Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

David Leitch
‹Deadpool 2›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDeadpool 2
Dystrybutor Imperial CinePix
Data premiery18 maja 2018
ReżyseriaDavid Leitch
ZdjęciaJonathan Sela
Scenariusz
ObsadaMorena Baccarin, Josh Brolin, Zazie Beetz, Ryan Reynolds, Bill Skarsgård, Brianna Hildebrand, T.J. Miller, Rob Delaney
MuzykaTyler Bates
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklDeadpool
WWW
Gatunekakcja, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Fajerbolem w tyłek go!
[David Leitch „Deadpool 2” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Deadpool” – obie części – to film na tyle specyficzny, że mógłby wręcz stworzyć własny podgatunek: czarna komedia superbohaterska. W dodatku skategoryzowana jako film dla dorosłych, co w przypadku filmów o trykociarzach jest ewenementem (do polskich kin film wszedł również w wersji dubbingowanej – ciekawe, ilu niezorientowanych w temacie rodziców wybierze się z dziesięciolatkami na „tego jakiegoś Spajdermena”), acz dwójka nie korzysta z tego tak hojnie, jak część pierwsza.

Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajerbolem w tyłek go!
[David Leitch „Deadpool 2” - recenzja]

„Deadpool” – obie części – to film na tyle specyficzny, że mógłby wręcz stworzyć własny podgatunek: czarna komedia superbohaterska. W dodatku skategoryzowana jako film dla dorosłych, co w przypadku filmów o trykociarzach jest ewenementem (do polskich kin film wszedł również w wersji dubbingowanej – ciekawe, ilu niezorientowanych w temacie rodziców wybierze się z dziesięciolatkami na „tego jakiegoś Spajdermena”), acz dwójka nie korzysta z tego tak hojnie, jak część pierwsza.

David Leitch
‹Deadpool 2›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDeadpool 2
Dystrybutor Imperial CinePix
Data premiery18 maja 2018
ReżyseriaDavid Leitch
ZdjęciaJonathan Sela
Scenariusz
ObsadaMorena Baccarin, Josh Brolin, Zazie Beetz, Ryan Reynolds, Bill Skarsgård, Brianna Hildebrand, T.J. Miller, Rob Delaney
MuzykaTyler Bates
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklDeadpool
WWW
Gatunekakcja, komedia, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W pierwszej części Wade Wilson ścigał złoli, którzy sprawili, że facjatę ma nieco tylko lepszą niż Freddie Krueger (słusznie przyrównywany do pizzy), natomiast w drugiej stara się ochronić nastolatka obdarzonego mocą miotania ogniem. Fabuła jest raczej prosta, ale nie chodzi tutaj o oczekiwanie na kolejny plot twist, a raczej na bawienie się postaciami i wyłapywanie smaczków popkulturowych.
Film oceniam w skali esensyjnej na 7/10 jako przyzwoitą rozrywkę, choć jest to jeden z tych utworów, z których już na trzeci dzień po seansie pamięta się niewiele poza paroma scenami. W tym przypadku może to być na przykład „casting na drużynę” i następujący po nim desant spadochronowy na konwój. Za kolejnych kilka dni pewnie przypomnienie sobie, co/kogo ten konwój wiózł („No, eee… przestępców jakichś chyba, nie? z więzienia?…”) będzie problemem, ale na razie pieszczę w duszy obrazy kolejnych postaci lądujących tu i tam w nieskoordynowany i raczej dramatyczny sposób. Oraz urocze przebitki na Domino, z wdziękiem sterującą swym spadochronem pomiędzy wąwozami ulic.
Jeśli już o tym mowa – ślepe szczęście jako supermoc to pomysł rewelacyjny, a śliczna Zazie Beetz prawie ukradła drugą połowę filmu. Zresztą postaci drugoplanowe – podobnie jak w pierwszej części – są naprawdę dobre: entuzjastyczny hinduski kierowca, niewidoma acz bojowo nastawiona staruszka, Colossus ze swoim przeuroczym słowiańskim akcentem, barman Weasel1)… w dwójce dochodzi jeszcze obleśny dyrektor sierocińca, któremu już po paru kadrach widz ma ochotę sprzedać tęgiego kopa (czyli dobrze, bo postać budzi emocje).
„Deadpool” – obie części – to film na tyle specyficzny, że mógłby wręcz stworzyć własny podgatunek: czarna komedia superbohaterska. Albo może raczej komediodramat, bo zawiązaniem akcji jest zdarzenie tragiczne, zupełnie nie pasujące do radośnie anarchistycznego ducha całości. Z drugiej strony, smutnymi scenami trudno się tak do końca przejąć, gdy pojawia się motyw podróży w czasie, i to w dodatku od razu w celu zmieniania przeszłości…
Dobrą stroną jest to, że wszelkie paradoksy związane z mieszaniem w continuum czasowym przestają mieć znaczenie wobec przegiętej i zwariowanej fabuły. To znaczy: ona nie jest zwariowana w sensie, powiedzmy, montypythonowskim, przeciwnie: na pewnym poziomie jest bardzo logiczna. Wariackie są detale i wywodzący się z nich humor, na przykład regeneracja całej dolnej połowy ciała tytułowego bohatera. Oczywiście mamy też typowe dla Deadpoola nieustanne burzenie czwartej ściany, choć nie tak zaskakujące, jak w pierwszej części, bo już wiedzieliśmy, czego się spodziewać, i zwracanie się wprost do widzów nie zaskakuje.
Jeśli mowa o humorze, to zdecydowanie jest to film dla sf-owych nerdów: padających w dialogach nawiązań do klasyki filmów i komiksów fantastycznych nie sposób zliczyć ani spamiętać. Mnie najbardziej spodobała się wypowiedź „Walczyłem z innym superbohaterem, ale okazało się, że jego matka też ma na imię Martha” oraz kontynuacja żartu z I części o tym, że wytwórni nie było stać na więcej niż troje X-menów. Tym razem w tle za narzekającym Wadem widać całą ich gromadkę, stłoczoną w pokoju, do którego drzwi po cichutku przymyka Beast. Bardzo mnie też bawiło, kiedy kolejne osoby po kolei głośno przypominały, że Deadpool nie jest X-manem, tylko stażystą2).
Oczywiście znawcy komiksów Marvela znajdą jeszcze pewnie z tuzin innych smaczków, szczególnie w postaciach lokatorów więzienia dla superłotrów. Na szczęście scenarzystom udało się zachować równowagę i film nie tylko nadaje się do obejrzenia przez widzów niebędących znawcami tego uniwersum, ale nawet nie wymaga znajomości części pierwszej. A to rzadka i cenna zaleta.
koniec
7 czerwca 2018
1) Grający go T.J. Miller twierdzi, że wygląda, jakby jego supermocą było paparanie sobie koszuli musztardą.
2) Dla ścisłości, „stażysta” to po angielsku „intern”, ale zabijcie mnie, nie pamiętam, jak w filmie przetłumaczono słowo „trainee”.

Komentarze

07 VI 2018   21:31:52

"Walczyłem z innym superbohaterem, ale okazało się, że jego matka też ma na imię Martha” - tak, to było mocne, ale zdecydowanie przebite późniejszym "Jakiś ty mroczny, jesteś pewien, że nie urwałeś się z uniwersum DC?" :)

07 VI 2018   21:41:52

No właśnie strasznie żałuję, że nie udało mi się wszystkiego zapamiętać... coś o "Gwiezdnych wojnach" chyba też było, ale nie pamiętam, co.

08 VI 2018   00:19:19

O ile pamiętam, "trainee" przetłumaczono jako "rekruta".

08 VI 2018   15:41:46

Dzięki!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Współczesna baśń w blasku zorzy polarnej
Sebastian Chosiński

24 X 2021

Ten niepozornie rozpoczynający się film okazuje się być jedną z bardziej interesujących produkcji rosyjskich tego roku. Pod ironicznym płaszczykiem „Mleko” Karena Oganesiana skrywa bowiem nadzwyczaj ważne tematy: dla kobiet i mężczyzn, dla dorosłych i nastolatków. Od reżysera i aktorów udział w nim wymagał też niemałej odwagi, ponieważ jego obyczajowa śmiałość niektórych może szokować.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Nie nadeptuj (przyszłemu) teściowi na odcisk!
Sebastian Chosiński

20 X 2021

Reżyserski dorobek Siergieja Sidieliowa jest nadzwyczaj mizerny: zaledwie cztery filmy pełnometrażowe, w tym tylko trzy zrealizowane samodzielnie. Z tych trzech jeden to inscenizacja opery. A mimo to z dwóch pozostałych autor mógł być dumny. Zwłaszcza z komedii „Ulica pełna niespodzianek”, która w drugiej połowie lat 50. i kolejnych dekadach aż do upadku Związku Radzieckiego cieszyła się statusem kultowej.

więcej »

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Bóg wybacza, on nigdy!
— Gabriel Krawczyk

Tegoż autora

Skojarzenia to przekleństwo, lecz możemy dziś dać głowę…
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ona jest jak wybielacz do duszy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Ten wrażliwy, ten bojowy i ta trzecia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Marvel w sosie dostojewskim, czyli co się stało w Budapeszcie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Pyza na polskich dróżkach albo podróż donikąd
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Dziewoje bylicą przepasane
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zaufaj indonezyjskiej smoczycy
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Jak to na wojence… brzydko, czyli mały lisek w trybach wielkiej polityki
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tęczowa magia
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skok w fabułę bez spadochronu
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.