Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Hany Abu-Assad
‹Idol z ulicy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułIdol z ulicy
Tytuł oryginalnyيا طير الطاير [Ya Tayr El Tayer]
Dystrybutor Monolith
Data premiery3 czerwca 2016
ReżyseriaHany Abu-Assad
ZdjęciaEhab Assal
Scenariusz
ObsadaTawfeek Barhom, Ahmed Al Rokh, Hiba Attalah, Kais Attalah, Abdel Kareem Barakeh, Nadine Labaki, Ahmad Qasem, Saber Shreim
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiPalestyna
Czas trwania100 min
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

31. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień siódmy
[Hany Abu-Assad „Idol z ulicy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Idol”, czyli oparta na faktach historia palestyńskiego piosenkarza Mohammeda Assafa, jest historią ku pokrzepieniu serc. W tym celu reżyser pokazuje nam klasyczną opowieść o chłopaku, który wyrywa się ze świata beznadziei ku karierze, jaka ma dać oparcie jemu i jego bliskim.

Karolina Ćwiek-Rogalska

31. Warszawski Festiwal Filmowy: Dzień siódmy
[Hany Abu-Assad „Idol z ulicy” - recenzja]

„Idol”, czyli oparta na faktach historia palestyńskiego piosenkarza Mohammeda Assafa, jest historią ku pokrzepieniu serc. W tym celu reżyser pokazuje nam klasyczną opowieść o chłopaku, który wyrywa się ze świata beznadziei ku karierze, jaka ma dać oparcie jemu i jego bliskim.

Hany Abu-Assad
‹Idol z ulicy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułIdol z ulicy
Tytuł oryginalnyيا طير الطاير [Ya Tayr El Tayer]
Dystrybutor Monolith
Data premiery3 czerwca 2016
ReżyseriaHany Abu-Assad
ZdjęciaEhab Assal
Scenariusz
ObsadaTawfeek Barhom, Ahmed Al Rokh, Hiba Attalah, Kais Attalah, Abdel Kareem Barakeh, Nadine Labaki, Ahmad Qasem, Saber Shreim
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiPalestyna
Czas trwania100 min
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W 2013 drugą edycję programu „Arab Idol” wygrał Palestyńczyk ze Strefy Gazy, Mohammed Assaf. Hany Abu-Assad pokazuje jego historię w dwóch częściach. Pierwsza, kiedy Mohammed jest jeszcze dzieckiem, opowiada o początkach muzycznej kariery chłopaka, ale nie on, a jego siostra, jest tu kluczową postacią. To ona jest iskrą, każącą bohaterowi marzyć o innym, lepszym życiu. Równocześnie mamy możliwość obserwowania, w jaki sposób dziecięcy bohaterowie oswajają przestrzeń – Gaza wydaje się tu być kolejną z mitycznych przestrzeni dzieciństwa. Pięknie oświetlone, ciepłe plenery nie przywołują na pamięć obrazów wojny i zniszczenia. Chodzące wśród gruzów dzieci wyglądają jak tysiące ich rówieśników z innych filmów, eksplorujących tajemnicze zakamarki, znajdujące najlepsze skróty ze szkoły do domu i najkorzystniejsze możliwości zarobkowania. To tutaj swój początek mają wątki, wokół których Abu-Assad rozsnuwa swoją wizję filmu – siostra bohatera będzie jego nieustającym źródłem inspiracji, jeden z kolegów wesprze go w marzeniach o śpiewaniu w operze w Kairze, inny, odrzucony przez siostrę Mohammeda, rzuci się w ramiona religijnych fanatyków. Abu-Assad stara się pokazać cały przekrój społeczny, skupiony jak w soczewce w bohaterach otaczających Assafa.
Druga część dzieje się już w roku, w którym bohater jest zdecydowany zrobić wszystko, byle wystąpić w programie i pokazać swój talent szerszej publiczności. Twórcy sprawnie wiążą w całość wszystkie wątki. Sposób jednak, w jaki opowiadana jest nam ta historia, sprawia wrażenie dobrze – może zbyt dobrze – znanego. Abu-Assad wybiera dla swojej historii schemat realizowany w tylu innych filmach o sukcesie człowieka z nizin, które mogliśmy już oglądać. Droga Assafa przez konkurs nie wyróżnia się na tym tle niczym szczególnym. Tym jednak, co sprawia, że warto „Idola” obejrzeć, są sceny dziejące się jeszcze w Strefie Gazy, zbombardowanej, odciętej od świata, z której trudno się wydostać. Bohater jeździ po mieście taksówką, zarabiając na czesne na studia, a kamera zatrzymuje się na detalach – beznogim człowieku usiłującym przedostać się przez ulicę, uprawiających parkour na ruinach biegaczom, cieszącym się z dwudziestu like’ów na Facebooku koledze Assafa. Ta sama przestrzeń, która była miejscem dzieciństwa zmienia się w koszmar, w którym trzeba żyć. Abu-Assad uchwycił tu coś, co często może umknąć – że w strefach konfliktu ludzie nadal starają się żyć normalnie, tak długo jak się da.
Problemem „Idola” jest jednak to, że nad całością przeważa historia „od zera do bohatera”. Przez co – być może już w wyniku montażu – z filmu nie wynika część wspominanych w nim wątków. Abu-Assad wycisza cały kontekst polityczny, dając widzom zaledwie dwa lub trzy ujęcia, w których pojawia się wątek wojen o Palestynę. Podobnie jest z odniesieniami do przeszłości rodziny Assafów, gdzie istotny wątek powrotu do Palestyny z uchodźtwa wspomina się tylko marginalnie, mimo że teoretycznie to z tego doświadczenia ma swoją siłę przetrwania czerpać główny bohater. Niemniej „Idol” pozostaje filmem interesującym, z błyskotliwymi epizodami, a do tego zaskakująco gorzko-słodkim.
koniec
16 października 2015

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Potęga wiary, miłości i nadziei
Sebastian Chosiński

26 I 2022

Stanisław Rostocki przyzwyczajał się do ludzi, z którymi pracował. Stąd częsta obecność na planach jego filmów aktora Wiaczesława Tichonowa, kompozytora Kiryła Mołczanowa i operatora Wiaczesława Szumskiego. Miał do nich zaufanie. A oni odwzajemniali mu się najlepiej, jak potrafili. W dużej mierze to dzięki ich talentom „Dom na rozstajach” – trzecie pełnometrażowe dzieło reżysera – uznać można za jego pierwszy wielki obraz.

więcej »

Devs: Odc. 5. Różne punkty na osi czasu
Marcin Mroziuk

24 I 2022

Wprawdzie w tym odcinku akcja niespecjalnie posuwa się do przodu, ale za to zyskujemy sporo nowych informacji na temat kluczowych postaci. Dość niespodziewanie na pierwszy plan wybija się zaś Katie, która dotychczas pozostawała w cieniu Foresta.

więcej »

East Side Story: Alkoholowy szamański trans
Sebastian Chosiński

23 I 2022

Bohaterką kolejnego wyśmienitego filmu urodzonego i tworzącego w Jakucji reżysera Dmitrija Dawydowa jest kobieta, która w mieszkańcach wsi wzbudza strach, pogardę i obrzydzenie. A jednak to do niej przychodzą, kiedy ich bliskim nie są w stanie pomóc wykwalifikowani lekarze. Wtedy przestaje być tytułowym „Straszydłem”, a staje się ich ostatnią deską ratunku.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Dzień szósty
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dzień piąty
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dzień trzeci
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dzień drugi
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dzień pierwszy
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Tegoż twórcy

Co nam w kinie gra: Omar
— Sebastian Chosiński

Transatlantyk 2014: Dzień 1
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Teatr mój widzę ogromny
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Oscary 2016: Esensja typuje Oscary 2016
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Kujawski swing
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Wszystko będzie dobrze?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

O Dannym Collinsie to piosenka
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Mafia w rytmie disco
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Czy chrzcić Marsjan?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Filmowy atlas Czech: Tam, gdzie taka jedna brama
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Filmowy atlas Czech: Tam, gdzie żyją leniwe pająki
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Oscary 2015: Esensja o „Idzie”
— Sebastian Chosiński, Karolina Ćwiek-Rogalska, Krystian Fred, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.