Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 lutego 2020
w Esensji w Esensjopedii

Josie Rourke
‹Maria, królowa Szkotów›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaria, królowa Szkotów
Tytuł oryginalnyMary, Queen of Scots
Dystrybutor UIP
Data premiery25 stycznia 2019
ReżyseriaJosie Rourke
ZdjęciaJohn Mathieson
Scenariusz
ObsadaAngela Bain, Richard Cant, Guy Rhys, Thom Petty, Saoirse Ronan, Izuka Hoyle, Margot Robbie, John Ramm
MuzykaMax Richter
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania124 min
WWW
Gatunekbiograficzny, dramat, historyczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Władczynie w męskim świecie
[Josie Rourke „Maria, królowa Szkotów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Na tle „Faworyty” opowieść o innej królowej z dynastii Stuartów wypada średnio.

Konrad Wągrowski

Władczynie w męskim świecie
[Josie Rourke „Maria, królowa Szkotów” - recenzja]

Na tle „Faworyty” opowieść o innej królowej z dynastii Stuartów wypada średnio.

Josie Rourke
‹Maria, królowa Szkotów›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaria, królowa Szkotów
Tytuł oryginalnyMary, Queen of Scots
Dystrybutor UIP
Data premiery25 stycznia 2019
ReżyseriaJosie Rourke
ZdjęciaJohn Mathieson
Scenariusz
ObsadaAngela Bain, Richard Cant, Guy Rhys, Thom Petty, Saoirse Ronan, Izuka Hoyle, Margot Robbie, John Ramm
MuzykaMax Richter
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiWielka Brytania
Czas trwania124 min
WWW
Gatunekbiograficzny, dramat, historyczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Wydaje się, że „Maria, królowa Szkotów” mogłaby mieć lepszy odbiór, gdyby w tym roku nie pojawiła się „Faworyta” Yorgosa Lathimnosa, która pokazała, jak należy robić współczesne kino kostiumowe (wypada dodać, że Anna Stuart grana przez Olivię Colman w „Faworycie” historycznie była praprawnuczką Marii). Przy energicznym i pomysłowym dziele Greka, „Maria” wygląda na szacownego historycznego klasyka. A przecież w żadnej mierze nie takie były zamiary debiutującej reżyserki. Pomijając już fakt wątków homoseksualnych i obsadzenie niektórych ról czarnoskórymi bohaterami, najważniejsza jest główna wymowa filmu. Wizerunek Marii Stuart do tej pory najczęściej pokazywany był z perspektywy jej głównej rywalki , królowej Elżbiety I (jak choćby w „Elizabeth”), czasem oddawano jej samej głos, a w filmie Josie Rourke mamy jakby spojrzenie obustronne – z perspektywy władczyń, próbujących radzić sobie w męskim świecie. W tym ujęciu Elżbieta wygrywa, bo potrafi w jakimś sensie odrzucić swą kobiecość – rezygnuje z macierzyństwa, rezygnuje z posiadania męża, o którym wie, że musiałby wpływać na jej rządy. Marii zależy z kolei bardziej na tronie dla swej rodziny, decyduje się na małżeństwo, które sprawi jej więcej kłopotów niż korzyści, walczy o schedę dla swego syna. W ten sposób wplątuje się w męski bezwzględny świat, ukazując swe słabe strony i w efekcie ponosząc porażkę. Ale w owym uwspółcześnionym ujęciu za główną klęskę reżyserka uznaje niemożność porozumienia między swymi bohaterkami. Film staje się historią przyczyn, dla których nie mogło dojść do spotkania Elżbiety z Marią, a gdy już do niego dochodzi (to fantazja reżyserska, nie ma historycznych dowodów, by coś takiego miało miejsce w rzeczywistości), już jest za późno na jakieś porozumienie.
W porównaniu z „Faworytą”, która przecież również jest opowieścią o rywalizacji silnych kobiet w świecie, w którym reguły ustanawiają mężczyźni, „Maria, królowa Szkotów” wypada blado. Nie ma pełnokrwistych bohaterek, nie ma dynamiki obrazu Lathimnosa, nie ma tak dobrego scenariusza. Opowiadając o głośnych wydarzeniach historycznych, film Rourke sprawia też raczej kameralne wrażenie, nie ma poczucie historycznego rozmachu i śledzenia wydarzeń, które w jakimś stopniu kształtowały oblicze jednej z największych potęg w dziejach. A ze względu na swobodne interpretacje faktów i świadome odchodzenie od historycznej prawdy, trudno też traktować „Marię, królową Szkotów” jako źródło rzetelnej wiedzy o przeszłości. Choć oczywiście film może zainspirować do własnych poszukiwań.
Nie można mieć zastrzeżeń do aktorek, zwłaszcza do Margot Robbie w roli królowej Elżbiety (żałując, że nie ma jej więcej na ekranie). Saiorse Ronan wypada też co najmniej przyzwoicie, będąc przy tym zaskakująco podobna do wizerunku Marii z portretu z epoki Françoisa Cloueta. Dużo staranności włożono też w kostiumy i charakteryzację, które doczekały się nominacji Oscarowych. Choćby więc dla nich można poświęcić czas na seans.
koniec
16 lutego 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Fatalne zauroczenie po rosyjsku
Sebastian Chosiński

23 II 2020

Reżyserski debiut aktora Grigorija Dobrygina to współczesny psychologiczny melodramat, który opowiada o tym, jak fascynacja wielkim światem i niespełnione marzenia niszczą życie młodego małżeństwa mieszkającego na rosyjskiej prowincji. W „Sheena667” krok po kroku obserwujemy destrukcję zdrowego układu damsko-męskiego, która prowadzi… – właśnie, dokąd?

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Ludzie na kutrze, a kuter w wodzie
Sebastian Chosiński

19 II 2020

W tym samym 1972 roku w Związku Radzieckim przeniesiono na ekran dwa dzieła prozatorskie Borisa Wasiljewa – debiutancką nowelę „Kuter Iwana” oraz późniejszą o dwanaście lat powieść „Tak tu cicho o zmierzchu”. Drugi film zyskał wielką sławę na całym świecie, pierwszy natomiast – na długi czas powędrował na półkę. Był po prostu zbyt pesymistyczny i obyczajowo odważny.

więcej »

Mmm? Eee… Ach!
Agnieszka ‘Achika’ Szady

17 II 2020

Post-apo w wersji psio-kociej? Z miasta zniknęli wszyscy ludzie i domowe pupilki muszą sobie radzić same. Zdobycie pożywienia nie nastręcza wielkich problemów (kiedy już przedostaną się do wnętrza centrum handlowego), gorzej, że pościg – i to z kilku różnych stron – ciągle następuje im na pięty.

więcej »

Polecamy

Alejandro González Iñárritu. Babel.

Do sedna:

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Noe: Wybrany przez Boga
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Czarny łabędź.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Zapaśnik.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Źródło
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Requiem dla snu
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky. Pi
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Gdzie dwie się biją, tam trzeci korzysta
— Sebastian Chosiński

Tegoż twórcy

Gdzie dwie się biją, tam trzeci korzysta
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.