Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Aisling Walsh
‹Maudie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaudie
Dystrybutor Hagi
Data premiery29 września 2017
ReżyseriaAisling Walsh
ZdjęciaGuy Godfree
Scenariusz
ObsadaEthan Hawke, Sally Hawkins, Kari Matchett, Zachary Bennett, Gabrielle Rose, Billy MacLellan, Marthe Bernard, David Feehan
MuzykaMichael Timmins
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiIrlandia, Kanada
Czas trwania115 min
WWW
Gatunekbiograficzny, dramat, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

W tęczowych kolorach
[Aisling Walsh „Maudie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W biografii ludowej artystki Maudie Lewis zakochani porównują się do pary niedopasowanych skarpetek. A my im wierzymy.

Gabriel Krawczyk

W tęczowych kolorach
[Aisling Walsh „Maudie” - recenzja]

W biografii ludowej artystki Maudie Lewis zakochani porównują się do pary niedopasowanych skarpetek. A my im wierzymy.

Aisling Walsh
‹Maudie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaudie
Dystrybutor Hagi
Data premiery29 września 2017
ReżyseriaAisling Walsh
ZdjęciaGuy Godfree
Scenariusz
ObsadaEthan Hawke, Sally Hawkins, Kari Matchett, Zachary Bennett, Gabrielle Rose, Billy MacLellan, Marthe Bernard, David Feehan
MuzykaMichael Timmins
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiIrlandia, Kanada
Czas trwania115 min
WWW
Gatunekbiograficzny, dramat, melodramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Kojarzycie te liczone w setkach melodramaty i komedie romantyczne, w których uczucie zestawia się z fenomenami przyrodniczymi w rodzaju wschodów słońca? Albo te, w których zakochany porównuje zakochaną do najjaśniejszej z gwiazd a zakochana zakochanego do innego zjawiska astronomicznego? Gdy poproszę was o inną miłosną metaforę, skierujecie mnie pewnie do sklepu z kwiatami lub podsuniecie listę co bardziej uroczych futrzaków. Wyjdźcie ze zwierzogrodu, opuśćcie kwiaciarnię, wyciągnijcie głowę z chmur, a zamiast tego – dobrze wam radzę – w poszukiwaniu idealnej metafory związku dwojga ludzi zajrzyjcie do łazienki. W biografii ludowej artystki Maudie Lewis zakochani porównują się do pary niedopasowanych skarpetek. A my im wierzymy. Ona – pani Nikifor z Kanady, w powykrzywianym ciele Sally Hawkins, drobna i krucha, cierpiąca na reumatoidalne zapalenie stawów, pokornie patrząca pod siebie, bezpretensjonalnie uśmiechnięta portrecistka kwiatów, ptaków i motyli – jest tą dziurawą skarpetką. On – po chamsku gburliwy Ethan Hawke, rybak, który na jednym z połowów zatopił chyba wszystkie uczucia, ten omijający wzrokiem Tom Hardy na wiejskim poletku, nieokrzesany miłośnik warczenia i mistrz w marszczeniu brwi – jest tą zaskorupiałą od brudu skarpetką.
Wielkość filmu Aisling Walsch i zaskakujących, niezwykle fizycznych kreacji dwojga aktorów polega na tym, że, mimo rażących różnic, koślawy krok małżeńskiego tańca stopniowo osiąga tu specyficzną równowagę. Przeciwieństwa przyciągają się, a gdy się zderzą, nic już ich nie rozdzieli. Wiotkość uosabiana przez Maudie kruszy przy tym twardą skorupę jej męża. Duża w tym zasługa gwiazdy „Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia”. Sally Hawkins zawstydza obsypanego nagrodami za „Teorię wszystkiego” Eddiego Redmayne′a. Jej podobnie powykrzywiana kreacja nie nosi znamion parodii pierwowzoru. Nieszczęśliwa biografia kanadyjskiej artystki (strata dziecka, odtrącenie przez rodzinę) odbija się w oczach Hawkins, równoważąc dobroć emanującą z jej twarzy. Tej samej emocji nie potrafił okiełznać zdobywca Oscara za rolę Stephena Hawkinga, z biegiem kolejnych ról popadający w manierę i powtarzalność.
Jeśli ktoś poprosi was o filmowy argument na rzecz małżeństwa, puśćcie mu "Maudie” – tour de force subtelnej czułości, świetną pochwałę kompromisu, relację z nauki słuchania drugiego człowieka. Czasem może aż nazbyt niespieszna narracja pozwala systematycznie rzeźbić w dwóch pierwszoplanowych charakterach – tak jak w dwojgu ludzi rzeźbią z dala od wielkiego świata, wspólnie spędzane lata. Kolory tęczy, którymi pani Lewis zdobi wspólne mieszkanko państwa Lewisów, subtelnie wnikają także w czarno-białe usposobienie pana Lewisa. Życie małżeńskie malowane jest tutaj jak farbami, przypomina jeden z obrazów Maudie. Kolory pozbawionej pretensji sztuki Kanadyjki z tą samą subtelnością wnikają w prowincjonalny światek i w serca jej najbliższych.
Mówicie, że to tanie i ckliwe? Jak bardzo się mylicie! Dialog o skarpetkach jest wisienką na torcie formowanym warstwa po warstwie przez cały film. Do czułości się tu dochodzi – czasem bez słów, samym spojrzeniem i subtelnym gestem, a czasem niepozorną złośliwością; zawsze krok po kroku, powoli. Podwójny małżeński portret mieni się zmianą – krzepiącą tym mocniej, że wcale nie ograniczającą się do ciepłych barw.
koniec
28 września 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Reacher: Odc. 5. Zemsta ważniejsza od sprawiedliwości
Marcin Mroziuk

27 VI 2022

Nie mamy wątpliwości, że kończąca poprzedni odcinek śmierć Molly Beth to dotkliwy cios dla Jacka Reachera, ale równie bolesna jest utrata przewożonych przez nią dokumentów z dochodzenia prowadzonego przez zabitego brata głównego bohatera. Po powrocie do Margrave trzeba będzie więc wrócić do starych tropów, ale problem tkwi w tym, że czekają tam już kolejne kłopoty.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Sztuka? Gdzieś zaginęła. Ale szlak został przetarty
— Gabriel Krawczyk

Siedem „ale” przeciw „Trzynastu powodom”
— Gabriel Krawczyk

Duchowa biografia erotyczna
— Gabriel Krawczyk

Paterson lubi to!
— Gabriel Krawczyk

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Kryminał milicyjny à rebours
— Gabriel Krawczyk

Biograficzne rzemiosło
— Gabriel Krawczyk

Nieszkodliwe kłamstwa i miarkowane sentymenty
— Gabriel Krawczyk

Bridget Jones i Tarantino
— Gabriel Krawczyk

Sztuka dla sztuki, gadanie dla gadania
— Gabriel Krawczyk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.