Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Iain Softley
‹Klucz do koszmaru›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKlucz do koszmaru
Tytuł oryginalnyThe Skeleton Key
Dystrybutor UIP
Data premiery2 września 2005
ReżyseriaIain Softley
ZdjęciaDaniel Mindel
Scenariusz
ObsadaKate Hudson, Peter Sarsgaard, Joy Bryant, John Hurt, David Jensen, Gena Rowlands, Isaach De Bankolé
MuzykaEd Shearmur
Rok produkcji2005
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania104 min
WWW
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

De ja vu... doo
[Iain Softley „Klucz do koszmaru” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Największą bolączką różnej maści horrorów i thrillerów były zawsze słabe zakończenia. Świetny klimat, rosnące z minuty na minutę napięcie, ciekawa intryga i wreszcie nie trzymający się kupy finał. W „Kluczu do koszmaru” sytuacja jest zupełnie odwrotna, bo dopiero ostatnie kilka minut seansu trzyma poziom.

Bartosz Sztybor

De ja vu... doo
[Iain Softley „Klucz do koszmaru” - recenzja]

Największą bolączką różnej maści horrorów i thrillerów były zawsze słabe zakończenia. Świetny klimat, rosnące z minuty na minutę napięcie, ciekawa intryga i wreszcie nie trzymający się kupy finał. W „Kluczu do koszmaru” sytuacja jest zupełnie odwrotna, bo dopiero ostatnie kilka minut seansu trzyma poziom.

Iain Softley
‹Klucz do koszmaru›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKlucz do koszmaru
Tytuł oryginalnyThe Skeleton Key
Dystrybutor UIP
Data premiery2 września 2005
ReżyseriaIain Softley
ZdjęciaDaniel Mindel
Scenariusz
ObsadaKate Hudson, Peter Sarsgaard, Joy Bryant, John Hurt, David Jensen, Gena Rowlands, Isaach De Bankolé
MuzykaEd Shearmur
Rok produkcji2005
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania104 min
WWW
Gatunekthriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Iain Softley, twórca świetnego „K-Pax”, postanowił zmierzyć się z najbardziej demonicznym, ale także ezoterycznym miejscem Ameryki. Kiedyś – najważniejsza kolonia francuska. Teraz – uważany za kolebkę jazzu, kopalnię mitów i zarzewie Voodoo. Nowy Orlean od dawna pociągał pisarzy, muzyków i reżyserów. Zdawać by się mogło, że każdy film tam kręcony ma jednego, stałego operatora. Miejscowe legendy głoszą inaczej. Podobno – w największym mieście stanu Luizjana – operatorzy nie są potrzebni. Senna atmosfera, nastrój magii, zbiorowisko artystów, alkoholików i czarowników. Był pociągający w „A love song for Bobby Long”, przerażający w „Harrym Angelu” i jest do bólu uprzykrzający w „Kluczu do koszmaru”.
Młoda Caroline (Kate Hudson) to pielęgniarka, bardziej z powołania niż z zawodu. Zostaje zatrudniona przez dawno już przekwitłą Violet. Ma opiekować się jej bliskim śmierci mężem, który od czasu tajemniczego udaru jest sparaliżowany. Państwo Deveraux mieszkają w starym gotyckim domu na obrzeżach Nowego Orleanu. Sanitariuszka wprowadza się do siedziby wielmożnej emerytki i dogorywającego rencisty. Od pani domu dostaje uniwersalny klucz otwierający wszystkie pokoje. Wszystkie, oprócz jednego, ukrytego na strychu za stosem gratów. Jak w „Ptaku-straszydle” braci Grimm, tak i tutaj niewiasta nie może opanować swojej ciekawości. Drzwi po jakimś czasie stają przed nią otworem, a klucz okazuje się prowadzić do tytułowego koszmaru.
Każdy jednak inaczej definiuje znaczenie słów. Zakładam się więc o czterysta batów, że koszmar, jaki wyobrażają sobie widzowie, nie jest tym samym, który przygotowali dla nich twórcy. Brak tu straszenia muzyką, narracją czy obrazem. Głównym wodzirejem grozy staje się montaż. Chaotyczne zestawienie treściowo odległych i często różnokolorowych kadrów podnosi adrenalinę na zasadzie odruchów warunkowych. Czysty behawioryzm, Pawłow by się ucieszył.
Z nieustającym napięciem patrzy się tylko na Johna Hurta, grającego ułomnego staruszka. Z całym szacunkiem, ale Hillary Swank ze swoimi „kalekimi” kreacjami może się schować. Hurt, żeby wzbudzić współczucie, nie musi posuwać się do odgryzania sobie języka. Wystarczy, że leży i patrzy swoim przenikliwym wzrokiem. Paradoksalnie, bardziej mobilna reszta obsady nie dotrzymuje kroku inwalidzie. Hudson zamiast umiejętności pokazuje trochę ciała. Rowlands zbytnio szarżuje, a Sarsgaard stara się być zagadkowy. Nawet zazwyczaj charakterystyczny Isaach De Bankole tutaj jest tylko kolejnym opętanym „czarnuchem”.
„Klucz do koszmaru” zasługuje na ocenę niższą o jakieś dwadzieścia procent, gdyby nie wyjęte z innej bajki zakończenie. Finał jest zaskakujący, trochę enigmatyczny i ciekawie konkluduje nieciekawą całość. Marna to pociecha, bo jak śmiać się z puenty, skoro nie poznało się żartu?
koniec
1 września 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Devs: Odc. 6. Trudne nocne rozmowy
Marcin Mroziuk

28 I 2022

Po odzyskaniu wolności Lily staje przed trudnym wyborem – czy próbować gdzieś się ukryć, czy jak najdalej uciekać, czy jednak jeszcze raz stawić czoła ludziom odpowiedzialnym za śmierć Sergeia. Jak łatwo przewidzieć, zdecyduje się na to ostatnie rozwiązanie, ale z kolei ta nieuchronna konfrontacja będzie miała dość zaskakujący przebieg.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Potęga wiary, miłości i nadziei
Sebastian Chosiński

26 I 2022

Stanisław Rostocki przyzwyczajał się do ludzi, z którymi pracował. Stąd częsta obecność na planach jego filmów aktora Wiaczesława Tichonowa, kompozytora Kiryła Mołczanowa i operatora Wiaczesława Szumskiego. Miał do nich zaufanie. A oni odwzajemniali mu się najlepiej, jak potrafili. W dużej mierze to dzięki ich talentom „Dom na rozstajach” – trzecie pełnometrażowe dzieło reżysera – uznać można za jego pierwszy wielki obraz.

więcej »

Devs: Odc. 5. Różne punkty na osi czasu
Marcin Mroziuk

24 I 2022

Wprawdzie w tym odcinku akcja niespecjalnie posuwa się do przodu, ale za to zyskujemy sporo nowych informacji na temat kluczowych postaci. Dość niespodziewanie na pierwszy plan wybija się zaś Katie, która dotychczas pozostawała w cieniu Foresta.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (2)
— Jakub Gałka

Z Tralfamadorii na K-PAX
— Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Maj 2002
— Eryk Remiezowicz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Grucha, pietrucha, sztryngbormengorninghejgen
— Bartosz Sztybor

To nie jest kolejna recenzja...
— Bartosz Sztybor

Latający cyrk
— Bartosz Sztybor

Avada Kedavra, Czarownico!
— Bartosz Sztybor

Przyszłość tkwi w szczegółach
— Bartosz Sztybor

Test pilota Cravena
— Bartosz Sztybor

Camera obskurna
— Bartosz Sztybor

Home Run... i nie wracaj
— Bartosz Sztybor

Rozbis(i)urmaniona karuzela
— Bartosz Sztybor

Zapomniałem zapamiętać, żeby zapomnieć
— Bartosz Sztybor

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.