Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 września 2019
w Esensji w Esensjopedii

Stefano Sollima
‹Sicario 2: Soldado›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSicario 2: Soldado
Tytuł oryginalnySicario: Day of the Soldado
Dystrybutor Monolith
Data premiery20 lipca 2018
ReżyseriaStefano Sollima
ZdjęciaDariusz Wolski
ObsadaJosh Brolin, Isabela Moner, Benicio del Toro, Catherine Keener, Matthew Modine, Jeffrey Donovan, Christopher Heyerdahl, Shea Whigham
MuzykaHildur Guðnadóttir
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA, Włochy
CyklSicario
Czas trwania122 min
WWW
Gatunekakcja, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Sicario 2: Soldado
[Stefano Sollima „Sicario 2: Soldado” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Sicario 2” to po prostu dobrze zrobione, zajmujące dzieło sensacyjne.

Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Sicario 2: Soldado
[Stefano Sollima „Sicario 2: Soldado” - recenzja]

„Sicario 2” to po prostu dobrze zrobione, zajmujące dzieło sensacyjne.

Stefano Sollima
‹Sicario 2: Soldado›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSicario 2: Soldado
Tytuł oryginalnySicario: Day of the Soldado
Dystrybutor Monolith
Data premiery20 lipca 2018
ReżyseriaStefano Sollima
ZdjęciaDariusz Wolski
ObsadaJosh Brolin, Isabela Moner, Benicio del Toro, Catherine Keener, Matthew Modine, Jeffrey Donovan, Christopher Heyerdahl, Shea Whigham
MuzykaHildur Guðnadóttir
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA, Włochy
CyklSicario
Czas trwania122 min
WWW
Gatunekakcja, dramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Sicario” Denisa Villeneuve’a sprzed trzech lat było klimatyczną sensacją opowiadającą o pewnym epizodzie narkotykowej wojny na amerykańsko-meksykańskim pograniczu. Widzowie i krytycy generalnie chwalili klimat i aktorstwo, pojawiały się jednak głosy krytyki dotyczących pewnych nielogiczności scenariusza. Przyznam, że dla mnie nie stanowiło to problemu, bo traktowałem „Sicario” nie jako realistyczna opowieść o policyjnych realiach, ale raczej jako swego rodzaju impresję oddająca ducha narkotykowej wojny, z całą jej bezwzględnością, licznością ofiar, metodami przemytu, nieformalnością prac jednostek policyjnym, chwiejnością i niespójnością na politycznym gruncie, perspektywą jednostkową – a film Villeneuve’a jakoś dotykał każdego z tych tematów. Część druga nie ma już takich ambicji – ale wstydu pierwowzorowi nie przynosi, stanowiąc po prostu dobrze zrobione, zajmujące dzieło sensacyjne. Tym razem scenariusz (nadal autorstwa Tylera Sheridana) jest nieco prostszy, przypomina nieco fabułę powieści Fredericka Forsytha „Kobra”, w której amerykańskie służby próbują rozwiązać problem narkotykowy poprzez wywołanie wielkiej wojny między kartelami. Tu jest podobnie i efekt jest podobny, a dzieło patrzące z początku na temat z szerokiej perspektywy sprowadza się ostatecznie do dramatycznej opowieści o losach kilkorga uwikłanych bohaterów – bez szkody dla dramaturgii. Niektórzy zarzucają „Soldado” stereotypizowanie Meksykanów i Arabów, ale dodajmy, że Amrykanie również nie są w filmie przedstawieni zbyt sympatycznie, stając się wcieleniem bezwzględnej mocarstwowej polityki – taki już urok tego rodzaju dzieł. Świetnie jak zwykle wypadają Benicio del Toro i Josh Brolin, ale znakomicie również radzi sobie młoda Isabela Moner. W sumie – kawał porządnego kina sensacyjnego.
koniec
18 sierpnia 2018

Komentarze

18 VIII 2018   18:03:32

Już pierwsze Sicario miało niedorzeczną intrygę, w skrócie - "Benicjo jako jednoosobowa armia ma załatwić mafię jednym szczałem, operacja ta jest tak tajna, że aby uniknąć wykrycia bierze sobie na kark histeryczną panią żółtodziób spoza układu, której przyszłe milczenie zapewnia sobie groźnymi minami."
Ładne zdjęcia i dosłownie jedna fajna scena - ta z kawalkadą.
Ale, że reżyser modny i z Europy, to zrobiono z tego "ważny film".
A drugie to już typowa nawalanka z modnymi spiskami i wojną z terroryzmem. Do tego ta przemiana Benicjo, który w jedynce popsuł kolację madce z dzieckiem, a tutaj... no nie będę spojlerował. Widocznie na nowo poznał Jezusa.
Dla krytyków znowu będzie 8,5/10

28 VIII 2018   23:22:50

Typowy Janusz. 10/10

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Diablęta, których boją się anarchiści
Sebastian Chosiński

18 IX 2019

Chyba mało kto spodziewał się, włącznie z samym reżyserem, że największym sukcesem komercyjnym Ormianina Edmonda Keosajana będzie sequel niemego awanturniczo-przygodowego obrazu o „czerwonych diablętach” – grupie nastolatków walczących w czasie wojny domowej w Rosji z „czarnymi” i „białymi”. Nowa wersja tej opowieści, nakręcona w 1966 roku, otrzymała miano „Nieuchwytnych mścicieli” i okazała się początkiem trylogii.

więcej »

East Side Story: Gdzie Rzym, gdzie Krym… a gdzie Władywostok
Sebastian Chosiński

15 IX 2019

Po ośmiu latach przerwy na ekrany telewizorów powrócił w dwóch pełnometrażowych filmach pułkownik Siergiej Michajłowicz Diedow – weteran chyba wszystkich wojen, w jakie zaangażowany był Związek Radziecki i Rosja od czasów interwencji w Afganistanie. I ponownie odpowiedzialny za jego „przygody” został Andriej Szczerbinin. Szkoda jedynie, że „Jeden za wszystkich” – czwarta odsłona serii „W stanie spoczynku” – tak bardzo odstaje poziomem od trzech wcześniejszych.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Kilka gorzkich scen z życia nomenklatury
Sebastian Chosiński

11 IX 2019

To ostatni wielki film kultowego radzieckiego reżysera, który jak nikt inny – może oprócz Gruzina Gierogija Danieliji – potrafił jednocześnie rozśmieszać i wzruszać. Choć akurat w „Zapomnianej melodii na flet” znacznie więcej jest powodów do wzruszeń. Nie bez powodu, wszak w czasie pracy nad tym melodramatem Eldar Riazanow przeżywał poważne kłopoty zdrowotne i musiał leczyć się po udarze.

więcej »

Polecamy

Dom jak malowanie

Z filmu wyjęte:

Dom jak malowanie
— Jarosław Loretz

Po szkielecie poznasz ich
— Jarosław Loretz

Uwaga na glizdoludzi!
— Jarosław Loretz

Rozbrykana rogacizna
— Jarosław Loretz

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Zabawa z żywymi trupami
— Marcin Mroziuk

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sekretne życie emerytki
— Kamil Witek

Houston, mamy kłopot
— Jarosław Loretz

Amisz bez raju
— Jarosław Loretz

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Krótko o książkach: Zatrzymane w kadrze
— Konrad Wągrowski

Ten dziwny przycisk „dojrzewanie”
— Konrad Wągrowski

Sympatyczny seryjny morderca
— Konrad Wągrowski

Finał poniżej oczekiwań
— Konrad Wągrowski

Inwazja ekojaszczurów
— Konrad Wągrowski

Kryminalny egzystencjalizm
— Konrad Wągrowski

900 metrów w pionie
— Konrad Wągrowski

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.