Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Skapiec.pl

Nowości

kinowe (wybrane)

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Orlen Cinergia 2017: Ludzie na skraju załamania nerwowego

Esensja.pl
Esensja.pl
Czy mamy już polskie „Dzikie historie”? Pokazywany na festiwalu Forum Kina Europejskiego ORLEN Cinergia „Atak paniki” może nie jest jeszcze dziełem na miarę filmu Damiána Szifrona, ale naprawdę niewiele mu brakuje. Debiutancki film Pawła Maślony już zebrał wiele w pełni zasłużonych pochwał.

Pawel Maslona
‹Atak paniki›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAtak paniki
Data premiery19 stycznia 2018
ReżyseriaPawel Maslona
ZdjęciaCezary Stolecki
Scenariusz
ObsadaAleksandra Adamska, Dagmara Bak, Nicolas Bro, Grzegorz Damiecki, Andrzej Danieluk, Roman Gancarczyk, Daniel Guzdek, Malgorzata Hajewska
MuzykaRadzimir Debski
Rok produkcji2017
Czas trwania100 min
Gatunekdramat, komedia
Wyszukaj wKumiko.pl
Wyszukaj w
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Zobacz w
„Atak paniki” to film szkatułkowy – mamy tu pięć osobnych, luźno ze sobą powiązanych historii, których motyw przewodni jest ukryty w tytule filmu. Istnieją powiązania między bohaterami wszystkich tych opowieści, ale są one w sumie niewiele znaczące, funkcjonują bardziej jako dodatkowy element zabawy dla widza, który może owe powiązania wyszukiwać, ale nie mają większego znaczenia dla przesłania i sensu całości.
Pięć historii. W pierwszej z nich poznajemy Andrzeja i Elżbietę - małżeństwo wracające z urlopu w Egipcie. Na wakacjach byli z szefem Andrzeja, który, choć prezentuje się jako swojski i sympatyczny, gdy ma okazję, nie waha się wykorzystać swej pozycji. Sprawa zaczyna się dość niewinnie – przełożony prosi, by małżeństwo zamieniło się z nim i jego małżonką miejscami w samolocie. Sprawa niby błaha, ale wkrótce pojawiają się problemy. Do Andrzeja i Elżbiety dosiada się trzeci, spóźniony pasażer. Jest nim otyły, zajmujący dużo miejsca Anglik, mający jednocześnie niespożyty apetyt na rozmowy ze współpasażerami. Elżbieta bezgłośnie błaga męża o pomoc, nie wie jednak, że to dopiero początek problemów... W historii drugiej poznajemy Miłosza – dwudziestokilkulatka, który pracuje jako kelner, mieszka z mamą, fanatyczka psów i kotów, a w wolnych chwilach gra w niekończącą się grę sieciową, w której walczy o panowanie nad Galaktyką. Kiedyś Miłosz nadepnął na odcisk innemu graczowi, a ten z jednej strony atakuje chłopaka SMS-ami i telefonami, a z drugiej rozpoczyna wirtualną ofensywę na planety posiadane przez Miłosza. Bohater próbuje ratować swe imperium, ale jako że właśnie pracuje w roli kelnera na weselu, musi aktywować do działania przy komputerze swą matkę... Obserwując Miłosza, śledzimy jednocześnie perypetie weselnych gości, w tym panny młodej w bardzo zaawansowanej ciąży, wciąż oczekującej na pana młodego, który gdzieś zniknął... Bohaterką trzeciej opowieści jest siostra Miłosza, Kamila. Dziewczyna pragnie, by uważano, że ma normalną i odpowiedzialną pracę, podczas gdy w rzeczywistości prowadzi w internecie kanał erotyczny, udając seks przed kamerą. Do jej mieszkania zaczynają schodzić się koleżanki, zaaferowane tragiczną wieścią o samobójstwie ich kolegi z klasy, który zastrzelił się podczas prowadzonego przez siebie programu radiowego, a Kama coraz bardziej rozpaczliwie stara się przed nimi ukryć gadżety związane z jej działalnością... W historii czwartej Monika, wzięta autorka kryminałów spotyka się na kolacji w eleganckiej restauracji ze swym starym znajomym. Spotkanie zostało zainaugurowane przez niego, Monika nadrabia miną i próbuje swą niepewność ukryć pod maską nieustających powieści i anegdot. Piąty wątek tyczy się zaś kilku młodszych nastolatków palących trawkę, która skłania jednego z nich do szczerych wynurzeń. Każda z historii zmierza w kierunku kulminacji, każdy z głównych bohaterów czuje coraz bardziej zbliżający się tytułowy atak paniki.

‹22 Forum Kina Europejskiego „Cinergia”›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
MiejsceŁódź
Od23 listopada 2017
Do2 grudnia 2017
Skojarzenie z nominowanymi do Oscara „Dzikimi historiami” Damiána Szifrona nasuwa się bardzo silnie. To także film złożony z kilku opowieści (choć w przeciwieństwie do „Ataku paniki”, nie są one przeplatane i nie mają wspólnych bohaterów) i podobnie tematem przewodnim jest utrata panowania nad sobą spokojnych z pozoru ludzi, którzy nie wytrzymują napięcia i życiowych stresów. Mimo tego, że mamy tu do czynienia z debiutem, że taka forma filmowa nie była w Polsce do tej pory zbyt popularna, Paweł Maślona nie powinien obawiać się porównań z głośnym argentyńskim obrazem. „Atak paniki” to naprawdę świetna robota. Film nakręcony jest w doskonałym tempie, znakomicie zmontowany. Dialogi są napisane soczyście i wiarygodnie, a cała ekipa aktorska radzi sobie znakomicie (choć przede wszystkim należy wyróżnić nagrodzoną w Gdyni znakomitą Magdalenę Popławska w roli Moniki oraz świetnego w roli Miłosza młodego Bartłomieja Kotschedoffa). Lekko przerysowana gra wykonawców pasuje doskonale do klimatu i tematu filmu i nigdy nie wydostaje się spod reżyserskiej kontroli. Podczas gdy zwykle w takich wielowątkowych historiach nie wszystkie opowieści są napisane i zagrane na tym samym poziomie, tu z pewnością żadna nie odstaje, ale i żadna nie przyćmiewa pozostałych, każdą ogląda się z takim samym zainteresowaniem. Jeśli miałbym jednak coś wyróżnić, to przyznam, że niesamowicie przypadł mi do gustu wątek gry online – niesłychanie zabawny, przewrotny, ale też napisany wiarygodnie i wyraźnie ze znajomością tematu. Ale, tak jak wspomniałem, na każdej z pięciu głównych historii można by osobna zbudować udany film. Jedynym, do czego można mieć drobne zastrzeżenia jest zakończenie „Ataku paniki”, tyleż energiczne i efektowne, ile raczej puste. Ten drobny mankament nie powinien jednak przysłonić autentycznej przyjemności obcowania z dziełem Pawła Maślony.
A przekaz, temat, sens? Nie jest kluczowy, film jest z pewnością przede wszystkim doskonałą zabawą, ale można spokojnie też dostrzec w nim kwestie osamotnienia we współczesnym świecie, życia w nieustannym napięciu, budowania masek na potrzeby innych ludzi, braku możliwości bycia sobą. Mieliśmy niedawno do czynienia z innym filmem łączącym różne wątki i próbującym na tej podstawie budować egzystencjalny przekaz. Mowa o „11 minutach” Jerzego Skolimowskiego. Porównując ten film z „Atakiem paniki” (przy wszystkich rozbieżnościach w poetyce i tematyce), trzeba przyznać, że dzieło legendarnego reżysera przegrywa z filmem debiutanta na całej linii – na poziomie scenariusza, montażu, wiarygodności postaci, stopnia zaangażowania widza. Nie przegapcie więc „Ataku paniki”, gdy trafi już do kin.
koniec
27 listopada 2017
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

East Side Story: Prostaczek naszych czasów
Sebastian Chosiński

18 II 2018

Komediodramat Witalija Susłina ma bardzo gorzki wydźwięk. Ale czy może być inaczej, skoro opowiada o sympatycznym i pracowitym wiejskim prostaczku, którego postanawia wykorzystać do swoich niecnych celów para cwaniaczków z dużego miasta? „Boże cielę” – choć tytuł oryginalny jest nieco bardziej dosłowny – idealnie oddaje i charakter głównego bohatera, i nastrój filmu.

więcej »

East Side Story: Chrześcijański fundamentalizm vs. agnostycyzm
Sebastian Chosiński

11 II 2018

W ten film dramat wpisany był od samego początku pracy nad nim. Scenarzystka i reżyserka Walerija Surkowa za podstawę fabuły obrała bowiem mniej znaną sztukę Anny Jabłonskiej – ukraińskiej pisarki, która zginęła przed siedmioma laty w zamachu terrorystycznym na moskiewskim lotnisku Domodiedowo. „Poganie” to film, który konfrontuje ze sobą poczucie szczęścia, do którego dąży człowiek, z wiarą, która narzuca na niego wiele ograniczeń. A wnioski, do jakich prowadzi na pewno nie są jednoznaczne…

więcej »

Film o filmie tak złym, że aż dobrym
Jarosław Robak

9 II 2018

Dziś premiera „The Disaster Artist” Jamesa Franco. Przypominamy recenzję z American Film Festival.

więcej »

Polecamy

Każdy kadr to Ameryka

Dobry i Niebrzydki:

Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Jak smakują Porgi?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Chwała na wysokości?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Podręczne z Kairu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Atak paniki
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Coco jest spoko, ale czy to kolejne arcydzieło?
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Czeska babcia w roli Kaja
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Męska wrażliwość nie ma racji bytu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Zobacz też

Inne recenzje

Orlen Cinergia 2017: Na własną rękę
— Konrad Wągrowski

Orlen Cinergia 2017: Długi film o umieraniu
— Konrad Wągrowski

Orlen Cinergia 2017: Kino drogi po rosyjsku
— Konrad Wągrowski

Orlen Cinergia 2017: Niemieccy kowboje i bułgarscy Indianie
— Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Na własną rękę
— Konrad Wągrowski

Długi film o umieraniu
— Konrad Wągrowski

Kino drogi po rosyjsku
— Konrad Wągrowski

Niemieccy kowboje i bułgarscy Indianie
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Oscary 2018: Kategorie techniczne
— Piotr Dobry, Grzegorz Fortuna, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Nasz człowiek w Rio Klawo
— Konrad Wągrowski

Esensja ogląda: Luty 2018 (1)
— Marcin Mroziuk, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Dobry i Niebrzydki: Każdy kadr to Ameryka
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Styczeń 2018
— Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Rzeźnia dla dwojga
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Blaski i cienie świata liliputów
— Konrad Wągrowski

Dobry i Niebrzydki: Partia na party w czasach Brexitu
— Piotr Dobry, Konrad Wągrowski

Remanent filmowy 2017
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Grzegorz Fortuna, Adam Kordaś, Marcin Osuch, Jarosław Robak, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Esensja czyta: Grudzień 2017
— Dominika Cirocka, Joanna Kapica-Curzytek, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.