Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 8 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (1)
[ - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W pierwszej wrześniowej edycji „Esensja ogląda” omawiamy dwa filmy kinowe i jedną premierę VOD.

Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch

Esensja ogląda: Wrzesień 2017 (1)
[ - recenzja]

W pierwszej wrześniowej edycji „Esensja ogląda” omawiamy dwa filmy kinowe i jedną premierę VOD.
Kino
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Odwet
(2016, reż. Yan England)
Piotr Dobry [50%]
Na początku września do kin wszedł kanadyjski „Odwet” poświęcony ważkiemu problemowi szkolnej homofobii. Wiele sobie po tym tytule obiecywałem, niestety Yan England, znany dotąd głównie jako aktor, reżyser głośnej krótkometrażówki „Henry” i ceremonii oscarowej sprzed czterech lat, nie udźwignął ciężaru zagadnienia.
Film składa się poniekąd z trzech rozdziałów: „bullyingowego” wprowadzenia, sportowego środka i thrillerowego zakończenia, z czego każdy jest do bólu konwencjonalny i owocuje przewidywalną kulminacją, bardziej efekciarską niż efektowną. Co prawda w pierwszej, najbardziej lirycznej części filmu udaje się Englandowi przemycić nieco brutalnej szkolnej rzeczywistości, jednak na dłuższą metę nie potrafi jej uwiarygodnić.
Dialogi bywają drętwe, aktorstwo – raz to sztywne, raz to przesadnie ekstatyczne. Trudno uwierzyć w (życzeniowy) zwrot akcji, gdy atletycznie zbudowany, dość krępy Antoine Olivier Pilon, gwiazda „Mamy” Dolana, okazuje się wybitnym biegaczem, ale większym problemem pozostaje, że aktor nie przekonuje swoją grą, w wielu momentach „puszczoną” niczym w pierwszej lepszej telenoweli.
A i tak bohater Pilona jest tu jedynym niewyciętym z kartonu – szkolni prześladowcy są bardziej jednowymiarowi niż Stifler z „American Pie”, podobnie figury ojca, trenera czy przyjaciółki, wprowadzonej bodaj jedynie dla kobiecego kontrapunktu, pozbawionej choćby szczątkowej historii własnej.
Tak że w temacie homoseksualizmu i dojrzewania w Quebecu polecam raczej wrócić do „C.R.A.Z.Y.” Jean-Marca Valléego.
WASZ EKSTRAKT:
80,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Auta 3
(2017, reż. Brian Fee)
Marcin Osuch [70%]
Zachęcony dyskusją Dobrego i Niebrzydkiego mając w perspektywie „słomianą” sobotę z synami zaproponowałem seans „Aut 3”. Po krótkiej dyskusji na temat wyższości kontynuacji przygód Zygzaka nad „Kapitanem Majtasem” pojechaliśmy do kina. I nie żałuję. Film zdecydowanie odcina się od sensacyjnej „dwójki” sięgając bezpośrednio do wątków z pierwszego filmu. Czyli pierwsze skrzypce gra McQueen, Złomek schodzi na dalszy plan, powraca (duchem i wspomnieniami) Hudson „Huragan” Hornet. Aby wciągnąć widza, twórcy wprowadzają dwa przewrotne triki, które bardzo dobrze się sprawdzają w tej wyścigowej epopei. Po pierwsze Zygzak jawi się tym razem jako weteran torów wyścigowych. Jeszcze wygrywa ale po piętach zaczynają mu deptać przedstawiciele nowego pokolenia wyścigowców. McQueen nie zakończył kariery będąc u szczytu kariery więc teraz musi się zmierzyć z całkowicie nową sytuacją. Aby jakoś sobie z tym poradzić zaczyna wgryzać się mocniej w historię kariery swojego mentora, Hudsona Horneta. Jednocześnie, w wyniku ciekawie poprowadzonego zbiegu wydarzeń, on sam staje się mentorem. Czyli odwrócenie o sto osiemdziesiąt stopni sytuacji z pierwszej części. Film nie przebija pomysłowością „Aut” ale zapewnia dobrą zabawę. Znajomość historii o początkach kariery Zygzaka McQueena wskazana.
VOD
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
9 życie Louisa Draxa
(2016, reż. Alexandre Aja)
Marcin Mroziuk [50%]
Zdecydowanie najlepiej wypada początek filmu, kiedy tytułowy bohater z dystansem i poczuciem humoru relacjonuje wszystkie nieszczęśliwe wypadki, które przytrafiły mu się w jego krótkim, dziewięcioletnim życiu. Prawdziwy z niego pechowiec, skoro zdążył się już osiem razy otrzeć o śmierć… Wkrótce klimat opowieści staje się poważniejszy, a widzowie zastanawiają się, co naprawdę wydarzyło się w trakcie pikniku z okazji dziewiątych urodzin Louisa. W wyniku upadku z wysokiego klifu chłopiec znajduje się bowiem w stanie śpiączki, jego matka początkowo nie może otrząsnąć się z szoku, ojciec zaś zniknął bez śladu. W świetle przedstawionej wcześniej czarnej serii, której doświadczył Louis, oczywiste jest, że tym razem raczej nie był to jedynie nieszczęśliwy zbieg okoliczności. W kolejnych retrospekcjach poznajemy rozmaite szczegóły wcześniejszego życia rodzinnego Draxów, a równocześnie obserwujemy, jak opiekujący się małym pacjentem doktor Allan Pascal coraz bardziej angażuje się w wyjaśnienie tego, co przytrafiło się Louisowi.
Mogłoby się wydawać, że to całkiem dobry materiał na trzymający w napięciu thriller, ale niestety twórcom trochę zabrakło umiejętności w budowaniu nastroju tajemniczości. Na pierwszy rzut oka poszczególne wątki rozwijają się prawidłowo, a kluczowe informacje są odpowiednio dozowane widzom. Nie trzeba jednak przesadnie wysilać swoich szarych komórek, aby zdecydowanie zbyt wcześnie wpaść na właściwe rozwiązanie całej intrygi, w efekcie czego scena kulminacyjna zwyczajnie nie wywiera aż tak wielkiego wrażenia. Niezbyt przekonująco wypada też pojawienie się na ekranie dziwacznego stwora, gdyż sprawia on wrażenie pochodzącego z zupełnie innej bajki i z tego powodu nie wnosi tak potrzebnej tutaj dawki grozy. Na plus można zaliczyć natomiast samo zakończenie filmu i przyzwoitą grę aktorów (w szczególności na uwagę zasługują zyskujący od początku naszą sympatię Aiden Longworth jako Louis i Jamie Dornan w roli doktora Pascala), którzy jednak z powodu niedoskonałości scenariusza nie mieli zbyt wielkiego pola do popisu.
koniec
12 września 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Rosyjscy „chłopcy z ferajny”
Sebastian Chosiński

8 XII 2019

W ubiegłym tygodniu „Byk” – debiutancki film Borisa Akopowa – do licznych nagród zdobytych już wcześniej dołożył dwa kolejne laury. Tym razem wywalczone na warszawskim Festiwalu Filmów Rosyjskich „Sputnik nad Polską” – nagrodę jury oraz nagrodę publiczności. Czy zasłużenie? Ci, którzy cenią kino gangsterskie w stylu „Psów” Władysława Pasikowskiego, nie będą mieli najmniejszych wątpliwości, że tak.

więcej »

Krótko o filmach: Rodowe dziedzictwo
Jarosław Loretz

7 XII 2019

Wiele filmów może zabić zła klasyfikacja. Jednym z nich jest promowane jako horror „Uciszyć zło”.

więcej »

Do sedna: Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
Marcin Knyszyński

7 XII 2019

Pomysł nakręcenia filmu wykorzystującego motywy biblijne chodził po głowie Darrena Aronofsky’ego już od czasu „Requiem dla snu”. Rzecz o potopie i budowie Arki, ta „jedna z najstarszych opowieści w historii ludzkości”, pojawiła się w kinach w roku 2014 – i wzbudziła kontrowersje, podobnie jak wszystkie wcześniejsze filmy reżysera.

więcej »

Polecamy

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga

Do sedna:

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Marzec 2018 (2)
— Sebastian Chosiński, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Marzec 2018 (1)
— Piotr Dobry, Marcin Mroziuk, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Luty 2018 (2)
— Jarosław Loretz, Anna Nieznaj, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Luty 2018 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Styczeń 2018 (1)
— Jarosław Loretz

Grudzień 2017 (4)
— Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Grudzień 2017 (2)
— Sebastian Chosiński

Grudzień 2017 (1)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk

Listopad 2017 (3)
— Jarosław Loretz, Kamil Witek

Tegoż twórcy

Miłość ci wszystko wybaczy
— Gabriel Krawczyk

Rybosaurus returnus
— Jarosław Loretz

Agent Bauer w Krainie Zbuntowanych Luster
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Wizja absolutnego bezsensu egzystencji
— Marcin Osuch

Krótko o serialach: For All Mankind. Odc. 1: Drugie miejsce też się liczy
— Marcin Osuch

Mała Esensja: Przerwane beztroskie dzieciństwo
— Marcin Mroziuk

Krótko o książkach: Kobalt czy kobold?
— Marcin Osuch

Raczej cwany niż inteligentny
— Marcin Osuch

Mała Esensja: Słów nie rzuca się na wiatr
— Marcin Mroziuk

Galijska zmiana pokoleniowa
— Marcin Osuch

Amour znaczy miłość
— Marcin Mroziuk

Sześćdziesiąt lat minęło a niebo wciąż na swoim miejscu...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Zawiedzione nadzieje
— Marcin Mroziuk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.