Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

16. T-Mobile Nowe Horyzonty: Za wszelką cenę

Esensja.pl
Esensja.pl
Romeo, za którego dramatem będziemy podążać przez następne dwie godziny, ma opinię uczciwego lekarza. Nie przyjmuje „okolicznościowych” prezentów, trudno mu wręczyć łapówkę. Swoją córkę wychowuje w zasadzie uczciwości przede wszystkim. Lecz i to, jak wszystko w dzisiejszym świecie, będzie miało swoją cenę.

Cristian Mungiu
‹Egzamin›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułEgzamin
Tytuł oryginalnyBaccalauréat
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery25 listopada 2016
ReżyseriaCristian Mungiu
ZdjęciaTudor Vladimir Panduru
Scenariusz
ObsadaAdrian Titieni, Maria-Victoria Dragus, Rares Andrici, Lia Bugnar, Malina Manovici, Vlad Ivanov, Valeriu Andriuta, Eniko Benczo
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiBelgia, Francja, Rumunia
Czas trwania128 min
Gatunekdramat
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Egzamin” otwiera obraz mężczyzny przerzucającego ziemię łopatą. W tle widzimy stare postkomunistyczne popękane bloki, którym – oprócz jednego mieszkania – przydałby się generalny remont. Zanim jednak uchwycimy ten kluczowy szczegół, statyczne ujęcie przerwie trzask tłuczonego okna. W mieszkaniu doktora ktoś wybija szybę. Sprawca jest nieuchwytny, nie ma żadnych poszlak do tego, kto mógłby stać za tym aktem wandalizmu. Reżyserka ręka Cristiana Mungiu zresztą nie ma ciągot do podążania za tylko jednym wątkiem opisywanej historii i udzielaniem szybkich i oczywistych odpowiedzi. W „Za wzgórzami” kreował multum sugestii, które nie znalazły swojego finału. Tu także mistrzowsko operując bohaterami i perspektywą tworzy sieć alegorii i znaków zapytania, które w drobiazgowej i niespiesznej narracji pozostaną w większości w zawieszeniu.
Zdarzenia wokół życia rodziny doktora Romeo będą jednak następować błyskawicznie. Eliza, córka doktora, w przededniu matury zostaje zaatakowana przez nieznanego sprawca i omal nie zgwałcona. Rozedrgana emocjonalnie dziewczyna ma problemy z koncentracją. Stawką jest nie tylko egzamin dojrzałości, ale zagraniczne stypendium na uniwersytecie w Cambridge, który zależy od wysokości średniej maturalnych ocen. Jej wyjazd zaczyna wisieć na włosku. Pomocną dłoń wyciąga komendant lokalnej policji, przyjaciel Romea z dzieciństwa. Pogada z kim trzeba, uruchomi kontakty w komisji egzaminacyjnej w zamian za szybsza operację szanowanego wśród społeczności wuja jednego z policjantów. Przysługa za przysługę. Chcąc nie chcąc, Romeo wikła się w pajęczynę wzajemnych zależności i układów, od których tak bardzo chce ochronić własną córkę.
Ma się zresztą wrażenie, że dziewczyna jest wypychana z Rumunii przez rodziców trochę na siłę. Ci po zmianach demokratycznych zdecydowali się wrócić do kraju licząc i wierząc, że w ojczyźnie wiele się zmieni. Zawód transformacji i wyczerpanie walką z pozostałościami systemu widać jednak w Romeo na każdym kroku. Przyjęta przez Mungiu mało optymistyczna perspektywa to zresztą najbardziej z osobistych ujęć, jakich doświadczamy w „Egzaminie”. Rumuński reżyser, jak każdy zatroskany rodzic, zastanawia się bowiem nad rzeczywistością świata, w jakim przyjdzie żyć jego dzieciom. Wykreowanie jak najlepszych warunków i szans to praca nie następnego, ale obecnego pokolenia. Wszelkie odstępstwa od moralnego systemu wartości czy służenie własnej korzyści, pogłębia tylko obecny stan. Brak długofalowego myślenia wśród każdego z członków społeczeństwa sprawia, ze ten krąg zależności, nepotyzmu i wzajemnie akceptowanej korupcji nigdy nie będzie miał końca.
Tak jak szybko będzie rozpadać się zawarty układ, podszyty zresztą wieloma moralnymi wątpliwościami, tak szybko Romeo uzmysłowi sobie wartość alegorii, którą Mungiu przemycił w pierwszym kadrze „Egzaminu”. Dobro jednostki ponad dobro ogółu, choć to mocno kapitalistyczne, zachodnie i nowoczesne, nie zawsze jest najwłaściwszą obraną drogą. I nawet jeśli powinniśmy wyciągać nauki z błędów naszych ojców i matek, mamy wciąż prawo, aby popełniać je na własną odpowiedzialność. Bo żadna ucieczka nigdy nie jest rozwiązaniem.
koniec
30 lipca 2016
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Lepiej, abyś nie stanął jej na drodze!
Sebastian Chosiński

25 II 2018

To nie jest typowa rosyjska komedia noworoczna, jakich wiele. Reżyserski debiut Olgi Popowej – jednej z ulubionych aktorek Wiery Storożewej – to film z ambicjami, który pod postacią radosnej opowieści skrywa gorzką prawdę o współczesnych Rosjanach – goniących za sukcesem, marzących o karierze, coraz mniej przywiązujących wagę do relacji międzyludzkich. Jedno jest pewne: „Dziewczyna z kosą” zmusza do refleksji, a bawiąc – jednocześnie smuci.

więcej »

Na własną rękę
Konrad Wągrowski

23 II 2018

Fatih Akin to niemiecki reżyser tureckiego pochodzenia, który w swych filmach regularnie wraca do swych korzeni i porusza tematy relacji między emigrancką mniejszością a Niemcami. Czynił tak w poważnym tonie w wielokrotnie nagradzanym „Głową w mur” (m.in. Złoty Niedźwiedź w Berlinie), czynił to też w lżejszej formie w komediowym „Soul Kitchen”. Nie inaczej jest w najnowszym filmie, zgłoszonym do Oscara jako niemiecki kandydat do Oscara „W ułamku sekundy”.

więcej »

Jest gdzieś, lecz nie wiadomo, gdzie…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 II 2018

…kraj, w którym baśń ta dzieje się – tak można by strawestować słowa piosenki z „Pszczółki Mai”, ponieważ fabuła „Czarnej Pantery” w dziewięćdziesięciu procentach toczy się w fikcyjnym afrykańskim państwie. Dało to okazję projektantom kostiumów i scenografii, żeby naprawdę zaszaleć.

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam…
— Kamil Witek

Smartfon prawdę ci powie
— Kamil Witek

Fanatyk
— Kamil Witek

Będąc młodą lekarką…
— Kamil Witek

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Grudzień 2013 (5)
— Sebastian Chosiński, Karolina Ćwiek-Rogalska, Jarosław Loretz

Co nam w kinie gra: Za wzgórzami
— Urszula Lipińska, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień czwarty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Porażająco smutny film
— Michał Kubalski

Tegoż autora

Esensja ogląda: Luty 2018 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

One Man Show
— Kamil Witek

Nie interesuje mnie żaden związek
— Kamil Witek

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Kuglarskie sztuczki
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

NajAmerican Film Festival 2017
— Jarosław Robak, Kamil Witek

17. T-Mobile Nowe Horyzonty: Obrazy potrafią mówić
— Kamil Witek

Mistrz kierownicy ucieka
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Czerwiec 2017 (5)
— Sebastian Chosiński, Kamil Witek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.