Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 lutego 2019
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Anthony Russo, Joe Russo
‹Avengers: Wojna bez granic›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAvengers: Wojna bez granic
Tytuł oryginalnyAvengers: Infinity War
Dystrybutor Disney
Data premiery26 kwietnia 2018
ReżyseriaAnthony Russo, Joe Russo
ZdjęciaTrent Opaloch
Scenariusz
ObsadaTessa Thompson, Scarlett Johansson, Karen Gillan, Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Elizabeth Olsen, Tom Holland, Chris Pratt
MuzykaAlan Silvestri
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklAvengers, Marvel Cinematic Universe
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Thanos kopie tyłki!

Esensja.pl
Esensja.pl
Twórcy „Avengers: Infinity War” (jak we wcześniejszej recenzji wspomniała Achika, polski tytuł ryje bańkę) wyciągnęli wnioski z poprzednich marvelowskich produkcji, ogniskując je w gigantycznej produkcji, która być może jest najlepszym filmem superbohaterskim od czasu „Mrocznego rycerza”.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Thanos kopie tyłki!

Twórcy „Avengers: Infinity War” (jak we wcześniejszej recenzji wspomniała Achika, polski tytuł ryje bańkę) wyciągnęli wnioski z poprzednich marvelowskich produkcji, ogniskując je w gigantycznej produkcji, która być może jest najlepszym filmem superbohaterskim od czasu „Mrocznego rycerza”.

Anthony Russo, Joe Russo
‹Avengers: Wojna bez granic›

EKSTRAKT:90%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAvengers: Wojna bez granic
Tytuł oryginalnyAvengers: Infinity War
Dystrybutor Disney
Data premiery26 kwietnia 2018
ReżyseriaAnthony Russo, Joe Russo
ZdjęciaTrent Opaloch
Scenariusz
ObsadaTessa Thompson, Scarlett Johansson, Karen Gillan, Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Elizabeth Olsen, Tom Holland, Chris Pratt
MuzykaAlan Silvestri
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklAvengers, Marvel Cinematic Universe
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Do niniejszych refleksji sprowokowała mnie recenzja Achiki, z którą się diametralnie nie zgadzam. Od razu zaznaczam też, że byłem sceptycznie nastawiony do trzeciej odsłony „Avengers”. Kolejne filmy z uniwersum Marvela wyczekiwałem z coraz mniejszym entuzjazmem, a zrażony drugim „Thorem”, czy „Czasem Ultrona”, niektóre produkcje zacząłem sobie odpuszczać. Niemniej „Infinity War” sprawiło, że nabrałem ochoty na całą superbohaterską franczyznę i nadrobienie zaległości (a, co tam, nawet na miażdżone przez krytyków wytwory DC).
Generalnie przed premierą wyglądało to słabo. Mamy Thanosa, który jest wrogiem jeszcze potężniejszym od poprzednich, do tego okrojonym z komiksowego zapatrzenia się w Śmierć. A na domiar złego na trailerach wyglądał jakoś sztucznie z różowym odcieniem skóry. Do walki z nim rzucono natomiast całą plejadę superbohaterów: ziemskich (w sumie zabrakło chyba tylko Hawkeye’a i Ant-Mana) i nie tylko (Thor, Strażnicy Galaktyki). Łatwo w tym tłumie zgubić emocjonalną stronę widowiska, jak również istniała możliwość, że niektóre postacie będą robiły za tło (jak w nieszczęsnym „Czasie Ultrona”). Wreszcie całość trwa ponad dwie i pół godziny, co też nie jest najlepszą rekomendacją, ponieważ istnieje spore ryzyko, że albo ten czas wypełnią czcze gadaniny, zbierające wątki z poszczególnych filmów, albo bezsensowna nawalanka, nudząca się po dziesięciu minutach.
Szczęśliwie sztab ludzi odpowiedzialnych za „Infinity War” zebrał pozytywne doświadczenia z dotychczasowych filmów i postarał się wyeliminować te negatywne. W praktyce oznacza to, że pomimo udziału w przedsięwzięciu armii superbohaterów, tak okrojono wątki, by całość była zrozumiała dla tych, którzy nie śledzą na bieżąco Multiversum. Można się więc czepiać, że Kapitan Ameryka i Iron Man dalej się nie nienawidzą, czy że nie pociągnięto romansu Hulka i Czarnej Wdowy, ale gdyby każda z postaci miała do zagrania własny dramat, nie dałoby się tego oglądać. A jednak pomimo to zdecydowana większość bohaterów ma swoją minutkę, by dać się zapamiętać. Ze zrozumiałych względów pierwsze skrzypce grają tu Iron Man, Kapitan Ameryka, Thor i Strażnicy Galaktyki, niemniej nie sposób nie odnotować magicznych sztuczek Dr Strange’a, grepsów Spider-Mana (wciąż zatopionego w popkulturze), bohaterstwa Czarnej Pantery, miłosnego dramatu Wandy i Visiona, Bruce’a Bannera, mającego inne niż zazwyczaj problemy z wcieleniem się w Hulka, czy po prostu dobrze sprawdzających się w walce Zimowego Żołnierza, Czarnej Wdowy (tylko czemu blondynki!) i Falcona.
Osobną kwestię stanowi Thanos, będący jednym z najciekawszych badguyów w historii Multiversum. To nie tylko mięśniak, którego nie sposób zatrzymać, ale całkiem interesująca postać ze indywidualną wizją wszechświata i pokrętną logiką. Do tego przedstawiona w bardzo emocjonalny sposób. Jest on największą niespodzianką seansu, ponieważ odejście od komiksowego oryginału wydawało się błędem. Owszem, wciąż żałuję, że wywalono cały wątek ze Śmiercią, ale i tak jest nieźle. To nie tylko siłacz, rzucający drętwe slogany o podboju Galaktyki, a postać, której w pewnym momencie jesteśmy nawet w stanie współczuć.
Największą nauczką, jaką producenci filmu wyciągnęli z poprzednich produkcji, wydaje się jednak to, że umiejętnie połączyli humor i lekkość z momentami wzruszającymi, przyprawionymi nutą patosu. Owszem, może dialog radosnego szopa Rocketa i załamanego Thora nie do końca pasował do powagi sytuacji, ale w większości wypadków nie jest to tak kłujące w oczy. Zmiany scenerii (akcja rozgrywa się w dwóch, a czasem i trzech miejscach na raz), sprawia, że bezboleśnie przeskakujemy z naparzanki, w której postacie przerzucają się onelinerami (znów Rocket i jego propozycja odkupienia od Zimowego Żołnierza jego sztucznej ręki), do pełnej dramatyzmu sceny, w której Thor próbuje rozpalić wygasłą gwiazdę.
Przypadek sprawił, że oglądałem „Infinity War” na premierze w niemal w całości wypełnionej sali, co wzbogacało seans (były np. brawa kiedy pojawił się Kapitan Ameryka), ale to tylko dodatek, bo po minach osób opuszczających kino wywnioskowałem, że nie tylko mi się podobało. Ta cisza, jaka nastała w momencie pojawienia się napisów finałowych, robiła wrażenie. Wszyscy też dzielnie czekali na krótką scenkę po liście płac. Myślę, że wynikło to z tego, że trzecia odsłona „Avengers” okazała się filmem dużo lepszym, niż większość się spodziewała. Znów uwierzyłem w wysokobudżetowe kino rozrywkowe!
koniec
14 maja 2018

Komentarze

14 V 2018   22:42:14

Ja byłem w niepełnej sali kinowej, ale też słyszałem jak ludzie łkali albo wydawali inne dziwne odgłosy. A poza tym podpisuję się pod oceną filmu wszystkimi mackami.

Ten film to naprawdę inteligentne kino.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Chłopcy bawią się w Mad Maksy, a dziewczyny w ślub
Konrad Wągrowski

21 II 2019

Postapokaliptyczny wyniszczony świat przyszłości, regularnie najeżdżany przez przybyszy z innej planety. Międzygwiezdna podróż w towarzystwie kosmicznego awanturnika. Skomplikowana pętla czasowa. Zmiennokształtna królowa planety z obcego systemu gwiezdnego, która bierze ślub z ubranym na biało Batmanem. A wszystko to w realiach jednej piwnicy i jednego pokoju dziecięcego. Oj, trzeba przyznać, że fantazji twórcom drugiej „Lego Przygody” nie brakowało. Tylko czy dziecięcy widz jest w stanie się w (...)

więcej »

Krótko o filmach: Z nutką nostalgii
Marcin Mroziuk

19 II 2019

Wielu wybitnych aktorów pod koniec kariery grywa w filmach znacznie poniżej ich poziomu. Na szczęście nie dotyczy to Roberta Redforda, którego rola w „Gentlemanie z rewolwerem” w pełni zasłużyła na nominację do Złotego Globu. Zresztą jego partnerzy na planie wcale nie ustępują mu umiejętnościami.

więcej »

East Side Story: Tyle demona, ile trucizny w zapałce
Sebastian Chosiński

17 II 2019

Mam z tym filmem problem. Z jednej strony doceniam jego awangardową formę, z drugiej drażni mnie dezynwoltura, z jaką autor podchodzi do fabuły. Cieszą mnie nawiązania do rosyjskiej tradycji, ale martwi fakt, że wszystko to nie zmierza do jakiegoś określonego celu, a zatapia się jedynie w imitowaniu stylu Davida Cronenberga czy Nicolasa Windinga Refna. Jaki obraz wzbudził we mnie takie kontrowersje? „Rosyjski demon” Grigorija Konstantinopolskiego.

więcej »

Polecamy

Wonder Wheel

Z filmu wyjęte:

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Szpiedzy z tamtych lat
— Jarosław Loretz

Zła passa Cyganów
— Jarosław Loretz

Rtęć morderczą jest
— Jarosław Loretz

Karnawał osobliwości
— Jarosław Loretz

Jeszcze à propos jedzenia
— Jarosław Loretz

Smacznego z Ameryki
— Jarosław Loretz

Telewizja cię zje!
— Jarosław Loretz

Na parkowej ławeczce
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Krótko o filmach: Avengers: Wojna bez granic
— Sebastian Chosiński

Czekając na deus ex machina
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Sierpień 2017 (1)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry

Who Watches the Watchmen?
— Kamil Witek

Esensja ogląda: Maj 2015 (2)
— Jarosław Loretz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja ogląda: Czerwiec 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Kiedy tarcza nie wystarcza
— Piotr Przytuła

Esensja ogląda: Kwiecień 2014 (2)
— Sebastian Chosiński, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Agnieszka Szady

Bohater na nasze czasy
— Jarosław Robak

Tegoż autora

Po katastrofie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Pora zacząć toczyć wojnę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

50 najbardziej fujowych okładek płyt 2018 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 największych rozczarowań muzycznych 2018 roku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Król jest nagi
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Archeologowie XX wieku
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Piję, bo się wstydzę
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Puzzle doktora Dooma
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dawno temu w Zamorze
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tajne wojny domowe
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.