Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Janusz Majewski
‹Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułExcentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy
Dystrybutor Next Film
Data premiery15 stycznia 2016
ReżyseriaJanusz Majewski
ZdjęciaAdam Bajerski
Scenariusz
ObsadaMaciej Stuhr, Sonia Bohosiewicz, Natalia Rybicka, Anna Dymna, Wojciech Pszoniak, Wiktor Zborowski, Marian Dziędziel, Adam Ferency
MuzykaWojciech Karolak
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania112 min
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Kujawski swing
[Janusz Majewski „Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Excentrycy” Janusza Majewskiego są niewątpliwie jednym z najlepszych filmów reżysera w ostatnich latach i biją na głowę niemrawą „Małą maturę 1947” (2010) czy rozwlekłe „Po sezonie” (2005). Nagrodzony srebrnymi lwami na Festiwalu w Gdyni film nie jest jednak powrotem do wielkiej formy słynnego reżysera, choć trzeba przyznać, że dobrze się go ogląda.

Karolina Ćwiek-Rogalska

Kujawski swing
[Janusz Majewski „Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy” - recenzja]

„Excentrycy” Janusza Majewskiego są niewątpliwie jednym z najlepszych filmów reżysera w ostatnich latach i biją na głowę niemrawą „Małą maturę 1947” (2010) czy rozwlekłe „Po sezonie” (2005). Nagrodzony srebrnymi lwami na Festiwalu w Gdyni film nie jest jednak powrotem do wielkiej formy słynnego reżysera, choć trzeba przyznać, że dobrze się go ogląda.

Janusz Majewski
‹Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułExcentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy
Dystrybutor Next Film
Data premiery15 stycznia 2016
ReżyseriaJanusz Majewski
ZdjęciaAdam Bajerski
Scenariusz
ObsadaMaciej Stuhr, Sonia Bohosiewicz, Natalia Rybicka, Anna Dymna, Wojciech Pszoniak, Wiktor Zborowski, Marian Dziędziel, Adam Ferency
MuzykaWojciech Karolak
Rok produkcji2015
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania112 min
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Historia Fabiana Apanowicza (Maciej Stuhr), który w 1957 roku decyduje się wrócić z Anglii, gdzie przebywał od zakończenia wojny, do Polski, gdzie mieszka jego siostra Wanda (Sonia Bohosiewicz), powstała na podstawie powieści trzykrotnie nominowanego do nagrody Nike Włodzimierza Kowalewskiego. Apanowicz trafia do Ciechocinka, żeby zamieszkać z siostrą, nie zamierza jednak porzucać zachodniego stylu życia, niepasującego do przaśnej codzienności PRL-u po odwilży październikowej. Jest jazzmanem i nadal chce grać. Traf chce, że miejscowy milicjant (Wiktor Zborowski), który przychodzi upomnieć go w związku ze złożonym na niego donosem, też okazuje się fanem jazzu i dawnym muzykiem. To umożliwia Fabianowi stworzenie niewielkiego bigbandu. Jedną wokalistkę już ma – siostra śpiewała z nim jeszcze przed wojną. Drugą zostaje zjawiskowa i tajemnicza Modesta (Natalia Rybicka), która zaczyna coraz mocniej fascynować Fabiana.
Chwała Majewskiemu za to, że nie zdecydował się pokazywać nam siermiężnego PRL-u, a zamiast tego wybrał spokojne miasteczko, które filmuje w ciepłych kolorach. Można mieć różne zdania co do sposobu, w jaki film jest nakręcony. Zdjęcia są jasno oświetlone, taśma zaś niepokojąco wręcz zwyczajna. Żadnych artystycznych ujęć w „Excentrykach” nie znajdziemy, co wiąże się z, jak można sądzić, świadomą decyzją reżysera, by pokazywać przeszłość taką, jaka musiała się zdawać ówczesnym jej mieszkańcom. Scenografia, złożona z przedmiotów z epoki lub bardzo dobrze je naśladujących współczesnych rzeczy, dopełnia tego obrazu. Nie to jednak powoduje, że można odnieść wrażenie, że „Excentrycy” są filmem upozowanym. Trudno nie odnieść wrażenia, że Januszowi Majewskiemu żaden aktor nie jest w stanie odmówić – od ról głównych po najdrobniejsze epizody dostaniemy tutaj przegląd aktorskich znakomitości i znanych twarzy. Aktorzy prowadzeni są w taki sposób, że często można odnieść wrażenie, że obcujemy nie z postacią, ale z aktorem odgrywającym bohatera. Ta mnogość postaci odbija się również niekorzystnie na samej fabule – a zwłaszcza na sposobie, w jaki film jest zmontowany. Widz może się zdziwić, widząc postaci, o których nic nie wie, przedstawiane w pewnym momencie jako dobrze znajome. Nic dziwnego, skoro musiały przy montażu zostać wycięte.
Mimo swoich dwóch godzin film nie jest w stanie pociągnąć w satysfakcjonujący sposób wszystkich wprowadzonych na ekran wątków. Skutkuje to nie tylko poszatkowaniem punktów kulminacyjnych i pewną monotonią napięcia, lecz również spłaszczeniem pierwszoplanowych bohaterów. Niektóre wątki zostają poprowadzone zbyt obszernie i dosłownie (jak choćby, skądinąd znakomicie zagrany przez Wojciecha Pszoniaka stroiciel fortepianów i jego obsesja na temat homoseksualistów w panteonie polskich pisarzy), inne znikają lub zostają rozwiązane w jednym ujęciu (taki los spotyka zwłaszcza wątek choroby siostry Fabiana).
„Excentrycy” są jednak przede wszystkim filmem muzycznym – i w tej roli sprawdzają się nieźle. Problematyczny może być nieco anachroniczny sposób nagrywania dźwięku, wydaje się jednak, że to ze strony twórców zabieg celowy. Ci, którzy lubią efektowny jazz spod znaku Glenna Millera, na pewno nie wyjdą z kina rozczarowani. Świetna jest Sonia Bohosiewicz, która zdecydowanie kradnie dla siebie wszystkie partie wokalne. Pozostaje jednak niedosyt, jeśli chodzi o sposób pokazywania Polski sprzed roku 1968. Majewski przemyca pewne wątki, sprawiają one jednak wrażenie źle zakomponowanych. A wielka szkoda, bo widać, że wie, co chce opowiedzieć.
koniec
15 lutego 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 4. Teoria i praktyka
Marcin Mroziuk

22 I 2022

Jak można się było spodziewać, nie wszyscy w Amayi przestrzegają zakazu podglądania przyszłości. Teraz będziemy się więc zastanawiać, czy naprawdę musi się ziścić to, co zobaczył Forrest.

więcej »

Miłość i zbrodnia w jednym żyły domu
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Spieszcie się oglądać stare szwedzkie kryminały na platformie Netflix, bo nie wiadomo, jak długo będą udostępnione. A warto, ponieważ, choć nie są to filmy powszechnie znane, to jednak nadzwyczaj godne uwagi. Po „Gdy robi się ciemno” dzisiaj zachęcamy Was do zaznajomienia się z „Pod osłoną mgły” Larsa-Erika Kjellgrena, którego pierwowzorem była powieść Vika Sunesona, nieznanego w naszym kraju klasyka skandynawskiego kryminału.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: W te dni majowe, gdy kończyła się wojna
Sebastian Chosiński

19 I 2022

Zanim w 1977 roku powstało monumentalne „Oswobodzenie Pragi” Otakara Vávry, osiemnaście lat wcześniej o tych samych wydarzeniach, choć w znacznie bardziej kameralnej i dużo mniej patetycznej formie, opowiedział Stanisław Rostocki w swej drugiej pełnometrażowej fabule czyli „Majowych gwiazdach”. Składająca się z czterech nowel historia urzeka poetyckim nastrojem i… zapachem wiosny.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Król i hrabiowie
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Teatr mój widzę ogromny
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Wszystko będzie dobrze?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

O Dannym Collinsie to piosenka
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Mafia w rytmie disco
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Czy chrzcić Marsjan?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Dokąd oczy poniosą, a scenariusz pozwoli
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Tabula rasa
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Porażki i sukcesy 2014
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Jarosław Robak, Grzegorz Fortuna, Jacek Walewski, Konrad Wągrowski, Krystian Fred, Kamil Witek, Miłosz Cybowski, Adam Kordaś

Truskawki zamiast armat!
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Imitacja
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.