Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 lutego 2019
w Esensji w Esensjopedii

Filmy

Magazyn CLXXXIII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Zapowiedzi

kinowe

więcej »

dvd i blu-ray (wybrane)

więcej »

Paolo Sorrentino
‹Oni›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOni
Tytuł oryginalnyLoro
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery28 grudnia 2018
ReżyseriaPaolo Sorrentino
ZdjęciaLuca Bigazzi
Scenariusz
ObsadaToni Servillo, Elena Sofia Ricci, Riccardo Scamarcio, Kasia Smutniak, Euridice Axen, Fabrizio Bentivoglio, Roberto De Francesco, Dario Cantarelli
MuzykaLele Marchitelli
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiFrancja, Włochy
Czas trwania151 min
WWW
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Oddech starego człowieka

Esensja.pl
Esensja.pl
Paolo Sorrentino, po „Boskim”, biograficznej opowieści o Giulio Andreottim ponownie kręci film o włoskim polityku. Tym razem na cel bierze tego najważniejszego, najgłośniejszego – samego Silvio Berlusconiego. „Oni” nie jest jednak opowieścią biograficzną – to raczej smutne spojrzenie na współczesny świat włoskiej polityki (o czym świadczy choćby sam tytuł), czy nawet szerzej – na obecną sytuację społeczną w tym kraju.

Konrad Wągrowski

Oddech starego człowieka

Paolo Sorrentino, po „Boskim”, biograficznej opowieści o Giulio Andreottim ponownie kręci film o włoskim polityku. Tym razem na cel bierze tego najważniejszego, najgłośniejszego – samego Silvio Berlusconiego. „Oni” nie jest jednak opowieścią biograficzną – to raczej smutne spojrzenie na współczesny świat włoskiej polityki (o czym świadczy choćby sam tytuł), czy nawet szerzej – na obecną sytuację społeczną w tym kraju.

Paolo Sorrentino
‹Oni›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOni
Tytuł oryginalnyLoro
Dystrybutor Gutek Film
Data premiery28 grudnia 2018
ReżyseriaPaolo Sorrentino
ZdjęciaLuca Bigazzi
Scenariusz
ObsadaToni Servillo, Elena Sofia Ricci, Riccardo Scamarcio, Kasia Smutniak, Euridice Axen, Fabrizio Bentivoglio, Roberto De Francesco, Dario Cantarelli
MuzykaLele Marchitelli
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiFrancja, Włochy
Czas trwania151 min
WWW
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Berlusconi (ani razu nie wymieniony z nazwiska, nazywany po prostu Silviem, ale wiadomo oczywiście o kogo chodzi) akurat odpoczywa od rządzenia - to jeden z tych okresów, w których został odsunięty od władzy. Oczywiście planuje powrót w chwale (który to już raz), oczywiście też nikt nie wierzy w to, że to już emerytura i każdy, kto chce zrobić karierę, pragnie się jakoś pod Silvio podczepić. Taką osobą jest młody Sergio Morra, działający sprawnie na gruncie lokalnym, ale pragnący czegoś więcej. Stolicy. Europy. Większej władzy, większych przywilejów. To z jego punktu widzenia z początku patrzymy na głównego bohatera filmu (Berlusconi nie pojawia się przez pierwsze kilkadziesiąt minut), to jego podchody są początkowym tematem filmu. Jak pragnie na siebie zwrócić uwagę Sergio? Organizuje ekipę kilkudziesięciu pięknych młodych kobiet i rozpoczyna cykl szalonych imprez w okolicach willi byłego (i przyszłego) premiera. Przynęta chwyta, ale ostateczny efekt nie będzie taki, jakiego by oczekiwał Morra...
Film Sorrentino można czytać na kilku poziomach. Najbardziej oczywista to ukazanie wizerunku i motywacji samego Berlusconiego. Z jednej strony mamy do czynienia z postacią nie pozbawioną pewnego specyficznego uroku (czemu sprzyja powierzenie roli Tony′emu Servillo), mimo nie tajenia kryminalnych powiązań bohatera. Ale Sorrentino próbuje mit Berlusconiego obalać - z jednej strony ukazując go po prostu jako zdolnego sprzedawcę, pozbawionego głębszych motywacji czy idei, z drugiej strony podkreślając żałosność bohatera po siedemdziesiątce, rozpaczliwie próbującego ukrywać swój wiek i starającego się kontynuować miłosne podboje, nie mając jednak już takiego wzięcia jak dawniej - co najlepiej zostaje ukazane w scenie, w której młoda dziewczyna mówi, że jest on na swój sposób szarmancki, ale w życiu nie pójdzie do z nim do łóżka, bo jego oddech przypomina jej oddech jej dziadka, jest oddechem starego człowieka...
Co więc powoduje, że ten żałosny człowiek wciąż potrafi przekonywać do siebie wyborców? Sorrentino zrzuca to na specyfikę całej włoskiej sceny politycznej, przesiąkniętej korupcją, nepotyzmem, szemranymi kontaktami i biznesami, co obywatele postrzegają już jako coś zupełnie normalnego. Osobną rolę grają w tym ogłupiające media, ale najważniejszy jest po prostu brak innego wyboru. Włoska polityka oprta jest na trzech podstawach - pragnieniu władzy, pragnieniu pieniędzy i seksu (sceny orgiastycznych imprez obejmuję niemałe fragmenty filmu - i jest w tym nieco reżyserskiej perwersji)), nie ma tu miejsca na idee, czy wizje. W takich warunkach to właśnie najsprawniejsi sprzedawcy triumfują.
Film do polskich kin wszedł w nieco skróconej, prawie trzygodzinnej wersji (oryginalnie miał być podzielony na dwa dwugodzinne obrazy), co skutkuje pewną skrótowością niektórych wątków. Mimo tego pozostaje ciekawym obrazem współczesnej postpolityki, w której i nieco skojarzeń z naszą rodziną sceną polityczną możemy spokojnie znaleźć.
koniec
2 lutego 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Chłopcy bawią się w Mad Maksy, a dziewczyny w ślub
Konrad Wągrowski

21 II 2019

Postapokaliptyczny wyniszczony świat przyszłości, regularnie najeżdżany przez przybyszy z innej planety. Międzygwiezdna podróż w towarzystwie kosmicznego awanturnika. Skomplikowana pętla czasowa. Zmiennokształtna królowa planety z obcego systemu gwiezdnego, która bierze ślub z ubranym na biało Batmanem. A wszystko to w realiach jednej piwnicy i jednego pokoju dziecięcego. Oj, trzeba przyznać, że fantazji twórcom drugiej „Lego Przygody” nie brakowało. Tylko czy dziecięcy widz jest w stanie się w (...)

więcej »

Krótko o filmach: Z nutką nostalgii
Marcin Mroziuk

19 II 2019

Wielu wybitnych aktorów pod koniec kariery grywa w filmach znacznie poniżej ich poziomu. Na szczęście nie dotyczy to Roberta Redforda, którego rola w „Gentlemanie z rewolwerem” w pełni zasłużyła na nominację do Złotego Globu. Zresztą jego partnerzy na planie wcale nie ustępują mu umiejętnościami.

więcej »

East Side Story: Tyle demona, ile trucizny w zapałce
Sebastian Chosiński

17 II 2019

Mam z tym filmem problem. Z jednej strony doceniam jego awangardową formę, z drugiej drażni mnie dezynwoltura, z jaką autor podchodzi do fabuły. Cieszą mnie nawiązania do rosyjskiej tradycji, ale martwi fakt, że wszystko to nie zmierza do jakiegoś określonego celu, a zatapia się jedynie w imitowaniu stylu Davida Cronenberga czy Nicolasa Windinga Refna. Jaki obraz wzbudził we mnie takie kontrowersje? „Rosyjski demon” Grigorija Konstantinopolskiego.

więcej »

Polecamy

Wonder Wheel

Z filmu wyjęte:

Wonder Wheel
— Jarosław Loretz

Zróbmy sobie statuę
— Jarosław Loretz

Szpiedzy z tamtych lat
— Jarosław Loretz

Zła passa Cyganów
— Jarosław Loretz

Rtęć morderczą jest
— Jarosław Loretz

Karnawał osobliwości
— Jarosław Loretz

Jeszcze à propos jedzenia
— Jarosław Loretz

Smacznego z Ameryki
— Jarosław Loretz

Telewizja cię zje!
— Jarosław Loretz

Na parkowej ławeczce
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Pażdziernik 2015 (1)
— Jarosław Loretz, Jarosław Robak

Dandys-wędrowiec
— Elżbieta Obroślak

Konkurs na recenzję filmową: Piękne kino
— Bartosz Marzec

Brzemię
— Joanna Pienio

Bogowie epoki ołowiu
— Tomasz Rachwald

Tegoż autora

Chłopcy bawią się w Mad Maksy, a dziewczyny w ślub
— Konrad Wągrowski

Władczynie w męskim świecie
— Konrad Wągrowski

Dobry, zły i łamliwy
— Konrad Wągrowski

Motel na uboczu
— Konrad Wągrowski

Jedno wesele, bez pogrzebów
— Konrad Wągrowski

Bóg umarł, państwo zawiodło
— Konrad Wągrowski

Postacie z gier w pogoni za szczęściem
— Konrad Wągrowski

Powrót Misia o Małym Rozumku
— Konrad Wągrowski

Mój ojciec jest naleśnikiem, a matka się złamała
— Konrad Wągrowski

Do czego służy mapa?
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.