Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 kwietnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Lars von Trier
‹Dom, który zbudował Jack›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDom, który zbudował Jack
Tytuł oryginalnyThe House That Jack Built
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery18 stycznia 2019
ReżyseriaLars von Trier
ZdjęciaManuel Alberto Claro
Scenariusz
ObsadaMatt Dillon, Bruno Ganz, Uma Thurman, Siobhan Fallon Hogan, Sofie Gråbøl, Riley Keough, Jeremy Davies, Ed Speleers
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiDania, Francja, Niemcy, Szwecja
Czas trwania152 min
WWW
Gatunekdramat, groza / horror, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Manifest artysty

Esensja.pl
Esensja.pl
„Dom, który zbudował Jack” ma na celu szokować, a przez obraną formę, głównego bohatera i opowiedzianą historię – ma również na celu nie pozostawiać widza obojętnym. Ale pod całą tą warstwą typowej dla von Triera intertekstualności kryje się kolejny film o seryjnym mordercy.

Miłosz Cybowski

Krótko o filmach: Manifest artysty

„Dom, który zbudował Jack” ma na celu szokować, a przez obraną formę, głównego bohatera i opowiedzianą historię – ma również na celu nie pozostawiać widza obojętnym. Ale pod całą tą warstwą typowej dla von Triera intertekstualności kryje się kolejny film o seryjnym mordercy.

Lars von Trier
‹Dom, który zbudował Jack›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDom, który zbudował Jack
Tytuł oryginalnyThe House That Jack Built
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery18 stycznia 2019
ReżyseriaLars von Trier
ZdjęciaManuel Alberto Claro
Scenariusz
ObsadaMatt Dillon, Bruno Ganz, Uma Thurman, Siobhan Fallon Hogan, Sofie Gråbøl, Riley Keough, Jeremy Davies, Ed Speleers
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiDania, Francja, Niemcy, Szwecja
Czas trwania152 min
WWW
Gatunekdramat, groza / horror, thriller
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Być może gdyby nie plakat przedstawiający głównego bohatera jako Dantego na łodzi płynącej przez Styks, kontekst przewijającej się w tle głównej opowieści byłby dla widza bardziej zaskakujący. A tak – wiemy że to wszystko rozmowa z Wergiliuszem podczas ich podróży przez Piekło, w trakcie której Jack opowiada swojemu towarzyszowi epizody ze swojego życia. Jest to właściwie teatr jednego aktora – i Matt Dillon sprawdza się tu idealnie, nawet jeśli z czasem jego diaboliczność przestaje być aż tak przerysowana.
Fabularnie jest to więc historia o psychopacie, który, po śmierci (czy na pewno?) dokonuje refleksji i tłumaczy towarzyszowi swojej wędrówki znaczenie i powody, dla których popełniał kolejne morderstwa. Jak zauważa „Wer”, jako jeden z nielicznych Jack nie odczuwa przy tym zupełnie żadnej skruchy. W jego mniemaniu (i, jak się później okazuje, także w zamyśle reżysera) każda zbrodnia czyniona w imię sztuki może zostać usprawiedliwiona dążeniem do ideału.
Film kończy się sugerowaną na plakacie wędrówką po piekle (przedstawione w końcówce sceny są najlepszymi w całym filmie, nawet jeśli to tylko epizody i spora dawka efektów specjalnych), gdzie Jack – upozowany na Dantego – zwiedza w towarzystwie Wergiliusza kolejne kręgi. Zaś ostatnia scena, doskonale związana z tezami stawianymi przez bohatera i reżysera, należy jednak do tych, które mają chyba na celu szokować najbardziej – nie tym, co przedstawiają, ale swoją symboliką. Von Trier sięga w ten sposób po klasykę, by pokazać nam, że to co kiedyś było czarne – dziś może być białe. Dosłownie i w przenośni.
koniec
1 lutego 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Jak rodził się kazachski kapitalizm
Sebastian Chosiński

21 IV 2019

Akan Satajew jest jednym z najpopularniejszych reżyserów w Kazachstanie. Od lat bowiem dostarcza filmy, które łączą sensacyjną fabułę z wątkami romansowymi i obserwacjami obyczajowymi. Na podstawie jego dzieł można dostrzec ewolucję współczesnego Kazachstanu – od postsowieckiej republiki do silnego państwa rozdającego karty w regionie. „Biznesmeni” to opowieść o tym, jak budowano w tym kraju kapitalizm. I ile wymagało to ofiar.

więcej »

Mam wiersz
Konrad Wągrowski

18 IV 2019

Opowieść o pani z przedszkola, która rzuca się z całą mocą w ratowanie dla świata poetyckiego talentu jednego z jej podopiecznych jest dużo bardziej nieoczywista niż mogłoby się wydawać.

więcej »

Powojenny melodramat
Konrad Wągrowski

16 IV 2019

Film Jamesa Kenta, będący ekranizacją powieści Rhidiana Brooka przemknął przez nasze ekrany w tempie ekspresowym, nie przyciągając specjalnej uwagi ani krytyków ani widzów. Wydaje się. że zawiniała słaba promocja, czy nawet jej prawie całkowity brak. Co dziwi, bo „W domu innego” można było reklamować jako stylowy melodramat z Keirą Knightley w roli głównej – którym zresztą film Kenta naprawdę jest.

więcej »

Polecamy

Makabra (anatomiczna)

Z filmu wyjęte:

Makabra (anatomiczna)
— Jarosław Loretz

Rezydencja marzeń (producentów filmowych)
— Jarosław Loretz

Dzielny mały skuter
— Jarosław Loretz

Grunt to dobra służąca
— Jarosław Loretz

Ćwiczenia pod prysznicem
— Jarosław Loretz

Wyścig donikąd
— Jarosław Loretz

Wycieczka donikąd
— Jarosław Loretz

Życie w zawieszeniu
— Jarosław Loretz

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

W rytmie pogrzebów
— Marcin Osuch

Trzy kobiety z butelką
— Konrad Wągrowski

Surowa męska przyjaźń
— Miłosz Cybowski

Z nutką nostalgii
— Marcin Mroziuk

Padawan druida
— Konrad Wągrowski

Melodramat z wymieraniem
— Jarosław Loretz

Powrót Bena
— Konrad Wągrowski

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (3)
— Krystian Fred, Michał Kubalski, Daniel Markiewicz, Agnieszka Szady

Esensja ogląda: Styczeń 2014 (2)
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Gabriel Krawczyk, Konrad Wągrowski

Szarzyzna królestwa depresji
— Ewa Drab

Czarne i białe w kolorze
— Urszula Lipińska

Pięć nudności
— Bartosz Sztybor

Na ekranach: Listopad 2003
— Joanna Bartmańska, Marta Bartnicka, Piotr Dobry, Tomasz Kujawski, Łukasz Kustrzyński, Konrad Wągrowski

Odrażający, brudni, źli
— Joanna Bartmańska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.