Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 stycznia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

Esensja ogląda: Lipiec 2016 (3)

Esensja.pl
Esensja.pl
To już trzecia edycja „Esensja ogląda” w tym miesiącu, a to znaczy, że na serio nadrabiamy zaległości. Dziś cztery niedawne premiery kinowe i jedno wspomnienie DVD.
Kino
WASZ EKSTRAKT:
40,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Warcraft: Początek
(2016, reż. Duncan Jones)
Marcin Osuch [30%]
Pierwszych piętnaście minut projekcji nie było najgorsze. Nawet przez chwilę zastanawiałem się, które miejsce naszego rankingu najlepszych filmów fantasy zająłby „Warcraft: początek”. Pozytywne odczucia wzmagał całkiem sprawnie wykreowany świat, szczególnie w kwestii zamieszkujących go ras. Nie sposób uniknąć porównań z „Władcą pierścieni” Jacksona i trzeba przyznać, że „Warcraft” broni się całkiem nieźle. Największe wrażenie robią mocarni orkowie, z oczywistych względów przypominający tych z gry komputerowej, a nie pokracznych przedstawicieli Mordoru. Udanie wypadają krasnoludy, nieco gorzej elfy, którym coś się stało z oczami. Ciekawy jest koncept mrocznej magii Fel, czerpiącej swoją moc z żywych istot, co oczywiście nie kończy się dobrze dla tych ostatnich. I tyle o pozytywach. Później jest tylko gorzej. Zaczyna się od dosyć dziwacznych wyników walki wręcz pomiędzy ludźmi i orkami. Ci ostatni, półtora raza wyżsi, w barach ze cztery szersi nie stanowią wielkiego wyzwania dla przedstawicieli ludzkiej rasy. Film pogrążają ostatecznie mielizny scenariusza. Wzorem innego znanego filmu fantasy, wśród ludzi pojawia się zdrajca. Ale ten wątek jest poprowadzony tak, że aż przyszło mi do głowy „no nie, to byłoby zbyt nachalne, żeby on był zdrajcą, tutaj musi być drugie dno”. Czary goryczy dopełnia kulminacyjny punkt końcowej bitwy, który jest bez sensu, nielogiczny, wrzucony na siłę chyba tylko po to aby uchylić furtkę do kontynuacji.
WASZ EKSTRAKT:
90,0 (73,0) % 
Zaloguj, aby ocenić
Gdzie jest Dory?
(2016, reż. Andrew Stanton, Angus MacLane)
Marcin Osuch [50%]
Główny zarzut wobec tego filmu, z jakim zetknąłem się w kilku recenzjach, to wtórność wobec części pierwszej („Gdzie jest Nemo?”). Tytuł podobny, to fakt. Rzecz się dzieje również w oceanie, to też fakt. Bohaterowie kogoś tam szukają, to kolejny fakt. Ale to tak jakby robić zarzuty „Imperium kontratakuje”, że jest wtórne wobec „Nowej nadziei” bo rzecz nadal rozgrywa się w odległej galaktyce, a bohaterowie nadal walczą z Imperium. Tyle o wtórności. Pomysł na intrygę jest całkiem ciekawy, logicznie nawiązując do wcześniejszych przygód trójki rybek. Poszukiwanie rodziców Dory ze względu na jej przypadłość (brak pamięci krótkotrwałej) jest nie lada wyzwaniem i pretekstem do całkiem interesującej opowieści. I tu jest problem, bo ta historia została po prostu źle opowiedziana. Zamiast spójnej, wciągającej intrygi (w pierwszej części skupionej wokół podróży Marlina przez ocean) okraszonej świetnymi gagami, dostajemy same gagi, nie zawsze najwyższego lotu. „Gdzie jest Dory?” to klasyczne odcinanie kuponów od wcześniejszego sukcesu. Nie wiem na ile Pixar zachowuje autonomię w gigantycznej machinie Disneya ale mam nadzieję, że nikomu nie przyjdzie do głowy podobny numer z „Wall-e”.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Skarb
(2015, reż. Corneliu Porumboiu)
Konrad Wągrowski [70%]
Twórca świetnego „12:08 od Bukaresztu” ponownie pokazuje, że jest znakomitym ironistą. O ile jednak w jego poprzednim filmie była to ironia zgryźliwa i złośliwa, o tyle w przesympatycznym „Skarbie” mamy do czynienia z ironią całkiem ciepłą. Do Costiego, głównego bohatera filmu przychodzi sąsiad z prośbą o niemałą pożyczkę. Costi odmawia, ale sąsiad jest dosyć uparty. W końcu zdradza swój sekret – podejrzewa, że na starej rodzinnej posiadłości zakopany jest skarb, a pożyczki potrzebuje na wynajem urządzenia do wykrywania metali. Costiemu obiecuje hojny udział w odnalezionym skarbie. Film Porumboiu w przezabawny sposób zderza romantyczne wyobrażenia o poszukiwaniu ukrytych skarbów z przyziemnymi realiami rumuńskiej współczesności i kapitalnie igra z przyzwyczajeniami widza, jak taka historia powinna się rozwijać, negując sprytnie większość z nich i zaskakując nieoczekiwaną pointą.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Nasza młodsza siostra
(2015, reż. Hirokazu Koreeda)
Konrad Wągrowski [80%]
Hirokazu Koreeda, jeden z wybitniejszych twórców współczesnego obyczajowego kina japońskiego zdobył widzów znakomitym „Jak ojciec i syn”, pokazywanym na Nowych Horyzontach, później w dystrybucji kinowej, a od jakiegoś czasu dostępnym na Canal +. Najnowsze dzieło japońskiego reżysera, „Nasza młodsza siostra” również z pewnością nie zawodzi. Opowieść o trzech dorosłych siostrach, które przyjmują do prowadzonego przez siebie domu czwartą – córkę ich wspólnego ojca z nowego związku – nie ma może w sobie tyle dramatyzmu, co historia o zamienionych dzieciach z poprzedniego filmu, ale jest mądra, piękna i wzruszająca. Koreeda znów dotyka tematu tego, co czyni z nas rodzinę, na ile istotne są więzy krwi, a na ile wspólne życie, ale tym razem nie jest to temat dominujący. Bo ważniejsze są relacje między bohaterkami, przesłanki decyzji, jakie podejmują, doświadczenie rodzinne, jakie o tym decydują. No i jest wiele celebracji chwili, symbolizowanych w dużej mierze przez wspólne posiłki, wspomnienia kulinarne, które – jak u Prousta – pozwalają na dotarcie do dużo głębszych wspomnień. A wszystko to bardzo pozytywne, bardzo ciepłe i okraszone wyjątkową urodą czterech młodych aktorek.
DVD / BD
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Lucy
(2014, reż. Luc Besson)
Jarosław Loretz [60%]
To prawda – fabuła „Lucy” ma niewiele sensu (bohaterka spieszy się, żeby przekazać wiedzę… skompilowaną z dotychczasowych osiągnięć cywilizacji), powiela szkodliwe schematy (człowiek używa mózgu w 10%), a do tego w zaskakująco widoczny sposób drażni słabymi efektami specjalnymi (Nowy Jork mocno komputerowy, pościg urągający prawom fizyki) i z choinki urwanymi postaciami, które same chyba nie do końca wiedzą, co w całym tym gulaszu robią. A jednak mimo to film ogląda się zadziwiająco lekko, co z jednej strony bierze się z wysokiego kredytu zaufania, związanego z perfekcyjnymi pierwszymi 20-30 minutami (cała scena z dostarczaniem i otwieraniem walizeczki – palce lizać), z drugiej zaś z doskonałych zdjęć, niesłabnącego tempa akcji i świetnie zagranej postaci Johansson. Innymi słowy – doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że „Lucy” to zły (głupi) film, ale z pewnością obejrzę go jeszcze niejeden raz.
koniec
21 lipca 2016
dodajdo

Komentarze

18 I 2017   18:58:02

fajny serwis :)

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Dwie – wcale nie zgryźliwe – tetryczki
Sebastian Chosiński

21 I 2018

Pojawiająca się w tytule najnowszego filmu Władimira Kotta ryba nie ma nic wspólnego z Wigilią ani świętami Bożego Narodzenia. Symbolizuje coś innego, choć związanego – luźno – z tradycją chrześcijańską. „Karp rozmrożony” to bardzo gorzka komedia o przemijaniu i miłości, której akcja rozgrywa się na głębokiej rosyjskiej prowincji.

więcej »

Ludzie na skraju załamania nerwowego
Konrad Wągrowski

19 I 2018

Czy mamy już polskie „Dzikie historie”? Pokazywany na festiwalu Forum Kina Europejskiego ORLEN Cinergia „Atak paniki” może nie jest jeszcze dziełem na miarę filmu Damiána Szifrona, ale naprawdę niewiele mu brakuje. Debiutancki film Pawła Maślony już zebrał wiele w pełni zasłużonych pochwał.

więcej »

East Side Story: Współczesny western górniczy
Sebastian Chosiński

14 I 2018

Nieczęsto zdarza się, aby uznany reżyser zdecydował się stanąć przed kamerą po… ćwierćwieczu milczenia. Mówiąc jednak precyzyjniej: po dwudziestu pięciu latach przerwy w realizacji filmów fabularnych. Bo dokumentalne jednak w tym czasie kręcił. Chodzi o Ormianina Karena Geworkiana, który „Całą naszą nadzieją…” postanowił zabrać głos w dyskusji nad bardzo ważną dla Rosji (choć nie tylko dla niej) kwestią społeczną.

więcej »

Polecamy

Partia na party w czasach Brexitu

Dobry i Niebrzydki:

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

To nie Ragnarok, tylko Ragnaroczek
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Grimm Girl, czyli diabeł tkwi w szczegółach
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Kwiecień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Esensja ogląda: Lipiec 2016 (2)
— Sebastian Chosiński, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Gdzie jest pomysł?
— Tomasz Kujawski

Esensja ogląda: Wrzesień 2014 (1)
— Piotr Dobry, Jarosław Robak, Kamil Witek

Z tego cyklu

Styczeń 2018 (1)
— Jarosław Loretz

Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Grudzień 2017 (1)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Listopad 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj

Październik 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Październik 2017 (2)
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Good comic gone bad, czyli space opera rom-com
— Michał Kubalski

Eklektyczna Adela
— Jarosław Loretz

Dzieci na wymianę
— Sebastian Chosiński

13. T-Mobile Nowe Horyzonty: Relacja pierwsza
— Kamil Witek

Kowboj z Marsa
— Hubert Stelmach

Indiana na Marsie
— Agnieszka Szady

Z szacunkiem dla życia
— Ewa Drab

Małe jest piękne, każdy z nas to wie…
— Agnieszka Szady

26 WFF: Mała syrenka w Tokio
— Marta Karpińska

Tegoż autora

Pożegnania 2017 (2)
— Jarosław Loretz

Lokalny kryminał
— Jarosław Loretz

Jamochłon na niebiesiech
— Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Potęga ducha II
— Jarosław Loretz

Esensja czyta dymki: Styczeń 2018
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pożegnania 2017 (1)
— Jarosław Loretz

Blaski i cienie świata liliputów
— Konrad Wągrowski

Z filmu wyjęte: Potęga ducha
— Jarosław Loretz

Dobry i Niebrzydki: Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.