Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXXVII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

Fatih Akin
‹W ułamku sekundy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW ułamku sekundy
Tytuł oryginalnyAus dem Nichts
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery23 lutego 2018
ReżyseriaFatih Akin
ZdjęciaRainer Klausmann
Scenariusz
ObsadaDiane Kruger, Denis Moschitto, Numan Acar, Samia Muriel Chancrin, Johannes Krisch, Ulrich Tukur, Ulrich Brandhoff, Hanna Hilsdorf
MuzykaJosh Homme
Rok produkcji2017
Czas trwania106 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Orlen Cinergia 2017: Na własną rękę
[Fatih Akin „W ułamku sekundy”, „22 Forum Kina Europejskiego „Cinergia”” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Fatih Akin to niemiecki reżyser tureckiego pochodzenia, który w swych filmach regularnie wraca do swych korzeni i porusza tematy relacji między emigrancką mniejszością a Niemcami. Czynił tak w poważnym tonie w wielokrotnie nagradzanym „Głową w mur” (m.in. Złoty Niedźwiedź w Berlinie), czynił to też w lżejszej formie w komediowym „Soul Kitchen”. Nie inaczej jest w najnowszym filmie, zgłoszonym do Oscara jako niemiecki kandydat do Oscara „W ułamku sekundy”.

Konrad Wągrowski

Orlen Cinergia 2017: Na własną rękę
[Fatih Akin „W ułamku sekundy”, „22 Forum Kina Europejskiego „Cinergia”” - recenzja]

Fatih Akin to niemiecki reżyser tureckiego pochodzenia, który w swych filmach regularnie wraca do swych korzeni i porusza tematy relacji między emigrancką mniejszością a Niemcami. Czynił tak w poważnym tonie w wielokrotnie nagradzanym „Głową w mur” (m.in. Złoty Niedźwiedź w Berlinie), czynił to też w lżejszej formie w komediowym „Soul Kitchen”. Nie inaczej jest w najnowszym filmie, zgłoszonym do Oscara jako niemiecki kandydat do Oscara „W ułamku sekundy”.

Fatih Akin
‹W ułamku sekundy›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułW ułamku sekundy
Tytuł oryginalnyAus dem Nichts
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery23 lutego 2018
ReżyseriaFatih Akin
ZdjęciaRainer Klausmann
Scenariusz
ObsadaDiane Kruger, Denis Moschitto, Numan Acar, Samia Muriel Chancrin, Johannes Krisch, Ulrich Tukur, Ulrich Brandhoff, Hanna Hilsdorf
MuzykaJosh Homme
Rok produkcji2017
Czas trwania106 min
WWW
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Katja Sekerci jest szczęśliwą żoną i matką. Jej mąż Nuri, mężczyzna z przeszłością, obecnie prowadzi stabilny żywot pracownika agencji ubezpieczeniowej połączonej z biurem podróży w tureckiej dzielnicy Hamburga. Nuri jest Turkiem, Katja klasyczną Niemką (tak klasyczną, jak tylko klasyczna może być Diane Kruger w tej roli). Mają kilkuletniego syna i radzą sobie całkiem nieźle. Pewnego dnia Katja odwiedza męża w pracy i zostawia z nim syna. Przed drzwiami zauważa kobietę, która parkuje przed biurem rower, nie zabezpieczając go przed kradzieżą, co zwraca uwagę Katji. Wracając wieczorem, widzi, że okolica jest odgrodzona przez policję. Wkrótce jej najczarniejsze obawy stają się rzeczywistością. W budynku miał miejsce wybuch, który zniszczył agencję, zabijając na miejscu jej męża i syna. Wkrótce okazuje się, że była to bomba. Policja początkowo podejrzewa gangsterskie porachunki (Nuri był wcześniej karany) bądź kwestie religijne (Nuri był Turkiem, czyli z definicji muzułmaninem, choć sam deklarował agnostycyzm). Śledztwo doprowadza jednak do kobiety, która pozostawiła rower i jej męża. Oboje działają w neonazistowskiej organizacji, a w jego garażu zostają znalezione produkty do budowy bomby domowej roboty. Rozpoczyna się proces.
Zanim jednak ten proces się zacznie, dane będzie nam obserwować rozpacz Katji, przejmująco odegraną przez Diane Kruger, w jej najlepszej roli, nagrodzonej zresztą na tegorocznym Cannes. Ciekawym pomysłem było uczynienie z bohaterów osób o niekoniecznie kryształowej przeszłości. Nuri siedział w więzieniu za handel narkotykami, ślub z Katją brali w czasie trwania wyroku. Katja daleka jest od wizerunku typowej żony i matki – nie gardzi używkami (w tym heroiną), pokrywa swe ciało tatuażami, otoczenie z pewnością zaszokowała małżeństwem z Turkiem o niepewnej przeszłości (którego poznała jako dostarczyciela marihuany w czasie studiów). Te jej niedoskonałości będą wykorzystywane podczas procesu przez obronę, próbującą zdyskredytować Katję jako świadka, ale też czynią z niej osobę z krwi i kości, nie odmawiając jej przy tym bycia naprawdę kochającą żoną i matką. Rozpacz Katji jest potężna (potęgowana zresztą przez rodziców i teściów, którzy szukają łatwych odpowiedzi i winnych) – kieruje ją w kierunku gaszenia bólu narkotykami, a w końcu do targnięcia się na własne życie. Próba samobójcza zostaje przerwana, gdy Katja dowiaduje się, że policja aresztowała podejrzanych. Może zacząć się proces.

‹22 Forum Kina Europejskiego „Cinergia”›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
MiejsceŁódź
Od23 listopada 2017
Do2 grudnia 2017
W tym momencie film Akina zmienia się w dramat sądowy. Dowody wydają się mocne. Działalność w partii nazistowskiej, ślady materiałów do produkcji bomby, zeznanie Katji, która widziała kobietę pod biurem Nuriego, a nawet obciążające zeznania ojca oskarżonego mężczyzny. Ale obrona ma też swoje argumenty – do garażu mogły mieć dostęp inne osoby, Katja, ze względu na znalezione w domu narkotyki, jest osobą niewiarygodną, a bohaterowie mają zapewnione alibi przez właściciela greckiego pensjonatu, u którego wówczas rzekomo byli (co ciekawe, ów właściciel jest członkiem greckiej partii nacjonalistycznej, jak można się łatwo domyślić, niedarzącej Turków zbytnią sympatią). Mimo tego, że widz nie ma wątpliwości co do winy oskarżonych, takie wątpliwości ma sąd. Sprawa więc nie jest jeszcze zamknięta, Katja będzie musiała wydobyć się z dna rozpaczy i szukać sprawiedliwości na własną rękę.
„W ułamku sekundy” jest filmem rozbitym na trzy odmienne tematycznie i stylistyczne części – „Rodzinę”, „Sprawiedliwość” i „Morze”. Część pierwsza to opowieść o rozpaczy, część druga to dramat sądowy, część trzecia łączy w sobie elementy thrillera i dramatu egzystencjalnego. Nie w każdej z tych konwencji Akin czuje się równie dobrze – o ile część pierwsza jest przejmująca, a część trzecia trzyma w napięciu, o tyle część sądowa jest poprowadzona nie do końca wiarygodnie – dowody na winę oskarżonych wydają się na tyle silne, że trudno uwierzyć widzowi, że sąd może mieć jakieś wątpliwości. Wydaje się, że decyzja o procesie bardziej poszlakowym (być może z jednoznacznym potwierdzeniem winy na potrzeby widza poza salą sądową) byłaby bardziej uzasadniona.
Choć film Fatiha Akina ma ambicje społeczno-polityczne – w zakończeniu jest mowa o liczbie autentycznych ataków na niemieckich Turków przez grupy neonazistowskie, to postawienie w centrum cierpienia Katji i znakomita rola Diane Kruger każe odbierać film na płaszczyźnie bardzo osobistej. Kino zaangażowane tak naprawdę staje się kinem o jednostkowej stracie, rozpaczy i szukaniu sprawiedliwości.
koniec
2 grudnia 2017

Komentarze

02 XII 2017   19:56:50

Nie wydaje mi się by takie filmy powstrzymały Niemców przed głosowaniem na AfD. Europa się budzi i żyjący w swoim własnym świecie lewicujący reżyserzy, pisarze i inni artyści nie są w stanie tej sytuacji zmienić.

Polecam film dokumentalny "Islam w Niemczech # Turcy w Niemczech". Jest, w kilku częściach, na Youtube. Film sprzed paru lat, ale pokazuje RZECZYWISTOŚĆ.

03 XII 2017   11:21:57

"Europa sie budzi" - brzmi to conajnniej zlowieszczo. Cala wypowiedz zyx to jakis zatrwazajacy belkot. Tak tetaz mysli "budzaca sie Europa". Niech lepiej spi.

03 XII 2017   12:45:04

Rzeczywiście, to jak zachowują się młodzi Turcy w niemieckich szkołach jest zatrważające, i to nawet bardzo.

03 XII 2017   18:22:50

I mam nadzieję, że się obudzi zanim będzie za późno i zgotują nam tu drugie średniowiecze.

Tolerancja i wielokulturowość ma sens, dopóki chodzi o pokojowe współistnienie. Stosowanie jej wobec fanatyków jest prostą drogą do upadku, bo słabość ulega sile, nezdecydowani ustępują zdeterminowanym, a łagodni agresywnym, nawet jeśli marzy nam się, by ludzkość osiągnęła jakiś wyższy poziom intelektualno-emocjonalny, w którym byłoby inaczej.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Wywiad z Karlsonem z dachu
Sebastian Chosiński

21 VII 2019

Kolejne dwa filmiki Iwana Sosnina z serii „Iwanowie, pamięć pochodzenia” prezentują poziom wyższy niż te, które cykl otworzyły. Co świadczy o tym, że reżyser z miesiąca na miesiąc robił spore postępy. Znalazło to także swoje odzwierciedlenie w obsadzie aktorskiej: główną gwiazdą „Wywiadu” jest bowiem Aleksiej Sieriebriakow, a „Światełek” – Fiodor Dobronrawow.

więcej »

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
Miłosz Cybowski

19 VII 2019

„Przedszkolanka” jest filmem nieoczywistym. Bo choć łatwo krytykować główną bohaterkę, o wiele trudniej nie docenić (w świetle finału) jej starań.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Portret dwóch kobiet w klaustrofobicznym wnętrzu
Sebastian Chosiński

17 VII 2019

Najsłynniejszym i najwybitniejszym filmem Ilji Awerbacha bezsprzecznie pozostaje nakręcony na początku lat 70. ubiegłego wieku dramat psychologiczny „Monolog”. W niczym jednak nie ustępuje mu również kolejne dzieło Rosjanina – opowiadające o skomplikowanych losach młodych kobiet „Cudze listy”, którego bohaterkami reżyser uczynił niespełna siedemnastoletnią uczennicę i jej starszą o kilka lat szkolną wychowawczynię.

więcej »

Polecamy

Gdy mści się niechlujstwo

Z filmu wyjęte:

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Meble na wysoki połysk
— Jarosław Loretz

Limuzyna na miarę naszych możliwości
— Jarosław Loretz

RPG a sprawa Dzikiego Zachodu
— Jarosław Loretz

Tania siła robota
— Jarosław Loretz

Samopodający się talerz
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.