Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Przeznaczenie, którego należy uniknąć

Esensja.pl
Esensja.pl
Praktycznie co roku pojawiają się kolejne animacje z Uniwersum DC, w których główną bądź drugoplanową, ale zawsze istotną, rolę gra Człowiek-Nietoperz. Nie inaczej jest w wyreżyserowanym przez Jaya Olivę „Mroku”. Tyle że tym razem mamy do czynienia nie tylko z Batmanem, ale całą Ligą Sprawiedliwości. Dodajmy: w nieco odświeżonym jej kształcie. Wszak film jest z tego roku.

Jay Oliva
‹Liga Sprawiedliwości: Mrok›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułLiga Sprawiedliwości: Mrok
Tytuł oryginalnyJustice League Dark
Data premiery24 stycznia 2017
ReżyseriaJay Oliva
Scenariusz
ObsadaCamilla Luddington, Jason O’Mara
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania75 min
Gatunekakcja, animacja, SF
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
Ostatnimi czasy dość często przyglądamy się reżyserskim dokonaniom Jaya Olivy. Ale też trzeba oddać, że twórca ten bardzo regularnie dostarcza wielbicielom superbohaterów spod znaku DC Comics powodów do radości w postaci kolejnych filmów. Mieliśmy już na tapecie dwie części „Mroczny Rycerz – Powrót” (2012-2013), „Atak na Arkham” (2014), „Batman kontra Robin” (2015) oraz „Mroczne czasy” (2016). Teraz do listy tej dołącza, mająca premierę kilka miesięcy temu, „Liga Sprawiedliwości. Mrok”. Warto podkreślić, że za fabułę tego obrazu odpowiada doskonale już znany Olivie (współpracowali ze sobą bowiem przy dwóch ostatnich z wymienionych produkcji), znacznie mniej natomiast polskim czytelnikom, J.(ohn) M.(arc) DeMatteis, który do pomocy dobrał sobie jeszcze Erniego Altbackera, zarabiającego na życie nie tylko pisaniem scenariuszy do „kreskówek”, ale także książek dla dzieci.
Tytuł filmu obiecuje wiele – zwłaszcza tym, którzy lubią opowieści mroczne i posępne. I najistotniejsze jest, że sięgając po kolejną animację z Ligą Sprawiedliwości w roli głównej, nie zawiodą się. Zupełnie niespodziewanie pewnego dnia – a gdybyśmy mieli być bardzo precyzyjni, to należałoby dodać, że w nocy – ludzi ogarnia szaleństwo. Dzieje się tak zarówno w Waszyngtonie, jak i w Metropolis czy Gotham City. Nie pomagają interwencje superbohaterów. Ani Wonder Woman, ani Superman, ani Batman nie są w stanie ocalić niewinnych ludzi przed tragedią. Jadąca samochodem kobieta widzi w idących chodnikiem pieszych krwawe demony, które zaczyna rozjeżdżać; mężczyzna, dotąd spokojny ojciec rodziny, uznaje, że potworami są jego sąsiedzi, postanawia więc bezlitośnie rozprawić się z nimi; wreszcie młoda matka jest przekonana, że urodziła demona i że jedyną szansą na odkupienie winy jest zamordowanie go, zanim wyrządzi innym zło. Problem w tym, że to halucynacje, koszmarne zwidy, które mają jedynie sprawcy tych okrutnych, aczkolwiek niezamierzonych czynów.
Z czasem docierają informacje, że podobne zdarzenia mają miejsce na całym świecie, a dopuszczają się ich praworządni obywatele. To oczywiście nie może być przypadek. To musi być zorganizowana akcja, za którą stoi ktoś konkretny, mający w ręku potężną moc i prawdopodobnie walczący o jeszcze większą władzę nad światem, wykorzystując przy tym bez umiaru czarną magię. Za rozwiązanie zagadki zabiera się Bruce Wayne, ale i on początkowo wydaje się bezradny. Dopiero gdy otrzymuje odpowiednią wskazówkę, wydarzenia zaczynają nabierać tempa, a jest nią pojawiające się znienacka nazwisko Johna Constantine’a, czyli Hellblazera, parającego się magią detektywa. Wcale nie jest jednak łatwo go odnaleźć, dlatego w pierwszej kolejności Mroczny Rycerz odwiedza akrobatkę Zatannę, dawną dziewczynę Johna, wierząc, że z jej pomocą dotrze do przemieszczającego się przez cały czas w przestrzeni Domu Tajemnic.
Z czasem dołączają do nich kolejne obdarzone nadprzyrodzonymi mocami istoty, ale na ich drodze też staje nie byle kto. Grupie skupionej wokół Batmana i Constantine’a w końcu jednak udaje się dotrzeć do samego jądra ciemności, by zmierzyć się z wrogiem tak potężnym, iż – gdyby mu nie przeszkodzić w odpowiednim momencie – byłby w stanie zawładnąć całym światem. Brzmi niepokojąco i intrygująco, prawda? Takie historie, by wciągały, muszą być opowiedziane bardzo konsekwentnie, bez nadmiernego fabularnego rozpasania. A o to wcale nie tak łatwo, gdy trzeba zapanować nad kilkoma bohaterami, z których prawie każdy – zarówno ci dobrzy, jak i źli – ma ogromne ambicje i nadzieje na odegranie pierwszoplanowej roli. Scenarzystom „Mroku” to się wprawdzie udaje, ale jednocześnie ceną, jaką za to płacą, jest świadome ograniczanie wpływu poszczególnych postaci na rozwój sytuacji. Tym samym nieco zawiedzeni mogą być na przykład fani Człowieka-Nietoperza, który mniej więcej od jednej trzeciej filmu zostaje usunięty w cień Constantine’a.
Jak to często w „kreskówkach” spod znaku DC Comics bywa, także w tej nie brakuje retrospekcji, których głównym celem jest psychologiczne uwiarygodnienie fabuły. DeMatteis i Altbacker chętnie sięgają więc po wydarzenia z przeszłości (super)bohaterów nie tylko po to, aby ubarwić ich portrety, ale nade wszystko – wyeksponować obawy, fobie czy lęki. To czyni ich bardziej… ludzkimi. Wiedząc, że także przeżywają koszmary, że nierzadko mieli nieszczęśliwe dzieciństwo, a zdobyte moce okupili wieloma wyrzeczeniami i wyrządzonymi im krzywdami – wydają się widzom dużo bliżsi, łatwiej wybaczyć im ich niełatwe charaktery. Wszak niekiedy, jak chociażby w przypadku Etrigana, mamy do czynienia z demonem, od którego trudno wymagać dobrych obyczajów. Ścieżka dźwiękowa „Mroku”, za którą odpowiada specjalizujący się w animacjach z Uniwersum DC Robert J. Kral, obfituje w dźwięki z pogranicza elektroniki i industrialu, co idealnie wpisuje się w pogmatwaną i pełną szaleństw fabułę. I chociaż muzyka ta raczej nie kojarzy się z kontemplacją i zamyśleniem, także w nostalgicznym finale, w którym ponownie na plan pierwszy wybija się Batman, Kralowi udaje się stworzyć odpowiednią oprawę brzmieniową.
koniec
29 sierpnia 2017
dodajdo

Komentarze

29 VIII 2017   18:47:41

To do kompletu jeszcze brakuje "Syna Batmana"

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Jest gdzieś, lecz nie wiadomo, gdzie…
Agnieszka ‘Achika’ Szady

20 II 2018

…kraj, w którym baśń ta dzieje się – tak można by strawestować słowa piosenki z „Pszczółki Mai”, ponieważ fabuła „Czarnej Pantery” w dziewięćdziesięciu procentach toczy się w fikcyjnym afrykańskim państwie. Dało to okazję projektantom kostiumów i scenografii, żeby naprawdę zaszaleć.

więcej »

East Side Story: Prostaczek naszych czasów
Sebastian Chosiński

18 II 2018

Komediodramat Witalija Susłina ma bardzo gorzki wydźwięk. Ale czy może być inaczej, skoro opowiada o sympatycznym i pracowitym wiejskim prostaczku, którego postanawia wykorzystać do swoich niecnych celów para cwaniaczków z dużego miasta? „Boże cielę” – choć tytuł oryginalny jest nieco bardziej dosłowny – idealnie oddaje i charakter głównego bohatera, i nastrój filmu.

więcej »

East Side Story: Chrześcijański fundamentalizm vs. agnostycyzm
Sebastian Chosiński

11 II 2018

W ten film dramat wpisany był od samego początku pracy nad nim. Scenarzystka i reżyserka Walerija Surkowa za podstawę fabuły obrała bowiem mniej znaną sztukę Anny Jabłonskiej – ukraińskiej pisarki, która zginęła przed siedmioma laty w zamachu terrorystycznym na moskiewskim lotnisku Domodiedowo. „Poganie” to film, który konfrontuje ze sobą poczucie szczęścia, do którego dąży człowiek, z wiarą, która narzuca na niego wiele ograniczeń. A wnioski, do jakich prowadzi na pewno nie są jednoznaczne…

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Człowiek-Nietoperz w stylu Jamesa Bonda
— Sebastian Chosiński

Kuszenie Damiana Wayne’a
— Sebastian Chosiński

Wejść, dopaść, przeżyć!
— Sebastian Chosiński

Batman vs. Superman
— Sebastian Chosiński

Batman na zasłużonej emeryturze
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

Zdrada czai się pod wodą
— Sebastian Chosiński

Wróblewski był pierwszy!
— Sebastian Chosiński

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Wulkaniczny wehikuł czasu
— Sebastian Chosiński

Kto z Ligą wojuje…
— Sebastian Chosiński

Napalona doktor Quinn
— Sebastian Chosiński

Wampirza podróż w czasie i przestrzeni
— Sebastian Chosiński

Dobra mina do złej gry
— Sebastian Chosiński

Świat zrodzony z nienawiści
— Sebastian Chosiński

Naturalne skłonności do komplikowania życia
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.