Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 lutego 2021
w Esensji w Esensjopedii

Ron Howard
‹Han Solo: Gwiezdne wojny – historie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHan Solo: Gwiezdne wojny – historie
Tytuł oryginalnySolo: A Star Wars Story
Dystrybutor Disney
Data premiery25 maja 2018
ReżyseriaRon Howard
ZdjęciaBradford Young
Scenariusz
ObsadaEmilia Clarke, Donald Glover, Alden Ehrenreich, Woody Harrelson, Paul Bettany, Thandie Newton, Jon Favreau, Warwick Davis
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklGwiezdne wojny, Historie
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Pozwól Wookieemu wygrać
[Ron Howard „Han Solo: Gwiezdne wojny – historie” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Film, który budził w fanach tyleż nadzieję (bo „Łotr 1” był świetny) co obawę (bo jakże może istnieć Han bez krzywego uśmiechu Forda, a w ogóle ten młodziak jakiś taki pucołowaty). Natomiast na pytanie, na ile to są „Gwiezdne wojny” a na ile po prostu przygodowy film SF, każdy musi odpowiedzieć sobie sam.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pozwól Wookieemu wygrać
[Ron Howard „Han Solo: Gwiezdne wojny – historie” - recenzja]

Film, który budził w fanach tyleż nadzieję (bo „Łotr 1” był świetny) co obawę (bo jakże może istnieć Han bez krzywego uśmiechu Forda, a w ogóle ten młodziak jakiś taki pucołowaty). Natomiast na pytanie, na ile to są „Gwiezdne wojny” a na ile po prostu przygodowy film SF, każdy musi odpowiedzieć sobie sam.

Ron Howard
‹Han Solo: Gwiezdne wojny – historie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHan Solo: Gwiezdne wojny – historie
Tytuł oryginalnySolo: A Star Wars Story
Dystrybutor Disney
Data premiery25 maja 2018
ReżyseriaRon Howard
ZdjęciaBradford Young
Scenariusz
ObsadaEmilia Clarke, Donald Glover, Alden Ehrenreich, Woody Harrelson, Paul Bettany, Thandie Newton, Jon Favreau, Warwick Davis
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklGwiezdne wojny, Historie
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W czasach premiery „Nowej nadziei” wielkim przełomem był fakt, że oto w filmie SF zamiast sterylnych wnętrz i futurystycznych strojów widzimy podniszczony sprzęt i wieśniaków w zgrzebnych ciuchach. Twórcy „Hana Solo” poszli dalej i wytarzali bohatera od stóp do głów w błocie, za to wnętrza statków są dla odmiany jak spod igły. Pasuje to do lokalizacji, szalenie przygnębiającej w pierwszej części filmu: najpierw planeta będąca skrzyżowaniem slumsów, fabryki i więzienia, potem z kolei – okopy jak z I wojny światowej (plus dowódca z gęba typowego Angola, w szynelu, dający hasło do szarży na oślep w dym eksplozji) i zagubiona na bagnach wojskowa placówka. Poza tym wprowadzenie na samym początku obrazu nędzy i rozpaczy pozwala lepiej skontrastować z nimi luksusowe wnętrza „jachtu” mafiosa. Ogólnie rzecz biorąc, trudno na tym etapie rozwoju kinematografii oczekiwać nowatorstwa scenograficznego, i choć chętnie zobaczyłabym parę krajobrazów dziwnych planet, to jednak na dłuższą metę lepiej sprawdzają się naturalne. Jakiś szczególny urok miała dla mnie rafineria-wioska (właściwie trudno to nawet nazwać wioską) na jakiejś niemal zapomnianej planecie. I chociaż piaszczystych pustyń naoglądaliśmy się już w „Gwiezdnych wojnach” ponad miarę, to ta miała jakiś wyjątkowy nastrój.
Pełna nagłych zwrotów fabuła jest oparta na schematach, które znamy ze stu jeden filmów akcji: najpierw skok na dobrze strzeżony transport w trudnych warunkach (był jakiś film wojenny z kolejką linową…), potem konieczność szybkiego dowiezienia niebezpiecznego ładunku zanim dojdzie do katastrofy (skojarzenia z ciężarówką pełną nitrogliceryny są, jak sądzę, uprawnione). Problem w tym, że trochę za mało jest w tym wszystkim klimatów naprawdę z bardzo odległej galaktyki. Owszem, widzimy różne obce rasy, a nawet imperialny niszczyciel (plus jedną, trochę na siłę doklejoną scenę w finale), ale ten film bez problemów mógłby powstać zupełnie bez nawiązań do klasycznej trylogii. Natomiast same nawiązania wypadły dość wdzięcznie, wszystko jedno, czy było to bezpośrednie pokazanie znanej ze starych filmów sytuacji (lot na Kessel, wygrana w sabaka), czy też bardziej subtelne nawiązania, jak „Nienawidzę cię” „Wiem.”, „Mam naprawdę dobre przeczucia” czy wyrywanie rąk przez Chewiego. Szczególnie spodobała mi się zapowiedź dalszej kariery Hana, gdzie padło tylko stwierdzenie o „jakimś ważniaku na Tatooine, który zbiera ekipę”.
Wyrażano mnóstwo wątpliwości, czy Alden Ehrenreich podoła tej roli. Widać, że bardzo się przyłożył: gestykulacja i pozy w wielu scenach jako żywo przypominają dorosłego Hana, a że słynnego uśmieszku nie da się odtworzyć, na to już nic nie poradzimy. Jedni widzowie są całkiem usatysfakcjonowani efektem, inni narzekają, że młody nie ma charyzmy – no, ale to już jedna z tych rzecz, z którymi trzeba się urodzić.
Aktorstwo jest na przyzwoitym poziomie, z gwiazdorskimi rolami Paula Bettany′ego jako szefa mafii oraz Donalda Glovera jako Lando Calrissiana. Ten drugi po prostu JEST młodszą wersją szarmanckiego administratora Miasta Chmur, natomiast ten pierwszy budzi największy niepokój w chwilach, kiedy zachowuje się najbardziej serdecznie. Pozostałe role – w tym również postaci stworzonych komputerowo – są dobre. Szkoda, że nie udała się, ważna przecież, postać ukochanej głównego bohatera. Choć uczesanie jej w najzwyklejszy koński ogon (zamiast wymyślnych fryzur innych kobiet z sagi) z miejsca podbiło moje serce, to jednak nie mogłam nie zauważyć, że w drugiej części filmu zachowuje się dziwnie niepewnie, jakby aktorka kompletnie nie miała pomysłu na zagranie przemiany dziewczyny ze slumsów w gangsterską femme fatale, oraz na spotkanie po latach, które ze strony Hana wypadło o wiele bardziej przekonująco. Dobrze wygląda w scenach infiltracji i walki, jako zimna, pewna siebie profesjonalistka, jednak to trochę za mało, postać pozostaje jakby niedookreślona.
Co do przemian, to przez znaczną część filmu byłam przekonana, że zobaczymy gorzką opowieść o rozstaniu z młodzieńczymi złudzeniami, jednak najwyraźniej studio Disneya postanowiło nie iść tropem „Łotra 1” i zaserwowało widzom bardziej „młodzieżową”, optymistyczną fabułę. Należę do tej części widzów, która od czasu przejęcia starwarsowego uniwersum przez Myszkę Miki chodzi na kolejne części sagi co prawda bez motylków w brzuchu, ale też i bez żadnych obaw. Nawet jeśli narzekam, to i tak w stosunku do każdego nowego filmu mam podejście „zamknijcie się i bierzcie moją forsę!”.
koniec
29 maja 2018

Komentarze

« 1 2
02 VII 2018   19:50:06

@Dom- google sprawdzone- brak rezultatów
wolfram alpha- pyta mnie, czy żaluzje były dopasowane kolorem do ściany
Duck-duck- o jest odpowiedź!
Przed pociągnięciem sznurka sprawdź poziom płynu w kołowrotku, w innym wypadku skonsultuj się z weterynarzem lub dendrologiem

02 VII 2018   20:42:30

A ty z psychiatrą...

03 VII 2018   12:46:54

Konsultowałem, kazał leczyć nogi, na głowę już za późno
Powiedział wariat z powołania

« 1 2

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ręka La Garduñi: Odc. 4: Uderzenie w czuły punkt
Marcin Mroziuk

26 II 2021

Oczywiste jest, że nieudana próba zamachu na hrabiego Pontecorvo nie mogła pozostać bez reakcji. Trzeba jednak przyznać, że burmistrz potrafił bardzo umiejętnie wykorzystać tę sytuację do zaprowadzenia własnych porządków w mieście.

więcej »

Lupin: Odc. 4. Prawdziwa potęga mediów
Marcin Mroziuk

22 II 2021

Po tym, co widzieliśmy w poprzednim odcinku, oczywiście należało się spodziewać, że główny bohater weźmie na celownik Huberta Pellegriniego. Dawny pracodawca Babakara będzie jednak dla Assane’a niezwykle trudnym przeciwnikiem.

więcej »

East Side Story: Lepiej się nie budzić
Sebastian Chosiński

21 II 2021

Fantasmagoryczna opowieść debiutującej w roli reżyserki Marii Ignatienko to film wymagający – skupienia i samozaparcia. „Miasto głęboko uśpione” jest bowiem ponad siedemdziesięciominutową podróżą w głąb jaźni głównego bohatera – marynarza, który robi rozrachunek z własną przeszłością, starając się przy tym zrozumieć, dlaczego drogi jego i żony rozeszły się tak bardzo, że ostatecznie musiało dojść do tragedii. Właśnie… musiało?

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Krótko o filmach: Han Solo
— Marcin Osuch

Krótko o filmach: Han Solo
— Sebastian Chosiński

Solo, ale w drużynie
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Han Solo
— Marcin Osuch

Scenarzysta bez Wergiliusza
— Marcin T.P. Łuczyński

Im bliżej jesteś śmierci, tym bardziej czujesz, że żyjesz
— Konrad Wągrowski

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (8)
— Jakub Gałka

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (5)
— Jakub Gałka

Dżinn w akceleratorze
— Marcin T. P. Łuczyński

O aniołach i rozrywce
— Przemysław Romański

Two Men Show
— Piotr Czerkawski

Ponad grobem bogini
— Marcin Łuczyński

Tegoż autora

Czy książki czytają ludzi? Autorzy kontra czytelnicy
— Agnieszka Hałas, Anna Nieznaj, Beatrycze Nowicka, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Maszyna, która nie robi „ping”
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

To życie mija, nie ja
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Bezimienna pani ceramicznych robotów
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tony Stark jako syrenka w ciąży
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Frodo w okopach wojny z Wiecznymi Prusami
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Słowiańskie elfy rzeczne
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Agatha Christie na tropie mordercy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ci, co skaczą i fruwają…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Miyamoto Usagi i poszukiwacze zaginionej szkatułki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.