Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 czerwca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Mam wiersz
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Opowieść o pani z przedszkola, która rzuca się z całą mocą w ratowanie dla świata poetyckiego talentu jednego z jej podopiecznych jest dużo bardziej nieoczywista niż mogłoby się wydawać.

Konrad Wągrowski

Mam wiersz
[Sara Colangelo „Przedszkolanka” - recenzja]

Opowieść o pani z przedszkola, która rzuca się z całą mocą w ratowanie dla świata poetyckiego talentu jednego z jej podopiecznych jest dużo bardziej nieoczywista niż mogłoby się wydawać.

Sara Colangelo
‹Przedszkolanka›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzedszkolanka
Tytuł oryginalnyThe Kindergarten Teacher
Dystrybutor M2 Films
Data premiery29 marca 2019
ReżyseriaSara Colangelo
ZdjęciaPepe Avila del Pino
Scenariusz
ObsadaMaggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Ato Blankson-Wood, Libya Pugh, Michael Chernus, Carter Kojima, Jillian Panlilio, Parker Sevak
MuzykaAsher Goldschmidt
Rok produkcji2018
Kraj produkcjiUSA
Czas trwania96 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Lisa Spinelli jest przedszkolanką. Oddana swojej pracy, choć może bez jakiegoś przesadnego zaangażowania, rzetelnie wykonuje swe obowiązki. Poza pracą jest matką dwojga dorastających dzieci, z którymi coraz bardziej zdaje się tracić kontakt: córka zanurza się całkowicie w cyfrowym świecie smartfonów, syn niespecjalnie wie, co właściwie ma zrobić ze swoim życiem, myśli o wstąpieniu do wojska. Małżeństwo Lisy opiera się głównie na zużytych rytuałach. Swe rozczarowanie życiem i najbliższymi bohaterka stara się maskować ambicjami literackimi. Uczęszcza na zajęcia „creative writing”, podczas których prezentuje swoje, przepełnione metaforami, wiersze. Niestety, nie spotykają się one z uznaniem innych uczestników literackich warsztatów, którzy zarzucają im wtórność i banalność…
I wtedy dzieje się coś wyjątkowego. Lisa podsłuchuje jednego ze swych uczniów, pięcioletniego Jimmy’ego Roya, który recytuje wymyślone przez siebie krótki wiersz. Lisa jest zachwycona zasłyszanymi słowami, dowiaduje się od niani chłopca, że ten często tworzy poezję, choć nikt specjalnie nie zwraca na to uwagi. Po rozwodzie matka nie utrzymuje kontaktu z rodziną, ojciec z kolei jest tak zapracowany, że prawie nie widuje się z synem. Lisa czuje, że otwiera się przed nią szansa na dokonanie czegoś wielkiego dla dobra sztuki i piękna. Sama zaczyna spisywać słowa chłopca, przekonuje też nianię by to robiła, zasłyszane wiersze prezentuje (jako swoje) na warsztatach i uzyskuje potwierdzenie od innych osób, że są literacko wartościowe. Uratowanie chłopca dla świata poezji staje się obsesją Lisy. Próbuje dotrzeć do ojca chłopca, a po niepowodzeniu, gdy nie wykazuje on zainteresowania dla kultywowania talentu syna (nie bez podstaw sądząc, że poezja nie zapewni mu przyzwoitego bytu), Lisa nawiązuje z Jimmym bezpośredni kontakt telefoniczny, chce też zaprowadzić go na wieczorek poetycki (bez zgody ojca), by inni mogli poznać się na talencie chłopca. Dla walki o poezję Jimmy’ego Lisa wydaje się być skłonna poświęcić wszystko – swoją rodzinę, swoją pracę, a nawet samą siebie.
Jeśli po tym opisie spodziewacie się pokrzepiającej opowieści o nauczycielu, który odkrywa diament w popiele i pokonuje wszelkie przeciwności dla dobra swego wychowanka, to spotka was rozczarowanie. „Przedszkolanka” (wspomnijmy, że jest to dość wierny remake izraelskiego obrazu z 2014 r.) to film dużo bardziej niejednoznaczny, poruszający szereg tematów dotykających sztuki i piękna. Czym w ogóle jest talent? Skąd się pojawia? Czy jest darem boskim, czy też można go wypracować, choćby na wspólnych zajęciach literackich? A jeśli nie – czemu wiele osób oszukuje siebie samych i żyje mrzonkami, że pracowitość zastąpić może natchnienie?
Ale najważniejszym tematem poruszanym w „Przedszkolance” jest kwestia funkcjonowania jednostek odmiennych, wrażliwych, artystycznych dusz we współczesnym społeczeństwie. Jimmy ma autentyczny talent, nie jest to tylko urojenie przedszkolanki. Mimo tego nie ma poza nią nikogo, kogo by to naprawdę obchodziło w zabieganym świecie. Ale czy to dziwne? Tak naprawdę bowiem ów talent niekoniecznie może przynieść coś wartościowego dla chłopca, świadczy o tym los wuja Jimmy’ego, który, mając literackie ambicje, ląduje ostatecznie w kiepsko płatnej, nieciekawej pracy. Jak wielu utalentowanych może odnieść sukces? Ale też jak wartościowe dla świata powinno być piękno i sztuka? Czy w ich imieniu można łamać reguły? Czy jednak za postępowaniem Lisy (w znakomitej kreacji Maggie Gyllenhaal, ale niej samej warto obejrzeć ten film) nie kryje się egoizm, chęć zrekompensowania sobie własnych porażek nawet wbrew woli innych? Jej praca zmienia się w obsesję, jej czyny stają się coraz bardziej niebezpieczne.
W finale pozostajemy rozdarci. Jednocześnie wiemy, że Lisa nie wybrała dobrej drogi, ale z drugiej, słysząc idące gdzieś w pustkę słowa „Mam wiersz”, że coś zostało utracone. Ale może właśnie taki jest ten świat, nie dający nigdy jednoznacznych odpowiedzi na pojawiające się pytania.
koniec
18 kwietnia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Projekt Błękitna Księga, sez. 2 odc. 4: Czy to już inwazja?
Marcin Mroziuk

1 VI 2020

Kiedy mowa o małych zielonych ludzikach, wszyscy wiemy, że chodzi o przybyszów z kosmosu. Skąd jednak wzięło się takie wyobrażenie obcych? Otóż przyczynił się do tego incydent, który badają w tym odcinku kapitan Quinn i doktor Hynek.

więcej »

East Side Story: Rozpruwacz w Petersburgu
Sebastian Chosiński

31 V 2020

Od lat wzbudzają we mnie ogromny niepokój filmy, nad scenariuszami których pracowało zbyt liczne grono autorów. W przypadku „Dziewiątej” – historycznego kryminału grozy Nikołaja Chomierikiego – jest to aż jedenaście osób. I nie ma wśród nich samego reżysera, co oznacza, że nie miał on żadnego wpływu na fabułę, która chcąc nie chcąc musiała być wypadkową pomysłów osób o bardzo różnych doświadczeniu i wyobraźni.

więcej »

Do sedna: Richard Kelly. Pułapka.
Marcin Knyszyński

30 V 2020

Trzeci film Richarda Kelly’ego nie imponuje już tak bardzo jak „Donnie Darko” i nie jest tak pociągająco enigmatyczny jak „Koniec świata”. Reżyser spuścił nieco z tonu i zaserwował film dość prosty fabularnie, lecz przypominający oczywiście w pewien sposób swoich poprzedników. „The Box” („Pułapka” po polsku) poniósł w kinach porażkę, ale do tego Kelly był już przyzwyczajony. Nie zmienia to faktu, iż warto na ten film zwrócić uwagę.

więcej »

Polecamy

Richard Kelly. Pułapka.

Do sedna:

Richard Kelly. Pułapka.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata.
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Birdman.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Biutiful.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Babel.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. 21 gramów.
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Amores perros.
— Marcin Knyszyński

Darren Aronofsky „mother!”
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Krótko o filmach: Film nieoczywisty
— Miłosz Cybowski

Tegoż autora

Reacher Yojimbo
— Konrad Wągrowski

Perła obyczajowego komiksu
— Konrad Wągrowski

Powrót do pięknej epoki
— Konrad Wągrowski

Co cechuje dżentelmena?
— Konrad Wągrowski

Pomścić córkę!
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #4: Życzę wam, szlachetni panowie, byście w chwili śmierci…
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin #3: Więc to całe twoje życie? Potwory i pieniądze?
— Konrad Wągrowski

Suplement filmowy 2019
— Adam Lewandowski, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Kronika wypadków ojcowskich
— Konrad Wągrowski

Wiedźmin, odcinek 2: Grosza rzuć wiedźminowi
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.