Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 stycznia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Krystyna Krauze
‹Braciszek Karel›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBraciszek Karel
Tytuł oryginalnyBratrícek Karel
Data premiery17 listopada 2016
ReżyseriaKrystyna Krauze
ZdjęciaJacek Petrycki, Daniel Šperl, Brano Pazitka
Scenariusz
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiCzechy, Polska
Czas trwania56 min
Gatunekdokument
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Życiorys pieśniarza

Esensja.pl
Esensja.pl
To będzie osobisty wpis. Bo też bardzo osobisty jest film, jaki Krystyna Krauze – Polka wykształcona i mieszkająca w Czechach – nakręciła o małym wielkim człowieku, którym był Karel Kryl, bard dwóch rewolucji: Praskiej Wiosny 1968 i tej Aksamitnej 1989 roku.

Sebastian Chosiński

Krótko o filmach: Życiorys pieśniarza

To będzie osobisty wpis. Bo też bardzo osobisty jest film, jaki Krystyna Krauze – Polka wykształcona i mieszkająca w Czechach – nakręciła o małym wielkim człowieku, którym był Karel Kryl, bard dwóch rewolucji: Praskiej Wiosny 1968 i tej Aksamitnej 1989 roku.

Krystyna Krauze
‹Braciszek Karel›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBraciszek Karel
Tytuł oryginalnyBratrícek Karel
Data premiery17 listopada 2016
ReżyseriaKrystyna Krauze
ZdjęciaJacek Petrycki, Daniel Šperl, Brano Pazitka
Scenariusz
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiCzechy, Polska
Czas trwania56 min
Gatunekdokument
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Krauze nie ukrywa, że to właśnie od Kryla dostała pożyczkę, dzięki której mogła na początku lat 90. ubiegłego wieku kontynuować studia na Wydziale Dramaturgii praskiej Akademii Teatralnej. Pieniędzy nie zdążyła mu oddać przed śmiercią, dług więc postanowiła spłacić po latach, kręcąc o swoim dobrodzieju dokument. Film, który należał mu się zresztą od dawna. Kolejny zrealizowany przez naszego rodaka, bo nie należy zapominać, że pierwszy w ogóle portret Karela stworzył wiosną 1969 roku Andrzej Zajączkowski (wówczas student FAMU). Kilka miesięcy później Zajączkowski wylądował na jakiś czas w czeskim więzieniu (za działalność opozycyjną), a Kryl wyemigrował do Monachium, gdzie przez niemal dwie dekady pracował w Radiu Wolna Europa.
Krauze pokrótce przedstawia życiorys pieśniarza, ilustrując go wspomnieniami samego Karela (zachowanymi w archiwach monachijskiej rozgłośni), jak również ludzi, którzy na różnych etapach życia i kariery stykali się z nim (jak na przykład Agnieszka Holland, Antonina Krzysztoń, wspomniany już Andrzej Zajączkowski – by ograniczyć się jedynie do Polaków). Ważną rolę odgrywają w „Braciszku…” ballady Czecha – te najbardziej znaczące, chwytające za serce i ściskające gardło, odnoszące się do najważniejszych momentów w historii jego ojczyzny i jego samego (vide „Bratříčku, zavírej vrátka”, „Veličenstvo kat”, „Pieta”, „Jeřabiny”, „Rakovina”, „Lásko!”). Polska reżyserka skrupulatnie buduje portret artysty niezwykłego – niepozornego (miał zaledwie 157 centymetrów wzrostu, co zwłaszcza w młodości było przyczyną wielu przykrych doświadczeń), delikatnego (co dodatkowo podkreślała dziecięca twarz), pacyfisty (nie bez powodu, gdy kończył służbę wojskową, żegnający go major określił go mianem „najgorszego żołnierza Układu Warszawskiego), ale o niezwykłej wręcz sile moralnej, którego tak samo bolało zaprzaństwo komunistów, jak i – to już po zwycięstwie Aksamitnej Rewolucji – nieuczciwość dawnych opozycjonistów, próbujących odnaleźć swoje miejsce w dzikim kapitalizmie. I to wszystko zawiera się w niespełna sześćdziesięciu minutach.
Spyta ktoś: A co w tej notatce osobistego? Ten wtręt zostawiłem na koniec. Otóż mając 19 lat, w listopadzie 1988 roku, a więc jeszcze przed upadkiem komunizmu w Polsce i Czechosłowacji, miałem okazję być na półoficjalnym kameralnym koncercie Karela w Poznaniu (towarzyszyła mu wówczas Tośka Krzysztoń). I było to przeżycie tak niezapomniane, że pokochałem go miłością bezgraniczną i wieczną. Film Krauze sprawił zaś, że tamte wspomnienia odżyły i wywołały ciarki na plecach.
koniec
12 września 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Na duchy zawsze można liczyć
Sebastian Chosiński

13 I 2019

To zaskakujące, jak dobrze w ostatnich dwóch latach kinematografia rosyjska radzi sobie z horrorami. „Przewodnik” (choć może trafniej byłoby nadać temu dziełu tytuł „Przewodniczka”) Ilji Maksimowa to kolejny obraz grozy, który prezentuje się co najmniej przyzwoicie, trzyma w napięciu i robi to – jeśli wierzyć producentom – bez przesadnego wykorzystywania efektów specjalnych.

więcej »

Krótko o filmach: Ludzie w hotelu
Marcin Mroziuk

12 I 2019

Precyzyjna konstrukcja fabuły, umiejętnie budowane napięcie i znakomita gra aktorska sprawiają, że „Źle się dzieje w El Royale” oglądamy naprawdę z zapartym tchem.

więcej »

Spider-Manowie wszystkich wymiarów, łączcie się!
Agnieszka ‘Achika’ Szady

8 I 2019

„Spider-Man. Uniwersum” beztrosko whopsał do kin pod koniec roku, aby zachwiać rankingami, box-office’ami oraz układem błędnikowym widzów. Graficznie jest to zupełnie nowy poziom, a na widok sceny kulminacyjnej Andy Warhol zapewne omdlałby z radości.

więcej »

Polecamy

Karnawał osobliwości

Z filmu wyjęte:

Karnawał osobliwości
— Jarosław Loretz

Jeszcze à propos jedzenia
— Jarosław Loretz

Smacznego z Ameryki
— Jarosław Loretz

Telewizja cię zje!
— Jarosław Loretz

Na parkowej ławeczce
— Jarosław Loretz

Zombie a… kobieta?
— Jarosław Loretz

Robot a kobieta
— Jarosław Loretz

Gardło Innym Podrzynam Dibbler
— Jarosław Loretz

Zacząć dzień z przytupem
— Jarosław Loretz

Łabędziot
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Ludzie w hotelu
— Marcin Mroziuk

Upragniona sekta
— Jarosław Loretz

Chrapka na dziecięcie
— Jarosław Loretz

Białe oczka i uśmiechnięta paszcza
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Hotel Transylwania 3
— Marcin Osuch

Wielkie koty
— Marcin Osuch

Han Solo
— Marcin Osuch

Zwierzaki sieją zniszczenie
— Marcin Mroziuk

Bajecznie bogaci Azjaci
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Powrót do punktu wyjścia
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

29 WFF: Dzień czwarty
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Urszula Lipińska, Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.