Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (1)

Esensja.pl
Esensja.pl
W pierwszej wrześniowej edycji „Esensja ogląda” omawiamy dwa filmy kinowe i jedną premierę VOD.
Kino
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Odwet
(2016, reż. Yan England)
Piotr Dobry [50%]
Na początku września do kin wszedł kanadyjski „Odwet” poświęcony ważkiemu problemowi szkolnej homofobii. Wiele sobie po tym tytule obiecywałem, niestety Yan England, znany dotąd głównie jako aktor, reżyser głośnej krótkometrażówki „Henry” i ceremonii oscarowej sprzed czterech lat, nie udźwignął ciężaru zagadnienia.
Film składa się poniekąd z trzech rozdziałów: „bullyingowego” wprowadzenia, sportowego środka i thrillerowego zakończenia, z czego każdy jest do bólu konwencjonalny i owocuje przewidywalną kulminacją, bardziej efekciarską niż efektowną. Co prawda w pierwszej, najbardziej lirycznej części filmu udaje się Englandowi przemycić nieco brutalnej szkolnej rzeczywistości, jednak na dłuższą metę nie potrafi jej uwiarygodnić.
Dialogi bywają drętwe, aktorstwo – raz to sztywne, raz to przesadnie ekstatyczne. Trudno uwierzyć w (życzeniowy) zwrot akcji, gdy atletycznie zbudowany, dość krępy Antoine Olivier Pilon, gwiazda „Mamy” Dolana, okazuje się wybitnym biegaczem, ale większym problemem pozostaje, że aktor nie przekonuje swoją grą, w wielu momentach „puszczoną” niczym w pierwszej lepszej telenoweli.
A i tak bohater Pilona jest tu jedynym niewyciętym z kartonu – szkolni prześladowcy są bardziej jednowymiarowi niż Stifler z „American Pie”, podobnie figury ojca, trenera czy przyjaciółki, wprowadzonej bodaj jedynie dla kobiecego kontrapunktu, pozbawionej choćby szczątkowej historii własnej.
Tak że w temacie homoseksualizmu i dojrzewania w Quebecu polecam raczej wrócić do „C.R.A.Z.Y.” Jean-Marca Valléego.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Auta 3
(2017, reż. Brian Fee)
Marcin Osuch [70%]
Zachęcony dyskusją Dobrego i Niebrzydkiego mając w perspektywie „słomianą” sobotę z synami zaproponowałem seans „Aut 3”. Po krótkiej dyskusji na temat wyższości kontynuacji przygód Zygzaka nad „Kapitanem Majtasem” pojechaliśmy do kina. I nie żałuję. Film zdecydowanie odcina się od sensacyjnej „dwójki” sięgając bezpośrednio do wątków z pierwszego filmu. Czyli pierwsze skrzypce gra McQueen, Złomek schodzi na dalszy plan, powraca (duchem i wspomnieniami) Hudson „Huragan” Hornet. Aby wciągnąć widza, twórcy wprowadzają dwa przewrotne triki, które bardzo dobrze się sprawdzają w tej wyścigowej epopei. Po pierwsze Zygzak jawi się tym razem jako weteran torów wyścigowych. Jeszcze wygrywa ale po piętach zaczynają mu deptać przedstawiciele nowego pokolenia wyścigowców. McQueen nie zakończył kariery będąc u szczytu kariery więc teraz musi się zmierzyć z całkowicie nową sytuacją. Aby jakoś sobie z tym poradzić zaczyna wgryzać się mocniej w historię kariery swojego mentora, Hudsona Horneta. Jednocześnie, w wyniku ciekawie poprowadzonego zbiegu wydarzeń, on sam staje się mentorem. Czyli odwrócenie o sto osiemdziesiąt stopni sytuacji z pierwszej części. Film nie przebija pomysłowością „Aut” ale zapewnia dobrą zabawę. Znajomość historii o początkach kariery Zygzaka McQueena wskazana.
VOD
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
9 życie Louisa Draxa
(2016, reż. Alexandre Aja)
Marcin Mroziuk [50%]
Zdecydowanie najlepiej wypada początek filmu, kiedy tytułowy bohater z dystansem i poczuciem humoru relacjonuje wszystkie nieszczęśliwe wypadki, które przytrafiły mu się w jego krótkim, dziewięcioletnim życiu. Prawdziwy z niego pechowiec, skoro zdążył się już osiem razy otrzeć o śmierć… Wkrótce klimat opowieści staje się poważniejszy, a widzowie zastanawiają się, co naprawdę wydarzyło się w trakcie pikniku z okazji dziewiątych urodzin Louisa. W wyniku upadku z wysokiego klifu chłopiec znajduje się bowiem w stanie śpiączki, jego matka początkowo nie może otrząsnąć się z szoku, ojciec zaś zniknął bez śladu. W świetle przedstawionej wcześniej czarnej serii, której doświadczył Louis, oczywiste jest, że tym razem raczej nie był to jedynie nieszczęśliwy zbieg okoliczności. W kolejnych retrospekcjach poznajemy rozmaite szczegóły wcześniejszego życia rodzinnego Draxów, a równocześnie obserwujemy, jak opiekujący się małym pacjentem doktor Allan Pascal coraz bardziej angażuje się w wyjaśnienie tego, co przytrafiło się Louisowi.
Mogłoby się wydawać, że to całkiem dobry materiał na trzymający w napięciu thriller, ale niestety twórcom trochę zabrakło umiejętności w budowaniu nastroju tajemniczości. Na pierwszy rzut oka poszczególne wątki rozwijają się prawidłowo, a kluczowe informacje są odpowiednio dozowane widzom. Nie trzeba jednak przesadnie wysilać swoich szarych komórek, aby zdecydowanie zbyt wcześnie wpaść na właściwe rozwiązanie całej intrygi, w efekcie czego scena kulminacyjna zwyczajnie nie wywiera aż tak wielkiego wrażenia. Niezbyt przekonująco wypada też pojawienie się na ekranie dziwacznego stwora, gdyż sprawia on wrażenie pochodzącego z zupełnie innej bajki i z tego powodu nie wnosi tak potrzebnej tutaj dawki grozy. Na plus można zaliczyć natomiast samo zakończenie filmu i przyzwoitą grę aktorów (w szczególności na uwagę zasługują zyskujący od początku naszą sympatię Aiden Longworth jako Louis i Jamie Dornan w roli doktora Pascala), którzy jednak z powodu niedoskonałości scenariusza nie mieli zbyt wielkiego pola do popisu.
koniec
12 września 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Na własną rękę
Konrad Wągrowski

23 II 2018

Fatih Akin to niemiecki reżyser tureckiego pochodzenia, który w swych filmach regularnie wraca do swych korzeni i porusza tematy relacji między emigrancką mniejszością a Niemcami. Czynił tak w poważnym tonie w wielokrotnie nagradzanym „Głową w mur” (m.in. Złoty Niedźwiedź w Berlinie), czynił to też w lżejszej formie w komediowym „Soul Kitchen”. Nie inaczej jest w najnowszym filmie, zgłoszonym do Oscara jako niemiecki kandydat do Oscara „W ułamku sekundy”.

więcej »

Jest gdzieś, lecz nie wiadomo, gdzie…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 II 2018

…kraj, w którym baśń ta dzieje się – tak można by strawestować słowa piosenki z „Pszczółki Mai”, ponieważ fabuła „Czarnej Pantery” w dziewięćdziesięciu procentach toczy się w fikcyjnym afrykańskim państwie. Dało to okazję projektantom kostiumów i scenografii, żeby naprawdę zaszaleć.

więcej »

East Side Story: Prostaczek naszych czasów
Sebastian Chosiński

18 II 2018

Komediodramat Witalija Susłina ma bardzo gorzki wydźwięk. Ale czy może być inaczej, skoro opowiada o sympatycznym i pracowitym wiejskim prostaczku, którego postanawia wykorzystać do swoich niecnych celów para cwaniaczków z dużego miasta? „Boże cielę” – choć tytuł oryginalny jest nieco bardziej dosłowny – idealnie oddaje i charakter głównego bohatera, i nastrój filmu.

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Luty 2018 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Styczeń 2018 (1)
— Jarosław Loretz

Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Grudzień 2017 (1)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Listopad 2017 (2)
— Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (1)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj

Październik 2017 (3)
— Jarosław Loretz

Tegoż twórcy

Miłość ci wszystko wybaczy
— Gabriel Krawczyk

Rybosaurus returnus
— Jarosław Loretz

Agent Bauer w Krainie Zbuntowanych Luster
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Nie jestem bohaterem
— Marcin Osuch

Zera i jedynki
— Marcin Osuch

Oscary 2018: Kategorie techniczne
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Tajemnica brzydszej siostry
— Marcin Mroziuk

Mała Esensja: Zawsze można się zmienić
— Marcin Mroziuk

Esensja czyta dymki: Luty 2018
— Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Mała Esensja: Ważne sprawy ptaków i dzieciaków
— Marcin Mroziuk

Dobry i Niebrzydki: Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Ludzka twarz wojny
— Marcin Osuch

Czarne i białe w krwistej czerwieni
— Marcin Mroziuk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.