Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Ron Howard
‹Han Solo: Gwiezdne wojny – historie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHan Solo: Gwiezdne wojny – historie
Tytuł oryginalnySolo: A Star Wars Story
Dystrybutor Disney
Data premiery25 maja 2018
ReżyseriaRon Howard
ZdjęciaBradford Young
Scenariusz
ObsadaEmilia Clarke, Donald Glover, Alden Ehrenreich, Woody Harrelson, Paul Bettany, Thandie Newton, Jon Favreau, Warwick Davis
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklGwiezdne wojny, Historie
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Han Solo

Esensja.pl
Esensja.pl
Sebastian Chosiński pisze krótko o „Hanie Solo”.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Han Solo

Sebastian Chosiński pisze krótko o „Hanie Solo”.

Ron Howard
‹Han Solo: Gwiezdne wojny – historie›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHan Solo: Gwiezdne wojny – historie
Tytuł oryginalnySolo: A Star Wars Story
Dystrybutor Disney
Data premiery25 maja 2018
ReżyseriaRon Howard
ZdjęciaBradford Young
Scenariusz
ObsadaEmilia Clarke, Donald Glover, Alden Ehrenreich, Woody Harrelson, Paul Bettany, Thandie Newton, Jon Favreau, Warwick Davis
MuzykaJohn Powell
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
CyklGwiezdne wojny, Historie
Gatunekakcja, fantasy, przygodowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
To dobrze, że po latach powrócono do „Gwiezdnych wojen”. Że nie pozostawiono fanów serii z niskich lotów drugą trylogią George’a Lucasa (1999-2005). Że pamięć po Haydenie Christensenie jako Vaderze w końcu zatrze się dzięki „Przebudzeniu Mocy” (2015) i „Ostatniemu Jedi” (2017). Jeszcze lepiej, że do filmów głównego nurtu postanowiono dokręcić spin-offy. Tym bardziej że i „Łotr 1” (2016), i najnowszy „Han Solo” (2018) trzymają poziom. Choć akurat o poziom tych ostatnich produkcji fani drżeli najbardziej, początkowo kompletnie nie wiedząc, czego można się po nich spodziewać. Teraz już wiedzą. I mimo że opowieść o młodości Hana nie ma tak dobrej prasy, jak „Łotr 1” czy „Ostatni Jedi”, nadmierne narzekanie też nie byłoby w dobrym guście. Wszak mamy do czynienia z sensacyjno-fantastyczną historią dla – chcąc nie chcąc – młodzieży. Trochę jak w przypadku „Mrocznego widma” (w mniejszym) bądź „Ataku klonów” (w większym stopniu). A przypomnijcie sobie jak irytujące były tamte filmy. Reżyser Ron Howard („Kokon”, „Apollo 13”) i scenarzysta Lawrence Kasdan, który cztery dekady temu współtworzył przecież Kino Nowej Przygody i po latach do niego powrócił, wyciągnęli wnioski z artystycznej porażki swego mentora Lucasa i nie starali się na siłę „umłodzieżowić” „Hana Solo”. Owszem, kiedy go poznajemy, jest krnąbrnym i odważnym nastolatkiem, lecz problemy, z jakimi musi się borykać, absolutnie nie są nastoletnie. Po ucieczce z Korelii Han (w tej roli odpowiednio łotrzykowski Alden Ehrenreich) wpada w jeszcze większe tarapaty, dzięki czemu musi w ekspresowym tempie dorosnąć. Chociaż, po prawdzie, jak wiemy, aż do śmierci nie straci swego młodzieńczego uroku. Film Howarda, oprócz trzymającej w napięciu akcji i doskonałych scen walk, rozwiewa też wątpliwości na temat tego, w jakich okolicznościach Solo poznał Chewbakkę oraz jak wszedł w posiadanie Sokoła Millennium. Co nieco było o tym wiadomo, ale teraz zobaczyliśmy wszystko na własne oczy – i możemy poczuć się usatysfakcjonowani. „Han Solo” pełen jest cytatów – niekoniecznie dosłownych – z kina sensacyjnego (nawiązania do „Tylko dla orłów”, „Uciekającego pociągu” czy „Ceny strachu” są oczywiste). Czy coś w tym złego? Skądże! Popkultura od dawna korzysta pełnymi garściami ze swego wcześniejszego dorobku. Ważne, by cytując, robić to inteligentnie, dodając przy tym coś od siebie. W tym konkretnym przypadku jest to fantastyczny entourage. Niektórzy krytycy psioczą na wątek miłosny i trochę racji mają. Między Hanem a Qi’rą ewidentnie nie ma chemii, choć twórcy próbują nas przekonać, że jest inaczej. Ale może przyczyna tego tkwi w wewnętrznej przemianie dziewczyny ze slumsów Korelii w gangsterską (i nie tylko, bo, jak przekonuje zakończenie, jej ambicje wykraczają znacznie dalej) femme fatale, której nie potrafi dostrzec prostolinijny Han? Jeśli uznać to za wpadkę, warto podkreślić, że w finale opowieści Howard i Kasdan robią naprawdę wiele, abyśmy o niej zapomnieli. Dość powiedzieć, że niemal każda scena wywraca wszystko do góry nogami. A jakby tego było mało, pojawiają się… rebelianci. Będzie zapewne ciąg dalszy tej historii – i nie ukrywam, że sporo sobie po nim obiecuję.
koniec
29 czerwca 2018

Komentarze

30 VI 2018   16:47:28

"Będzie zapewne ciąg dalszy tej historii" - biorąc pod uwagę wyniki finansowe, to zapewne nie.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Jak rodził się kazachski kapitalizm
Sebastian Chosiński

21 IV 2019

Akan Satajew jest jednym z najpopularniejszych reżyserów w Kazachstanie. Od lat bowiem dostarcza filmy, które łączą sensacyjną fabułę z wątkami romansowymi i obserwacjami obyczajowymi. Na podstawie jego dzieł można dostrzec ewolucję współczesnego Kazachstanu – od postsowieckiej republiki do silnego państwa rozdającego karty w regionie. „Biznesmeni” to opowieść o tym, jak budowano w tym kraju kapitalizm. I ile wymagało to ofiar.

więcej »

Mam wiersz
Konrad Wągrowski

18 IV 2019

Opowieść o pani z przedszkola, która rzuca się z całą mocą w ratowanie dla świata poetyckiego talentu jednego z jej podopiecznych jest dużo bardziej nieoczywista niż mogłoby się wydawać.

więcej »

Powojenny melodramat
Konrad Wągrowski

16 IV 2019

Film Jamesa Kenta, będący ekranizacją powieści Rhidiana Brooka przemknął przez nasze ekrany w tempie ekspresowym, nie przyciągając specjalnej uwagi ani krytyków ani widzów. Wydaje się. że zawiniała słaba promocja, czy nawet jej prawie całkowity brak. Co dziwi, bo „W domu innego” można było reklamować jako stylowy melodramat z Keirą Knightley w roli głównej – którym zresztą film Kenta naprawdę jest.

więcej »

Polecamy

Makabra (anatomiczna)

Z filmu wyjęte:

Makabra (anatomiczna)
— Jarosław Loretz

Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
— Jarosław Loretz

Dzielny mały skuter
— Jarosław Loretz

Grunt to dobra służąca
— Jarosław Loretz

Ćwiczenia pod prysznicem
— Jarosław Loretz

Wyścig donikąd
— Jarosław Loretz

Wycieczka donikąd
— Jarosław Loretz

Życie w zawieszeniu
— Jarosław Loretz

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Inne recenzje

Krótko o filmach: Han Solo
— Marcin Osuch

Pozwól Wookieemu wygrać
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Solo, ale w drużynie
— Konrad Wągrowski

Z tego cyklu

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

W rytmie pogrzebów
— Marcin Osuch

Trzy kobiety z butelką
— Konrad Wągrowski

Surowa męska przyjaźń
— Miłosz Cybowski

Z nutką nostalgii
— Marcin Mroziuk

Padawan druida
— Konrad Wągrowski

Melodramat z wymieraniem
— Jarosław Loretz

Powrót Bena
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Scenarzysta bez Wergiliusza
— Marcin T.P. Łuczyński

Im bliżej jesteś śmierci, tym bardziej czujesz, że żyjesz
— Konrad Wągrowski

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (8)
— Jakub Gałka

SPF – Subiektywny Przegląd Filmów (5)
— Jakub Gałka

Dżinn w akceleratorze
— Marcin T. P. Łuczyński

O aniołach i rozrywce
— Przemysław Romański

Two Men Show
— Piotr Czerkawski

Ponad grobem bogini
— Marcin Łuczyński

Bardzo amerykański film
— Urszula Lipińska

Geniusz i szaleństwo jak dnie i noce
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.