Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 grudnia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Sébastien Marnier
‹Ostatni dzwonek›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOstatni dzwonek
Tytuł oryginalnyL'heure de la sortie
ReżyseriaSébastien Marnier
ZdjęciaRomain Carcanade
Scenariusz
ObsadaLaurent Lafitte, Emmanuelle Bercot, Luàna Bajrami, Victor Bonnel, Pascal Greggory, Véronique Ruggia, Gringe, Grégory Montel
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania104 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Forum Kina Europejskiego Cinergia 2018: Dzieci przeklętych

Esensja.pl
Esensja.pl
Francuski film „L′heure de la sortie” to połączenie niepokojącego thrillera z zaangażowanym proekologicznym spojrzeniem na przyszłość naszej planety. Problem w tym, że choć każdy z tych tematów jest całkiem nieźle przygotowany, to niespecjalnie dobrze się one ze sobą łączą.

Konrad Wągrowski

Forum Kina Europejskiego Cinergia 2018: Dzieci przeklętych

Francuski film „L′heure de la sortie” to połączenie niepokojącego thrillera z zaangażowanym proekologicznym spojrzeniem na przyszłość naszej planety. Problem w tym, że choć każdy z tych tematów jest całkiem nieźle przygotowany, to niespecjalnie dobrze się one ze sobą łączą.

Sébastien Marnier
‹Ostatni dzwonek›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOstatni dzwonek
Tytuł oryginalnyL'heure de la sortie
ReżyseriaSébastien Marnier
ZdjęciaRomain Carcanade
Scenariusz
ObsadaLaurent Lafitte, Emmanuelle Bercot, Luàna Bajrami, Victor Bonnel, Pascal Greggory, Véronique Ruggia, Gringe, Grégory Montel
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiFrancja
Czas trwania104 min
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Francja, czasy współczesne. W pewnej elitarnej szkole dochodzi do tragedii – jeden z nauczycieli próbuje popełnić samobójstwo, skacząc z okna podczas lekcji. Na jego miejsce szkoła przychodzi nauczyciel zastępczy Pierre Hoffman , który ma poprowadzić lekcje francuskiego. Klasa, którą przejmuje, jest wyjątkowa. To pewnego rodzaju eksperyment, trafiają do niej najlepsi uczniowie, a program przez nią realizowany wykracza daleko poza program szkolny. Pierre spodziewa się, że uczniowie mogą być w szoku po tragedii, ale okazuje się, że będzie miał dużo większy problem w nawiązaniu kontaktu ze swoimi podopiecznymi. Klasa w niczym nie przypomina dzieci – uczniowie zachowują się jak dorośli i swych nauczycieli traktują jak co najwyżej równych sobie. Pierre ma duży problem, by uzyskać posłuch. Młodzież do nowego nauczyciela podchodzi też z dużą rezerwą, można rzec, że z lekceważeniem. Sprawia wrażenie, że uważa, że nic ciekawego od niego nie może się już nauczyć. Elitarna klasa nie jest w szkole specjalnie lubiana, postrzegana jako ci wywyższający się, co wywołuje agresję. To wszystko to jednak tylko początek – bo zachowania dzieci są jeszcze dziwniejsze. Po lekcjach uczniowie spotykają się w odosobnieniu, w lokalnym opuszczonym kamieniołomie, gdzie sprawdzają swoją odporność na ból i wykonują ryzykowne eksperymenty na granicy życia i śmierci. W skrytce przechowują komplet płyt DVD, na których – jak stwierdza Pierre, który wykrada niektóre filmy – zarejestrowane są różne katastrofy dotykające naszą planetę z winy człowieka. Pierre nie potrafi dotrzeć do swych uczniów, oni sami nie chcą jego wsparcia, u nauczyciela narasta paranoja. Coraz bardziej boi się swoich podopiecznych.
Warstwa thrillerowa jest poprowadzona naprawdę nieźle. Ciekawie sfilmowana, o dziwo, w jasnych słonecznych kolorach, mimo – a może dzięki – wyrazistości i przejrzystości zdjęć, budzi niepokój. Narracja przez długi czas nie pozwala się domyślać, w jakim kierunku pójdzie fabuła. Czy będzie to coś w rodzaju „Dzieci przeklętych”? Czy mamy do czynienia z dziwnymi dziećmi, czy może klasa elitarna nie jest tym, czym się wydaje? W pewnym momencie stwierdziłem, że w sumie nawet lądowanie statku kosmicznego w finale by mnie nie zaskoczyło (choć przyznam, że nie byłby to wymarzony koniec). Do tego nastrój paranoi nauczyciela staje się w pełni zrozumiały i udziela się widzowi. „L’heure de la sortie” trzyma w napięciu całkiem przyzwoicie.
Z drugiej strony mamy przesłanie. Ważne i aktualne. Nasza planeta niszczona jest wciąż przez nas – ale to nie my zbierzemy tego owoce, lecz nasze dzieci. Czy właśnie teraz nie następuje ów tytułowy „ostatni dzwonek”, „godzina wyjścia”? Czas na wielką zmianę, na nowe pokolenie, dla którego filmy o katastrofach powinny być jedynie ewidencją grzechów dawnego, minionego świata.
No i super, ale… Tak właściwie to jak warstwa dreszczowca łączy się z tematyką ekologiczną? Dlaczego właściwie dzieci muszą wzbudzać taki niepokój? Z czego wynikają ich decyzje? Na koniec dostajemy jednak więcej pytań, podejrzeń o brak logicznej spójności, niż otrzymujemy konkretnych, precyzyjnych odpowiedzi.
koniec
30 listopada 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o filmach: Chrapka na dziecięcie
Jarosław Loretz

17 XII 2018

„Poroniony” to kolejny z horrorów eksploatujących temat traumy poporodowej. Niezbyt udany, dodajmy.

więcej »

East Side Story: Wszystko na marne
Sebastian Chosiński

16 XII 2018

To drugi w odstępie dwóch lat film fabularny poświęcony tragicznemu w skutkach trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło radziecką jeszcze wtedy Armenię na początku grudnia 1988 roku. Trudno jednak stwierdzić, co tak naprawdę kierowało Aleksandrem Kottem, który, mając jako materiał poglądowy obraz Sarika Andreasiana, nakręcił dzieło ustępujące mu pod każdym względem. I choć zapewne boleśnie to zabrzmi dla autora – zupełnie niepotrzebne.

więcej »

Krótko o serialach: Bo to zła kobieta była
Anna Nieznaj

10 XII 2018

Raczej trudno wymyślić dziś coś naprawdę nowego w konwencji politycznego thrillera, lecz brytyjski miniserial „Bodyguard” utrzymuje uwagę widza skomplikowaną intrygą.

więcej »

Polecamy

Na parkowej ławeczce

Z filmu wyjęte:

Na parkowej ławeczce
— Jarosław Loretz

Zombie a… kobieta?
— Jarosław Loretz

Robot a kobieta
— Jarosław Loretz

Gardło Innym Podrzynam Dibbler
— Jarosław Loretz

Zacząć dzień z przytupem
— Jarosław Loretz

Łabędziot
— Jarosław Loretz

Zatokaman i wspólnicy
— Jarosław Loretz

Zatokaman
— Jarosław Loretz

Żeby lepiej słyszeć
— Jarosław Loretz

Ostatnia impreza
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Powrót córy marnotrawnej
— Konrad Wągrowski

Jesienna opowieść
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.