Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Jane Magnusson
‹Bergman – rok z życia›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBergman – rok z życia
Tytuł oryginalnyBergman – ett år, ett liv
Dystrybutor Nowe Horyzonty
Data premiery26 października 2018
ReżyseriaJane Magnusson
ZdjęciaEmil Klang
ObsadaIngmar Bergman, Lena Endre, Thorsten Flinck, Elliott Gould, Jane Magnusson, Barbra Streisand, Liv Ullmann, Lars von Trier
MuzykaJonas Beckman, Lars Kumlin
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiNorwegia, Szwecja
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekdokument
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Inne oblicze Bergmana
[Jane Magnusson „Bergman – rok z życia” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Ingmar Bergman ciągle fascynuje, ale wydaje się, że o jego pozafilmowym świecie nie wiadomo za wiele, albo znają go głównie najzagorzalsi fani. Bergmana ciągle można odkrywać na nowo, ciągle znaleźć w jego biografii pokłady niezbadanych przestrzeni. Sięgnąć trzeba tylko nieco głębiej i nieco mniej szablonowo.

Krzysztof Spór

Inne oblicze Bergmana
[Jane Magnusson „Bergman – rok z życia” - recenzja]

Ingmar Bergman ciągle fascynuje, ale wydaje się, że o jego pozafilmowym świecie nie wiadomo za wiele, albo znają go głównie najzagorzalsi fani. Bergmana ciągle można odkrywać na nowo, ciągle znaleźć w jego biografii pokłady niezbadanych przestrzeni. Sięgnąć trzeba tylko nieco głębiej i nieco mniej szablonowo.

Jane Magnusson
‹Bergman – rok z życia›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBergman – rok z życia
Tytuł oryginalnyBergman – ett år, ett liv
Dystrybutor Nowe Horyzonty
Data premiery26 października 2018
ReżyseriaJane Magnusson
ZdjęciaEmil Klang
ObsadaIngmar Bergman, Lena Endre, Thorsten Flinck, Elliott Gould, Jane Magnusson, Barbra Streisand, Liv Ullmann, Lars von Trier
MuzykaJonas Beckman, Lars Kumlin
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiNorwegia, Szwecja
Czas trwania117 min
WWW
Gatunekdokument
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Bergman uchodzi bardzo zasłużenie za jednego z najważniejszych reżyserów w historii kina. Ma do dziś ogromny i znaczący wpływ na kino, na kolejne pokolenia twórców. Niezmiennie dzieła Bergmana są analizowane i podziwiane, a jego twórczością ciągle jest badana. W historii niewielu jest tak inspirujących twórców kina. Skąd się wziął ten geniusz, kiedy tak naprawdę zaczęła się jego wielka kariera, co robił wcześnie, a przede wszystkim jakim był człowiekiem na co dzień? Ingmar Bergman ciągle fascynuje, ale wydaje się, że o jego pozafilmowym świecie nie wiadomo za wiele, albo znają go głównie najzagorzalsi fani. Bergmana ciągle można odkrywać na nowo, ciągle znaleźć w jego biografii pokłady niezbadanych przestrzeni. Sięgnąć trzeba tylko nieco głębiej i nieco mniej szablonowo.
W 2018 roku minęło 100 lat od urodzin Ingmara Bergmana, z tej okazji powstało wiele przedsięwzięć, prac i filmów celebrujących tę rocznicę. Jednym z takich wydarzeń jest film dokumentalny „Bergman – rok z życia” w reżyserii Jane Magnusson. W swoim założeniu autorka przygląda się kluczowemu dla życia i twórczości Bergmana rokowi 1957, kiedy to powstały tak znaczące jego dzieła, jak: „Siódma pieczęć”, „Tam, gdzie rosną poziomki” oraz wielkie projekty teatralne, jak wielogodzinna adaptacja
dramatu „Peer Gynt”. Wychodząc z tego punktu, autorka sięga do przeszłości oraz przyszłości mistrza i rozkłada jego życie i twórczość na czynniki pierwsze. Robi to w sposób bardzo przemyślany, wręcz fascynujący i filmowo zachwycający. Dokumentalnych biografii znanych filmowców, czy samego Bergmana, było mnóstwo, ale tak ciekawie przybliżających i badających dokonania i życie autora, już mniej. „Bergman – rok z życia” jest bowiem utkany z archiwalnych materiałów, ale bez zbędnej celebracji dokonań mistrza, przekazanych w dynamiczny i przystępny sposób. Mam takie wrażenie, że wiele z zaprezentowanych zdjęć czy archiwalnych zapisów ma wielką historyczną wartość i wcale nie było łatwo do nich dotrzeć. Ja przynajmniej, nigdy wcześniej nie miałem z nimi do czynienia, wydają mi się unikatowe i bardzo ważne w badaniu dokonań i życia Bergmana. Cenne są też wypowiedzi współpracowników Bergmana, bardzo różnie opisujące postawę mistrza w pracy i życiu prywatnym. Fajne są anegdoty z planu, zakulisowe smaczki, utarczki i starcia. Takie podejście nadaje filmowi lekkości, co sprzyja zgłębianiu twórczości autora, którego dokonania z pewnością do zabawnych nie należały.
Ile wiemy o samym Bergmanie, czy przypadkiem nie idealizujemy jego osoby? Jane Magnusson wie doskonale z kim ma do czynienia i jak ważną rolę odegrał Bergman w historii kina. Próbuje jednak zajrzeć za kulisy jego życia, dotrzeć do źródeł geniuszu, a jednocześnie przyjrzeć się jego osobowości, jego postawom w życiu. W tym momencie postać Bergmana nie jest już tak idealistyczna, tak kryształowa i monumentalna, a cała figura genialnego twórcy zaczyna się lekko chwiać.
Podoba mi się szczególnie w filmie „Bergman – rok z życia” to, że jego autorka nie nakręciła filmu za wszelka cenę walczącego z mitem, filmu próbującego na siłę podważyć wpływ i miejsce Bergmana w historii. Wręcz przeciwnie Jane Magnusson wydaje się mieć dla filmów Bergmana wielkie uznanie, doskonale wie i docenia ich klasę i wpływ reżysera na rozwój kina. Jako dokumentalistka chce jednak przybliżyć nam nieco inne oblicze swojego bohatera, chce przed nami zgłębić tę fascynującą osobowość. Ja jestem zachwycony tym filmem.
koniec
26 stycznia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Słonica w składzie moskiewskiej porcelany
Sebastian Chosiński

21 VIII 2019

Siergiej Gierasimow zapisał się w historii kina radzieckiego dwoma monumentalnymi freskami: opowiadającą o czasach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej „Młodą Gwardią” oraz „Cichym Donem”, czyli opartą na powieści Michaiła Szołochowa historią kozaków dońskich, którzy w czasie wojny domowej w Rosji przeszli na stronę „czerwonych”. „Trzecia córka” jest dziełem o tyle nietypowym, że opowiada historię obyczajową z elementami dramatu społecznego.

więcej »

East Side Story: Dramat w trzynastu aktach
Sebastian Chosiński

18 VIII 2019

Przed tygodniem za sprawą filmu Renata Dawletjarowa mogliśmy spojrzeć na konflikt ukraińsko-rosyjski w Donbasie oczyma Rosjan. Dzisiaj dzięki nowemu dziełu Siergieja Łoźnicy zmieniamy optykę. „Donbas” (już bez żadnych podtytułów) to składający się z trzynastu scen obraz ogarniętej wojną wschodniej Ukrainy, której mieszkańcy – na przekór losowi – próbują żyć normalnie w absolutnie nienormalnej sytuacji.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Marzenia nie do spełnienia
Sebastian Chosiński

14 VIII 2019

Wasilij Szukszyn jak mało który z twórców radzieckich potrafił wejść w skórę zwykłego człowieka, często przetrąconego przez los i pozbawionego perspektyw, ale nie tracącego nadziei na poprawę swej marnej egzystencji. O tym właśnie chciał opowiedzieć w jednym ze swoich kolejnych filmów – „Wezwij mnie w świetlistą dal”. Zanim jednak doszło do jego realizacji, aktor i reżyser zmarł. Projekt doprowadzili do końca jego przyjaciele – Stanisław Liubszyn i Gierman Ławrow.

więcej »

Polecamy

Polska szkoła plakatu

Z filmu wyjęte:

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż autora

Powrót Króla Potworów
— Krzysztof Spór

Jack is Back. Jak wypadło nowe „24”?
— Krzysztof Spór

Na tropie Króla w Żółci
— Gabriel Krawczyk, Krzysztof Spór, Małgorzata Steciak, Konrad Wągrowski

Oscary 2014. Typujemy nominacje - część II
— Krzysztof Spór

Oscary 2014. Typujemy nominacje
— Krzysztof Spór

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.