Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 sierpnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Kinga Dębska
‹Zabawa zabawa›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZabawa zabawa
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery4 stycznia 2019
ReżyseriaKinga Dębska
ZdjęciaAndrzej Wojciechowski
Scenariusz
ObsadaDorota Kolak, Agata Kulesza, Maria Dębska, Marcin Dorociński, Barbara Kurzaj, Mirosław Baka, Dorota Landowska, Przemysław Bluszcz
MuzykaMichal Novinski
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania88 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Krótko o filmach: Trzy kobiety z butelką
[Kinga Dębska „Zabawa zabawa” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Zabawa zabawa” Kingi Dębskiej to bardziej reportaż niż film.

Konrad Wągrowski

Krótko o filmach: Trzy kobiety z butelką
[Kinga Dębska „Zabawa zabawa” - recenzja]

„Zabawa zabawa” Kingi Dębskiej to bardziej reportaż niż film.

Kinga Dębska
‹Zabawa zabawa›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułZabawa zabawa
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery4 stycznia 2019
ReżyseriaKinga Dębska
ZdjęciaAndrzej Wojciechowski
Scenariusz
ObsadaDorota Kolak, Agata Kulesza, Maria Dębska, Marcin Dorociński, Barbara Kurzaj, Mirosław Baka, Dorota Landowska, Przemysław Bluszcz
MuzykaMichal Novinski
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiPolska
Czas trwania88 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Główny problem z „Zabawą zabawą” Kingi Dębskiej jest taki, że to bardziej reportaż niż film. Reżyserka zapragnęła przez pryzmat trzech historii opowiedzieć przekrojowo o kobiecym alkoholizmie we współczesnej Polsce. Swymi bohaterkami uczyniła przedstawicielki trzech pokoleń – dwudziestoletnią studentkę i początkującą pracowniczkę dużej korporacji, czterdziestoletnią prawniczkę i sześćdziesięcioletnią lekarkę. Każda z nich zmaga się z alkoholowym problemem, każda może liczyć na pewne wsparcie otoczenia, ale nie każda będzie w stanie podjąć słuszne decyzje. Dębska bardziej koncentruje się na obrazowaniu objawów i skutków nałogu, a nie jego przyczyn – a szkoda, bo to ostatnie mogłoby być tu najciekawsze. Niby dostajemy jakieś podstawowe informacje, co wpędziło bohaterki w alkoholizm – najmłodsza Magda (Maria Dębska) nie radzi sobie z wymaganiami współczesnego świata wobec dziewczyn takich jak ona, mających pogodzić naukę z presją korporacyjnej rzeczywistości; ma przy tym nie najlepsze – jak wielu Polaków – alkoholowe wzorce z domu. Dorota, prawniczka (Agata Kulesza) ucieka w alkohol od problemów w życiu rodzinnym, nie pomaga też imprezowy styl bycia jej grupy zawodowej. Teresa, lekarka (Dorota Kolak) zapewne wpadła w alkoholizm na skutek stresów w życiu zawodowym, a obecnie zapija swe przegrane – jak uważa – życie. Szkoda jednak, że nie udało się nieco więcej miejsca poświęcić procesowi rozwoju choroby, taka analiza chyba byłaby dużo ciekawsza od dość oczywistych efektów nałogu w życiu codziennym.
W tym ostatnim temacie widać, że Dębska korzysta z pewnych znanych faktów – pobrzmiewa echo historii jednej z bohaterek reportaży Justyny Kopińskiej, znane sytuacje z przyłapywaniem polityków i państwowych funkcjonariuszy na stanie wskazującym, opowieści o lekarzach podejrzewanym o alkoholowe zamroczenie przez pacjentów, czy też głośna swego czasu historia, w której pijana kobieta wjechała samochodem do podziemnego przejścia dla pieszych. Znajdziemy tu rozpad rodziny, załamanie kariery zawodowej, postępującą degenerację. Nic specjalnie odkrywczego, choć dzięki znakomitym aktorkom wypadają te sceny dobitnie i przekonująco. Agata Kulesza w swej roli jest znakomita, Dorota Kolak bardzo dobra, przyzwoicie radzi sobie Maria Dębska, choć jej wątek jest chyba najmniej przekonujący. Ciekawą obserwacją będzie solidarność grup zawodowych w ukrywaniu nałogów swych przedstawicieli – czy chodzi tu o środowisko prawnicze, czy lekarskie. Docenić należy nie szukanie happy endu i poprowadzenie każdego z wątków w inną stronę, choć przyznać trzeba, że filmowi pomogłoby skoncentrowanie się na jednej z tych historii i bardziej dogłębne przyjrzenie się swej bohaterce.
Aha, no i tytuł nie do końca pasuje do tej opowieści. O jakiejkolwiek zabawie można mówić tylko w przypadku jednej z bohaterek, dla pozostałych to jednak jest upijanie się zdecydowanie na smutno.
koniec
28 lutego 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Do domu stąd dalej co dzień
Sebastian Chosiński

25 VIII 2019

Zdarza się czasami, że to nie producenci ani reżyserzy, ale aktorzy inspirują powstanie filmu. Podrzucają pomysł, a potem biorą aktywny udział w powstawaniu scenariusza. Oczywiście z myślą o sobie, zależy im na tym, aby postać, w jaką pragną się wcielić idealnie odpowiadała ich zdolnościom, charakterowi czy emploi. Tak właśnie było w przypadku dramatu Dmitrija Mieschijewa „Dwa bilety do domu”, którego fabuła narodziła się w głowie Siergieja Garmasza.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Słonica w składzie moskiewskiej porcelany
Sebastian Chosiński

21 VIII 2019

Siergiej Gierasimow zapisał się w historii kina radzieckiego dwoma monumentalnymi freskami: opowiadającą o czasach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej „Młodą Gwardią” oraz „Cichym Donem”, czyli opartą na powieści Michaiła Szołochowa historią kozaków dońskich, którzy w czasie wojny domowej w Rosji przeszli na stronę „czerwonych”. „Trzecia córka” jest dziełem o tyle nietypowym, że opowiada historię obyczajową z elementami dramatu społecznego.

więcej »

East Side Story: Dramat w trzynastu aktach
Sebastian Chosiński

18 VIII 2019

Przed tygodniem za sprawą filmu Renata Dawletjarowa mogliśmy spojrzeć na konflikt ukraińsko-rosyjski w Donbasie oczyma Rosjan. Dzisiaj dzięki nowemu dziełu Siergieja Łoźnicy zmieniamy optykę. „Donbas” (już bez żadnych podtytułów) to składający się z trzynastu scen obraz ogarniętej wojną wschodniej Ukrainy, której mieszkańcy – na przekór losowi – próbują żyć normalnie w absolutnie nienormalnej sytuacji.

więcej »

Polecamy

Polska szkoła plakatu

Z filmu wyjęte:

Polska szkoła plakatu
— Jarosław Loretz

Dlaczego sypanie soli na drogi jest złym pomysłem
— Jarosław Loretz

Drzewa-zabójcy
— Jarosław Loretz

A w zaświatach tańce i swawole
— Jarosław Loretz

Dla chcącego nic trudnego
— Jarosław Loretz

Gdy mści się niechlujstwo
— Jarosław Loretz

22 tancerzy i świński pęcherz
— Jarosław Loretz

Czy duże dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Czy małe dziewczynki lubią krew?
— Jarosław Loretz

Nasi w zaświatach
— Jarosław Loretz

Zobacz też

Z tego cyklu

Opiekuńczość po skandynawsku
— Sebastian Chosiński

Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Demoniczne Buenos
— Jarosław Loretz

Proszę popatrzeć na światełko
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Sekretne życie emerytki
— Kamil Witek

Houston, mamy kłopot
— Jarosław Loretz

Amisz bez raju
— Jarosław Loretz

Wilczy apetyt
— Jarosław Loretz

Korzenie Lassego i Mai
— Konrad Wągrowski

To właśnie życie
— Jarosław Robak

Tegoż twórcy

Wszystko będzie dobrze?
— Karolina Ćwiek-Rogalska

Klęska urodzaju
— Patrycja Rojek

Tegoż autora

Kochając Diego, nienawidząc Maradony
— Konrad Wągrowski

Najtrudniejsza decyzja
— Konrad Wągrowski

Krótko o książkach: Zatrzymane w kadrze
— Konrad Wągrowski

Ten dziwny przycisk „dojrzewanie”
— Konrad Wągrowski

Sympatyczny seryjny morderca
— Konrad Wągrowski

Finał poniżej oczekiwań
— Konrad Wągrowski

Inwazja ekojaszczurów
— Konrad Wągrowski

Kryminalny egzystencjalizm
— Konrad Wągrowski

900 metrów w pionie
— Konrad Wągrowski

Mam wiersz
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.