy szanujący się geniusz zła potrzebuje pomocników, którzy skonstruują jego szalone wynalazki, w razie potrzeby dostarczą świeży mózg… a także zaparzą herbatę i od czasu do czasu przelecą mopem podłogę w Tajnej Siedzibie. W „Jak ukraść księżyc” i „Minionki rozrabiają” głównemu bohaterowi usługują dziesiątki zabawnych, żółtych stworków, porozumiewających się szczebiotliwym językiem, w którym daje się wyłapać brzmienia włoskie, hiszpańskie i angielskie (w naszej wersji z rzadka również polskie… no, polskawe, na przykład „ziomi”). To są właśnie minionki; nazwa oddaje ich podstawową cechę: „minion” po angielsku to mniej więcej tyle, co służalec. Służenie złu jest do tego stopnia wpisane w charakter minionków, że gdy zabraknie pana, tracą one wszelką chęć do życia i w podbiegunowej kryjówce wiodą smutną wegetację.
Mamy rok 1968 – nota bene, fakt ten rewelacyjnie działa na ścieżkę dźwiękową, gdzie znajdziemy fragmenty ówczesnych przebojów. Z misją znalezienia nowego szefa wyruszają trzy minionki. Przywódca wyprawy to Kevin, najrozsądniejszy z całej trójki. Bob często zachowuje się jak dziecko (między innymi nie rozstaje się z pluszowym misiem), zaś Stuart miewa cechy zbuntowanego nastolatka. Przepłynąwszy ocean, trafiają wprost do Nowego Jorku, gdzie przypadkowo dowiadują się o planowanych na Florydzie Targach Zła, na których złoczyńcy prezentują się oraz rekrutują odpowiednich sługusów. Minionki brak kwalifikacji nadrabiają entuzjazmem, sprzyja im też szczęśliwy traf, więc zatrudnia ich słynna Scarlett O’Haracz (brawa dla Bartosza Wierzbięty za to nazwisko). I tu zaczyna się właściwa intryga, związana z kradzieżą korony Elżbiety II, a co za tym idzie – przejęciem tronu brytyjskiego. Czy wspominałam coś o idiotycznych planach?…
Najmłodsi widzowie zapewne szczerze się ubawią wybrykami minionków oraz oglądaniem działania dziwacznych broni i wynalazków, na przykład czepka hipnotyzującego. Dorośli mogą docenić drobne smaczki w postaci miotacza podobnego do „lampy z lawy” (pamiętajmy o czasach, w których dzieje się akcja), nawiązania do okładki jednej z płyt Beatlesów czy nieśmiertelne żarty z opanowania Anglików, którzy nawet w najbardziej dramatycznych okolicznościach potrafią spokojnie sączyć herbatę.
koniec
7 lipca 2015

Komentarze

07 VII 2015   21:19:10

Pytanie tylko dla kogo jest ten film, bo na pewno nie dla dzieci. Nawet jeśli pominiemy to, że nie ma w nim ŻADNEGO pozytywnego bohatera, to należy wspomnieć, że młodsi odbiorcy mogą się na nim zwyczajnie bać :/
Mój sześciolatek bardziej zapamiętał strach z końcówki niż szczery ubaw wybrykami minionków.

08 VII 2015   15:05:03

No nie wiem - ja widziałem powszechną radość.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Gwiaździsty sztandar ponad wody Newy
Sebastian Chosiński

16 I 2022

To nie proste: z dnia na dzień porzucić dotychczasowe życie (niekoniecznie nawet najszczęśliwsze i najbardziej ustabilizowane) i zacząć nowe w zupełnie innym kraju, tysiące kilometrów od rodzinnych stron. A na to właśnie decyduje się bohaterka dramatu obyczajowego Aleksandra Mołocznikowa „Powiedz jej”, która na dodatek chce zostawić w Rosji męża i zabrać ze sobą ich jedynego syna.

więcej »

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
Agnieszka ‘Achika’ Szady

15 I 2022

Niech nikogo nie zwiedzie kpiarski tytuł recenzji. „Matrix: Zmartwychwstania” jest filmem głęboko symbolicznym i stuprocentowo poważnym.

więcej »

Devs: Odc. 3. W tym szaleństwie jest metoda
Marcin Mroziuk

14 I 2022

Wprawdzie Lily odrzuciła propozycję rosyjskiego szpiega, ale to wcale nie oznacza, że zrezygnuje z prowadzenia prywatnego śledztwa w sprawie śmieci Sergeia. Inną sprawą jest to, że jej zachowanie w tym odcinku początkowo wprawia nas w zdumienie.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Lipiec 2017
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Maj 2017
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Kiedy świat potrzebował bohatera, wezwano złoczyńcę
— Agnieszka Szady

Przesłanie z wielkiej litery
— Ewa Drab

Bajka o samotnym jednorożcu
— Ewa Drab

Tegoż autora

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Irlandzki taneczny blues i kapelusze
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona też miała kiedyś siedem lat
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Niedoczarowana
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Szekspir w parku, metro w likwidacji
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Moja wielka, grecka tragedia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Siła pustyni dla początkujących
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Oboje nie cierpią osób, którym są poślubieni
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Smętne miny tygrysicy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.